پزشکان بدون مرز درمان
خبر فوری
خانه / مامایی / بیماریهای آمیزشی( مقاربتي)
مجله پزشکی

بیماریهای آمیزشی( مقاربتي)

مروری بر بیماریهای آمیزشی ( بيماريهاي مقاربتي )
 
تعريف: 
 بيماريهاي مقاربتي يا آميزشي آن دسته از بيماريهايي هستند كه به دنبال تماس جنسي افراد با يكديگر منتقل مي‌شوند. از اين بيماريها برخي صرفاً از راه تماس جنسي انتقال مي‌يابند مانند سوزاك و برخي ديگر از قبيل ايدز و هپاتيت B علاوه بر انتقال از راه تماس جنسي از طرف ديگر مانند انتقال خون نيز به سايرين منتقل مي‌گردد. تعدادي از اين بيماريها ممكن است از طريق مادر آلوده به جنين انتقال يابند مثل سيفليس و ايدز.

بيماريهاي آميزشي عمدتاً بدنبال تماس جنسي نامشروع با افراد متعدد و آلوده، چه زن و چه مرد پديد مي‌آيند كه اين خود مولود شهوتراني و اغواء انسان توسط شيطان است. خداوند متعال به زن و مرد با ويژگيهاي خاص خودشان جهت دستيابي به آرامش و تداوم زندگي و بقاء نسل، امر به ازدواج نموده تا در كنار هم زندگي شرافتمندانه و صالحانه‌اي داشته باشند و با دوري از بي‌قيدي و بي‌بند و باري جسم و روح خود را از آلودگي حفظ نمايند. پس در درجه اول تقواي الهي لازمه مبارزه با اين آلودگيها است.
 در درجه بعد، رعايت بهداشت فردي و عمومي و آگاهي از راههاي انتقال بيماريهاي آميزشي و تظاهرات اين بيماريها سهم بزرگي در پيشگيري و كاهش بيماران و كنترل بيماري‌هاي آميزشي دارد.

علائم بيماريهاي آميزشي: 
 علائم بيماريهاي آميزشي در دستگاه تناسلي مرد و زن و همچنين در ساير دستگاه‌هاي بدن ممكن است ظاهر شوند. علائم اصلي اين بيماريها در دستگاه تناسلي به اشكال زير مي‌باشد:
1- خروج ترشحات چركي از مجاري ادراري مردانه يا زنانه كه همراه با سوزش و درد بوده و بايد از اين ترشحات براي شناخت عامل عفونت نمونه‌برداري صورت گيرد.
2- خروج ترشحات از دهانه دستگاه تناسلي زنان به رنگهاي مختلف سفيد، سبز يا زرد كه گاه بدبو بوده و همراه درد مي‌باشد. احساس سوزش، خارش و تكرر ادرار و گاهي همراه با درد وجود دارد.
3- زخم در دستگاه تناسلي مردانه يا زنانه كه گاه دردناك است. مثلاً در تبخال ويروسي و گاه بدون درد مي‌باشد مثل بيماري سيفليس.
4- در زنان گاه بدنبال گسترش عفونت، لوله‌هاي تخمبر و رحم عفوني شده و فرد مبتلا دچار درد در قسمت تحتاني شكم مي‌شود و حتي در آينده ايجاد عقيمي مي‌نمايد.
5- در برخي از موارد علائم عفونت در نواحي ديگري به غير از دستگاه تناسلي ديده مي‌شود از اين نواحي حلق و مقعد را مي‌توان نام برد.

1- بيماري سوزاك يا گنوره:
 يكي از شايعترين بيماري‌هاي آميزشي است. در اثر باكتري بوجود مي‌آيد كه در سلولهاي مخاطي مجراي ادراري مردان، مجراي تناسلي و گردن رحم زنان جايگزين شده و هميشه در اثر تماس جنسي با فرد آلوده شخص مبتلا مي‌گردد. از زمان ورود ميكروب بعد از آميزش جنسي با فرد بيمار تا شروع علائم 2 تا 8 روز طول مي‌كشد. از آنجا كه در بسياري از افراد مبتلا علامت مشخصه بيماري قابل مشاهده نيست لذا شناخت بيماران مبتلا به سوزاك و درمان آن مشكل است.

علائم سوزاك در مردان:
  ترشحات چركي زرد رنگي از مجاري ادرار مردان مبتلا خارج مي‌گردد. بيمار دچار درد و سوزش ادرار مي‌باشد. در برخي از مردان مبتلا به بيماري سوزاك علائم فوق ديده نمي‌شود بنابراين بدون اين كه شناخته و درمان شوند بيماري را به ساير شركاء جنسي خود منتقل مي‌كنند.
 از عوارض سوزاك در مردان عفونت لوله‌هاي مني‌بر و غده پروستات مي‌باشد. در مردان همجنس‌باز عفونتهاي سوزاكي حلق و مقعد شايع است.

علائم سوزاك در زنان: 
 حدود نيمي از زنان مبتلا علامتي ندارند يا اين كه علائم مختصري دارند. اين گونه بيماران براي درمان مراجعه نمي‌كنند و سبب انتقال بيماري به افراد سالم مي‌گردند. شايعترين محل آلودگي در زنان گردن رحم و پس از آن مجراي ادرار است.
 عفونتهاي حلقي و مقعدي نيز گاهي ديده مي‌شود. مهمترين عارضه سوزاك در خانمها عفونت لوله‌هاي تخمبر است كه مي‌تواند منجر به عقيمي گردد.
 اگر عامل بيماري سوزاك وارد جريان خون شود در ساير دستگاه‌هاي بدن مثل پوست و مفاصل علائم بيماري ديده مي‌شود. در اين گونه موارد بيمار معمولاً تب دارد همراه با ضايعاتي در پوست و دردهاي مفصلي كه در اين حالت بايد در بيمارستان بستري گردند.

راه تشخيص: 
 براي تشخيص از ترشحات دستگاه تناسلي زن و مجراي ادراري مرد نمونه‌گيري و بعد از رنگ‌آميزي زير ميكروسكوپ بررسي مي‌شود، نمونه‌اي نيز براي كشت ترشحات تهيه مي‌شود. اين آزمايشات در كليه افرادي كه ترشحات مشكوك دارند حتي اگر علامت ديگري نداشته باشند بايد انجام شود. اين افراد همچنين بايد از نظر سيفليس آزمايش گردند.

پيشگيري:
1- پايبندي به آداب و تعاليم مذهبي و اصول خانواده
2- پرهيز از تماسهاي جنسي نامشروع
3- استفاده از كاندوم
4- درمان فرد مبتلا و شركاء جنسي وي
5- قطع فعاليت جنسي مبتلايان تا هنگام بهبودي كامل و قعطي
تذكر:
 به علت عوارض گوناگون و خطرناكي كه به دنبال اين بيماري ايجاد مي‌شود در صورت بروز هرگونه علامت مشكوك مي‌بايست فوراً به پزشك مراجعه و درمان صحيح را آغاز نمود و تا بهبود كامل ادامه داد.

2- بيماري سيفليس:
 ضايعات اوليه اين بيماري آميزشي بدون درمان بهبود مي‌يابد اما پس از آن ساير دستگاه‌هاي بدن دچار عواقب وخيمي خواهند شد. عامل اين بيماري جنسي ميكروبي است كه از طريق تماس جنسي و نيز از طريق مادر به جنين انتقال مي‌يابد.

مراحل بيماري به 3 دسته تقسيم مي‌گردند: 
اوليه، ثانويه و دير رس.
 بعد از تماس جنسي با فرد مبتلا 10 تا 90 روز طول مي‌كشد تا زخم اوليه كه معمولاً تك مي‌باشد و شانكر ناميده مي شود در فرد پديد آيد. شانكر بدون درد است و علاوه بر ناحيه تناسلي در هر قسمت ديگري از بدن نيز ممكن است ايجاد گردد. حاشيه زخم شانكر برجسته و سفت است.
 6 تا 8 هفته پس از شانكر، سيفليس ثانويه پديد مي‌آيد. در اين مرحله غده‌هاي لنفاوي پوست و سطوح مخاطي درگير مي‌شوند.
پدر پوست لكه‌هاي برجسته يا همسطح با پوست و يا چركي ايجاد مي‌شود. اين لكه‌ها پر رنگتر از پوست اطراف و قهوه‌اي رنگ مي‌باشند. از اين لكه‌ها مي‌توان ميكروب سيفليس را بدست آورد. گاهي از اوقات تورم حلق و لوزه‌ها نيز ديده مي‌شود. شخص مبتلا احساس تب، كسالت، گلودرد و درد مفاصل مي‌كند. كاهش وزن و تورم غدد لنفاوي ديده مي‌شود. اين علائم ممكن است گذرا باشند يا براي ماه‌ها باقي بمانند. گاه جاي لكه‌ها در پوست پر رنگتر يا كمرنگتر باقي مي‌ماند. پس از 2 سال ظاهراً بيماري ديگر علامتي ندارد و ممكن است سالها و حتي تا پايان عمر علامتي ظاهر نشود.
 يك سوم از بيماران، اگر درمان نشوند سيفليس دير رس مي‌گيرند كه معمولاً بعد از 1 تا 10 سال از علائم سيفليس اوليه، ايجاد مي‌شود. در اين مرحله پوست، سيستم قلبي و عروقي و سيستم اعصاب مركزي و استخوانها و چشمها دچار علائم وحشتناكي مي‌شوند.

روش تشخيص: 
 آزمايش VDRL بايد براي تمامي افراد مشكوك انجام شود.
 از نظر ايدز تمامي مبتلايان بايد مورد آزمايش قرار گيرند. تمامي مبتلايان به ايدز نيز بايد از نظر سيفليس تحت آزمايش قرار گيرند.

پيشگيري: 
1- رعايت اصول و آداب مذهبي و پايبندي به اصول خانواده
2- اجتناب از تماسهاي جنسي نامشروع با افراد آلوده
3- استفاده از كاندوم
4- ارجاع موارد مبتلا به مراكز بهداشتي درماني و كنترل و درمان اين افراد
5- بررسي و آزمايش تمام شركاء جنسي فرد آلوده

درمان: 
 مبتلايان به ظهور اولين علائم بايد بلافاصله به پزشك مراجعه نمايند تا تحت درمان مناسب قرار گيرند.

3- عفونت با ويروس هرپس:


 اين بيماري در اثر ويروسي به نام هرپس ايجاد مي‌گردد. در اثر مقاربت جنسي و تماس با نواحي آلوده انتقال مي‌يابد. گونه‌اي از اين ويروس عامل تبخال دهاني است. در ناحيه آلوده برآمدگي‌هاي كوچك پوستي حاوي مايع و ضايعات چركي، تاول و زخمهاي عفوني ديده مي‌شود. بعد از يكبار عفونت معمولاً شخص دوباره دچار بيماري مي‌شود. از زمان ابتلا تا زمان ديده شدن علائم 6 تا 8 روز طول مي‌كشد. در اولين مرحله ابتلا ضايعات دردناكتر و گسترده‌تر بوده و براي مدت بيشتري باقي مي‌ماند. اين ضايعات معمولاً دردناك بوده و بعد از پاره شدن و خالي شدن مايع دلمه مي‌بندند و بعد از 10 روز خوب مي‌گردد. روي آلت تناسلي مردان و دستگاه تناسلي زنان ضايعات ظاهر مي‌شوند. علائمي مثل درد، ضعف عضلاني، ناراحتي هنگام ادرار كردن و راه رفتن ديده مي‌شوند. فشارهاي رواني و عصبي، حالات هيجاني، مقاربت جنسي، سيكل قاعدگي زنها باعث بروز مجدد ضايعات پوستي مي‌گردد. مشكل اين بيماري عمود مكرر آن است.

راه تشخيص: 
 شكل و فرم ضايعات پوستي بيانگر ابتلاء به بيماري هرپس مي‌باشد. قطعي‌ترين راه تشخيص نمونه‌برداري از ترشحات زخم و كشت ويروسي است.

پيشگيري:
 آموزش طرق پيشگيري از انتقال اين عفونت به علت عودهاي مكرر بيماري ضروري است. با ظهور علائم اوليه و ضايعات پوستي بايد تا بهبود ناحيه مبتلا از مقاربت جنسي خودداري گردد.

درمان: 
 با دستور پزشك داروهاي ضد ويروسي مصرف مي‌گردد. در زنان مبتلا بايد هرسال از نظر سرطان گردن رحم آزمايشاتي انجام گردد.

4- بيماري ايدز: 


 ايدز يا سندرم نقص ايمني اكتسابي، يك مشكل جديد جهاني است. اين بيماري تمامي ملتها را تهديد مي‌كند و هم اكنون 10 الي 12 ميليون انسان در سراسر جهان به اين ويروس آلوده هستند.

 ويروسي كه موجب بيماري ايدز مي‌گردد HIV ناميده مي‌شود. اين ويروس با صدمه زدن به قدرت دفاعي بدن در مقابل بيماريهاي ديگر سبب مرگ مي‌شود. اين بيماري درمان ندارد. عدة نوزاداني كه با بيماري ايدز به دنيا مي‌آيند روبه افزايش است. 10 الي 15 ميليون نفر از كودكاني كه به ويروس ايدز آلوده نشده‌اند ممكن است از طريق اين بيماري مهلك در طول دهه 1990 يتيم گردند.
 در حال حاضر تنها سلاح مؤثر عليه انتشار بيماري ايدز آموزش بهداشت همگاني است. هر فردي در هر كشوري بايد راه‌هاي اجتناب از اين بيماري را بداند.

ايدز بيماري غيرقابل درماني است. عامل اين بيماري ويروسي است كه از طريق آميزش جنسي، خون آلوده و مادر آلوده به نوزاد انتقال مي‌يابد:
1- عامل ايدز ويروس HIV است كه به دستگاه دفاعي بدن آسيب مي‌رساند. افراد مبتلا به ايدز، بدليل آنكه بدنشان قادر به مقاومت در برابر ساير بيماري‌هاي خطرناك نيست، جان خود را از دست مي‌دهند.
2- افرادي كه آلوده به ويروس ايدز مي‌باشند معمولاً سالهاي بسياري را بدون هيچ‌گونه علائمي از بيماري سپري مي‌كنند. آنان ممكن است در تمام مدت كاملاً سالم و طبيعي به نظر برسند و خود نيز احساس سلامت نمايد. اما همه افراد آلوده به ويروس ايدز، مي‌توانند اين ويروس را به ديگران منتقل كنند.
3- بيماري ايدز آخرين مرحله آلودگي به ويروس ايدز مي‌باشد. از زماني كه فرد براي نخستين بار آلوده به اين ويروس شود تا هنگامي كه علائم اين بيماري آشكار گردد، به طور متوسط 10 سال طول مي‌كشد. ايدز غيرقابل درمان است، اگرچه برخي از داروها مي‌توانند افراد مبتلا را براي مدت بيشتري زنده نگه دارند.
4- افرادي كه حدس مي‌زنند به ويروس ايدز آلوده شده‌اند بايد به مراكز آزمايش ايدز يا كاركنان بهداشتي مراجعه كنند. افرادي كه آلوده به ويروس ايدز هستند لازم است راههاي اجتناب از انتقال بيماري به سايرين و طرق مراقبت از سلامتي خود را بياموزند. ويروس ايدز مي‌تواند از فردي به فرد ديگر از چند راه انتقال يابد كه عبارتند از:
– از طريق آميزش جنسي، در طول مدتي كه مايع مني يا ترشحات مهبل يك فرد آلوده به بدن فرد ديگر انتقال ميابد. ويروس ايدز مي‌تواند از مرد به مرد، از مرد به زن و از زن به مرد انتقال يابد. در بزرگسالان سراسر دنيا از هر 10 مورد آلودگي 9 مورد از راه آميزش جنسي انتقال يافته است.
– از طريق بكار بردن سوزن و سرنگ ضدعفوني نشده جهت تزريق مواد مخدر
– از طريق انتقال خون، در صورتي كه قبلاً از نظر آلودگي به ويروس ايدز آزمايش نشده باشد.
–  از طريق زن آلوده، به جنين.
5- اگر مادر آلوده به ويروس ايدز باشد، خطر انتقال ويروس ايدز از طريق شير مادر به نوزاد وجود خواهد داشت.
6- امكان ابتلا به بيماري ايدز از طريق لمس كردن يا نزديك شدن به كساني كه آلوده به ويروس ايدز هستند وجود ندارد. بغل كردن، دست دادن، سرفه و عطسه ايدز را منتقل نخواهد كرد. اين ويروس از راه توالت فرنگي، تلفن، بشقاب، ليوان، قاشق، حوله، شنا در استخرهاي عمومي و حمامهاي عمومي انتقال نمي‌يابد.
7- فرد آلوده به ويروس ايدز، خطري براي بهداشت عمومي ندارد.

زوج‌هايي كه از عدم آلودگي خود و همسرانشان اطمينان داشته، پايبند اصول مذهبي و شعاير مذهبي هستند، در معرض خطر ويروس ايدز نخواهند بود:
1- وفاداري متقابل بين زن و شوهري كه آلوده به ويروس ايدز نيستند هردوي آنان را از ابتلاء به ايدز حفظ مي‌نمايد.
2- هرچه قدر پايبندي به اصول اخلاقي و شعائر مذهبي كمتر باشد، امكان آلوگي به ويروس ايدز بيشتر است.

هر تزريقي با سوزن و سرنگ ضدعفوني نشده خطرناك است:


1- سوزن سرنگ، مقادير كمي از خون شخصي كه مورد تزريق قرار مي‌گيرد را به داخل خود مي‌كشد. اگر خون شخص مورد تزريق حاوي ويروس ايدز باشد و همان سوزن يا سرنگ ضدعفوني نشده براي شخص ديگري مورد استفاده قرار گيرد، ويروس ايدز مي‌تواند از اين طريق انتقال يابد.
2- كساني كه مواد مخدر به خود تزريق مي‌كنند در معرض خطر ابتلاء به بيماري ايدز قرار خواهند گرفت. تزريق مواد مخدر به تنهايي بسيار خطرناك است. اما به دليل خطر ابتلاء به ايدز كه افزون بر ساير خطرات مي‌باشد، تزريق‌كنندگان مواد مخدر هرگز نبايد از سوزن يا سرنگ شخص ديگر استفاده كنند يا اجازه دهند سوزن خودشان مورد استفاده ديگران قرار گيرد.

3- در برنامه‌هاي ملي واكسيناسيون كودك، سوزنهاي مصرفي در هر بار تزريق ضدعفوني مي‌شوند. در اين صورت مصرف آنها بي‌خطر است. كليه كودكان بايد در سال اول زندگي به طور كامل واكسينه شوند.
4- ساير تزريقات غالباً ضروري نيستند، بسياري از داروها را مي‌توان به صورت خوراكي مصرف نمود. در صورتي كه تزريق ضروري باشد، بايستي توسط يك فرد تعليم ديده و با استفاده از سرنگ و سوزن ضدعفوني شده انجام شود.
5- ضدعفوني نكردن وسايلي كه جهت سوراخ كردن گوش، دندان‌سازي، خالكوبي، علامت‌گذاري روي صورت و آمپول زدن استفاده مي‌شوند، خطر ابتلاء به ايدز را به دنبال خواهند داشت. همچنين اصلاح نمودن فرد آرايشگري كه از تيغ ضدعفوني نشده استفاده مي‌كند بي‌خطر نيست.

زنان آلوده به ويروس ايدز بايد در مورد بچه‌دار شدن به دقت فكر و مشورت نمايند. از هر 3 نوزادي كه متولد مي‌شود، امكان آلودگي يك نوزاد به ويروس ايدز وجود دارد:
1- حدود 30% از زنان مبتلا به ايدز احتمال بدنيا آوردن نوزاد آلوده به ويروس ايدز را خواهند داشت.
2- در برخي ممالك، براي زوجهايي كه احتمال آلودگي يك يا هردوي آنها به ويروس ايدز وجود دارد خدمات آزمايشگاهي موجود است. نتايج آزمايش مي‌تواند به تصميم‌گيري آنان در رابطه با بچه‌دار شدن كمك كند. اگر فقط شوهر آلوده به ويروس ايدز باشد، امكان آلودگي همسر و نوزاد آنان نيز وجود خواهد داشت.

تمام والدين بايد راههاي پيشگيري از ايدز را به كودكان خود بياموزند:
1- شما مؤظف هستيد بجز حفظ سلامت خود و همسرتان، كودكان خود را نيز با دادن آگاهيهاي لازم درباره راههاي اجتناب از ابتلاء و انتقال آلودگي بر عليه ايدز، سالم نگاه داريد.
2- همچنين ضروري است كودكان حقايق لازم را درباره پيشگيري از ايدز بدانند. بايد به آنان اطمينان داد كه از راه تماسهاي اجتماعي معمولي با بزرگسالان و يا كودكان مبتلا به ايدز، در معرض خطرآلودگي به ويروس ايدز قرار نمي‌گيرند.
3- مردم سراسر دنيا بايد بكوشند تا انتقال ايدز را به نسل جديد متوقف كنند.

راه تشخيص: 
 جهت شناخت عفونت HIV بايد اطلاعاتي در مورد سابقه تزريق وريدي داروها يا مواد مخدر، فعاليتهاي جنسي، تاريخچه قبلي از بيماريهاي آميزشي، سابقه انتقال خون و بيماري هموفيلي را بررسي نمود. با آزمايش خون مي‌توان آلودگي را تشخيص داد.
پيشگيري: 
1- آموزش روشهاي انتقال عفونت، روشهاي پيشگيرانه و اهميت تشخيص زودرس و درمان اوليه بايد در هر برنامه پيشگيري منظور باشد.
2- بايد به فعاليت جنسي سالم و مشروع تأكيد شده و از تماسهاي جنسي نامشروع با افراد متعدد و داراي بيماريهاي مقاربتي پرهيز كرد.
3- استفاده از كاندوم، خصوصاً كاندومهاي داراي مواد اسپرم كش نقش مهمي در جلوگيري از انتقال بيماري دارند.
4- كليه موارد مشكوك بايد فوراً به مراكز بهداشتي درماني كشور گزارش گردند تا مورد آزمايش و درمان قرار گرفته و بدين وسيله از انتشار بيماري جلوگيري نمود.

درمان:
 در حال حاضر، درمان ندارد. تعداد كمي از بيماران براي مدت بيش از 5 سال زنده مانده‌اند.

5- شپش عانه: 
 عامل اين بيماري مقاربتي شپشي است كه در موهاي اطراف نواحي تناسلي زندگي مي‌كند. اين نوع شپش با شپش سر و تنه فرق مي‌كند. دوره زندگي اين انگل حدوداً 25 روز بوده و بلافاصله بعد از بالغ شدن اين حشرات، جنس ماده در طي 7 تا 8 روز تخم‌گذاري مي‌كند كه هر تخم به تنه يك مو مي‌چسبد. انتقال آن عموماً از طريق تماس و لباس زير و ملحفه و نزديكي بدن خصوصاً تماس جنسي است. شپشهاي عانه از مسري‌ترين بيماريهاي مقاربتي شناخته شده هستند و خطر اكتساب عفونت با آن پس از يك تماس حدود 90% است.
 شكايت اصلي بيمار آلوده به اين انگل خارش است. بيماران ممكن است حركت شپش بر روي موهاي ناحيه عانه را گزارش كنند. شپش معمولاً در ناحيه عانه، ابرو و مژه‌ها يافت مي‌شود. تخم آن كه رشك نام دارد ممكن است در قاعده موي اين نواحي ديده شود. خاراندن اين نواحي منجر به خراش و در نتيجه احتمالاً بروز عفونت ثانويه مي‌شود.

راه تشخيص: 
 ديدن شپش يا تخم آن در زير ميكروسكوپ راه اصلي تشخيص است.

درمان: 


 با تجويز پزشك صورت مي‌گيرد. بايد تمام لباسهاي زير و روي بيمار، بستر و محل خواب و ملافه‌هاي وي همگي شسته و خشك شوند كه البته با استفاده از آب داغ اين عمل صورت مي‌پذيرد.
 تمامي افرادي كه با فرد مبتلا تماس داشته‌اند بايد درمان گردند. يك سوم تا يك دوم بيماران مبتلا به شپش عانه ساير بيماريهاي مقاربتي را نيز دارند.

6- گال يا جرب: 
 حشره‌اي كه اين بيماري را ايجاد مي‌كند مي‌تواند تمام عمر خود را در بدن انسان بگذراند. حشره ماده بالغ بر حفر كانالهاي پوستي سطحي براي تمام عمر خود (تقريباً 30 روز) در آنجا باقي مانده و سريعاً شروع به تخمگذاري مي‌نمايد به طوري كه هر روز 2 الي 3 تخم مي‌گذارد. اين تخمها در طي 10 روز به يك حشره بالغ تبديل مي‌گردند. كمتر از 10% تخمها به بلوغ مي‌رسند.

علائم بيماري: 


 علامت اوليه و مهم آن خارش در محل كانالها است كه به علت حساسيت پوست نسبت به اين حشره و تخم آنها ايجاد مي‌شود كه خصوصاً اين خارش هنگام خواب به حداكثر خود مي‌رسد. در اثر خاراندن خراشهاي پوستي ايجاد مي‌گردد. كه مي‌تواند منجر به عفونتهاي موضعي و پوستي و بعضاً ورود عوامل عفوني از اين طريق به داخل خون گردد. اين تونلها بيشتر در بين انگشتان، مچ دست، چين زير بغل، سينه خانمها، آلت تناسلي مردن و قسمت تحتاني باسن ايجاد شده و بدنبالشان علائم فوق‌الذكر پديد مي‌آيند.

راه انتقال: 
 تماسهاي پوستي بخصوص تماس جنسي، هنگامي‌كه عده‌اي نزديك هم مي‌خوابند، لباس و ملافه آلوده و حوله افراد آلوده نيز گاهي عامل جرب را منتقل مي‌كند.

تشخيص: 
 با تراشيدن كانالها و ديده حشره زير ميكروسكوپ يا ديدن تخم حشره در كانالهاي پوستي، تشخيص داده مي‌شود.

درمان: 
 با تجويز پزشك صورت مي‌گيرد.

مطالب داغ امروز :

روش غلبه بر خواب زیاد

اگر شما به طور مداوم بیش از حدی که میخواهید و مجازید، میخوابید، بدانید که …

چرا زیاد می خوابم؟

خواب از جمله نیازهای انکارناپذیر آدمی است که با بروز مشکلاتی مانند بدخوابی، کم خوابی …