آیا تا امروز به حال کسی فکر کرده‌اید که کلیه‌هایش نارسا شده و ناچار تحت دیالیز قرار گرفته است

مصایب کلیوی

 
دیربازی است که با بیماری کلیوی مبارزه می‌کنند. چه کسی می‌داند برای مرهم زدن به دل رنجور آنها چه باید کرد. هر کس مشکلاتی دارد، ولی آیا پای صحبت ‌آنها بوده‌اید؟
گاه به این می‌اندیشیم که بی‌تردید سلامت موهبتی غیرقابل انکار است، آیا تا امروز به حال کسی فکر کرده‌اید که به دلیل دیابت کلیه‌هایش نارسا شده و ناچار تحت دیالیز قرار گرفته است.
این بیمار بعد از چند سال خسته و رنجور است و دیگر رگی برایش باقی نمی‌ماند. بیماری‌های قلبی‌- عروقی به او هجوم آورده‌اند. حال نمی‌داند چه کند؟ نوع دیگری از دیالیز که نیازی به رگ خونی ندارد یعنی دیالیز صفاقی، جان وی را نجات می‌دهد.
ولی شاید اگر اول دیالیز صفاقی را انتخاب می‌کرد، حال حداقل از بیماری قلبی – عروقی رنج نمی‌برد.
● چه کسی می‌داند!
باید دیالیز صفاقی را دید و شنید همان‌طور که دیالیز خونی دیده و شنیده می‌شود.او روزی کارمند بود ولی به دلیل انجام سه بار دیالیز در هفته کار خود را از دست داد. ماشینی دست و پا کرد تا امرار معاش کند ولی برای عمل قلب نیاز به پول داشت. ماشین خود را فروخت تا هزینه عمل را بپردازد. الان بیکار است. گذران زندگی، سختی‌های خاص خود را دارد. او به زن و دو دختر خود فکر می‌کند. سال آینده یکی از دخترانش دانشجو خواهد شد.
ولی او فقط به ظاهر خوشحال است. هزینه تحصیلش چه؟ همسر بی‌نوایش با مرارت تمام، زندگی‌شان را حفظ کرده است، هزینه درمان دیابت، بیماری قلبی، جراحی‌های عروقی، جراحی قلب و مخارج دو کودکی که چند صباح دیگر برای خودشان خانمی خواهند شد. راستی اگر خواستگاری از راه برسد، چه کار می‌توان کرد؟
او با تمام دردهایی که کشیده است؛ وقتی در مورد سلامت خویش سخن می‌گوید؛ خود را راضی می‌کند: <تو بیمارستان که می‌ری، یه عالم مریضی‌های جورواجور می‌بینی.
شاید من خیلی از آنها بهتر باشم. آدم باید امیدوار باشد. خدا بزرگ است.> از پیوندش پرسیدم. با چهره‌ای گرفته، گفت: <پیوند! وضع رگ‌هام خیلی خرابه. نمی‌تونم. دکترا گفتن دیگه نمی‌شه. تازه اگه هم بشه، می‌دونی چقدر پول می‌خواهد؟)
درست است، باید امیدوار بود ولی بیایید خودمان را جای او بگذاریم. می‌گویند به مشکلات زندگی بخندید. می‌گویند به مشکلات بگویید مساله، بعد یکی یکی آنها را حل کنید، ولی آیا او می‌تواند به تنهایی مسائل خود را حل کند؟ برای پیدا کردن راه حل باید واقع‌بین بود. پس طبیعی است که با نداشتن توان جسمی و مالی، این طور به نظر می‌رسد که مسائل کم‌کم بغرنج شوند. باید دنبال راه‌حلی بود. امید خود را از دست ندهید. برای کسانی که مسائلی بغرنج دارند نیز راه‌حل‌هایی پیدا خواهد شد.
● حال یک بار دیگر مسائل را مرور می‌کنیم
پیشگیری بهتر از درمان است. پس دیابتی‌ها، کلیه‌های خودتان را فراموش نکنید. اگر در خانواده شما سابقه بیماری کلیوی وجود دارد، بیشتر مراقب باشید. فشارخون بالا را جدی بگیرید. در پی درمان عفونت‌هایتان باشید، حتی یک سرماخوردگی ساده می‌تواند کلیه‌ها را از بین ببرد.
زود مراجعه کنید با بروز کوچک‌ترین علامتی از جمله علائم گوارشی، عصبی، خونی، پوستی و تنفسی به پزشک مراجعه کنید. بررسی سالیانه می‌تواند به تشخیص سریع بیماری کلیوی کمک کند. اگر معلوم شد، کلیه‌هایتان آسیب دیدن، راجع به انواع درمان‌هایی که برای شما وجود دارد، پرس‌وجو کنید. رژیم غذایی، داروها و آزمایش‌های خونی را پشت گوش نیندازید. با این کار زمان نیازتان به دیالیز به تعویق خواهد افتاد. اگر موقع دیالیزتان رسیده است، می‌توانید با آگاهی از روش‌هایی که وجود دارد (دیالیز صفاقی، پیوند و دیالیز خونی) انتخاب صحیحی داشته باشید.
بعد از اینکه دیالیزتان شروع شد رژیم غذایی، ورزش و رژیم دارویی را که به شما توصیه می‌شود، رعایت کنید. مشکلاتی را که ممکن است با هریک از روش‌های درمانی برای شما بروز کند، از پزشک یا پرستارتان بپرسید و به موقع برای رفع آنها کوشش کنید.
به این ترتیب می‌توانید مدت زمان بیشتری از دیالیزتان بهره ببرید. واقع‌بینانه به پیوند فکر کنید. اطلاعات مربوطه را از پزشکتان بپرسید و زمانی که این عمل برایتان رضایت‌بخش بود، این کار را انجام دهید.
تا حد امکان زندگی خویش را شبیه زمان قبل از دیالیزتان نگه دارید. اگر ورزش می‌کردید؛ تا حد امکان آن را ادامه دهید. اگر کار می‌کردید، سعی کنید آن را از دست ندهید، شاید بتوانید تغییراتی در محیط کار یا زمان دیالیز صفاقی‌تان انجام دهید تا قادر باشید مثل گذشته کار کنید. شاید بتوانید به صورت پاره‌وقت کار کنید تا به همودیالیزتان نیز برسید. کارهای دیگری را که درباره آنها اطلاعات و تجربه‌ای دارید، انجام دهید. سعی کنید روابط خود را با خانواده، دوستان، اقوام و آشنایان حفظ کنید. 
 
مرجان کثیرلو 
 
سلامت