میوه ” به” منبع غنی از ویتامین C است و به دلیل فیبر زیادی که دارد، به سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کند.

متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند خوردن «به» را در فصل زمستان از دست ندهید و بکوشید آن را همراه با گردو میل کنید.
«به» منبع غنی از ویتامین C است و به دلیل فیبر زیادی که دارد، به سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کند.
طعم گس آن به دلیل تاننی است که دارد و خوردن گردو همراه آن به کاهش این طعم کمک می‌کند.
یک میوه متوسط «به» به اندازه ۹۰ گرم شامل ۵۲ کیلوکالری انرژی است و ۳۷/۰ گرم پروتئین، ۰۸/۱۴ گرم کربوهیدرات، ۰۹/۰‌گرم چربی و ۷/۱ گرم فیبر رژیمی دارد.
«به» را می‌توان به صورت خام، پخته و یا سرخ شده استفاده کرد. اما مربا و شربت «به» بیشترین طرفدار را در میان مردم دارد. «به» برای پخته شدن به مدت زمان کمی نیاز دارد.
هنگام خرید «به» تا آنجا که می‌توانید درشت‌ترین میوه را انتخاب کنید زیرا اقتصادی‌تر است و برای مصرف بهتر است. میوه‌ها باید سفت باشند و رنگ آنها زرد باشد. در صورتی که قسمتی از آن ضربه خورده باشد به دلیل فعال شدن آنزیم‌ها قهوه‌ای رنگ می‌شود. به همین دلیل باید حمل و نقل آنها با دقت کافی انجام شود. «به» مثل سیب ممکن است سبز کمرنگ یا مانند یک سیب طلایی زرد باشد. اغلب « به» اول فصل سبزتر و « به» آخر فصل طلایی‌تر است، اما هر دوی آنها آماده طبخ هستند.
در صورتی که این میوه نرسیده باشد، می‌توان برای رسیدن، آن را در دمای معمولی اتاق نگهداری کرد تا برسد. میوه رسیده را در یخچال نگه ‌دارید. اگر آن را خارج از یخچال نگهداری کنید بعد از یک هفته شروع به خراب شدن می‌کند اما می‌توان آن را در یخچال به مدت یک تا دو‌ماه نگهداری کرد. پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری از فساد، میوه‌ها را داخل چیزی بپیچانید. این میوه درون یخچال تقریبا به اندازه سیب دوام پیدا می‌کند. بهتر است «به» را جدا از سایر میوه‌ها نگه‌دارید زیرا ممکن است با عطر خود آنها را تحت‌تاثیر قرار دهد. «به»‌های عطری کوچک‌تر دارای پرزهایی روی پوستشان هستند که پس از شستن میوه به راحتی از بین می‌روند.
«به‌دانه» بیشتر از انواع جنگلی «به» به دست می‌آید. لعاب دانه آن در نرم کردن سینه و درمان سرفه شهرت زیادی دارد. لعاب آن گلو را نرم می‌کند و تب را تسکین می‌دهد. سوزش دهان و زبان را درمان و یبوست را برطرف می‌کند. لعاب «به‌‌دانه» برای آفتاب‌زدگی نافع است.

جام جم آنلاین