مروری بر بیماری صرع

مرداد ۲۹, ۱۳۸۷ توسط :   موضوع : بيماري غير واگير, جهان پزشكي

صرع چیست؟
 
 
صرع یک بیماری نیست بلکه فقط نشانه ای است که می گوید قسمتی از مغز کار خود را همیشه به خوبی انجام نمی دهد.

وقتی مغز به طور طبیعی کار کند یکسری امواج الکتریکی از خود ایجاد می کند که این امواج مانند الکتریسیته در مسیر اعصاب مغزی عبور می کند که در حالت تشنج این جرقه الکتریکی بسته به محل خود در مغز علائم، نوع تشنج و صرع را تعیین می کند.
علت صرع گاه صدمه مغزی، ضربه، عفونت و گاه نیز ارثی است. ضربه های دوران بارداری وارد شده بر جنین هنگام زایمان و فشار بر سر جنین، عفونت ها و ضربه های پس از تولد و دوران کودکی، تصادفات و حوادثی که موجب ضربه مغزی می شوند، عفونت های مغزی و مننژیت ها همگی می توانند باعث ایجاد صرع شوند.
تخمین زده می شود که تقریباً ۵۰ میلیون نفر در جهان مبتلا به صرع هستند و در کشور ما نیز حدس زده می شود بیش از یک میلیون بیمار مبتلا به صرع وجود داشته باشد.
خطرهای حمله تشنجی
بیماری صرع به خودی خود خطری ندارد اما اگر آموزش و مراقبت دقیقی در مورد حمله های تشنجی صورت نگیرد، می تواند خطرناک باشد.
فردی که ناگهان می افتد و یا بی هوش می شود ممکن است دچار جراحت، شکستگی، ضربه مغزی و یا خفگی در آب و سوختگی با آتش شود. حملات تشنجی اگر درست معالجه نشوند، می توانند موجب صدمات جسمی، اجتماعی و روانی شوند.
در موقع حمله تشنجی چه باید کرد؟
آرام باشید و خونسردی خود را حفظ کنید و بیمار را از مکان ها و اشیای خطرناک دور کنید. با باز کردن یقه لباس و آزاد کردن گردن و چرخانیدن سر یا شانه به یک طرف راه تنفس را آزاد کنید.
از ریختن آب بر روی شخص، ریختن چیزی در دهانش و یا گرفتن دست و پای او خودداری کنید. اگر حمله بیش از ۵ دقیقه طول کشید یا دو بار تکرار شد و بین حملات، فرد هوشیاری خود را به دست نیاورد، ممکن است صرع مداوم باشد که بسیار خطرناک است بنابراین بیمار را به پزشک برسانید.
اگر تشنج همراه با تب است بیماری فرد صرع نیست اما حتماً باید تب را با پاشویه پایین آورد و بلافاصله وی را به پزشک رسانید تا اقدامات تشخیصی_ درمانی مناسب انجام شود.
شش گام اساسی برای پیشگیری از ابتلا به صرع:
- ۱ مراقبت های پیش از تولد
۲ – زایمان بی خطر
- ۳ کنترل تب در کودکان
- ۴ کاهش ضربه مغزی
- ۵ کنترل بیماری های عفونی و انگلی
- ۶ مشاوره ژنتیک
ورزش و صرع
تحرک های ورزشی برای همه افراد مفید و ضروری است. ورزش باعث سلامتی و نشاط جوان ها می شود و افراد در کنار به دست آوردن مقاومت بدنی و هماهنگی فعالیت های تحرکی می توانند با انجام ورزش های گوناگون قدرت و توانایی های جسمی و روانی خود را تقویت کرده و آنها را بهبود بخشند.
ورزش کمک می کند تا شخص رفتار اجتماعی خود را تصحیح کند و فرد هدفی را که در زندگی دارد دنبال کند و مورد احترام و توجه دیگران قرار گیرد.
حادثه ای که در مورد افراد مبتلا به صرع در حین ورزش پیش می آید به ندرت به دلیل بروز حمله است. گاهی نفس نفس زدن زیاد در حین انجام عملیات ورزشی، از دست دادن آب و نمک بدن در هنگام ورزش به دلیل عرق کردن زیاد و فعالیت زیاد ماهیچه ها ممکن است فرد را آماده بروز حمله صرع کند.
حرکات بدنی زیاد خسته کننده، فشارهای هیجانی و روانی شدید همراه ورزش، ورزش در محیط های خطرناک مانند آب و بلندی می تواند برای فرد مصروع خطرزا باشد.
افراد مبتلا به صرعی می توانند ورزش کنند که فاصله حمله ها زیاد باشد و حمله از نظر زمانی قابل پیش بینی و تشخیص باشد مثلاً قبل از مصرف دارو و یا زمان بی خوابی باشد و حمله بیشتر در شب ها اتفاق بیفتد و حمله به مدت طولانی پیش نیامده باشد.
موقع شنا کردن باید بیشترین احتیاط را رعایت کرد و شنا باید در حضور یک نجات غریق انجام شود.باید اطلاعات کاملی از نوع صرع، نوع دارو، مدت طول کشیدن حمله، تشنج، تعداد حملات در هفته و عوامل مستعدکننده تشنج (تب) به والدین مدرسه داده شود.
فرد مبتلا به صرع باید یک کلید اضافی خانه را در اختیار همسایه، صاحب خانه یا دوستان مورد اعتماد خود قرار دهد.از وسایل گرم کننده مانند بخاری های نفتی و گازسوز که کف اتاق قرار می گیرند و بسیار خطرناکند باید ایمنی را رعایت کنید.
هنگام استحمام فرد مبتلا به صرع باید لای در حمام را باز بگذارد و آن را قفل نکند و زمانی که در منزل تنها است از حمام کردن یا دوش گرفتن خودداری کند.
نرده های بلند جهت پلکان ها باعث ایمنی و جلوگیری از افتادن است. در صورتی که حیاط خانه دارای استخر است حفاظ دار بودن آن بسیار مهم است.
افراد مبتلا هیچ گاه به تنهایی شنا نکنند.موقع اتو کردن از میز اتو یا یک طاقچه ایمنی استفاده کنید. برای درمان کامل تر و مطمئن تر صرع نکات ذیل باید رعایت شود!
- مصرف داروها منظم و مرتب باشد حتی یک بار و یک روز هم داروها قطع نشوند.
- درمان هر چه زودتر شروع شود.
- مقدار و دفعات مصرف روزانه دارو کافی و مطابق روش های علمی و نظر پزشکان معتبر و متخصص در این زمینه باشد.
- تا حد ممکن درمان با یک دارو باشد.
- با معاینات دوره ای و آزمایشات طبی از عوارض دارویی جلوگیری شود.
- تغذیه مناسب، استراحت، ورزش های مناسب، مراقبت از لثه ها و مسواک فراموش نشود.

  • مجله اطلاعات پزشکی



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar