از بین بردن ضایعات پیگمانته و تاتو (۲)

 انتخاب بیمار برای Tattoo Removal

تمایل رو به رشد اخیر برای انجام تاتو بین نوجوانان و جوانان، درخواست زیادی از بیماران را برای انجام tattoo removal افزایش داده است، بیشتر تاتوها امروزه تاتوهای پیشرفته هستند.

تاتوها پیشرفته غالباً سخت تر از تاتوهای آماتور از بین می روند، که این غالباً به دلیل استفاده از رنگهای متعدد جوهری است که در اعماق متفاوت درم جای می گیرد و عموماً از بین بردن کامل آنها با تکنیکهای اخیر غیر ممکن است.
بنابراین انتظارات واقعی هر بیمار برای بدست آوردن نتایج مطلوب و رضایت بخش تخمین بزنید. بعلاوه باید تاکید شود که معمولاً درمانهای متعددی لازم است و ممکن است از ۲۰-۵ جلسه متغیر باشد. حتی پس از انجام درمانهای متعدد، بعضی ضایعات پیگمانته هنوز باقی خواهند ماند.

یک نکته قابل توجه در بیماران با پوست تیره (فیتنرپاتریک IV-VI) یا پوستهای برنزه، هیپوپیگمانتاسیون موقت یا حتی هیپرپیگمانتاسیون دائم یا هیپوپیگمانتاسیون است. که ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی در درمان لیزر این بیماران، به دلیل جذب رقابتی نور لیزر بوسیله ملانین که در اپیدرم است ایجاد شود.

به دلیل اینکه نور بیشتری توسط اپیدرم جذب می شود، صدمه بالقوه بیشتری به ملانوسیتها می خورد و این ممکن است ریسک اسکار را افزایش دهد. بعلاوه به دلیل جذب بیشتر نور لیزر بوسیله رنگدانه اپیدرم، نور کمتری به هدف درم (جوهر تاتو) می رسد و بنابراین درمان بیشتری غالباً لازم است.

بیمار ایده آل برای tattoo removal، بیمار با پوست روشن و غیر برنزه با تیپ پوستی I و یا II و تاتو آبی تیره یا سیاه است که حداقل برای مدت ۱ سال وجود داشته باشد.

تاتوهای قدیمی تر، بهترین پانچ را به درمان لیزر می دهند که این به دلیل ماکروفاژهایی است که هم اکنون در پوست حضور دارند و برای فاگوسیتوز کردن ذرات حجم خارجی تلاش می کنند و آنها را از سطح پوست محو می کنند. این تلاش طبیعی بوسیله بدن برای از بین بردن رنگدانه خارجی جوهر تاتو دلیل این است که تاتوهای قدیمی تر غالباً دارای حاشیه محو و نامشخص هستند.

وقتی یک تاتو بوسیله نور لیزر Q-switched درمان می شود، ذرات تاتو به قطعات کوچکتر شکسته می شود و این هضم ماکروفاژها را تسهیل می کند و در بعضی موارد ممکن است اجازه از بین بردن کامل تاتو را بدهد.

برعکس انواع جدید، تاتوهای با رنگهای متعدد و در پوستهای تیره تر محو کردن کامل آن خیلی مشکل است و درمان باید فقط توسط جراح با تجربه انجام شود تا اسکار و تغییر رنگ را کاهش دهد.

از بین بردن تاتو و ضایعات پیگمانته(۱)

 در از بین بردن تاتو، هدف نور لیزر، قطعات جوهر تاتو هستند که توسط ماکروفاژ احاطه شده اند یا بصورت قطعه قطعه در فضای خارج سلولی در درم قرار می گیرند.

در درمان ضایعات پیگمانته خوش خیم، هدف اولیه لیزر ملانین در کروموفر است.

اگرچه بر خلاف لیزر hair removal که واحد بزرگ ملانین هدف است، در درمان ضایعات پیگمانته خوش خیم، هدف قطعات کوچک ملانین که در ملانوسیتها، کراتینوسیتها و یا ماکروفاژهای درمی هستند، می باشد.

اهداف تاتو و ضایعات پیگمانته خوش خیم از نظر اندازه کوچک هستند و در نتیجه استفاده از استراحت حرارتی برای کمتر کردن آسیبهای حرارتی در بافتهای نرمال احاطه کننده لازم است و نیازمند تابش اشعه بسیار کوتاه برای ایجاد درمان مناسب است بنابراین لیزر Q-switched که تابش اشعه در حد Nanosecond است درمان اصلی برای ضایعات پیگمانته خوش خیم و تاتو می باشد.

بیشتر این لیزرها از قبل set شده است و دوره های Pulse غیرقابل تغییری دارد که نمی تواند توسط اپراتور تعویض شود. توسعه اخیر لیزرها مثل Titanium: Sappire، لیزر با دوره های پالس کوتاه تر از Q-switched (در حد picoseconds) برای کاهش بیشتر عوارض بالقوه ناخواسته و بهبود خودبخودی را باعث می شود.

اگرچه این مطالعات جاری در مورد استفاده از دستگاههایی که ممکن است بهتر از لیزر Q-switched در درمان ضایعات باشد، در حال انجام است. در مبحث Tattoremoval، در مورد درمان تاتوهای افراد حرفه ای و غیرحرفه ای، تاتوهای Cosmetic که برای مشخص شدن حدود لبها، ابروها یا آرئول و تاتوهای medical برای درمان رادیاسیون بدخیمی های داخلی می باشد. مبحث درمان ضایعات پیگمانته خوش خیم، محدود به لنتیگوهای ناشی از آفتاب، خال Ito, Ota و ماکولهای (CALMS) café – au – lait می باشد.

این محدودیت در درمان لیزر ضایعات پیگمانته مثل ملاسما، خالهای lentigo meligna, nevocellular وجود دارد، چرا که هنوز اثربخشی درمان لیزر در این ضایعات مورد تائید قرار نگرفته است. بر خلاف این واقعیت که بعضی ضایعات می توانند به طور موفقیت آمیزی با لیزر بهبود پیدا کنند، موارد کمی گزارش شده است و تفاوتهای فاحش در پاسخ به درمان این اجازه را نمی دهد که لیزرتراپی به عنوان درمان استاندارد برای هر ضایعه مورد استفاده قرار گیرد و بایستی این عمل توسط پزشکان با تجربه در موردهای انتخاب شده و با مراقبت کامل انجام شود. همچنین مهم است بدانیم که لیزرتراپی نقشی در درمان ملانومهای مهاجم در این دوره ندارد.

لیزرهای جدید برای از بین بردن چروک صورت

 پوست بزرگترین ارگان بدن است که از ۳ لایه اپیدرم، درم و هیپودرم تشکیل شده است. اپیدرم که بیرونی ترین لایه پوست است، در برگیرنده لایه های سازنده سلولهای پوستی است. درم لایه بعدی است که دارای بافت هم بند و فیبرهایی است که باعث ایجاد استحکام والاستیسیتی پوست می شود.

عمقی ترین لایه پوست هیپودرم است که از چربی تشکیل شده است. با پیر شدن پوست ترکیبات حمایت کننده آن بتدریج تخریب می شود. به عنوان مثال فیبرهای الاستیک درم شکسته شده و بصورت دائمی از بین می رود. فیبرهای کلاژن کم شده و با تغییرات شیمیایی، فعالیت آن مختل می شود. همچنین هیالورونیک اسید که ماده قوام کننده بافت پوست است، از بین می رود. بنابراین پوست سخت تر و نازک تر شده، چروکهایی بر روی ماهیچه های آن ظاهر می شود که مقدار آن با افزایش سن، بیشتر می شود.

مناطقی که در معرض حرکت های تکرار شونده هستند حالتهای مختلف احساس چهره را نشان می دهند، مثل اطراف چشم و لب که بیشتر در معرض چروک قرار می گیرند و در نهایت پروسه های ترمیم تغییرات سلولی پوست به مرور کاهش یافته و قدرت پوست در مقابله با شرایط محیطی کاهش می یابد. مواجهه بیش از اندازه با آفتاب به عنوان مثال افرادی که حمام آفتاب می گیرند و سیگار کشیدن این پروسه را تسریع می کند.

هیچ یک از روندهایی که منجر به چروک شدن پوست می شود قابل بازگشت نیست ولی اقداماتی است که به واسطه آن ها می توان پروسه پیر شدن را به حداقل رساند. خودداری از مواجهه طولانی مدت با آفتاب و قرار گرفتن در معرض Sun lamp می تواند مفید باشد. بیشترین مواجهه با اشعه ماوراء بنفش معمولا بین ساعات ۱۰ صبح تا ۴ بعداز ظهر صورت می گیرد. استفاده از کرم ها و لوسیونهای محافظت کننده در برابر آفتاب، ترک سیگار، شیوه زندگی سالم همراه با رژیم غذایی متعادل و ورزش روزانه، کاهش استرس و مراقبت روزانه پوست با شستشوی ملایم روزانه، استفاده از مرطوب کننده و ضد آفتاب عوامل موثر در کاهش بروز پیری پوست هستند.

یکی از رویکردهای نوین در درمان پیری پوست، استفاده از تکنیک fractional photothermolysis است که در این روش با ایجاد ستون های میکروسکوپیک حرارتی، توسط نوعی از دستگاه لیزر، اپیدرم به شکل موضعی در مقطعی نکروز می شود ولی بافت اطراف این ستون های حرارتی سالم می ماند و این امر موجب تسریع روند ترمیم پوست از طریق سلولهای سازنده درم و اپیدرم باقیمانده می گردد. عمق این ستون های حرارتی وابسته به انرژی دستگاه است و بر اساس شاخص های پوست و نوع درمان تنظیم می گردد.

از آنجائیکه لایه شاخی پوست در طی این پروسه دست نخورده باقی می ماند، بنابراین فعالیت طبیعی پوست به عنوان سد حفاظتی حفظ می گردد و عناصر صدمه دیده پوست با استفاده از سلولهای کراتینوسیت زنده حاشیه آسیب ترمیم می گردد.

البته کاربرد این تکنیک فقط در پیری پوست نیست و در موارد دیگری از جمله اسکار آکنه یا جراحی و سوختگی، تغییرات رنگی پوست، منافذ باز پوستی، افزایش قوام پوست، خطوط کشش پوستی (استریا) و جوانسازی پوست نیز کاربرد دارد. یکی از نکات مثبت این تکنیک، کاهش زمان بهبودی در بیمار است که در روش های سنتی از ۱ تا ۶ ماه بوده و در این روش به ۱ هفته کاهش می یابد. شانس بروز عوارض از جمله اسکار یا تغییرات رنگدانه ای پوست نیز در این روش بسیار کمتر است.

کاربرد لیزر در زیبایی پوست و درمان بیماریهای پوستی

 لیزر یک نوع نور برانگیخته شده و پرانرژی است که در شرایط عادی در طبیعت دیده نمی شود ولی با تکنولوژی و وسایل خاص می‌توان آن را ایجاد کرد. لیزر با نور معمولی تفاوت‌هایی دارد که این ویژگی‌ها باعث توانایی و کاربردهای خاص لیزر می شود.

کاربرد لیزر در پزشکی و از جمله بیماری‌های پوستی از حدود ۴۰ سال پیش به صورت تحقیقاتی شروع شده و با آمدن دستگاههای جدیدتر که مؤثرتر و کم عارضه‌تر هستند جایگاه ویژه و وسیعی در درمان بیماری‌ها، پیدا کرده است.

مکانیسم اثر لیزر جذب انرژی نورانی توسط مولکول‌های بافتی است. همانطوری که در اثر تابش نور خورشید اشیاء به تدریج گرم می‌شوند، تابش لیزر نیز باعث گرم شدن، داغ شدن و نهایتاً تخریب بعضی مولکول‌های حساس بافتی می شود.

از آنجایی که لیزر تک طول موج است، فقط باعث داغ شدن و تخریب ساختمان‌های خاصی می شود. در حالی که افزایش حرارت در ساختمان‌های مجاور که حساس نیستند زیاد قابل توجه نیست. لذا با انتخاب لیزر مناسب و با دانستن ویژگی‌های بافتی می‌توان ضایعه مورد نظر را تخریب کرد در حالی که کمترین صدمه ممکن به ساختمان‌های مجاور آن وارد شود. به طور مثال لیزری که طول موج حدود ۵۸۵ نانومتر می باشد (Pulse dye Laser) بیشتر روی ساختمان عروقی اثر می‌کند لذا در مورد عروق واریسی پوست، ضایعات همانژیومی و لکه‌ها و خال‌های عروقی به کار می‌رود.
کاربرد لیزر در بیماریهای پوستی و زیبایی

به طور کلی کاربردهای لیزر را به شکل زیر می‌توان دسته‌بندی کرد: درمان ضایعات و خال‌های عروقی که معمولاً رنگ این ضایعات قرمز روشن یا تیره است. درمان انواع ضایعات رنگی و رنگدانه‌ای پوست که شامل خال‌های رنگی پوست و خالکوبی ها می شود، درمان و کاهش موهای زائد و ناخواسته بدن، کاهش چین و چروک، فرورفتگی ها و جای زخم‌های ناشی از بعضی بیماریهای پوستی از قبیل آکنه.

درمان بعضی از انواع بیماریهای پوستی از قبیل زگیل، جای زخم های برجسته و خارش دار (کلوئید)، ترک‌های پوستی ناشی از حاملگی و چاقی (Striae) و ترمیم زخم و همچنین استفاده از آن به عنوان وسیله‌ای برای برش بافت از کارایی‌های مهم این پدیده است.
انواع دستگاههای لیزر و کاربرد آنها

برای درمان ضایعات عروقی که شامل رگ‌های واریسی پوست (درصورت، اندام ها و بدن)، لکه های قرمز عروقی و خال‌های عروقی (ماه گرفتگی های قرمز) و بعضی تومورهای عروقی (گرانولوم پیوژنیکوم) است، لیزرهای (Pulse dye laser)P.D.L، Nd-YAG، آرگون قابل استفاده هستند که P.D.L مناسب تر است.

برای درمان خال‌ها و لکه‌های تیره پوستی (ماه گرفتگی آبی و یا قهوه‌ای)، خالکوبی ها (آبی، سیاه، گاهی قرمز) از انواع این لیزرها می‌توان استفاده کرد:

Q- Switch Ruby, Q- Switch Alexandrite, Q- Switch Nd-YAG
برای درمان و کاهش موهای ناخواسته نیز از انواع لیزرهایRuby laser، Alexandrite، Diode Nd-YAG می توان استفاده نمود. همچنین یک سیستم جدید به نام (I.P.L Intense Pulse Light 0 ) که نور پرانرژی معمولی است و از جنس لیزر نیست در کاهش موهای ناخواسته مؤثر است اما تأثیر لیزر در کاستن موهای زائد، دائمی نمی باشد.

برای کاهش چین و چروک و فرورفتگی های جای زخم آکنه و سایر بیماریها می توان از لیزرهای CO۲ و Erbium YAG استفاده کرد.

لیزر CO۲ پوست را عمیق تر می‌تراشد و در کاهش چین و چروک مؤثرتر است ولی عوارض آن از جمله ایجاد جای زخم و لکه های تیره شایع تر است، لذا برای کاهش عوارض ناخواسته، Erbium YAG مناسب تر است. نتیجه این لیزرها هیچ کدام صددرصد نیست، ولی در کاهش عمق چین و چروک و زخم ها مؤثر هستند.

انواع مختلف لیزر در درمان بیماریهای مختلف پوستی کاربرد دارند ولی باید توجه داشت که برای این بیماریها، درمان‌ها و روش‌های دیگر و ارزان‌تر نیز وجود دارند، لذا در صورت عدم موفقیت سایر روشها می توان نتایج لیزر را نیز امتحان کرد.

پیلینگ یا لایه برداری پوست صورت چیست

 پیلینگ یا همان لایه برداری به عملی گفته می شود که لایه سطحی پوست بطریقی برداشته شود.

مواردی که لایه برداری انجام می گیرد :
*‌وجود جوش صورت و از بین بردن اسکارهای باقیمانده از جوش صورت
* وجود لک صورت یا ملاسما
* وجود کک و مک یا فرکل ( freckle )
* وجود هر نوع اسکار از قبیل : سوختگی؛ باقیمانده هر نوع ضایعه در صورت
* وجود انواعی از لک باقیمانده از التهاب قبلی
روش و طریقه پیلینگ:
لایه برداری را می توان به طرق گوناگون انجام داد

* لایه برداری شیمیائی :
بوسیله مواد شیمیائی که عمدتا” از اسید با در صدهای متفاوت است انجام می گیرد.معمولا” از الفا هیدروکسی اسید ( AHA )؛ تری کلرو استیک اسید ( TCA ) و فنل با در صدهای متفاوت استفاده می شود.

* لایه برداری مکانیکی :
بوسیله ابزارهای تراشنده لایه سطحی پوست را میتراشند از جمله dermabresion (استفاده از یک دستگاه دوار و تراشنده ) و یا بوسیله سنباده .

* لایه برداری به روش لیزر
معمولا” از لیزر CO2 برای این منظور استفاده می شود.

انتخاب پوست مناسب جهت هر نوع پیلینگ در نتیجه عمل بسیار دخیل می باشد به اینصورت که نمی توان هر نوع پیلینگ را برای هر نوع پوست انتخاب کرد.
جدا از اینکه پیلینگ را در چند جلسه می توان انجام داد. روش پیلینگ بصورت طولانی و مداوم نیز صورت می گیرد، این روش به وسیله کرم های دارای الفا هیدروکسی اسید با در صد متفاوت معمولا” کمتر از %۱۵ انجام می گیرد در این روش فرد هر شب از این کرمها بر روی جاهایی که میخواهد لایه برداری شود؛ استفاده میکند. در مواقعی که فرد از پیلینگ استفاده می کند باید از نور خورشید اجتناب کند و حتمآ از ضد آفتاب در مواقع خارج از منزل استفاده کند.

البته پیلینگ را نمی توان به همه افراد تجویز کرد و باید جهت پیلینگ افراد انتخاب شوند.

لک صورت یا ملاسما علت و درمان لکها

 لک صورت یا ملاسما یک عارضه پوستی شایع بخصوص در دختران و خانمهای جوان می باشد این عارضه بصورت لکه های قهوه ای تا خاکستری تیره بر روی گونه ها ؛ پیشانی و چانه دیده می شود. شایعترین سنین بروز آن ۲۰ تا ۳۰ سالگی است و در خانمها از آقایان بیشتر می باشد.

علت های زیادی در ایجاد آن نقش دارند ولی ثابت ترین علت را اشعه ماورابنفش خورشید می دانند . یعنی همیشه این علت به اضافه علل دیگر را در ایجاد لک سهیم می دانند.
علل دیگر:
۱) مصرف دارو بویژه داروهای هورمونی و بخصوص داروهای پیشگیری از حاملگی ( بصورت قرص ؛ تزریقی ویا کاشتنی )…. داروهای دیگر نیز در بروز آن نقش دارند ، از جمله داروهای اعصاب.
۲) تغییرات هورمونی در بدن از جمله کیستهای متعدد تخمدان ( pco ) و یا بیماری غده فوق کلیوی.

با پیشگیری از تابش اشعه خورشید بطور مستقیم بر روی صورت از ایجاد لک تا حد زیادی می توان جلوگیری کرد. مصرف کرمهای ضد آفتاب بطور منظم با عیار بالاتر از ۲۰ به فواصل هر ۳ ساعت و همچنین اجتناب ار تابش نور خورشید بطور مستقیم بر روی صورت در افراد مستعد از ایجاد لک می توان پیشگیری نمود. برای از بین بردن لک با تجویز پزشک متخصص از کرمهای حاوی هیدروکینون با در صد های گوناگون ( نباید بیشتر از۶ تا ۷ درصد باشد ) می توان استفاده نمود.
روشهای دیگر در درمان لک صورت :

لایه برداری ( peeling ) ؛ سایش پوست بوسیله میکانیکی ( dermabresion & salabresion ) و لیزر می باشد که بسته به پوست افراد انتخاب می شود . افراد با رنگ چشم روشن و موهای روشن مقدار رنگدانه پوستی کمتری نسبت به پوستهای تیره دارند و به همین دلیل نور آفتاب بیشتر در پوست این افراد نفوذ دارد و چون یکی از اثرات نور آفتاب ایجاد لک صورت و همچنین کک و مک می باشد برای پیشگیری و درمان این افراد نیاز مبرم به ضد آفتاب دارند.

یکی از درمانهای لک صورت
همچنان که قبلاُ نیز گفته شد استفاده از پیلینگ می باشد. ولی این روش مناسب همه افراد نمی باشد . چون افراد با رنگ پوست تیره اصلاْ مناسب پیلینگ نمی باشد. چون یکی از عوارض پیلینگ خود لک می باشد و شانس ایجاد لک در افراد با پوست تیره خیلی بالا است .

درمان دیگر لک صورت لیزر درمانی می باشد .
هیچکدام از روشهای درمانی لک صورت دائمی نیست و در یک جلسه نیز انجام نمی گیرد و نیاز به تجدید درمان دارد و ادامه درمان دارد ، زیرا استعداد افراد برای ایجاد لک که با این روشهای درمانی برطرف نمی گردد . مصرف ضد آفتاب در افراد مستعد یک نیاز حیاتی در درمان و پیشگیری از لک می باشد .

انواع پوست و مراقبت از پوست

گوناگونی وتنوع در انواع پوست به علت نژاد ( مانند : سیاه – سفید -زرد – قهوه ای ) ؛ به علت ارثی و محیطی ( پوست : خشک – چرب – معمولی و مخلوط ) نیاز به مراقبتهای گوناگون بسته به نوع پوست دارد.

پوستها بسته به ترشحات طبیعی و مرطوب کنندگی خود به ۴ دسته تقسیم می شوند :

پوست چرب :
این نوع پوست در بین نوجوانان و جوانان شایع می باشد . در این نوع پوست ترشحات غدد چربی زیاد می باشد . افزایش ترشحات غدد چربی به ارث و فعالیت هورمونهای جنسی مربوط می شود .

پوست خشک :
در افراد با سنین بالاتر این نوع پوست شایع می باشد . به دلیل کاهش ترشحات چربی و عدم فعالیت مرطوب کننده طبیعی پوست این حالت از پوست دیده می شود .

پوست طبیعی و نرمال :
ترشحات چربی و فعالیت مرطوب کننده پوست در حد طبیعی می باشد.

پوست مخلوط :
ترشحات چربی و مرطوب کنندگی در ناحیه ای از پوست با ناحیه دیگر فرق میکند مثلا” : در روی گونه خشک و در کنار بینی چرب می باشد .

بسته به نوع پوست بهترین مراقبتهای روزانه شامل :

۱) انتخاب محصولات آرایشی و بهداشتی با در نظر گرفتن نوع پوست .

۲) پاک کردن صورت از آلودگی های محیطی و ترشحات پوستی ( عرق – چربی ) وپوسته ریزی طبیعی پوست .

۳ ) استفاده از مرطوب کننده جهت اصلاح و کمک به مرطوب کننده طبیعی پوست .

۴ ) محافظت پوست از نور خورشید جهت حذف رسیدن اشعه ماورا بنفش به پوست توسط ضدآفتاب { مکانیکی ویا شیمیائی ( در قسمت ضدآفتاب توضیح داده شده ) } .

۵ ) درمان هر نوع ناراحتی و ضایعات پوستی .

بهترین نتیجه از عمل پیوند مو

 برای گرفتن بهترین نتیجه از عمل پیوند مو

اگر یک کاندید پیوند مو هستید اولین کارمهم شما پیدا کردن یک جراح با تجربه درزمینه پیوند مو می باشد تا بتواند بهترین و طبیعی ترین کاشت مو را برای شما انجام دهد.توجه به این نکته بسیار ارزشمند است زیرا بایستی در قبال صرف وقت، هزینه جراحی بتوانید به نتیجه رضایت بخشی برسید در صورتی که جراح مربوطه تخصص کافی در این زمینه نداشته باشد می تواند باعث از بین رفتن موهای سالم شما شده و یک طاسی دائمی برای بیمار ایجاد کند.

سالها پیش برای کاشت مو از روش پانچ استفاده می شد ظاهر موهای کاشته شده بعد از رشد مشابه موهای عروسک بوده و به صورت دسته های ۲۰تایی رشد می کند . به خصوص بعد از خیس کردن این موها نمای عروسکی آن بیشتر نمایان شده و مورد رضایت بیماران نمی باشد از عوارض دیگر این روش رشد ضعیف موهای کاشته شده و باقی ماندن اسکار در پوست سرمی باشد.
در حالت طبیعی وقتی دقیق به پوست سر خود نگاه کنید متوجه می شوید موهایتان در دسته های ۱ تا ۴تایی رشد می کنند پس اگر گرافتهای کاشته شده به این اندازه ظریف باشند نمای سر عروسکی و غیر طبیعی نمی شود بعد از گذشت سالها همراه با پیشرفت علم و تکنولوژی در زمینه پیوند مو روش فولیکولار یونیت ابداع شد در این روش نوار برداشته شده از پشت سر به واحدهای فولیکولی که به طور طبیعی در سر هستند تقسیم می شود بنابراین به هیچ عنوان نمای عروسکی ایجاد نمی شود.جراحان متخصص در زمینه پیوند مو از این روش استفاده می کنند و روش پانچ کنار گذاشته شده است.

در سالهای اخیر پیشرفت های چشم گیری در زمینه پیوند مو مشاهده می شود وهمه آنها نمایان گر این نکته می باشند که با وجودی که این جراحی به ظاهر ساده و با بی حسی موضعی به صورت سر پایی انجام می شود ولی عملی بسیار ظریف و حساس بوده و رعایت صد ها نکته مهم در آن الزامی است تا بتوان به بهترین نتیجه و بالاترین درصد رشد موهای کاشته شده رسید.تیم پیوندی مورد نظر شما بایستی مجموعه ای از افراد با تجربه و با اطلاع باشند تا عوارض بسیار نادر این جراحی گریبان گیر شما نشود وبا رعایت نکات و تکنیکهای جدید موهای کاشته شده با درصد بالایی بتوانند رشد کنند.

چه کسی مناسب پیوند مو است

 بهترین کاندیدهای پیوند مو

چه کسانی مناسب عمل پیوند مو هستند؟ چگونه بفهمیم آیا کاندید مناسبی برای پیوند مو هستیم یا نه؟
در جلسه مشاوره قبل از عمل پیوند موخصوصیات و پارامترهای خاصی در هر شخص بررسی می شود تا مشخص شود آیا کاندید خوبی برای جراحی می باشد یا نه.

تعدادی ازمهم ترین نکات قابل بررسی در متن زیر عنوان شده و کمک می کند تا شما بتوانید تا حدودی خود را به عنوان یک کاندید جراحی ارزیابی کنید.در گذشته به دلیل استفاده از روشهای قدیمی پیوند مو بسیاری از افراد طاس کاندید خوبی برای جراحی نبودند در حالیکه امروزه با روش جدید اغلب متقا ضیان پیوند مو قادر به عمل می باشند.
سن

افراد ۱۸ تا ۲۵ سال کاندید مناسبی برای جراحی نمی باشند زیرا با بررسی میزان ریزش موی فعلی آنها پیش بینی گسترش یافتن طاسی در آینده امکان پذیر نمی باشد.اگر در یک فرد جوان با موی کم پشت ناحیه پیشانی با یک جلسه پیوند موبنا به در خواست خود فرد یک خط رویش موی جدید که پرتر و پایین تر از خط طبیعی است ایجاد شود این عمل بسیار فرد را راضی می کند ولی این رضایت موقتی خواهد بود زیرا بعدا با پیشرفت طبیعی ریزش مو در پشت این خط جدید میزان طاسی او تا حدی گسترش می یابد که موهای باقی مانده در پشت سر به حدی نیست که بتواند پوشش قابل قبولی را تا خط رویش جدید او ایجاد کند.

این افراد بهتر است از داروی فیناستراید و محلول موضعی مینوکسیدیل استفاده کنند . البته در موارد نادر جوانان ۲۳ یا ۲۴ سال با توجه به میزان ریزش مویشان می توانند کاندید خوبی برای عمل باشند .

در مورد پیوند موی خانمها مسئله سن مطرح نیست .
وضعیت سلامت

به منظور بررسی وضعیت سلامت فرد گرفتن شرح حال کامل و انجام آزمایشات لازم ضروری می باشد.
بیماران دیابتی و فشار خون بالا قبل از عمل بایستی بیماری آنها کنترل شده باشد .
بیماریهای عفونی و مشکلات پوستی قبل از عمل باید درمان شوند.
کیفیت و کمیت موها در ناحیه دهنده مو

کسانی کاندید خوب برای پیوند مو هستند که در ناحیه پشت سرشان تراکم بالایی ازفولیکولها ی مو داشته باشند.تراکم به معنی تعداد موها در واحد سطح می باشد.اگر تراکم بالا باشد موهای قابل دسترس برای کاشت در ناحیه جلوی سر بیشتر است.موهای ضخیم و مجعد ظاهر پر تری ایجاد می کنند . افرادی که تراکم خوبی ندارند نتیجه عمل کاملا رضایت بخش نیست.
میزان شلی پوست سر

میزان شلی پوست مشخص می کند تا چه میزان از پوست پشت سر می توان بر داشت تا با حد اقل کشش بتوان بخیه زد واحتمال اسکار بخیه کاهش یابد . مسلما پوستهای شل تر میزان مجاز برداشت پوست بیشتر از پوست سفت می باشد.

پیوند مو چیست؟

 اصولا پیوند مو چیست؟

این جراحی به صورت سرپایی با بیحسی موضعی انجام می شود در این عمل یک نوار باریک از ناحیه پشت سر برداشته شده و به واحدهای فولیکولی تقسیم شده و در قسمت جلوی سر کاشته می شود
مراحل مختلف عمل پیوند مو:

پیوند مو به روش جدید یک عمل راحت ، قابل پیش بینی ونتایج آن مورد رضایت اکثر بیماران می باشد. هر چند که این عمل بسیار ساده و بی خطر می باشد ولی رعایت کامل نکات ایمنی به منظور حفظ سلامت بیمار و رسیدن به بالا ترین درصد رشد موهای کاشته شده در اولویت قرار می گیرد.

عمل در مکانی انجام می شود که تجهیزات جراحی آن کامل بوده و علایم حیاتی بیمار مرتب کنترل می شود.به دلیل ظرافت زیاد عمل وبالا بردن سرعت کار یک تیم این نوع پیوند مو را انجام می دهند.در تمام طول مدت عمل بیمار هوشیار بوده و می تواند فیلم مورد علاقه خود را ببیند و با پزشک و بقیه افراد تیم صحبت کند.

این عمل ۴ تا ۶ ساعت طول می کشد و بیمار در این مدت برای خوردن و آشامیدن میان وعده ساده ممنوعیتی ندارد.
مرحله برداشت ناحیه دهنده مو:

بعد از انجام مراحل مقدماتی توسط تکنسینهای مربوطه پزشک عمل را شروع می کند در این فاصله زمانی سر شما کاملا بی حس شده و پزشک بعد از بررسی دقیق منطقه دهنده در پشت سر با ظرافت یک نوار باریک از این ناحیه بر می دارد وبخیه میزنند لازم به یاد آوری است نحوه برش دادن و برداشت این نوار و همچنین روش بخیه زدن در این مرحله به گونه ای است که هیچ اسکاری به جا نمی ماند و خط آن در ناحیه پشت سر قابل تشخیص نمی باشد.
مرحله آماده کردن ناحیه گیرنده مو:

بعد از اینکه نوار پشت سر برداشته شد به اتاق تقسیم منتقل شده و توسط تیم تقسیم به واحدهای فولیکولی تقسیم می شود.در این زمان پزشک ناحیه گیرنده را آماده می کند شما در این مرحله می توانید نظر خود را در مورد طرح خط موی جلوی سرتان با پزشک در میان بگذارید.

درناحیه گیرنده مو شکافهای کوچکی ایجاد می شود تا فولیکولهای تقسیم شده در این شکافها قرار بگیرند در این مرحله ناحیه گیرنده کاملا بیحس شده و یک آرام بخش به شما داده می شود و هیچ دردی احساس نمی کنید حتی ممکن است شما به خواب رفته باشید.بسیاری از افراد تمام مدت کاشت خواب هستند.
آماده کردن گرافتهای فولیکولی:

موها در حالت طبیعی در دسته های یکی تا ۴ تایی رشد می کنند پس اگر گرافتهای کاشته شده به این اندازه ظریف باشند ظاهر موها کاملا طبیعی بوده و نمای عروسکی نداردو پیوند مو به روش فولیکولار یونیت بر این اساس پایه گذاری شده. مشکل ترین و مهم ترین مرحله در پیوند مو مرحله تقسیم گرافت می باشداین کار بایستی با نهایت دقت و ظرافت انجام شود و همچنین رعایت نکات زیادی به منظور حداکثر رشد گرافتها لازم می باشد . این تقسیم تحت بزرگنمایی مناسب انجام می شود و گرافتها در نرمال سالین ۴درجه سانتیگراد نگهداری شده تا زمان کاشت آنها فرا رسد.
مرحله کاشت گرافتهای فولیکولی:

بعد از آماده شدن شکافهای کوچک ناحیه گیرنده گرافتهای ظریف تهیه شده توسط تکنسینهای تیم کاشته می شوند و بدن فرد به خوبی این گرافتها را می پذیرد و مشکل پس دادن و نگرفتن گرافتهای کاشته شده وجود ندارد چون از بدن خود فرد بوده و به عنوان جسم خارجی محسوب نمی شود.
مراحل بعد از کاشت:

روز بعد از کاشت دلمه های کوچکی روی هر کدام از نقاط کاشت در سر ایجاد می شود که ۵ تا ۱۰ روز بعد از عمل می ریزند. در منطقه کاشت معمولا هیچ دردی احساس نمی شود فقط بخیه های پشت سر کمی سوزش داشته که این مسئله در تمام جراحی ها امری طبیعی است.

۲ تا ۳ روز بعد از کاشت ناحیه پیشانی متورم شده و به طرف چشم ها و صورت پایین آمده و از بین می رود .
مراقبتهای بعد از عمل کاشت مو:

بعد از پیوند مو لازم است نکات مهمی در خصوص مصرف دارو ،شستن سر و زمان مراجعه به بیمارآموزش داده شود.
– روز بعد از عمل به منظور برداشتن پانسمان و کنترل بعد از عمل به پزشک خود مراجعه کنید.
– بایستی به مدت ۵ روز، دو مرتبه(صبح و بعدازظهر) سر خود را با محلول رقیق شده آب اکسیژنه شستشو دهید.
(۱۰۰ سی سی آب اکسیژنه ۳ درصد+ ۳۰۰ سی سی سرم نمکی قابل شستشو)
– در حمام جهت شستشو مخلوط شامپو بچه و بتادین را به مدت چندین دقیقه روی سر بگذارید و بعد به آرامی آب را روی سر بریزید. تاکید می شود با حرکت ماساژی و چرخشی سر را نشوئید. به مدت دو هفته زیر دوش مستقیم نروید.
واز شستن سر با آب خیلی سرد یا خیلی گرم پرهیز کنید.
– دو هفته بعد از عمل (۱۴-۱۰ روز بعد از عمل) به منظور کشیدن بخیه های پشت سرتان به پزشک خود مراجعه کنید.
-جهت حفاظت بیشتر سعی شود ۸-۶ هفته بعد از عمل از شنا کردن و انجام ورزشهای سنگین مخصوصا ورزشهای رزمی پرهیز کنید.
نتیجه عمل:

در طی ماه اول بعد از عمل موهای کاشته می ریزند در حالیکه ریشه آنها زیر پوست باقی مانده و ۴ تا ۶ ماه بعد موی جدید از آن رشد خواهد کرد.رشد تمام موهای کاشته شده ۹ تا ۱۲ ماه بعد کامل می شود.موهای جدید تمام خصوصیات خود را ازجمله رنگ،بافت، زاویه، جهت رشد حفظ کرده و جریان خون غنی سر باعث برقراری مجدد تغذیه فولیکولهای کاشته شده می شود.
عوارض احتمالی پیوند مو:

احتمال ایجادعارضه در این عمل بسیارکم می باشد، عوارض شایع عبارتند از :
درد و سوزش خفیف در ناحیه بخیه های پشت سر
تورم پیشانی و صورت
تشکیل دلمه های کوچک بر روی محل های کاشت
عوارض شدید از جمله خونریزی، باقی ماندن اسکارو عفونت ، بسیار نادر می باشد.

علت ریزش مو و درمان ریزش مو

 انواع درمانهای دارویی و جراحی برای ریزش مو وجود دارد و می توانیم به طور کامل ریزش مو را درمان کنیم. داروهای مختلفی برای درمان انواع ریزش مو تجویز می شوند بعضی از آنها به منظور برطرف کردن علت زمینه ای ریزش بوده و به طور غیر مستقیم باعث طبیعی شدن ریزش مو می شوند بنابراین نکته مهم در درمان این بیماری قبل از تجویز دارو تشخیص دقیق علت ریزش مو بوده و با توجه به نوع و علت بیماری برنامه درمان افراد متفاوت می باشد.

منطقی ترین کار در درمان این بیماری مشاوره با یک متخصص پوست و مو می باشد.

پزشک متخصص با بررسی تاریخچه پزشکی بیمار ، معاینه سر و انجام بعضی از آزمایشهای خونی برای بررسی وضعیت هورمونها وتشخیص بیماریهای داخلی که باعث ریزش غیر طبیعی مو می شوند می تواند علت دقیق ریزش مو را تشخیص دهد.

اگر علت ریزش مو بیماریهای داخلی مثل دیابت، تیروئید، تخمدان پلی کیستیک، بیماریهای اتوایمیون ،کم خونی و… باشد کنترل دقیق بیماری می تواند ریزش مو را کنترل کند.رایج ترین علت ریزش مو در مردا ن اندروژنتیک می باشد.

درمان تایید شده ریزش موی آندروژنتیک درمان دارویی ریزش موی آندروژنتیک در مردان ۲ درصد یا ۵ درصد محلول موضعی مینوکسیدیل ۱ میلی گرمی قرص فیناستراید قرص دوتاستراید ۵/. میلی گرمی درمان دارویی ریزش موی آندروژنی و ژنتیکی در زنان مینوکسیدیل (اسپیرونولاکتون – سیپروترون استات – فلوتامید) آنتی آندروژن درمانهای دارویی در صورتی که در اوایل شروع ریزش موتجویز شوند در اغلب موارد به خوبی می توانند ریزش مورا کنترل کنند و از بین رفتن کامل فولیکولها جلوگیری کنند در صورتی که فولیکولها در اثر پدیده مینیاتوری شدن کامل از بین رفته باشند این درمانها باعث رشد موهای نازک و کرک مانندی شده و در صورتی که درمان قطع شود موهای درآمده میریزند بنا براین در این حالت بهترین درمان دائمی و طبیعی برای پر کردن مناطق بدون مو جراحی پیوند مو می باشد.

درمان جراحی برای مردان و زنان جراحی پیوند مو یک تضمین بالایی داشته و در صورتی که جراح و تیم مربوطه مهارت و تجربه کافی داشته باشند ۹۰ تا ۱۰۰ درصد موهای کاشته شده رشد خواهند کرد.ودر مقایسه با مینوکسیدیل و فیناستراید بهتر و کامل تر می تواند پوشش خوبی در نواحی بدون مو ایجاد کند و اثر آن همیشگی است
مینوکسیدیل :

مینوکسیدیل یک داروی متسع کننده قوی عروق می باشد و در موارد فشار خون شدید به صورت خوراکی تجویز می شود. مینوکسیدیل تنها دارویی است که به صورت موضعی باعث رشد مو می شود و به فرم محلولهای ۲ درصد و ۵ درصد موجود می باشد.

در بیشتر از ۳۰ درصد افرادی که از این محلول استفاده می کنند به خوبی موهای کرکی را به موهای ضخیم تبدیل می کند و در کمتر از ۱۰ درصد می تواند باعث پر شدن کامل یک سر طاس شود. در صورتی که از محلول ۵ درصد استفاده شود کمی فواید و اثرات آن افزایش می یابد. معمولا بعد از ۶ ماه استفاده اثرات آن نمایان می شود.
چه افرادی به این دارو بهتر جواب می دهند؟

مردانی که در اوایل شروع ریزش مو هستند ، مردانی که حداکثر منطقه طاسی آنها کمتر از ۱۰ سانتی مترمربع باشد و کسانی که قبل از مصرف دارو تراکم موهایشان حداقل ۲۰ تا ر مو در هر سانتی متر مربع بوده. مینوکسیدیل در زنان هم اثرات خوبی داشته و در ۶۰ درصد از زنان استفاده کننده باعث توقف ریزش مو و رشد مجدد موها شده. در صورتی که درمان متوقف شود بعد از ۳ ماه به مرحله قبل از شروع درمان بر می گردد وموهای درآمده می ریزند. افراد بایستی به این نکته توجه داشته باشند که برای حفظ موهای در آمده روزانه دو بار به طور همیشگی محلول را استفاده کنند.مینوکسیدیل موضعی معمولا عوارضی نداشته و در موارد خیلی نادر حساسیتهای پوستی مشاهده شده که مصرف دارو بایستی قطع شود
فیناستراید :

فیناستراید یک داروی آزا- استروئیدی ساختگی و با قدرت زیاد است که به صورت آنتاگونیست غیررقابتی به صورت برگشت ناپذیر باعث مهار آنزیم ۵ – آلفا ردوکتازنوع ۲ می شود.

این آنزیم هورمون مردانه تستوسترون را به دی هیدروتستوسترون تبدیل می کند و در پوست سر به میزان زیادی وجود دارد. نیمه عمر پلاسمایی این دارو ۸ ساعت می باشد و اثرات بیولوژیکی آن برای زمانی طولانی تر به جا می ماند. در اوایل سال ۱۹۹۰ فیناستراید برای درمان هیپرتروفی پروستات با دوز ۵ میلیگرم روزانه تایید شد.به دنبال مصرف این دارو مردان متوجه شدند ریزش موهایشان کاهش یافته و حتی رویش موی جدید هم مشاهده کردند.

بعد از تحقیقات زیاد مشخص شد این دارو با دوز ۱ میلی گرم در روز هم می تواند اثرات مثبت در ریزش مو داشته باشد.این دارو در سال ۱۹۹۸از طرف انجمن FDA امریکا به عنوان داروی موثر بر ریزش موی مردانه با نام پروپشیا تایید شد . پروپشیا اولین قرص تایید شده علمی در ریزش موی مردانه به خصوص در نواحی ورتکس(وسط سر)و قدامی میانی سرمی باشد.

این دارو به فرم قرص های ۱ میلیگرمی برای ریزش مو روزانه استفاده می شود و میزان هورمون دی هیدروتستوسترون سر را تا ۶۴ درصد و سرم را تا ۶۸ درصد کاهش می دهد. بعد از ۱۲ ماه مصرف این قرص موهای کامل و ضخیم سر افزایش یافته و موهای نازک کاهش می یابد.

فیناستراید به خوبی می تواند باعث متوقف شدن پدیده مینیاتوری شودو رشد مجدد موها شروع می گردد.
رایج ترین عوارض پروپشیا:

عوارض جنسی: از دست دادن میل جنسی در ۲درصد مردان،اشکال در نعوظ در ۳/۱ درصد و کاهش مقدار مایع منی. وقتی فرد با این عوارض مواجه می شود در صورت قطع مصرف داروعوارض ایجاد شده از بین میروند.

علاوه بر اینها در تعدادی از مردان بزرگی وحساسیت زیاد سینه مشاهده شده.در صورت مواجه شدن با درد یا ترشح و یا لمس توده در سینه سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.

زنان حامله و حتی مستعد برای حاملگی نبایستی از این دارو استفاده کنند.

پروپشیا توسط یک لایه محافظ پوشیده شده و این پوشش از تماس دست با ماده فعال دارو جلوگیری می کند.
چه مدت بعد از مصرف اثرات فیناستراید نمایان می شود؟

قرص را هر روز میل کنیدو در عرض ۴ تا ۶ ماه اثرات آن ظاهر می شود.معمولا بعد از ۲۴ ماه ماکزیموم اثر در موها ایجاد می شود. اگر بعد از ۱۲ ماه هیج گونه تاثیری در موهایتان مشاهده نکردید ادامه مصرف آن بی حاصل می باشد.در طی ۱۲ ماه بعد از قطع دارو موهای درآمده ریزش می یابند و اثر فیناستراید تا زمانی است که مصرف می شود.

توصیه می گردد از مصرف هرگونه دارو بدون تجویز پزشک خودداری فرمایید .

شوره سر علت ها و درمان

 شوره سر نتیجه پوسته پوسته شدن غیر طبیعی لایه سطحی پوست سر است. شوره قطعاتی ریز، پولک مانند و تقریباً گرد است که معمولاً روی هم جمع شده و از پوست سر جدا می شود. ابتلاء به شوره سر می تواند موضعی باشد (پیشانی، شقیقه ها یا گردن) یا در تمام سر گسترش یابد.

علل ایجاد شوره سر

شوره سر بدلایل مختلفی از قبیل تغذیه نادرست ، هیجان و نگرانی و استرس ، هوای‌ گرم‌ و مرطوب‌ ، یا سرد و خشک‌ ، پوست‌ چرب ، تعریق زیاد ، عدم تعادل هورمونها بخصوص آندروژنها ، مصرف بی‌رویه مواد آرایشی مو و عدم رعایت نظافت مو (شامپو نزدن‌ مرتب‌ ، عدم شست‌و‌شوی کافی سر متعاقب استفاده از شامپو و یا باقی ماندن بقایای صابون در پوست سر) ظاهر می شود. همچنین شوره علت میکروارگانیسمی و نیز قارچی داشته و همچنین عوامل ذکر شده در بالا ، در ایجاد شوره سر موثرند.

آیا علت شوره قارچ است؟

قارچها روی پوست سر بسیاری افراد وجود دارند، اما همه این افراد به شوره سر مبتلا نیستند. شوره سر در افراد مختلف ، شدتهای مختلفی دارد و این هم دلیل دیگری است بر این که در سر بعضی از ما عاملی وجود دارد که باعث می شود یکی همیشه از شوره سر کلافه باشد و دیگری اصلا سرش شوره نزند. حتی در یک فرد هم این میزان شوره سر در زمانهای مختلف تفاوت دارد.
از قدیم ، دانشمندان عقیده داشتند پوسته‌های ریز روی سر یا همان شوره‌ها توسط قارچ کوچکی که روی پوست سر رشد می کند، ایجاد می‌شوند. امروزه ، وجود چنین قارچهایی اثبات شده است. التهاب پوست هم نکته ای مهم است. قارچها ابتدا روی پوست سر ساکن می‌شوند و بعد روی چربی موجود بر پوست سر. آنها این چربیها را به اسیدهای چرب دلخواه خودشان تجزیه می‌کنند و حتی موادی را که مانع و مزاحم رشد آنهاست از بین می‌برند. این التهاب باعث می شود سلولهای پوست سر سریعتر تقسیم شوند و بعد از آن ، محیط مناسبی برای رشد قارچها فراهم شود.

همه اینها دست به دست هم می دهند و باعث تقسیم سریع تر سلولهای پوست سر و در نتیجه ایجاد شوره سر می شوند. هنوز هم کسی نمی‌داند علت چند میلیون پوسته سر که هر روزه روی لباس افراد مختلف می‌ریزد چیست. در شرکتهای سازنده شامپوهای ضد شوره ، میکروبیولوژیستها بدقت مشغول رشد دادن قارچهایی هستند که از پوسته‌های ریز سر به وجود آمده‌اند. هدف آنها این است که بفهمند این قارچها روی چه موادی بهتر رشد می‌کنند. اگر آنها این مطلب را بفهمند و بتوانند تغییر مختصری در این مواد که روی پوست سر وجود دارند، ایجاد کنند، درمان شوره سر را کشف کرده‌اند.

دو گونه از قارچها هستند که باعث شوره سر می شوند: «مالاسزیا وستریکتا» و «مالاسزیا گلوبوسا». تنها علتی که باعث شده است همه فکر کنند «مالاسزیا فورفور» عامل شوره سر است ، این است که این قارچ روی محیطهای کشت رشد می‌کنند. اما دوگونه دیگر ، حساس تر از آن هستند که روی چربیهای حیوانات یا گیاهی رشد کنند و برای رشد ، حتما نیاز به چربی پوست انسان دارند. در حال حاضر ، فقط قارچها مسوول ایجاد شوره سر به حساب نمی‌آیند.

بیماریهای پوستی دیگر همراه شوره

علت شوره سر ، التهاب پوست سر است و بیماریهایی همچون اگزما پوسته‌ریزی شدیدی در پوست سر بوجود می‌آورند و گاهی بیماریهای عفونی مثل زرد زخم و شپش سر یا پدیکولوز به صورت پوسته در سر ظاهر می‌شوند. سایر اختلالات‌ پوستی از جمله‌ درماتیت سبوروئیک و درماتیت آتوپیک ، دندروف( زمان بلوغ ) ،‌ روزاسه‌ ، آکنه‌ ، پسوریازیس‌ ، چاقی‌ ، بیماری‌ پارکینسون ، استفاده‌ از لوسین‌های‌ خشک‌کننده‌ حاوی‌ الکل‌ و بیماری‌ ایدز از بیماریهایی هستند که باعث شوره شدید سر می‌شوند.
انواع شوره سر:

۱٫ شوره خشک:
شوره هایی که در موهای خشک ایجاد می شود شوره خشک نامیده می شود. این شوره ها معمولاً کوچک و سفید بوده و به پوست سر نمی چسبند. پوسته ها هنگام شانه زدن مثل برف می ریزند. شوره خشک معمولاً مملواز میکروبهای خیلی ریز است.
شوره خشک می تواند به علت بعضی از بیماریها ایجاد شده باشد. بنابراین درصورت داشتن شوره خشک، حتما با پزشک مشورت کنید.

۲٫ شوره چرب:
این شوره ها از شوره های خشک بزرگترند، زیرا به خاطر چرب بودن بهم می چسبند. تقریباً سفید رنگ اند و به پوست سر می چسبند. شوره های چرب جایگاه میکروارگانیسم ها و میکروب های دیگری است که می تواند باعث عفونت پوست سر شود. این وضعیت همراه با خارش های شدید خواهد بود. ممکن است با شستشو بهتر شده و ۲ روز بعد مجدداً ایجاد شود. این نوع شوره ها بیشتر سبب ریزش مو می شوند زیرا مانع تنفس طبیعی پوست می گردند. اگر با استفاده از شامپوی مناسب و افزایش دفعات شستشو این نوع شوره بر طرف نشد به پزشک مراجعه کنید.
درمان شوره سر
شوره سر را به هیچ وجه نباید نادیده گرفت زیرا ممکن است مشکلات وخیم تری از جمله عفونت بر اثر خاراندن سر ایجاد کنند. در مورد شوره چرب، درمان اصلی زیاد شستن موی سر است تا چربی روی پوست پاک شود. برای درمان شوره چرب حنا و گل سر شوی مفید است.
در درمان شوره سر به نکات زیر توجه کنید:

۱٫ رعایت بیشتر پاکیزگی و نظافت:
نیازی نیست هر روز موهای خود را بشویید اما حداقل باید هفته ای ۱ تا ۲ بار این کار را انجام دهید.

۲٫ توقف خاراندن سر:
این دومین اصل مهم در معالجه شوره سر است. به هیچ وجه نباید سر خود را مداوم بخارانید. باید این کار را با حداقل برسانید تا وضعیت به حالت طبیعی بر گردد. مشکل هنگامی عمیق تر می شود که خانم ها با ناخن های بلندشان پوست سر را با خاراندن زخمی می کنند و همین امر باعث می شود که عناصر میکروب موجود در شوره به عمق پوست سر وارد شده و عفونت هایی را به وجود بیاورد. اگر شوره خشک دارید از شامپوهای ملایم مثل شامپوی بچه استفاده کنید. اگر شوره چرب دارید حتما از شامپوهای مخصوص موهای چرب و شامپوهای ضد شوره مناسب استفاده کنید.

۳٫ شامپوهای ضد شوره:
استفاده از شامپوهای ضدشوره مانند سلنیوم سولفید مفید است.

۴٫ استفاده از برس مناسب:
در صورت وجود شوره سر مراقب برس زدن یا شانه کردن باشید تا از جدا شدن پوسته های موجود در پوست سر، خارش یا ایجاد عفونت جلوگیری شود. مسلماً شما باید از برس های ابریشمی و طبیعی و شانه های شاخی یا چوبی استفاده کنید. کسی که دچار شوره سر است باید از برس های طبیعی استفاده کند. سایر اعضای خانواده نباید از برس شما استفاده کنند.

۵٫ ماساژ:
توده های شوره که آغشته به چربی است موجب نارسایی جریان خون در سطح پوست سر و درنتیجه وقفه تنفس طبیعی ریشه مو می گردد. برای بهبود این وضع می توان از ماساژ خاصی استفاده کرد. مراقب باشید این ماساژ را فقط آرایشگر ماهری که از روش مناسب این کار آگاهی دارد می تواند انجام دهد. در صورت ابتلاء به شوره سر خودتان این کار را انجام ندهید زیرا با این کار ممکن است مشکل تان را تشدید کنید.

۶٫ استفاده از روغن های گیاهی:
روغن های گیاهی در درمان شوره خشک مؤثر است. نیم ساعت قبل از حمام، سر را با مخلوطی از روغن های گیاهی (زیتون، بادام، نارگیل) آغشته کنید. روغن را کف دست بزنید بر روی سر بمالید و با کف دست مالش بدهید؛ سپس استحمام کنید.
درمان ساده و غیر دارویی
۱- برس زدن مرتب موها در درمان شوره سر اهمیت زیادی دارد زیرا سبب می شود که جریان خون سریعتر شود و سلول‌ها تغذیه شوند. هر شب پیش از رفتن به رختخواب با یک برس مویی ،‌ موهای خود را از جهات مختلف برس بزنید، به طوری که در حدود صدبار برس روی سرتان حرکت کند و در تمام نقاط خون را به جریان بیندازد. شانه کردن مرتب موها بویزه در هوای آزاد و تمیز تاثیر بسیاری در درمان شوره سر دارد. زیرا این کار موجب افزایش جریان خون و سلولهای بافت پوست سر می شود.

۲- روزانه‌ یک‌ بار سر خود را به‌ خوبی‌ شامپو کنید. طریقه‌ شستن‌ سر با شامپو اهمیت‌ بیشتری‌ از نوع‌ شامپو دارد. هنگام‌ شامپو کردن‌، پوسته‌ها را با ناخن هایتان‌ سست‌ کنید و سرتان‌ را حداقل‌ ۵ دقیقه‌ مالش‌ دهید. برای تمیز کردن موها ، ‌از شامپوی متناسب با جنس موهایتان استفاده کنید. می‌توانید به این شامپو بر حسب نوع موها مقداری مواد تقویت کننده گیاهی یا حیوانی بیفزایید.
رژیم غذایی

به گفته بعضی متخصصین علل اصلی شوره سر بر اثر بد غذایی است. درصورتی که شوره سر در اثر بدغذایی باشد رژیم غذایی مناسب برای آن توصیه می شود. پرهیز از خوردن چربی‌های حیوانی، پرهیز از زیاده‌روی در مصرف شیرینی‌ها ، شکلات ، ‌‌آجیل ، ‌غذاهای سرخ شده و پر ادویه سلامت را به موها باز می‌گرداند. برای کسانی که با مشکل شوره سر رو برو هستند،‌ خوردن سبزیها و میوه‌ها و مواد پروتئین‌دار به مقدار فراوان تجویز می شود. غذاهایی که ویتامینهای A ، E ، B و پروتئین به حد کافی دارند، از شوره سر جلوگیری می‌کنند.
درمان شوره با روش سنتی

بهترین درمان طبیعی برای شوره سر آب سیب است. برای معالجه موهایتان را با آب سیب ماساژ دهید. اسیدهای طبیعی موجود در این میوه سلولهای مرده را از سر جدا می‌کند. پس از چند دقیقه سرتان را با شامپو بشوئید. سرکه سیب همراه با آب گرم نیز می‌تواند بعنوان ضد شوره و ضد چربی عمل کند.
درمان شوره به روش دارویی

۱- برای‌ رفع‌ شوره‌ مختصر سر می‌توانید از شامپوهای‌ طبی ضدشوره‌ از جمله سلنیوم سولفید ، کتوکونازول ، پیریتنیوم زینک (پریتیون روی) و انواع شامپوهای پلی‌تار و شامپو های آنتی سپتیک مانند شامپو ستاولون و نیز لوسیون‌های‌ نرم‌کننده‌ پوست‌ استفاده‌ کنید.

۲- در موارد شدیدتر ، امکان‌ دارد شامپوهای‌ حاوی‌ قطران‌ یا کرم‌ پوست‌ سر حاوی‌ کورتیزون‌ تجویز شود. برای‌ مالیدن‌ دارو روی‌ پوست‌ سر ، موها را در قسمت‌ کوچکی‌ از سر هم‌ باز کنید و پماد یا لوسیون‌ را به‌ خوبی‌ روی‌ پوست‌ سر بمالید. این‌ کار را در سایر نقاط‌ مورد نظر تکرار کنید.

۳- در شوره شدید سر (با پوسته ریزی و دلمه) پماد ۵ درصد اسید سالیسیلیک مفید است.

عواقب‌ بیماری

شوره سر یکی از بیماریهای شایع مو است که‌ یک‌ بیماری‌ مزمن‌ است‌، غالباً بیماری‌ مدت‌ها خاموش‌ باقی‌ می‌ماند. در هنگام‌ مرحله‌ فعال‌ بیماری‌، علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد. این‌ بیماری‌ باعث‌ ریزش‌ مو نمی شود و موی چرب و شوره نقشی در طاسی سر ندارند. ولی دست‌ پاچگی‌ و عدم‌ احساس‌ راحتی‌ در برخوردهای‌ اجتماعی‌ و عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ در نواحی‌ درگیر از عوارض‌ آن هستند.

روش های پر پشت کردن مو

 ریزش مو یکی از ناراحت کننده ترین مسائلی است که یک فرد در دوران زندگی خود با آن برخورد می کند، چون وجود مو بر روی سر از نظر ظاهر بسیار موثر است و افرادی که دچار ریزش وسیع مو هستند از نظر ظاهری مسن تر از همسن های خود (که موهایشان نریخته) به نظر می رسند.

بعضاً ریزش مو در افراد عکس العمل های مختلفی را ایجاد می کند در مواردی برخی از بیماران با این مسئله به این علت که کاری نمی توان برای درمان ریزش مو یا طاسی کرد، کنار آمده اند ولی برخی دیگر از بیماران که در سنین ۱۸ تا ۳۵ سال قرار دارند دچار استرس و حتی افسردگی می گردند. این گروه به دلیل ریزش مو و عوارض روحی و روانی، اعتماد به نفس خود را از دست می دهند و از انجام کارهای روزمره و حضور در اجتماعات دوری می کنند.

برای ریزش مو چندین عامل مطرح گردیده که عبارتند از :

۱- ارث
۲- تغییرات هورمونی
۳- استرس و شوک ها
۴- تغذیه
۵- بهداشت
۶- داروها
۷- تصادفات- سوختگی و …
از موارد ذکر شده، دو عامل اول و دوم بیشترین دلیل در ریزش موها می باشد. ارث و تغییرات هورمونی حدود ۹۰ درصد علت ریزش مو و طاسی را در آقایان و خانمها تشکیل می دهند.
درمان دارویی:

برای ریزش مو تا به حال درمان دارویی قطعی مطرح نگردیده، البته توسط شرکتهای مختلف داروهای زیادی برای درمان طاسی و یا ریزش مو عرضه گردیده که در حد تبلیغات می باشد. یعنی تمام این داروها چه شیمیایی و چه گیاهی یا موثر نمی باشند و یا تا حدودی ریزش مو را به تاخیر می اندازد ولی این داروها توان رشد مجدد موهای از بین رفته را ندارند.
از این داروها می توان به دو دارو اشاره کرد که در حال حاضر با وسعت زیاد در حال مصرف می باشند.

۱- ماینوکسیدیل MINOXIDIL

با اسامی تجاری لونیتین LONTTEN – روگین ROGAINE که در اصل یک داروی کاهش دهنده فشار خون بوده؛ در بررسی هایی روی بیمارانی که از این دارو استفاده می کردند مشاهده گردید که در بعضی از آنها سرعت ریزش مو کاهش یافته و در مواردی نیز قسمت هایی از موی سر که دچار ریزش گردیده، موهای کرکی و بسیار نازک در آن قسمت رشد نموده، ولی در همان اندازه باقی مانده و رشد بیشتری نخواهند کرد.
البته این دارو را در خانمها و آقایان می توان استفاده نمود ولی در خانمها احتمال رشد موهای زائد در قسمتهای دیگر بدن وجود دارد. این دارو نیز مانند سایر داروها می تواند ایجاد عارضه نماید لذا مصرف این دارو حتما باید زیر نظر پزشک باشد. البته باید به این نکته بسیار مهم توجه نمود که در صورت قطع مصرف دارو، موهای سر با شدت و تعداد بیشتری دچار ریزش خواهند شد.

۲- فیناسترید FINASTERIDE

در اصل دارویی است که برای جلوگیری از رشد خوش خیم غده پروستات در آقایان مصرف می شود و حدود سه سال است که این دارو به عنوان داروی جلوگیری از ریزش مو برای آقایان تجویز می گردد.
مورد مصرف این دارو فقط در آقایان است و عارضه بسیار مهم آن که باید به آن توجه شود کاهش توان جنسی است. زمان مصرف این دارو نیز مانند داروی قبلی دائمی است و در صورت قطع آن با ریزش شدید مو مواجه خواهیم شد؛ لذا پیشنهاد می شود که قبل از مصرف دارو به این نکته مهم توجه شود که آیا برای زمان طولانی قادر به مصرف مداوم آن خواهید بود؟ و آیا عوارض ناشی از مصرف این دارو را می توانید قبول نمایید؟
معرفی یکی از روش های درمان طاسی و کاهش تراکم مو:
جراحی کاشت موی زنده و قابل رشد

در اکثر افرادی که دچار ریزش مو با زمینه ارثی می باشند موهای ناحیه پشت سر و کنار گوشها به علت نداشتن ژن حساس به ریزش مو دچار صدمه کمتر می گردند و معمولا موهای این ناحیه در تمامی طول عمر باقی می مانند. از حدود دهه پنجاه، انتقال مو از ناحیه پشت سر به قسمتهایی که دچار ریزش شده به صورت جراحی شروع گردید که تا حدود ۱۵ سال قبل به صورت کاشت درشت بود که اصطلاحاً به آن «کاشت عروسکی» گفته می شود. در این روش توسط وسیله ای به شکل استوانه با لبه ای تیز به نام پانچ که دارای قطر۳ تا ۵ میلمتر است از ناحیه پشت سر، پوست با ریشه مو برداشته می شود و در ناحیه جلوی سر که دچار ریزش یا کم پشتی شده است کاشته می شود. از مشکلاتی که در این روش وجود دارد این است که در هر جلسه بیش از ۲۰ تا حداکثر ۱۵۰ گرافت درشت نمی توان منتقل نمود و مسئله دوم و مهمتر رویش این موها است که به صورت دسته ای رشد می کنند یعنی در هر گرافت حدود ۸ الی ۱۰ تار مو موجود دارد و در ضمن فاصله گرافت ها از یکدیگر حدود ۱سانتی متر یا بیشتر است و موها مانند موهای عروسک از یک منفذ به صورت دسته های ۸ الی ۱۰ تار مویی رشد می نماید و در نتیجه منظره خوبی ایجاد نمی کنند.

روش جدید کاشت مو که از حدود پانزده سال پیش انجام می گیرد روش میکروگرافت و مینی گرافت نامیده می شود. این روش با توجه به وسایل و ابزار جدیدی که ساخته شده دچار تحول عظیمی گردیده و به موهایی که به این سبک کاشته می شوند حالت طبیعی و زیباتری می دهد.

در این نوع جراحی یک نوار از پشت سر بیمار برداشته می شود که عرض حدود ۱۵ میلیمتر و طولی در حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلیمتر ( ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر) خواهد داشت. پس از برداشت نوار قسمت بالای محل برداشت به قسمت پایین بخیه زده می شود و محل بخیه به وسیله موهای خود بیمار پوشیده می شود.

سپس این نوار توسط تیم کاشت به قطعات یک میلیمتر و ۷/۰ میلیمتر تقسیم می شود به هر یک از این قطعات گرافت گفته می شود.
هر میکرو گرافت بسته به تراکم موی پشت سر مریض دارای یک تار مو و مینی گرافتها ۲ الی ۴ تار مویی خواهند بود.
پس از مشخص شدن تعداد گرافتها توسط تیم کاشت، به همان تعداد در محلی که دچار ریزش یا کم پشتی شده توسط پانچ های ۷/۰ و ۱ میلیمتر پانچ و آماده می گردد. سپس گرافتها یکی یکی در محل خود کاشته شده و این موهای کاشته شده پس از ۲ الی ۳ ماه رشد دائمی خود را شروع خواهند کرد.
چند توضیح :

۱- در این روش سرعت عمل جراحی بسیار مهم است زیرا این قسمت از پوست سر که از جریان خون خود جدا گردیده باید هر چه سریع تر در محل خود جایگزین شود. لذا به طور مثال اگر از زمان برداشت نوار پشت سر تا کاشت مو در منطقه مربوطه ۵ الی ۶ ساعت به طول بیانجامد، حدود ۲درصد از موهای کاشته شده دیرتر از بقیه موها رشد خواهند کرد و یا دچار عدم رشد خواهند شد. حالا اگر طول عمل جراحی برداشت و کاشت مو از ۶ساعت بیشتر شود تعداد گرافت هایی که دچار آسیب دیدگی می شود، به ۸ تا ۱۲ درصد افزایش خواهند یافت، پس یک ساعت اختلاف زمان در انجام عمل جراحی درصد عدم رشد را ۳ الی ۴ برابر افزایش خواهد داد. لذا سرعت عمل تیم جراحی کاشت مو در میزان رشد موهای کاشته شده بسیار موثر خواهد بود.

۲- تعداد گرافتی که در یک جلسه می توان برای یک فرد کاشته شود بستگی به طول نواری دارد که توسط پزشک برداشته می شود و معمولاً بین ۰۱۰۰ تا ۱۸۰۰ گرافت می باشند و در این تعداد گرافت، حدود ۳۰۰۰ تا ۶۰۰۰ تار مو رشد خواهد کرد. البته این تعداد تار مو بستگی به فاصله مویی پشت سر خود بیمار نیز دارد.
۳- پس از عمل جراحی که حدود ۶-۵ ساعت به طول می انجامد بیمار پانسمان شده و به منزل فرستاده می شود.

۴ – موهای کاشته شده ۲ الی ۳ ماه پس از کاشت، رشد دائمی خود را شروع خواهند نمود و احتیاج به نگهداری و مراقبت دارویی خاصی ندارند.

۵- از ناحیه پشت سر (بستگی به وضعیت بیمار) بین ۱ الی ۵ جلسه ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ گرافتی (در جلسه) می توان برداشت کرد و برای فردی که دچار طاسی وسیع می باشد ۳ الی ۴ جلسه جراحی نیاز است.

۶- باید توجه داشت که هزینه این روش بسیار بالاست و قبل از اقدام باید تمام جوانب آن را درنظر گرفت .

روش و نحوه از بین بردن موهای زائد بدن

موهای زاید و روشهای از بین بردن آنها

چه بخواهیم چه نخواهیم موها همچنان رشد خواهند کرد؛ البته اگر روی سرمان باشد بسیار هم خوشحال می شویم ؛ اما اگر در نواحی دیگر مثل بالای لب ، چانه ، گونه ، پشت ، پاها، انگشتان دست یا پا باشد اصلا خوشحال نمی شویم که هیچ ، بلکه کلافه هم می شویم.
به هر حال راههای مختلفی برای نجات از دست موهای زاید وجود دارد که بهتر است با آنها آشنا شوید البته هیچکدام از آنها ۱۰۰ درصد دایمی عمل نمی کنند.
رشد موهای زاید علل مختلفی دارد ممکن است به دلایل ژنتیکی باشد یا بر اثر مصرف داروهای خاصی مثل هورمون ها یا استروئیدها باشد.
گاهی ناهنجاری های پزشکی مثل بالابودن هورمون مردانه آندروژن یا وجود تخمدان های پلی کیستیک باعث بروز این اتفاق می شود.
به هر حال رفع علت در موارد بیمارگونه راه حل اصلی خلاصی از شر موهای زاید است که باید به وسیله پزشک متخصص درمان شود، اما راه حل های مختلفی برای برداشتن این موها وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد.

تراشیدن: میزان رشد موها تعیین می کند که چند بار در هفته باید آنها را تراشید. این روش بهترین راه برای خلاصی از شر موهای پا، دست یا صورت است.

کندن موها: این روش جزو دردناک ترین روشهاست ، اما اگر تعداد موهای زاید اندک است جزو بهترین روشهای حذف موی زاید است ؛ مثلا استفاده از موچین برای کندن موهایی که تک وتوک در صورت وجود دارند یا برای کندن موهای ابرو که روش متداولی است.توجه داشته باشید که برای نواحی بزرگ و پرمو نباید از این روش استفاده کرد، چرا که باعث رشد مو در محل یا حتی ایجاد زخم در ناحیه می شود.
پیلاسیون (موبر): درباره نوع کرم موبری که تهیه می کنید بسیار محتاط باشید. همه این کرمها مثل هم نیستند؛ به عنوان مثال کرم موبری که برای برطرف کردن موهای نواحی تناسلی به کار می رود برای صورت قابل استفاده نیست. این مواد شیمیایی ساقه مو را حل می کنند و باعث می شوند رشد موهای بعدی با تاخیر صورت گیرد. ممکن است این مواد باعث بروز سوختگی های سطحی شوند. اگر شما سابقه واکنش آلرژیک دارید، قبل از استفاده از این کرمهای موبر با پزشک متخصص پوست ، مشورت کنید.

موم گرم: این کار را می توانید یا در منزل به وسیله یک فرد حرفه ای در سالن های زیبایی انجام دهید. موم گرم ممکن است به طور کلی موها را از میان نبرد و بعضی از آنها را تنها از ساقه قطع کند.یکی از عوارض این روش ، بروز عفونت است که باید به آن توجه کرد تا محل مورد نظر قبل از انجام کار خوب تمیز شده باشد.

برداشت مو با لیزر: این روش یکی از طولانی ترین روشهاست که به ۳ تا ۴ جلسه درمان (یا حتی بیشتر) نیاز دارد؛ البته این رویه برای همگان مناسب نیست ، بلکه موهای مورد نظر باید تیره باشند.در این روش از پرتوی لیزر برای حذف با لب مو استفاده می شود. این روش گران قیمت و گاهی دردناک است. این روش را تنها پزشکان مجرب و آموزش دیده می توانند انجام دهند و برای گرفتن نتیجه مورد نظر باید کمی صبر و حوصله به خرج دهید.
الکترولیز: الکترولیز روش حذف موهای زاید است که خود فرد نمی تواند آن را انجام دهد و باید به وسیله فرد دوره دیده صورت گیرد؛ اما برای حذف موهای صورت و بدن (هر دو) قابل استفاده است.در این روش ، مرکز رشد مو به وسیله فرکانس رادیویی با موج کوتاه تخریب می شود به صورتی که یک وسیله بسیار نازک وارد فولیکول مو شده و مرکز رشد مو را از میان می برد و بعد مو با استفاده از موچین و بدون ایجاد درد برداشته می شود. طول انجام کار بین ۱۵ دقیقه تا یک ساعت متغیر است.باورهای درست و نادرست درباره الکترولیز بعضی معتقدند الکترولیز دردناک است ، اما حقیقت این است که چنین روشی معمولا درد و ناراحتی ایجاد نمی کند. در روشهای جدید الکترولیز، هرگونه ناراحتی و درد از میان رفته است. در بعضی نواحی حساس ممکن است از بی حسی موضعی استفاده شود.

بعضی دیگر معتقدند در این روش ، موها به طور دایم در محل مورد نظر از میان می روند. درباره این نظر باید گفت باور ذکر شده کاملا صحت دارد و پس از طی دوره مورد نظر، موها به طور کامل محو می شوند.برخی افراد می گویند روشهای حذف موی زاید که به صورت موقت عمل می کنند بهتر است. باید گفت این روشها بسته به محل استفاده ، تفاوت دارد؛ مثلا دپیلاتورهای شیمیایی (مثل کرمهای موبر) اغلب برای حذف موهای پا استفاده می شوند که برای این مناطق مناسبند، اما برای صورت چندان مناسب نیستند.اینها مواد شیمیایی تحریک کننده دارند و ممکن است به پوست صورت آسیب برسانند. از طرف دیگر، بیرنگ کننده های مو (دکلره) حاوی مواد شیمیایی قوی هستند و برای موهای تیره چندان موثر عمل نمی کنند. در ضمن ممکن است این مواد، پوست را نیز بیرنگ کنند. استفاده از موم گرم نیز دردناک و تا حدی گران قیمت و استفاده از آن کمی سخت است.

حقایقی درباره الکترولیز
الکترولیز روشی است که ۱۰۰ سال پیش برای اولین بار در برداشت موهای ابرو و مژه ها مورد استفاده قرار گرفت. در بیشتر نواحی بدن می توان از روش الکترولیز استفاده کرد (مثل ابروها، صورت ، دستها، شکم ، پستان و پاها). این رویه عارضه جانبی دایمی ندارد. گاهی در محل مورد نظر، پوست کمی قرمز و بعد از مدت کوتاهی برطرف می شود. این روش بسیار ایمن بوده و برخلاف دپیلاتورها و بیرنگ کننده ها در آن از مواد شیمیایی استفاده نمی شود.

به چه کسی مراجعه کنیم؟ الکترولوژیست یا فردی که کار الکترولیز انجام می دهد فردی است که می بایست آموزش های کاملا حرفه ای دیده باشد و پس از اتمام این دوره گواهی کسب کرده باشد.در نتیجه برای انجام آن باید حتما به فردی مجرب و دوره دیده مراجعه شود که در کشور ما می بایست این افراد حتما تحت نظارت یک پزشک فعالیت کنند. مراجعه به فردی که دوره مذکور را طی نکرده یا بدون نظارت کار می کند از نظر بهداشتی می تواند مشکل ساز باشد.ممکن است عوارض جبران ناپذیری برای فرد ایجاد شود. برای این منظور و یافتن فردی مطمئن ، از یک پزشک متخصص پوست و مو مشورت بگیرید.
توجه داشته باشید در صورتی که فرد انجام دهنده الکترولیز، نکات بهداشتی را رعایت نکند امکان انتقال بیماری های عفونی (مثل ایدز، هپاتیت و…) وجود خواهد داشت.

بهتر است در همان جلسه اول مراجعه ، تمامی سوال هایی را که در ذهن دارید بپرسید تا نکته مبهمی برایتان باقی نماند؛ به عنوان مثال می توان به پرسشهایی از قبیل حین انجام کار چه احساسی ایجاد می شود؟ آیا درد و سوزش وجود دارد یا خیر؟ به چند جلسه درمان احتیاج است؟ هزینه هر جلسه چقدر خواهد شد؟ طول مدت هر جلسه چقدر خواهد بود؟ چه مدتی است که فرد این کار را انجام می دهد و… اشاره کرد.

حین انجام کار از تکنیک صحیح فرآیند الکترولیز اطمینان حاصل کنید. سوزن الکترولیز برای هر فرد باید جداگانه بوده و نباید میان افراد به طور مشترک استفاده شود. اگر برای حذف موی زاید از وسیله ای غیر از سوزن مخصوص استفاده می شود، معمولا نتیجه کار دایمی نیست.از احساس و درک خود استفاده کنید، یعنی وقتی وارد محل می شوید خوب به اطراف نگاه کنید. آیا همه چیز تمیز و پاکیزه است؟ آیا کارکنان محل تمیز هستند و ظاهری مرتب و پاکیزه دارند؟ آیا از دستکش و وسایل یکبار مصرف استفاده می کنند؟ آیا فردی که کار الکترولیز را انجام می دهد حرفه ای و مسلط به نظر می رسد؟به هر حال برای انجام کارهایی اینچنین حساس و مهم ، دقت و احتیاط، شرط عقل است.

در نهایت توصیه ما بر این است که برای استفاده از هر روش یا ماده شیمیایی حتما با پزشک متخصص پوست و مو مشورت کنید و هیچ گاه خود سرانه یا به توصیه افراد غیرحرفه ای از هیچ ماده یا وسیله ای استفاده نکنید.

مراقبت از مو

 هر مویی به طور طبیعی سالم و زیبا ست ولی زندگی روزمره آلودگی ها استرس ها و پرتو های ماورائ بنفش نور خورشید موجب تخریب ساختمان وبخصوص ریشه موها می شوند به این ترتیب ظاهر موها آسیب دیده وشانه کردن آنها مشکل می شود.

برای بازگرداندن زیبائی طراوت و درخشش به موها باید از فراوردها بهداشتی آرایشی مو استفاده نمود.

چند توصیه در مورد مراقبت از مو:

صابو نهای دست و بدن برای شستشوی موی سرمناسب نیستند برای این منظور فقط از شامپو استفاده کنید.

در هنگام شستشوی سر از کشیدن موها و چنگ زدن آنها خوداری کنید ماساژ ملایم با سر انگشتان برای تمیز شدن موها کفایت می کند.

برای اینکه کف شامپو بخوبی تاثیر کند باید حداقل ۲تا۳ دقیقه روی سر باقی بماند پس از شستشو آبکشیدن موها با آب سرد موجب شادابی و درخشان تر شدن رنگ موها می شود.

برای شانه کردن موها هرگز از برس های نوک تیز فلزی استفاده نکنید.

در صورت استقاده از سشوار فاصله آن از موها نباید کمتر از ۲۰ سانتی متر باشد.

در هنگام شستشوی موها ماساژ ملایم پوست سر ترجیحا در جهت رویش موها توسط نوک انگشتان و یا یک برس نرم پلاستیکی با نوک گرد موجب تحریک گردش خون مویرگی در پوست سر و اطراف ریشه موها شده و در نتیجه سبب تقویت موها می گردد.

دکلره کردن موها و استفاده از اسپری ها و حالت دهنده های مو سبب ضعف خشکی و شکنندگی مو ها می شود حتی الامکان از مصرف اینگونه مواد خودداری کنید.

ریزش مو:

در انسان پیاز یا فولیکول مو به دو دسته تقسیم می شود :

۱ ) موی کرکی : در سراسر پوست بدن بجز کف دست و پا این نوع مو دیده می شود .

۲ ) موی انتهایی یا ترمینال : در قسمت سر دیده می شود ( بعد از بلوغ جنسی این نوع مو در قسمتهای تناسلی و زیر بغل و همچنین صورت مردان دیده می شود ) این نوع مو زبر و خشن می باشد .

رشد مو دارای دورهایی یا سیکلهایی است که شامل : دوره رشد ، دوره انتقالی و دوره استراحت می باشد .

طول مدت دوره رشد مو در سر حدود سه سال ، دوره انتقالی ۲ تا ۴ هفته و دوره استراحت حدود ۳ تا ۴ ماه می باشد .
در روی سر انسان حدود صد هزار پیاز مو وجود دارد و با احتساب اینکه هر مو حدود هزار روز رشد دارد ; پس ریختن روزانه صد مو در سر طبیعی می باشد و بیشتر از آن نیاز به پیگیری دارد .

علل ریزش مو :

ریزش مو دارای علتهای فراوانی است که از آن جمله می توان به موارد ارثی ، هورمونى ، تغذیه اى ،اعصاب و روان ، مصرف دارو ، بیماریهاى داخلى و پوستی ، اعمال جراحی و حاملگی اشاره کرد.

طاسی سر نوعی ریزش مو در قسمت جلوی و پیشانی سر می باشد که ادامه یافته و تا وسط سر پیش میرود . البته گاهی در مواردی این ریزش از وسط سر شروع می گردد .

طاسی در بیشتر موارد در مردان دیده می شود و علت ارثی – هورمونی دارد ، این نوع ریزش مو قابل پیشگیری و درمان است و افراد درگیر بایستی با حوصله طول مدت طولانی درمان را تحمل کنند . داروها و توصیه های درمانی گوناگونی وجود دارد که بسته به افراد مختلف این درمان متفاوت می باشد .

سوء تغذیه چه بصورت عدم دسترسی به مواد غذائی و چه بصورت رژیم غذائی جهت کاهش وزن و غیره یکی از علتهای ریزش مو می باشد ; کمبود تغذیه ای پروتئین , اسیدهای چرب ضروری ( بدن قادر به تولید آنها نیست و باید از طریق غذا به بدن برسد ) و کمبود ویتامینها و املاح از علل مهم ریزش مو که قابل پیشگیری و درمان می باشد.

شایعترین علت ریزش مو در خانمها از سنین نوجوانی تا سنین میانسالی کمبود آهن بدن می باشد ، که با مصرف غذاهای حاوی آهن و یا قرص آهن این مشکل بر طرف می گردد .

وجود استرس ( فشار روحی ) ، ناراحتی و افسردگی می توانند از علل ریزش مو در افراد باشند. مثلا” استرس از امتحان و یا افسردگی در جوانان که امروزه بطور فراوان دیده می شود.

با کنترل این هیجانات ( که البته اگر بوسیله خود شخص صورت گیرد نتیجه مطلوبتری دارد؛ چون مصرف داروهای اعصاب نیز باعث ریزش مو در بعضی افراد می گردد .) در مدت زمان کوتاهی این ریزش مو برطرف می گردد .

از علل دیگر ریزش مو می توان مصرف داروها را نام برد، همه داروها باعث ریزش مو نمی شوند و یک داروی خاص نیز در تمام افراد باعث ریزش مو نمی شود ( بعضی افراد به داروهای خاصی حساسیت بیشتری نشان می دهند که مربوط به سیستم داخلی بدن در غیر فعال کردن و هضم دارو دارد ) .

البته داروهایی هستند که در بیشتر افراد باعث ریزش مو می شوند ( از این گروه داروها می توان داروهایی که بعنوان شیمی درمانی استفاده می شوند را نام برد ) .

مصرف داروهای اعصاب و قرص های پیشگیری از حاملگی و داروهای قلبی در افراد زیادی باعث این عارضه می شوند .
بعضی از بیماریهایی داخلی و پوست می توانند ریزش مو ایجاد کنند؛ مثلا” وجود تب بالا باعث ریزش مو در افراد در آینده ( حدودا” بعد از ۳ ماه ) می شود .

افرادی که بیماری موضعی پوستی در قسمت سر باشند و یا درگیری پوستی وسیع دارند می توانند ریزش مو داشته باشند از جمله این بیماریها می توان درگیری گسترده داءصدف ،لوپوس ، بیماریهای تاولی و غیره را نام برد .

اعمال جراحی و حاملگی نیز می توانند باعث ریزش مو شوند . فاصله مدت این بیماریها و شروع ریزش مو معمولا” ۳ ماه می باشد ؛ مثلا” در خانمها حدود ۳ ماه بعد از زایمان ریزش مو شروع می شود که علتهای زیادی برای آن وجود دارد از جمله : کم خونی ، وجود استرس زایمان ، بالا بودن هورمونهای جنسی در طول حاملگی و غیره .

در این افراد با بیماری خاص و ریزش مو با برطرف شدن و درمان بیماری زمینه ای ریزش مو نیز برطرف می گردد .

علتهای دیگری نیز وجود دارد که در افراد محدودی ریزش مو ایجاد می کنند و ذکر آنها در حوصله این مبحث نمی باشد.

شوره سر :

پوست سر بطور طبیعی در اثر لایه لایه شدن طبقه شاخی آن لایه های شاخی قدیمی را ازدست داده و لایه های جدید جایگزین می گردند این عمل آهنگ و ریتم طبیعی و مشخصی دارد اگر آهنگ و سرعت ریزش پوسته های طبقه شاخی مو از حالت طبیعی خارج شده و تشدید و تسریع شود حالتی به نام شوره سر ایجاد می گردد.

شوره علت میکروارگانیسمی و نیز قارچی داشته و همچنین عواملی مانند اختلالات هورمونی متابولیسم چربی ها نوع تغذیه و غیره در ایجاد شوره سر موثرند.

برای درمان شوره سر معمولا از شامپوها و لوسیونهای حاوی پریتیون زینک و نیز شامپو سلنیوم سولفاید و شامپو های أنتی سپتیک مانند شامپو ستاولن و غیره استفاده می کنند.

موخوره :

مو خوره در حقیقت مو خوره با اصطلاحی که در عام آن را بعنوان بیماری می دانند منافات دارد . در حقیقت شکستگی و دو شاخه شدن انتهای تار موهاست که سبب ریزش مو می گردد و این یک آسیب مو توسط خود فرد می باشد از جمله این آسیبها می توان از زدن برس بطور خشن به موها یا استفاده از رنگهای مو بطور مکرر و آسیب به مو توسط سهشوار می باشد و هیچ نوع عامل قارچی یا میکروبی در ایجاد آن نقش ندارد.

برای از بین بردن مو خوره باید روش شانه زدن را اصلاح نمود به این صورت که باید برای شانه کردن از شانه و یا برس غیر فلزی و بطور خیلی ملایم استفاده کرد چون در حقیقت مو خوره یک آسیب فیزیکی به مو می باشد.
همچنین قیچی کردن انتهای موها و مصرف شامپوهای نرم کننده و حالت دهنده می تواند از ایجاد مو خوره و درمان آن موثر باشد.

کوچک کردن سینه در زنان

تیر ۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 در سراسر تاریخ، سینه های بزرگ معمولا نشانه ی زنانگی بوده است و توانایی زن را در طبیعت جهت بالندگی و پروراندن مورد تأکید قرار داده است. هنوز هم یک زن با سینه های قابل ملاحظه ای بزرگتر از استاندارد زیبا شناختی زمان خودش، ممکن است غیر طبیعی یا بد شکل به نظر برسد.

در این مورد شکی نیست که سینه های بزرگتر ازحد معمول با ایجاد اثراتی [هم فیزیکی و هم روحی] باعث ناراحتی و نگرانی یک زن می شود. از نظر فیزیکی سینه های بزرگ، شکل و فرم شانه و گردن را از بین برده و باعث ایجاد پشت درد و گردن درد می شوند؛ همچنین باعث ایجاد انحراف در وضع نشستن ودر موارد شدیدتر باعث مشکل تنفسی می شوند. سینه های بزرگ ظاهر یک زن را تحت الشعاع خود قرار می دهد و باعث می شود که او غیر موزون به نظر برسد و نیز ورزش کردن را برای او مشکل یا غیر ممکن می کند.

از نظر روانشناختی،خیره شدن ها و نگاه ها و عقاید گستاخانه ی دیگران باعث می شود که کسانی که دارای سینه های بزرگ هستند خجالتی و کم رو شده و در نتیجه لباس های گشاد بپوشند تا ناموزونی خود را پنهان کنند. اعمال جراحی برای کوچک کردن سینه ها، سال هاست که انجام می شود و در حقیقت اولین عمل جراحی برای کوچک کردن سینه ی زنان احتمالا در سال( ۱۶۶۹) توسط ویلیام دارستون در انگلستان انحام شده است.اگرچه هدف اصلی این عمل جراحی کاهش حجم و وزن سینه است، ولی افزایش زیبایی به همان اندازه مهم است.

درطول سالیان متمادی روشها و تکنیک های جراحی، اصلاح شده و بهبود پیدا کرده اند؛ تا ایمنی و همچنین زیبایی بیشتری از این اعمال جراحی حاصل گردد.
آیا من یک کاندیدای مناسب هستم؟

تنها با یک مشاوره می توان به جواب این پرسش دست یافت. در مشاوره، پزشکتان جزئیاتی درباره ی هر نوع عمل قبلی پستان و همچنین وضعیت زایمانی شما سؤالاتی خواهد کرد. اگر چه این عمل می تواند برای تمام زنان در تمام سنین مفید باشد، ولی معمولا قیل از اینکه سینه ها کاملا رشد کنند این عمل هرگز انجام نمی شود. بعلاوه، بیمارانی که قصد حامله شدن دارند، باید معمولا عمل را تا بعد از کامل شدن افراد خانواده شان به تأخیر بیاندازند. دلیل این کاراین است که اگر حاملگی ای بعد از این عمل جراحی رخ دهد ممکن است، باعث بزرگ شدن دوباره پستانها شود.

بنابراین قبل از هر تصمیمی برای انجام عمل جراحی برای کوچک کردن پستان، باید به طور طبیعی هر نوع خطر و ریسک و نیز تمام فواید آن سنجیده شود.اگر شما سیگاری هستید باید قبل از عمل سیگار را ترک کنید. سیگار کشیدن به طور جدی رگهای خونی را تنگ می کند و بنابراین جریان خون را در آن ناحیه کاهش داده و باعث می شود که التیام یافتن و جوش خوردن زخم ها کند شود. همچنین آسپرین و بعضی داروهای ضد التهاب و مسکن¬ها و دیگر دارو ها می توانند باعث افزایش خونریزی شوند، بنابر این نباید آنها را مصرف کنید. بهترین کار این است که در اولین ویزیت همه این اطلاعات را به پزشکتان اطلاع دهید.

اگر شما اضافه وزن قابل توجهی دارید، پیشنهاد می شود، ابتدا وزن خود را کاهش دهید. در حقیقت در بسیاری از مواقع بدست آوردن سینه های کوچکتر می تواند انگیزه ای برای کاهش وزن باشد.
بسته به سن شما، ممکن است نیاز باشد که قبل از عمل جراحی ماموگرافی انجام دهید. این کار در مشاوره اولیه نیز توصیه خواهد شد.
عمل جراحی شامل چه کارهایی است؟

قبل از عمل پزشک با یک قلم نشانه گذاری ، روی سینه ها علامت می گذارد، تا محل دقیق و اندازه ی جدید سینه های عمل شده را تعیین کند. بافت سینه، چربی و پوست اضافی برداشته می شوند و نوک سینه و بافت های باقیمانده به مکان جدید در موقعیت بالاتر انتقال می یابند. تمامی این اعمال طبق نشانه هایی که قبل از عمل گذاشته شده است، انجام می شوند. نوک سینه معمولا، به طور تقریبی در طول خطی مطابق با وسط بازوی شما (مکان ایده ال و طبیعی)، روی سینه قرار می گیرد.

خطی که روی آن بخیه زده می شود، دور نوک سینه و در مکان جدید آن می باشد. این خط به طور عمودی به طرف پائین تا زیر سینه ادامه پیدا می کند. در این نقطه، طبق روش مورد استفاده، جای زخم ممکن است در این مکان پایان یابد یا گاهی ممکن است تا خط زیر سینه نیز ادامه پیدا کند. دکتر منافی در این مورد با شما در زمان مشاوره صحبت می کند.

در انتهای عمل جراحی، بسته به میزان خونریزی در زمان عمل، در صورت نیاز، لوله های تخلیه کننده موسوم به درن معمولا زیر پوست سینه کار گذاشته می¬شود تا هر نوع مایع سیال یا خونابه ای که ممکن است، بعد از عمل جراحی ایجاد شود، توسط آن ها تخلیه گردد. نهایتا یک سوتین مناسب جهت حفظ پانسمان، به کار می رود.
چه نوع بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد و عمل جراحی چقدر طول می کشد؟

عمل جراحی کوچک کردن سینه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و معمولا حدود ۳ ساعت طول می کشد .
چه مدت باید در بیمارستان بمانم؟

طول مدت ماندن در بیمارستان، بستگی به حال عمومی بیمار و میزان ترشحاتی دارد که از بدن شما تخلیه می شود؛ وقتی این ترشحات به حداقل رسید (معمولا روز بعد ) لوله ها برداشته می شود و بانداژها سبک می گردند؛ به شما یاد داده می شود تا یک سوتین با بند کمکی که کمی محکم است و در زیر آن سیم و میله ندارد، بپوشید.
گاهی اوقات ممکن است شب دومی را هم در بیمارستان بمانید.
بعد از عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟

بعد از عمل شما لوله ی تزریقی را برای حداقل یک روز خواهید داشت تا ما بتوانیم مایعات از دست رفته در هنگام عمل جراحی را جایگزین کنیم. تزریق خون به طور معمول مورد نیاز نیست به جز در موارد بسیار استثنائی و نادر(خونریزی زیاد )بعد از عمل جراحی بسیار مهم است که گردش خون را در پاهایتان حفظ کنید وبنابر این به شما توصیه خواهدشد تا فعالانه پاها،زانوها و باسنتان را به طور منظم حرکت دهید.
بعد از اتمام اثر داروی بیهوشی،شما متوجه باندهای مورد استفاده در اطراف سینه هایتان و همچنین بسته به روش مورد استفاده برای عمل جراحی، متوجه درن (لوله های تخلیه ) خواهید شد.
معمولااین لوله ها در محل عمل قرار داده شده اند تا موادی را که از خون یا مایعات دیگر تشکیل شده اند و گاهی اوقات بعد از عمل تجمع می یابند، تخلیه شود.
وقتی ترشحات به حداقل رسید این لوله ها برداشته می شوند. سپس پانسمانها شما مجدداً تعدیل و تنظیم می شوند و سپس به شما یاد داده می شود تا یک سینه بند ورزشی بدون میله و سیم به منظور کمک کردن برای نگه داشتن سینه ها بپوشید.
شما همچنین ممکن است متوجه یک ردیف بخیه یا کلیپس های فلزی بسیار کوچک روی خطوطی که بخیه زده شده است، بشوید. قبل از مرخص شدن از بیمارستان معمولا به شما وقت ملاقاتی داده می شود (حدود پنج روز بعد ) تا این پانسمانها را بردارند و بانداژها را سبک کنند. در این مقطع ممکن است بدلیل ورم و خونمردگی پستانها خیلی مطلوب نباشد و بزرگ بودن یا چین و چروکهای احتمالی به دلیل همین مسئله موقتی می باشند و در طی هفته های آینده بهتر خواهند شد.
چه نوع اثرات و عوارض جانبی را باید انتظار داشته باشیم؟

بعد از عمل جراحی سینه هایتان ورم کرده و کبود خواهد شد. کبود شدگی معمولا ۲ الی۳ هفته طول می کشد. در حالی که بیشتر ورم سینه تان در طی این مدت از بین خواهد رفت؛ کمی ورم کردگی نامحسوسی ممکن است تا ۳ ماه باقی بماند.

بعد از عمل جراحی ممکن است متوجه شوید که سینه ها سفت شده اند، مخصوصا روی لبه های ناحیه ی بریدگی. این به خاطر فرایند جوش خوردن زخم است و درصورت نیاز ماساژهایی که توسط جراح به شما آموزش داده خواهد شد می تواند جهت بهبود سریعتر و رفع سفتی سینه ها مؤثر واقع گردد؛ هر چند ممکن است این وضعیت چند ماه به طول انجامد.
شما باید منتظر باشید که حس پوست اطراف نوک سینه و خود نوک سینه بعد از عمل جراحی کم شوند و این به خاطر شوک عمل جراحی و صدمه ای است که به اعصاب این ناحیه وارد شده است. اگر چه این حالت بعد از چند ماه بهبود پیدا می کند،ولی کرخ شدگی و بی حسی دائمی نیز ممکن است بدنبال آن روی دهد.

بطور معمول سینه ها کمی ناصاف و نا همگون خواهند شد و در این مورد استثنا برای خانم های دارای سینه های بزرگ وجود ندارد.اگرچه تمام تلاش برای متقارن شدن سینه ها انجام می شود اما همیشه این تقارن به دست نمی آید. عمل جراحی کوچک کردن سینه احتمالا یکی از شایع ترین اعمال زیبایی پستان می باشد. بنابراین بسیار مهم است که شما با جراحتان صحبت کنید، تا ببینید که شناخت کامل از چیزی که می خواهید، دارد یا خیر. تا جایی که ممکن است ، سعی کنید منظورتان را طوری بیان کنید که جراح بفهمد که بزرگی یا کوچکی که می خواهید از این عمل جراحی به دست آورید، چقدر است. این کار امکان و احتمال برداشتن بیش از حد یا کمتر از حد لازم را به حد اقل می رساند.

اگرچه روش و تکنیک مورد استفاده توسط دکتر منافی بهترین همخوانی و انسجام ممکن بین دو سینه و نوک سینه را تا حد ممکن تضمین می کند، ولی امکان و احتمال شیر دادن از سینه ها بعد از جراحی را تضمین نمی کند.
جای زخم ها چگونه به نظر می رسند ؟

ایجاد اسکار(جای زخم)پس از اعمال جراحی یک عارضه نمی باشد و یک رویداد عادی محسوب می گردد. در عمل کوچک کردن سینه، جای زخم ها تا اندازه ای به مدت طولانی باقی می مانند و ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد تا التیام یابند.

شما باید انتظار داشته باشید تا جای زخم ها درآغاز قرمز، بر جسته و حتی همراه به خارش باشند اما به مرور زمان محو و صاف می شوند. این حالت طبیعی فرایند جوش خوردن زخم می باشد. اگر چه مهم است به یاد داشته باشید که این فرایند ممکن است دو سال طول بکشد تاکامل شود.

ماساژهای روزانه روی جای زخم ها در این دوره ی زمانی توصیه می شود چون این کار باعث سریع و آسان تر شدن این فرایند می شود. اگرچه باید بدانید که یک جراح مسئول در موقعیتی نیست که بتواند ظاهر نهایی زخم ها را پیش بینی کند و مهترین عامل در شکل اسکار بعد از عمل، به استعداد بدن بیمار در مورد ترمیم زخم برمی گردد اگر فرد مستعد به تولید گوشت اضافی باشد عموماً این حالت ایجاد می شود و نمی توان بطور قاطع از آن پیشگیری کرد. با این حال همانطور که ذکر شد ،جای زخم ها کمرنگ می شوند و به مرور زمان بهبود می یابند.
آیا این عمل جراحی پردرد و دردناک است ؟

چند روز بعد از انجام عمل جراحی ، احتمالا میزان متعارفی درد خواهید داشت که باید با استفاده از مسکن مناسب کنترل شود. درد معمولا بعد از (۴- ۵)روز بهبود می یابد.
چه چیزی ممکن است غلط یا اشتباه از آب در آید ؟

عمل جراحی کوچک کردن سینه با یک عمل جراحی مناسب توسط یک جراح پلاستیک مجرب ،خطرات کمی دارد، با این وجود اشکالات خاصی همراه با این عمل و فرایند، می تواند رخ دهد. مثل هر عملی، خطر عفونت که مهم نیز هست، همیشه وجود دارد.این خطر با یک روش جراحی دقیق و به کار گیری داروهای پیشگیرانه آنتی بیوتیک هم در زمان عمل جراحی، هم بعد ازآن به حد اقل می رسد. با این حال علی رغم این کارها، احتمال عفونت نسبتا خفیفی وجود دارد و می تواند در اطراف مکانهای بریدگی بوجود بیاید، اما معمولا در طول یک دوره دو هفته ای فرو کش می کند.
خطراتی مانند لخته شدن خون نادر و کم می باشند. ماساژ پاها در حین و بعد از عمل و نیز سریع تر راه رفتن و حرکت کردن بعد از عمل جراحی این خطر را کم میکند.

همانطور که گفته شد بعد از عمل جراحی ورم و التهاب محل عمل مورد انتظار می باشد. وقتی ورم خفیف یا متوسط وجود دارد بدن سریعا آن را مجددا جذب می کند. گهگاهی خونریزی بیش از حد می تواند باعث ایجاد ورم مهمتر و بیشتری شده و خونمردگی(جمع شدن خون زیر پوست)ایجاد شود. اگر این اتفاق افتاد درن تخلیه جراحی برای خارج کردن خونها لازم می باشد ولی در نهایت این مسئله روی نتیجه ی کار تأثیری ندارد.

نوک سینه روی پایه ی بافت اصلی قرار دارد و در اکثر بیماران به صورت طبیعی و نرمال همراه با انقباض طبیعی و مقداری حساسیت باقی می ماند. در موارد بسیار نادری بافت اصلی سینه نمی تواند خونرسانی خوبی برای نوک سینه داشته باشد و نمی تواند زیستائی نوک سینه را حفظ کند در نتیجه اطراف نوک سینه باید به مدت طولانی پوشیده بماند تا جوش خوردگی طبیعی رخ دهد.
گاهی ممکن است قسمتی و به ندرت حتی تمام پوست نوک سینه ریزش داشته باشد (به خصوص در افراد سیگاری).در این حالت نوک سینه باید توسط یک فرایند ثانویه بازسازی شود. با استفاده از روشها و تکنیک های جدید و مدرن این اشکال کاملا بعید می باشد.

در طول هفته ی اول بعد از عمل جراحی بعضی بیماران ممکن است قسمتی از زخمشان خوب جوش نخورد و یا حتی خراشیدگی پوست یا پوست رفتگی در هر نقطه از محل های برش داشته باشند. یکی از معمول ترین مکان هایی که این اتفاقات ممکن است رخ دهد جایی است که زخم عمودی به زیر سینه می رسد، این یک اشکال موقت است که در این حالت لازم است پانسمانها مرتب در آغاز عوض شوند. بالاخره کبره زخم در این قسمت بعد از ۳ – ۴ هفته متعاقبا خواهد افتاد.یک بانداژ با پوشش نرم برای دوره ی کوتاه چند هفته ای احتمال وقوع چنین حالتی را کاهش می دهد.اگرچه مقداری از بین رفتگی پوست در اطراف جای زخم ممکن است روی دهد. در صورت لزوم بعداً عمل جراحی ترمیمی باید صورت گیرد.
چقدر طول می کشد تا من به حالت نرمال باز گردم ؟

عمل جراحی کوچک کردن سینه نسبتا یک عمل جراحی بزرگ و مهم می باشد و همیشه باید به خودی خود به آن اهمیت داد. سعی نکنید سریع شروع به کار کنید. احتمالا چند هفته باید بگذرد تا شما احساس کنید که همه چیز عادی شده است.اگر چه بعضی از افراد بعد از ۱۰ الی ۱۴ روز می توانند کارهای سبک خود را انجام دهند.ولی بعضی دیگر ترجیح می دهند ۱ تا ۲ هفته بیشتر استراحت کنند.

راه رفتن در ۳ تا ۴ هفته اول مفید است؛ چون باعث بهبود گردش خون می شود و ورم ایجاد شده و احتمالا لخته شدن خون را کاهش می دهد. بلند کردن چیزهای سنگین یا فعالیت و کارهای سخت و دشوار در ۶ هفته ی اول بعد از عمل جراحی ممنوع است.

اگر کاری که انجام می دهید ایجاد ناراحتی می کند، پس آن را انجام ندهید!
خلاصه

جراحی کوچک کردن سینه احتمالا یکی از اعمال جراحی زیبایی است که بیشترین میزان رضایت از عمل را به همراه دارد. این بدان علت است که زنانی که سینه های بیش از حد بزرگ دارند و سالهاست به خاطر تأثیرات آن دچار ناراحتی هستند به راستی آزاد می شوند و کارهایی را که قبل از عمل برایشان سخت و ناراحت کننده بوده، می توانند انحام دهند. به روشهای مختلف این زنان احساس می کنند زندگی جدیدی یافته اند و بنابر این قادرند با مشکلات و مواردی که هر روز برایشان پیش می آید با علاقه و اعتماد به نفس بیشتر بر خورد می کنند.

لیپوساکشن چیست و انواع روش های لیپوساکشن

تیر ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

یکی از شایعترین عمل های زیبایی در سراسر دنیاست و اخیرا تعداد زنان و مردان متقاضی این عمل جراحی رو به افزایش است و اغلب بهبود ظاهر خود را موثر در ارتباطات اجتماعی و تجاری می دانند البته باید اعتراف نمود به غیر از جنبه های زیبایی از نظر درمانی نیز این روش قابل اهمیت است .
امروزه بسیاری از عملکردهای پزشکی به صورت ایمن و با نتایج مطمئن ارائه می شوند و باید قبول کرد که این ایمنی و اطمینان را مدیون پیشرفت تکنولوژی های مختلف و به کارگیری آن در علوم پزشکی هستیم .
سیستم های لیپوساکشن نیز دارای چنین تاریخچه ای است و پیشرفت های قابل توجهی در جهت کاهش یا حذف خطرات و عوارض داشته است .
به طوری که خطرناک ترین عارضه لیپوساکشن که همه از آن با اطلاع هستیم آمبولی چربی است که در روشهای جدید ارائه شده حتی یک مورد هم گزارش نشده است و خطر آن نزدیک به صفر است .
در این سری مقالات پس از اشاره کوتاه به تاریخچه لیپوساکشن به معرفی روشهای مختلف لیپوساکشن و روش اجرای آن ‚ نتایج و کاربرد های درمانی و عوارض آن می پردازیم.

تارخچه عمل لیپوساکشن در سال ۱۹۷۴ لیپوساکشن اولین بار توسط دکتر Fischer یک پزشک ایتالیایی در رم ابداع شد و سپس در سال ۱۹۷۸ توسط یک جراح پلاستیک فرانسوی به پاریس برده شد .
پس از آن لیپوساکشن در ایالات متحده مطرح و سپس به عنوان یک روش معمول جراحی زیبایی در سطح دنیا رواج یافت .
در سال ۱۹۸۵ لیپوساکشن به نام روش تامسنت tumescent توسط دکتر کلین ابداع شد که هنوز به عنوان بهترین و مطمئن ترین روش استفاده می شود .

لیپوساکشن چیست؟
لیپوساکشن یعنی مکش و خارج کردن چربی با استفاده از یک پمپ مکشی.
این پمپ مکشی (ساکشن) توسط یک لوله استیل (کانولا) همراه با حرکت چرخشی پزشک قادر به برداشتن و تخلیه کردن چربی از زیر پوست در قسمت های مختلف بدن از جمله شکم ‚ پهلو ‚ ران ‚ باسن ‚ غبغب و… است .
انجام این روش با عوارض مختلفی همراه است . در صورت انتخاب صحیح بیمار ‚ استفاده از روش جراحی مناسب و اجرای صحیح روش (مهارت کافی) می توان این عوارض را به کمترین حد ممکن کاهش داد و احساس خوب زیبایی را به بیمار هدیه داد .

شرایط انتخاب بیمار در عمل لیپوساکشن چیست؟
انتخاب صحیح بیمار یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده در کیفیت لیپوساکشن است .
اولین قدم مشاوره و بررسی پزشکی و فیزیکی بیمار است و وجود هر نوع بیماری جسمی ‚ روحی ‚ اعتیاد به سیگار و مواد مخدر و مصرف داروها باید به طور کامل به پزشک اطلاع داده شود.
شما ممکن است ایده های ذهنی خاصی در مورد ظاهر خود پس از انجام لیپوساکشن داشته باشید و این تنها پزشک شماست که با توجه به وضعیت جسمی ‚ فیزیکی و شرایط پوست شما می تواند اظهار نظر کند پس از عمل چه وضعیت ظاهری خواهید داشت .
بهترین افرادی که مناسب لیپوساکشن هستند کسانی اند که دارای سلامتی جسمی فیزیکی ‚ تعادل روانی بدون هر گونه بیماری خصوصا بیماری های مزمن بیماری های قلبی ‚ دیابت ‚ مشکلات گردش خون می باشند و همچنین دارای اضافه وزنی متوسط و الاستیسیتی پوستی خوب باشند .

آیا سن در انجام عمل لیپوساکشن و موفقیت اثر آن موثر است؟
سن عامل مهمی در عمل لیپوساکشن به شمار نمی آید ولی بهترین زمان فاصله بین ۱۵ تا ۶۵ سال است ‚ا لبته الاستیسیتی پوست با افزایش سن و مصرف سیگار و داشتن رژیم های مکرر غیر علمی کاهش می یابد و ممکن است نتیجه پس از عمل به اندازه سایرین رضایت بخش نباشد .

انواع روش های لیپوساکشن روش های معمول لیپوساکشن عبارتند از :

۱- روش خشک (Dry)
در این روش هیچگونه محلول یا ماده بی حسی در محل عمل تزریق نشده و به بیمار بیهوشی عمومی داده می شود . و پس از آماده کردن بیمار کانول فلزی ( لوله استیل ) که دارای سوراخ های ریز و متصل به دستگاه ساکشن است توسط برشهای کوچک ایجاد شده در نواحی مختلف وارد محل عمل نموده و با جلو و عقب بردن کانول توسط پزشک چربی ها بریده و کنده شده و به وسیله ساکشن به بیرون مکیده و خارج می شود . در این روش علاوه بر اینکه بیمار تحت بی هوشی عمومی و عوارض ناشی از بیهوشی عمومی قرار گرفته است ‚ کلیه بافت های زیر پوستی عروق و اعصاب در خطر آسیب کنده شدن قرار می گیرند ‚خطر آمبولی و از دست دادن خون زیاد و آسیب بافتی در این روش بسیار بالاست و به همین دلیل بستری کردن بیمار و گهگاهی بسته به میزان چربی تخلیه شده تزریق خون ضروری است و خطرات جوشگاه نامناسب و شل شدن پوست و از بین رفتن قسمتی از پوست (نکروز ) بیشتر است . این روش در حال حاضر استفاده نمی شود و ممنوع است .

۲- روش مرطوب (Wet)
این روش نیز نیاز به بیهوشی عمومی دارد و مقدار کمی مواد بی حسی و همچنین مقداری محلول (حدود ۱۰۰ میلی لیتر ) در محل مزبور تزریق می گردد و عمل ساکشن انجام می شود حدودا ۲۰ – ۱۵ در صد از مایع خارج شده را خون تشکیل می دهد . البته در این روش نسبت به روش قبلی مقدار کمتری خون از دست می رود .

۳- روش فوق مرطوب (super wet)
در این روش میزان محلول بی حس کننده در محل تحت عمل جراحی نصف مقداری است که در روش تامسنت استفاده می شود . عوارض و خطرات آن نسبت به دو روش قبل کمتر است و میزان هشت درصد از مایع مکیده شده خون می باشد .

این روش از سال ۱۹۸۵ توسط دکتر کلین ابداع شد و سپس در همه دنیا توسعه یافت . در حال حاضر این روش ایمن ترین است و تاکنون گزارشی مبنی بر مرگ در اثر جراحی لیپوساکشن به این روش ثبت نشده است . این روش نیازی به بیهوشی عمومی ندارد . نهایتا ممکن است به یک داروی آرام بخش نیاز باشد .
Tumescent یعنی متورم و در این روش حجم زیادی از محلول سرم نمکی به همراه ماده بی حس کننده و آدرنالین در محل عمل توسط پمپ تزریق ‚ تزریق می گردد . تزریق ماده فوق سبب تورم محل عمل و باز شدن بافت ها می گردد و ماده بی حس کننده نیز سبب بی حسی موضعی می شود و آدرنالین موجود در محلول انقباض عروقی می دهد در نتیجه در حین تخلیه چربی ‚ آسیب عروقی به حداقل می رسد و خون ریزی به شدت کاهش می یابد .
همچنین آدرنالین پس از انقباض عروقی ایجاد شده سبب می شود جذب ماده بی حس کننده از طریق رگها کاهش یابد ‚ ضمن اینکه مدت بی حسی افزایش می یابد و میزان داروی بی حسی در سیستم گردش خون در حد پایینی نگه داشته شود و پس از عمل جراحی به مدت ۲۴ تا ۳۶ ساعت بی حس باقی خواهد ماند. در این مدت بیمار نیازی به داروی مسکن و ضد درد نخواهد داشت .
پس از عمل جراحی بیمار بدون کمک دیگری راه می رود و ظرف ۷۲ – ۴۸ ساعت با جذب یا تخلیه محلول با قی مانده از محل عمل جراحی ‚ شرایط طبیعی خود را به دست می آورد .

۴- روش تامسنت (tumescent)
مزایای این روش به طور خلاصه به شرح ذیل است :
انجام لیپوساکشن بدون بیهوشی ‚ ایمنی بسیار بالا ی عمل ‚ کاهش و حذف خطراتی از جمله آمبولی و مرگ ‚ کاهش قابل توجه خونریزی و آسیب بافتی و عدم نیاز به تزریق خون ‚ امکان برداشت تدریجی و کنترل شده چربی ها ‚ عدم نیاز به مراقبت های ویژه پس از عمل ‚ عدم وجود عوارض بیهوشی ‚ عدم شل شدن پوست ‚ کوتاه بودن دوران نقاهت .

لیفتینگ پوست صورت

 کشیدن پوست صورت که به اصطلاح «لیفتینگ صورت» گفته می شود برای جوانتر کردن پوست و حالت صورت طراحی شده است.

بهترین نامزد این عمل فردی است که ساختار استخوانی صورت وی جوب باشد و فقط نسج نرم صورت او خود را ول کرده باشند بنابراین سن مناسب آن بین ۴۰ تا ۶۰ سالگی است اما در سنین بالاتر هم می توان نتایج مطلوبی را به دست آورد.
باید توجه داشت که هر چند با این عمل چین و چروکهای سطحی پوست کمتر می شود ولی هدف اصلی این عمل کشیدن عضلات و فاشیاهای زیر پوست است.

معمولاً این عمل با سایر اعمال زیبایی مثل لیفتینگ گردن، بلفاروپلاستی، لیفتینگ ابرو و پیشانی به طور همزمان انجام می شود.

سؤالی که اغلب متقاضیان می پرسند این است که نتیجه این عمل چقدر دوام دارد؟ در جواب باید گفت با این عمل چهره شما جوانتر از همسن و سالهای خودتان می شود اما زمان در حال گذر و در حال تأثیرگذاری بر چهره شماست.

این عمل نمی تواند از این اثرگذاری جلوگیری کند اما با گذشت زمان باز هم شما به نسبت همسن و سالهای خودتان جوانتر خواهید بود.سن متقاضی، جنس پوست وی، میزان کشیدن فاشیاها و عضلات زیر پوست همگی بر نتیجه عمل مؤثرند.

لیفت ابرو و پیشانی

جراحی زیبایی صورت

با افزایش سن و در اثر استرسهای مداوم زندگی، علایم پیری به تدریج در صورت ظاهر می شوند. این علایم در یک سوم فوقانی صورت که شامل پلکها، ابرو و پیشانی است زودتر از سایر قسمتهای صورت بروز پیدا می کنند.

ظهور این علایم در یک سوم فوقانی صورت به شکل پیدایش چین و چروک پیشانی، افتادگی ابروها و افتادگی پلکهاست که بیشتر از جنبه زیبایی قابل توجه است اما در مواردی که افتادگی ابرو و پلکها زیاد باشد می تواند فیلد بینایی را نیز محدود نماید.

اعمال جراحی متعددی برای بالا بردن ابرو و پیشانی و برای برطرف کردن این نگرانیها طراحی شده اند. البته با تزریق بوتاکس یا disport می توان بدون جراحی و به طور موقت چین و چروکهای پیشانی را برطرف کرد، ضمن اینکه این کار باعث بالا رفتن گوشه های ابروها نیز می شود.

اینکه از کدام روش جراحی برای هر بیمار بهره بگیریم به عوامل متعددی از جمله موارد زیر بستگی دارد:

۱) جنس و سن بیمار

۲) شکل و وضعیت ابروی بیمار

۳) میزان افتادگی پلک بیمار

۴) وضعیت و میزان چین و چروکهای پیشانی

۵) وضعیت موهای سر که چنانچه بیمار به طاسی سر مبتلا باشد و شدت این طاسی

۶) انتظارات بیمار از عمل جراحی

راینولوژی چیست

تیر ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 جراحی بینی

راینولوژی یک شاخه فوق تخصصی در دانش پزشکی است که به جراحی ها و درمان بیماری های بینی، سینوس ها و ساختمان های اطراف بینی در سر و صورت می پردازد.راینولوژی از کلمه لاتین راینو به معنای بینی منشا گرفته است. راینولوژی یک شاخه فوق تخصصی در دانش پزشکی است که به جراحی ها و درمان بیماری های بینی، سینوس ها و ساختمان های اطراف بینی در سر و صورت می پردازد.

با گسترش روزافزون دانش پزشکی، روش های جدید جراحی برای کاهش مشکلات بیماران پس از جراحی های بینی و تشکیلات مجاور بینی ابداع می شوند. از جمله این روش ها که در سال های اخیر دگرگونی شگرفی در حیطه راینولوژی ایجاد کرده، می توان به روش های جراحی اندوسکوپیک بینی و سینوس اشاره کرد. به کمک این روش ها بسیاری از جراحی هایی که پیش از این با برش های مختلف صورت می گرفته، بدون برش و با نتایج مطلوب تر انجام می گیرد.

تمامی بیماری های التهابی و عفونی، آسیب های ناشی از ضربه های بینی، تومورها و ناهنجاری های مادرزادی بینی و سینوس ها و همچنین تمامی جراحی های بینی، سینوس ها و نواحی مرتبط در سر و صورت در حیطه علم راینولوژی است.
اختلالات تنفسی در هنگام خواب و تمامی عوامل ایجاد گرفتگی بینی در راینولوژی مورد بحث قرار می گیرند. یکی از مباحث مهم در رشته فوق تخصصی راینولوژی، جراحی پلاستیک و زیبایی بینی با حفظ عملکرد آن است. تنفس مهمترین فیزیولوژی بدن انسان و مهمترین عملکرد بینی است.
هنر راینولوژیست حفظ آمیزه ای از زیبایی و عملکرد بینی است چرا که توجه به عملکرد های حیاتی بینی از مهمترین اهداف دانش راینولوژی به شمار می آید. راینولوژی نوین دسترسی به ظریف ترین عناصر بینی را با حداقل آسیب بافتی و روش های پیشرفته امکان پذیر ساخته است.
هر سال همایش های علمی متعددی در زمینه دانش راینولوژی در سراسر جهان برگزار می گردد که در آنها دیدگاه های جدید در جهت حل معضلات این دانش و ارتقای سطح درمان بیماری های وابسته به بینی ارائه می شود. به عنوان نمونه تنها در چند سال اخیر بسیاری از نقطه نظرات جدید ارائه شده در زمینه علل، تشخیص و درمان سینوزیت های مزمن، دورنمای درمان این بیماری را روشن تر نموده است.

عملکردهای حیاتی بینی :
بینی یکی از مهمترین اعضای بدن در نگهداری سلامت فرد و حفظ سایر اعضاء است. بینی دارای فیزیولوژی بسیار پیچیده ای است. وظایف اساسی بینی شامل ایجاد راه هوایی ، حس بویایی ، تنظیم دما، تنظیم رطوبت ، تصفیه ذرات هوا و نقش درتکلم است . مهمترین عملکرد بینی ایجاد راه هوایی برای تنفس طبیعی است.
کوچکترین تغییرات درمجرای تنفسی بینی می تواند موجب مقاومت قابل ملاحظه ای در برابر عبور هوا شود به طوری که اگر قطر مسیرعبور هوای تنفسی از راه بینی به نصف تقلیل یابد، مقاومت راه هوایی بینی ۱۶ برابر می شود. تنظیم دمای هوا زمانی صورت می گیرد که هوای استنشاقی از روی سطوح وسیع ساختمان های پیچیده داخل بینی که حاوی شبکه غنی مویرگی است می گذرد.
صرف نظر ازحرارت هوای تنفسی ، دمای هوا در حلق به ندرت بیش از ۴ درجه نسبت به دمای طبیعی بدن نوسان دارد. تغییر دمای محیط به میزان ۲۵ درجه موجب تغییری کم تر از ۱ درجه در هوای دمی می شود.
شمار زیادی از غددمخاطی مستقر در مخاط بینی امکان مرطوب سازی دائم هوای تنفسی را می دهد. تخمین زده شده است که طی ۲۴ ساعت تنفس ، حدود یک لیتر مایع صرف اشباع هوای دمی شود. هوای دمی بیش از ۷۵% ازرطوبت اشباع می شود.
تصفیه ذرات استنشاقی بر عهده سیستم مخاطی بینی است که ترشحات ممتد چسبنده ای را شکل می دهد. اکثر ذرات بین ۲تا۵ میکرون در این ترشحات به دام می افتند. این ترشحات شامل ایمونوگلوبولین و عوامل دفاعی است . حرکات منظم مژک های سلولی، این ترشحات چسبنده را با سرعت چند میلی متر در دقیقه حرکت داده ، اجازه می دهد که این ترشحات هر ۲۰ دقیقه یک بار جایگزین شود. تولید روزانه این ترشحات حدود یک لیتر است .
بینی نقش مهمی در تکلم دارد و موجب افزایش رزونانس صدا می شود. در موقع گرفتگی بینی صدای ناشی از تلفظ حرف م به صورت ب شنیده می شود. وظیفه سینوس های اطراف بینی شامل سبک کردن وزن جمجمه ، تکمیل عملکرد بینی ، تعدیل حرارتی مغز، شرکت در بویایی ، تشدید صدا و تهیه پشتیبانی سپرمانند برای محافظت صورت از ضربه است .

اختلالات عملکرد بینی :
اختلال در عملکردهای حیاتی بینی عواقب ناگواری در سلامت و زندگی افراد و جامعه برجا خواهد گذاشت. تنفس حیاتی ترین عملکرد زندگی است که نتیجه آن رسیدن اکسیژن به بافت های بدن است.
هنگامی که تنفس از مسیر طبیعی خود از راه بینی منحرف شود عوارض آن تمام بافت های بدن را تحت تاثیر قرار خواهد داد. فردی که تنفس از راه بینی را از دست بدهد نه تنها در زندگی فردی، بلکه در روابط اجتماعی نیز مشکلات زیادی را تجربه خواهد کرد. بی حالی، خواب آلودگی، کسالت، بی حوصلگی و عصبی بودن ممکن است در اثر اختلال تنفسی بینی پدید آید.
محرومیت از تنفس بینی، خشکی مجاری تنفسی و ضعف سیستم دفاعی آن را در پی خواهد داشت. گرفتگی بینی اغلب سبب بروز مشکلاتی در سایر ساختمان های وابسته می شود. از آنجا که وجود این مشکلات می تواند دیگر مشکلات مربوط به بینی را تحت الشعاع خود قرار دهد، لازم است بدانیم که چنین مشکلاتی نتیجه گرفتگی بینی است. برای مثال با تنفس دهانی مزمن ، دندان ها جرم می گیرند و ممکن است زبان خشک یا باردار شود و بیمار دچار بوی بد دهان شود.
تنفس مزمن از دهان همچنین سبب ایجاد خشکی و درد در ناحیه حلق می گردد و ممکن است منجر به احساس توده ای در گلو شود. گاه التهاب بینی همراه ، موجب بسته شدن موقت تخلیه سینوس های اطراف بینی و نیز درد سینوسی، سردرد یا احساس پری، سنگینی و فشار در ناحیه سر و صورت می شود. بسته شدن شیپوراستاش ناشی از گرفتگی بینی می تواند سبب احساس گرفتگی یا پری گوش شود. سوزش چشم یا اشک ریزش ممکن است نشان دهنده بسته شدن مجرای اشکی در بخش پایینی بینی باشد.
ترشحات مزمن بینی یا خشکی حلق ممکن است سبب تحریک حنجره شود که با خشونت صدا، سرفه و احساس نیاز مداوم برای صاف کردن گلو همراه است . صدای تودماغی علامتی از گرفتگی راه هوایی بینی است . اختلال بویایی، احساس سرماخوردگی طولانی، خرخر و مشکلات تنفسی حین خواب از علائم دیگر اختلال عملکرد بینی است. وجود علائم فوق موجب افت قابل ملاحظه در کیفیت زندگی افراد می شود.

اهداف جراحی های بینی :
جراحی های بینی با اهداف متعددی انجام می شود که می توان آنها را به دو دسته کلی تقسیم کرد:

دسته اول جراحی هایی هستند که در جهت اصلاح عملکرد بینی انجام می شوند. شایع ترین مشکل در عملکرد بینی، گرفتگی راه تنفسی بینی است. جراحی هایی که در جهت رفع مشکلات عملکرد بینی صورت می گیرد به طور عمده اصلاح انحراف تیغه میانی بینی را شامل می شود. مشکلات دیگری مانند پولیپ و تورم بافت های داخل بینی نیز ممکن است موجب مشکلات تنفسی شوند. در این حالات ممکن است جراحی های پیچیده تری مورد نیاز باشد که در بسیاری از موارد مستلزم استفاده از روش های اندوسکوپیک است.

دسته دوم جراحی هایی با هدف تغییر شکل خارجی بینی و زیباسازی است. اختلالات زیبایی نیز به دو دسته مادرزادی و اکتسابی تقسیم می شوند. در حالت نخست شایع ترین آن قوز پشت بینی و نوک پهن آن است. در حالت دوم شایع ترین دلیل آن عفونت، ضربه و مشکلات جراحی های پیشین است.

در بسیاری از موارد، این دو هدف باید به طور همزمان مورد توجه قرار گیرند چرا که غفلت از یکی از آنها موجب عوارضی برای بیمار می شود. بنابراین در جراحی زیبایی باید به اختلالات داخلی بینی توجهی ویژه داشت. همین توجه دوجانبه، عمل جراحی بینی را بی نهایت مشکل و پیچیده می سازد. هنر جراح بینی ایجاد تعادل بین بیشترین حد عملکرد و زیبایی بینی پس از انجام جراحی است. به همین دلیل برای موفقیت در جراحی پلاستیک بینی، جراح به چیزی بالاتر از مهارت نیاز دارد.

در صورتی که پیش از جراحی، در حین عمل و پس از جراحی، تمامی شرایط لازم برای حفظ سلامت بینی از نظر تنفسی مورد توجه قرار گیرد، می توان در این حالات اقدام به جراحی بینی نمود. البته در این حالت جراح با مشکلات زیادی در عمل مواجه است که با تسلط خود بر مشکلات داخل بینی باید بتواند بر آنها فائق آید.

جراحی زیبایی لب : تزریق ژل

 Gel Injection

ژلی که در طب استفاده می شود قوامی شبیه ژله خوراکی دارد. این ژل از موادی درست شده است که برای بدن بی‌ضرر بوده و دارای ماندگاری طولانی باشد. ژلهای مختلفی توسط کارخانه‌های متفاوتی برای مصارف پزشکی تهیه و توزیع شده‌اند لذا فرمولهایی با کیفیتها و قیمتهای متفاوتی وجود دارد.

تزریق ژل تحت بی‌حسی موضعی و توسط سرسوزن خیلی نازک انجام می شود و تقریبا بی‌درد است. بعد از تزریق تا ۳ ساعت از کمپرس سرد استفاده نمایید و تا چند ساعت از دراز کشیدن خودداری نمایید.

برجسته و کلفت کردن لب
لب‌ها اصلی‌ترین جزء یک سوم تحتانی صورت هستند و در بروز احساسات و جذابیت‌های فردی سهمی اساسی دارند. در حالت معمول اگر از روبرو به صورت فردی نرمال نگاه کنیم خطی که از قرارگیری لبها روی یکدیگر حاصل می شود به‌اندازه فاصله بین مردمک دو چشم است یعنی کمی بزرگتر از فاصله بین پره‌های بینی است. اگر از نمای نیم رخ به چهره فردی نرمال نگاه کنیم لب پائین حدود ۲ میلیمتر عقب‌تر از لب بالا قرار می‌گیرد و چانه نیز عقب‌تر از لب پائین است.

برجسته کردن لب
در سالهای اخیر روشهای مختلفی برای برجسته کردن لب‌ها معرفی شده و مورد استقبال قرار گرفته‌اند. بعضی از این روشها دائمی و بعضی دیگر موقتی هستند. در بعضی از این روشها با وارد کردن موادی طبیعی (مثل چربی) یا مصنوعی (مثل ژل) به درون لب، بر حجم آن افزوده می شود اما در روش جراحی مقداری از پوست بیرون لب به موازات خط لب برداشته می شود و خط لب به محل برش دوخته می شود و با این کار لب‌ها برجسته‌تر می شوند. اشکال روش جراحی جای اسکار و بخیه است که تا حدی باقی می‌ماند.

اینکه چه روشی برای شما مناسب ‌تر است به میزان زیادی به وضعیت فعلی لب شما و به حالتهایی که می‌خواهید لب شما بخود بگیرد بستگی دارد. بدیهی است در جلسه مشاور‌ه‌ای که با پزشک خود خواهید داشت در این مورد با شما صحبت خواهد شد.
مواد مختلفی برای تزریق به لب وجود دارند که مهمترین آنها عبارتند از کلاژن، چربی و ژل.

کلاژن
کلاژن معمولا از کلاژن پوست گاو تهیه می شود. هر چند کلاژن گاوی تلخیص می شود اما چون منشاء حیوانی دارد ممکن است بدن فرد به آن آلرژی نشان بدهد لذا قبل از تزریق باید تست آلرژی انجام شود. کلاژن تحت بی‌حسی موضعی توسط سرسوزن ظریف تزریق می شود. از آنجا که بدن به تدریج آن را جذب میکند لذا یکی از روشهای موقتی است. دوام آن یک تا سه ماه است. در صورت لزوم می توان تزریق را تکرار کرد.

چربی
چربی تحت بیحسی موضعی از ران یا شکم خود فرد برداشته می شود و با سرسوزن مخصوص به لب تزریق می شود. دوام چربی شبیه کلاژن است اما فرق اساسی این دو اینست که چون چربی از بدن خود فرد برداشته می شود آلرژی‌زا نیست و نیازی به تست ندارد. برای حصول نتیجه بهتر ممکن است لازم باشد تا بیش از یکبار تزریق انجام شود.

ژل
از تزریق ژل نیز برای برجسته‌تر و کلفت‌تر کردن لبها می توان بهره جست. از آنجائیکه ژل یک ماده غیر طبیعی است باید دقت شود که از مارکهایی استفاده شود که استانداردهای لازمه را دریافت کرده باشند. ماندگاری آنها بسته به جنس آنها متفاوت است. تحت بیحسی موضعی در مطب قابل تزریق هستند.

بعد از تزریق لبها تا چند روز کمی متورم هستند. برای کاستن از این تورم بهتر است ۲۴ ساعت از کمپرس سرد استفاده کنید. ضمنا لازم است برای پیشگیری از عفونت از آنتی بیوتیک نیز استفاده کنید.

نازک و کوچک کردن لب
هر چند تمایل عمومی به برجسته‌تر و کلفت‌تر بودن لبها است اما گاهی کسانی که لب‌های خیلی بزرگ و برجسته‌ای دارند برای کوچک‌تر کردن لبها و نازک‌تر کردن آنها مراجعه می کنند. بعضی از دختر خانمها در سنین نوجوانی ممکن است از بزرگی لبهایشان دلخور باشند اما بهتر است تا حدود ۲۰ سالگی صبر کنند که تا آن موقع بدلیل کامل و بالغ شدن اجزای صورت، ‌اندازه نسبی لبهای آنها نیز حالت طبیعی به خود خواهد گرفت.
گاهی اوقات ممکن است فردی از بزرگی لبهایش دلخور باشد اما برجسته بودن لبهایش ناشی از بزرگی خود لب‌ها نباشد بلکه بزرگی فک و یا وضعیت دندانی وی باعث شده باشد که لبها برجسته‌تر و بزرگتر از معمول به نظر بیایند. بدیهی است که در چنین فردی اصلاح وضعیت فک یا دندانهای بیمار باعث می شود مشکل برجستگی لبهای وی نیز بر طرف شود.

عمل نازک کردن لب زیر بیحسی موضعی قابل انجام است و برای هر لب حدود ۳۰ دقیقه به طول می‌انجامد. تکنیک عمل بدین نحو است که باریکه‌ای از پوست سرتاسر لب برداشته می شود و محل برش بخیه می شود. مدت ۲ هفته طول میکشد تا زخم التیام یابد. بعد از عمل لبها مقداری متورم می شود که در عرض چند روز برطرف می شود.

هر چند عمل کوچک کردن لبها عمل نسبتا ساده‌ای است ولی مثل هر عمل دیگری احتمال عوارض خاص خودش را داراست که در این مورد می توان از احتمال غیر قرینگی و بی‌حسی لب نام برد که غیر قرینگی قابل اصلاح است و بی حسی معمولا در عرض چند هفته برطرف می شود.

جراحی زیبایی گوش

تیر ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ممکن است شما به گوش‌های خود به عنوان یک عامل زیبایی نگاه نکنید، ولی آنها در ظاهر شما تاثیر دارند؛ به عنوان مثال گوش‌هایی که از حد معمول بزرگ تر هستند، تاثیری ناخوشایند در بیننده ایجاد می کنند.

افرادی که گوش‌هایی برجسته دارند، معمولا موهای خود را به نحوی آرایش می کنند که گوش‌هایشان دیده نشوند، ولی عملا این کار در بعضی مواقع امکان‌پذیر نیست و گاهی شوخی‌ها و تمسخر‌ دیگران، فرد را آزار می دهد. پسران معمولا مانند دختران نمی توانند مو‌های بلند داشته باشند تا با کمک آنها گوش‌ها را بپوشانند، لذا جراحی زیبایی گوش می تواند هم از نظر روحی و هم از نظر زیبایی، مفید باشد و در ‌بعضی افراد اعتماد به نفس را افزایش ‌دهد.

گوش‌های طبیعی و زیبا را باید با چه معیارهایی بشناسیم؟

گوش‌های زیبا ممکن است شکل‌های مختلفی داشته باشند، ولی مهم‌ترین مساله، هما‌هنگی آنها با سر و صورت است. اغلب افراد ترجیح می‌دهند که گوش‌هایشان نزدیک‌ به سر بوده و از حد ابرو تا قاعده ی بینی ادامه یابند.

لاله گوش ممکن است در شرایط زیر نیاز به ترمیم و اصلاح داشته باشد:

اول: لاله گوش برجسته که این نوع لاله گوش معمولا اندازه طبیعی داشته، ولی نسبت به سر برجسته‌تر قرار می‌گیرد. این نوع نقص لاله گوش که اصطلاحا بلبلی به آن گفته می شود، می تواند یک‌‌طرفه یا دو طرفه باشد.

دوم:‌ هنگامی که لاله یک گوش نسبت به گوش دیگر کوچک تر یا بزرگ تر است و یا نقص ظاهری خفیف دارد.

سوم: عدم تشکیل لاله گوش به‌ طور مادرزادی که ممکن است با نقایص مجرا و شنوایی گوش همراه باشد.

چهارم: لاله گوش آسیب دیده یا کنده شده در اثر ضربه، سوختگی، سرمازدگی یا پارگی نرمه در اثر استفاده گوشواره سنگین یا کشیده شدن ناگهانی گوشواره.

بهترین زمان برای درمان نقایص مادرزادی گوش چه سنی است؟

در اغلب موارد، جراحی زیبایی نقایص مادرزادی گوش از شش سالگی به بعد توصیه می شود.

پس از این عمل نیاز به چه مراقبت‌های خاصی است؟

پس از جراحی یک پانسمان نرم در محل عمل می گذارند و دور سر با باند می بندند.
بعد از برداشتن پانسمان به بیمار توصیه می شود که یک باند کشی برای مدت یک تا چند هفته (به خصوص شب‌ها) روی گوش‌های جراحی شده ببندد. درد ناشی از عمل معمولا با قرص‌های مسکن کنترل می شود. ظرف مدت یک هفته کودکان می توانند به مدرسه و بزرگسالان به محل کار خود بروند.
خون‌مردگی و تورم ناشی از عمل هم پس از مدت کوتاهی برطرف می‌گردد. اغلب به بیماران توصیه می شود که پس از جراحی تا دو هفته به پشت بخوابند تا به گوش‌هایشان فشار نیاید. برخی از افرادی که تحت جراحی زیبایی لاله گوش قرار می گیرند، ممکن است احساس کنند که غضروف به مقدار لازم به سمت عقب کشیده نشده است. در این گونه موارد می توان یک جراحی کوچک ثانویه برای رضایت بیشتر بیمار انجام داد.

گاهی حتی انداختن گوشواره های سنگین باعث پارگی نرمی گوش و بدشکلی آن می شود.
اگر مایل هستید از گوشواره های بزرگ استفاده کنید، حتما به صورت متناوب به نرمه گوش خود استراحت دهید، زیرا گوشواره های سنگین سبب بزرگ شدن سوراخ گوش شده و شانس پارگی آنها را افزایش می‌دهند. قبل از ایجاد سوراخ‌های متعدد در لاله گوش بهتر است خوب فکر کنید، این سوراخ‌ها به خصوص در قسمت فوقانی و یا لبه های گوش مشکل‌ساز هستند.
سوراخ کردن غضروف گوش از نظر طبی مجاز نیست، چون عفونت غضروف سبب تخریب و از بین رفتن آن می شود.

در ابتدای تولد چنانچه اختلالی مختصر در لاله گوش وجود داشته باشد، ممکن است به کمک چسب بتوان آن را تعدیل کرد، ولی به‌طور کلی جراحی لازم است.

جراحی زیبایی گوش با هر سه روش بی حسی موضعی، نیمه بی‌هوشی و یا بی‌هوشی کامل قابل انجام است.

در جراحی زیبایی گوش پشت لاله ی گوش را برش می زنند که برای جلوگیری از برگشت غضروف لاله گوش به حالت اولیه، پشت این غضروف نیز در قسمت‌های لازم تراشیده شده و چین های مربوطه ایجاد و سپس برش پوستی دوخته می شود، طوری که بعد ازعمل، جای برش قابل رویت نباشد.
عمل جراحی هر دو گوش، حدود دو ساعت زمان می‌برد.

جراحی زیبایی صورت : برجسته کردن گونه ها

 شاید برجستگی و فرم صورت برخی هنرپیشه‌های سینما، شما را برای تزریق ژل و برجسته سازی بخش‌های متفاوت چهره‌تان وسوسه کند. شاید هم شنیده باشید که پروتزهایی این روزها در بازار هستند که می توان با کارگذاشتن آنها در صورت، گونه‌یا چانه، این بخش‌های صورت را برجسته‌تر کرد و به آن فرم دلخواه دست یافت.

نتایج مطالعات دانشمندان نشان می دهد، چانه برجسته و گونه های برجسته یکی از معیارهای زیبایی صورت هستند. به صورت طبیعی قوس‌گونه‌ای که بخشی از استخوان گونه است، موجب برجستگی گونه ها می شود. در حقیقت کسانی‌ که گونه های برجسته دارند، به صورت ارثی، اسکلت صورتشان به این شکل فرم گرفته است. در بعضی افراد استخوان‌های گونه به میزان کافی رشد نکرده و بنابراین گونه های پهن و بی‌حالتی دارند. برجسته‌سازی گونه ،این روزها طرفداران زیادی پیدا کرده است و روش های متفاوتی مانند تزریق ژل و چربی، گذاشتن پروتز در گونه برای زیباتر کردن صورت وجود دارند.
ولی پیش از اینکه گوشی تلفن را بردارید و برای معاینه و جراحی پلاستیک وقت بگیرید، بد نیست ژل های تزریقی و پروتزهای زیبایی صورت را بیشتر بشناسید:

گونه های ژل های:

ژل هایی که برای برجسته‌سازی و جوان کردن صورت استفاده می شوند یا موقتی هستند یا دائم. ژل های دائمی چون از مواد <پلیمر> یا پلاستیک تشکیل شده‌اند، به وسیله پوست جذب نمی شوند و برای همیشه در محل باقی می‌مانند بنابراین بسیار مضر هستند. اما ژل های موقتی که <هیالورونیک اسید> نام دارند، به وسیله پوست جذب می شوند و نسبت به نوع اول عارضه کمتری دارند.
بسیاری از متخصصان جراحی پلاستیک تزریق را رد می کنند به این دلیل که این روزها بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی به عوارض آن پی برده‌اند و دیگر تزریق ژل را توصیه نمی کنند. ژل ها معمولا در محل تزریق شده باقی نمی‌مانند بلکه حرکت می کنند و به جاهای دیگر صورت می‌روند. مثلا ژل هایی که برای برجسته‌سازی گونه در این محل تزریق شده‌اند، می توانند حرکت کنند و از زیر گلو خارج شوند. ۶ ماه تا ۳ سال بعد از تزریق، عوارض تزریق ژل شروع می شوند. این عوارض شامل تورم، کبودی، التهاب سلولی و آبسه در محل تزریق می شود. در برخی موارد، گونه برجسته شده، برجستگی متقارن خود را پس از مدتی از دست داده، تغییر شکل می دهد. متاسفانه درمان مشخصی برای این بدشکلی‌ها وجود ندارد و هرگز هم به حالت عادی باز نمی‌گردند.

مشکل اینجاست که تزریق ژل در ابتدا خوب و سریع جواب می دهد. اما عوارضش پس از مدتی بروز می کند. بیرون آوردن این ژل های حرکت کرده، نیز کار بسیار دشواری است به این دلیل که این ژل ها دارای پوشش واحدی نیستند که در یک جایگاه تزریق شوند و همان جا باقی بمانند، بلکه لابه‌لای نسوج مختلف پخش می شوند و عفونت‌های شدیدی ایجاد می کنند که می تواند به شکل چرک، پوست را سوراخ کند و بیرون بریزد.

اگر ژل به اشتباه در مجاورت اعصاب صورت تزریق شود، به فلج شدن بخشی از چهره منجر می شود.
برخی افراد به این ژل ها حساسیت دارند و در اثر تزریق یک‌باره ژل، دچار حساسیت حاد تنفسی شده و تا پای مرگ پیش می‌روند. متاسفانه این ژل ها بسیار سهل‌الوصولند و شما خودتان می توانید ژل را به همراه سرنگ تزریق آن از شرکت وارد کننده‌اش بخرید و به هر کسی که دلتان خواست بدهید تا برایتان تزریق کند.

توجه کنید همیشه برای جراحی‌های پلاستیک عوارضی وجود دارد ولی اگر تصمیم دارید یکی از جراحی‌های پلاستیک را روی صورتتان انجام دهید، باید مطمئن شوید فواید آن از مضراتش بیشتر است که این موضوع درباره تزریق ژل کاملا برعکس است.
ژل یک ماده بسیار جدید در بازار ایران است و چند سالی است که از این ماده در زیباسازی صورت استفاده می شود، هنوز تحقیقات کافی در این زمینه صورت نگرفته و مدت زمان پیگیری بیمارانی‌که این ژل را برای برجسته سازی‌گونه تزریق کرده‌اند، هنوز کافی نیست، به زبان دیگر ژل ها هنوز جواب خود را پس نداده‌اند.

گونه های مصنوعی :

توصیه اغلب جراحان پلاستیک این است که اگرخانم‌ها تمایل به برجسته سازی گونه دارند، به جای ژل، پروتزهای گونه را انتخاب کنند. پروتز را از ماده‌ای به نام <سیلیکون> می‌سازند. بر اساس تحقیقات انجام شده، سیلیکون‌ها ضرر عمده‌ای برای بدن ندارند و سال‌ها بدون عارضه در محل باقی می‌مانند و در حجم‌های مختلف ساخته می شوند.

چند سال پیش عارضه‌ای برای پروتزهای سیلیکونی در جوامع پزشکی مطرح شد مبنی بر این‌که مواد داخل آنها به مرور به بیرون نشت کرده و در مفاصل رسوب می کند و به همین دلیل سازمان غذا و داروی آمریکا استفاده از این پروتزها را ممنوع اعلام کرد. دکتر عشایری، متخصص جراحی پلاستیک و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره این عارضه می‌گوید: <تحقیقات بعدی نشان داد که درد مفاصل این بیماران ارتباطی با مواد موجود در این پروتزها ندارد و پس از آن کارخانه‌های سازنده این پروتزها جدار پروتزها را ضخیم‌تر و قدرت چسبندگی ماده تشکیل دهنده آنها را بیشتر کردند. برخی از کارخانه‌های سازنده، فضای داخلی پروتزها را از سرم پر کردند و درحال حاضر این نوع پروتزها، مطلوب‌ترین و کم‌عارضه‌ترین نمونه بدست آمده است.>

برای گذاشتن پروتزهای گونه‌ای شما می توانید بیهوشی کامل و یا موضعی را انتخاب کنید. مدت این جراحی نیم ساعت طول می‌کشد. در طول عمل برش کوچکی از داخل دهان در حد فاصل لثه فوقانی و گونه داده می شود و نسج نرم‌گونه کنار زده می شود. به این شکل حفره‌ای ایجاد می شود که پروتز درون این حفره و درست روی استخوان قرار گیرد. سپس برش با نخ قابل جذب دوخته می شود. در این روش برشی روی پوست صورت داده نمی شود تا بعد از عمل جای آن روی صورت باقی بماند. لازم است بعد از عمل جراحی از آنتی بیوتیک استفاده کنید و دهانتان را با دهان‌شویه شست‌وشو دهید.

تزریق چربی، خوب یا بد ؟

روش دیگر برجسته‌سازی گونه، تزریق چربی زیرپوست گونه است. این چربی‌ از بدن خود شما به دست می آید. معمولا چربی اضافی در ناحیه شکم و ران انباشته می شود. در این روش چربی را از بخشی از بدن استخراج کرده و شست‌وشو داده و در گونه تزریق می کنند. دکتر عشایری معتقد است این روش برای برجسته‌سازی گونه و سینه مناسب‌ترین روش است. اما تصور نکنید تزریق چربی کاملا بدون عارضه است. چربی در طول ۳ ماه پس از تزریق در محل جدید، ۳۰-۴۰درصد حجم خودش، آب جذب می کند و بدتر از آن، این‌که جذب چربی در تمام سطوح یکسان نیست، به طوری‌که اگر چربی را به دو طرف صورتتان تزریق کنید پس از مدتی به صورت غیریکنواخت آب جذب کرده و صورت ممکن است بی تناسب شود.‌

منتوپلاستی ( بزرگ کردن چانه با ایمپلنت )

تیر ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

chin implant

مدت‌هاست که انواع جراحی های زیبایی، از شایع ‌ترین عمل های جراحی در دنیا هستند. در بسیاری از کشورها، افراد به امید داشتن چهره‌ای زیباتر و متفاوت با چهره قبلی ‌شان، خود را به تیغ جراحان می‌ سپارند.

جراحی زیبایی اصولا به‌ منظور متناسب ساختن اجزای صورت و طبیعی و زیبا کردن آن ها انجام می ‌شود.
اغلب مراجعه‌ کنندگان برای جراحی زیبایی را خانم ‌ها و جوانان تشکیل می‌ دهند، اما یک جراحی هست که بیشتر در بین آقایان طرفدار دارد و آن هم منتوپلاستی یا جراحی زیبایی چانه است.
در زیبایی ‌شناسی چهره آقایان، داشتن چانه برجسته و چهار گوش یا به اصطلاح چانه قوی، از نشانه‌های زیبایی به شمار می رود. به همین دلیل اغلب آقایانی که برای منتوپلاستی به جراحان مراجعه می ‌کنند، درخواست می ‌کنند که چانه ‌شان به این صورت در بیاید.
جراحان، پروتزهای مختلفی را تهیه کرده‌اند و آن را در سایزهای مختلف به مراجعه کننده خود نشان می ‌دهند تا او چانه مورد نظرش را انتخاب کند. با این کار فرد می ‌تواند تا حدودی تصویر چانه خود را بعد از عمل جراحی حدس بزند.
اکثر پروتزهایی که برای جراحی چانه به کار می ‌روند، سیلیکونی هستند.
نکته ‌ای که در مورد تمام جراحی های زیبایی مشترک می باشد، این است که اغلب درخواست ‌کنندگان این اعمال جراحی، از شکل ظاهری خود رضایت ندارند
و این مساله می ‌تواند ریشه‌ های روانی داشته باشد که شاید بتوان بدون انجام جراحی و صرفا با مشاوره آن را برطرف کرد.

چگونگی جراحی چانه :

در جراحی زیبایی چانه بر خلاف جراحی زیبایی گونه که می ‌توان آن را گاهی بدون ایمپلنت و فقط با روش های جراحی انجام داد، اغلب احتیاج به یک پروتز است.
در جراحی زیبایی چانه، بعد از انتخاب شکل و سایز مناسب ایمپلنت، جراح از طریق یک برش ظریف از زیر چانه، آن را روی استخوان فک و در زیر پوست و بافت عضلانی صورت قرار می ‌دهد. پروتزهای سیلیکونی که معمولا به صورت نعل اسبی هستند به وسیله یک بخیه در وسط چانه و به استخوان محکم می ‌شوند تا بعد از انجام جراحی از جای خود تکان نخورند و فرم چانه تغییر نکند.
در بعضی روش ‌های جراحی، برش از داخل دهان و در طول لب پایینی انجام می ‌شود. در این روش با استفاده از بخیه ‌های قابل جذب، دیگر نیازی به مراجعه مجدد بعد از چند روز برای خارج کردن بخیه نیست.
بعد از انجام جراحی که معمولا بین نیم تا یک ساعت و تحت بی‌ هوشی عمومی انجام می‌ شود، چانه بانداژ می ‌شود تا بیمار کمتر احساس ناراحتی کند و همچنین از میزان تورم و التهاب کاسته شود.
تنها مزیت منتوپلاستی نسبت به جراحی‌ های زیبایی دیگر این است که احتمال برگشت ‌پذیری این جراحی بالاتر است و مدتی بعد از این جراحی افراد می ‌توانند با انجام یک جراحی دیگر پروتز را به راحتی خارج کنند.
اگر چه ممکن است در این جراحی مجدد، آثار زخم و التهاب باعث شوند تا چانه فرد دقیقا به صورت فرم قبلی خود در نیاید.
با این همه، نکته ‌ای که در مورد تمام جراحی های زیبایی مشترک می باشد، این است که اغلب درخواست ‌کنندگان این اعمال جراحی، از شکل ظاهری خود رضایت ندارند و این مساله می ‌تواند ریشه‌ های روانی داشته باشد که شاید بتوان بدون انجام جراحی و صرفا با مشاوره آن را برطرف کرد.

عوارض جراحی چانه :

منتوپلاستی با این که جراحی ساده و بی‌ عارضه ‌ای به نظر می ‌رسد، اما در هر حال خطرات خاص جراحی‌ های زیبایی را دارد. بی‌ هوشی، عفونت‌ های بعد از عمل، قرار گرفتن نامناسب پروتز، التهاب شدید در محل عمل و از همه مهم ‌تر، نارضایتی احتمالی بیمار از فرم جدید چانه ‌اش جزو این عوارض هستند.
به غیر از این ها ممکن است تا چند روز، بیمار در محل جراحی احساس درد و ناراحتی کند و همچنین تا مدتی برای لبخند زدن و حتی حرف زدن مشکل داشته باشد. این مشکل در صورت استفاده از پروتزهای بزرگ و نامتناسب با اجزای صورت بیشتر به وجود می ‌آید. بعد از انجام منتوپلاستی فرد باید تا مدت‌ ها فعالیتش را محدود کرده و از تکان‌ های شدید سر و صورت پرهیز کند.
رعایت موارد خاص در موقع غذا خوردن و همچنین رعایت بهداشت دهان و دندان از شرایط لازم برای جراحی چانه است.

جراحی زیبایی چانه

تیر ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ساختار استخوانی برای بخش مهمی از یک صورت جذاب و متوازن ضروریست. ایمپلنت های چانه می تواند این زیر ساخت را بهبود بخشد و تغییرات شگرفی را در راستای داشتن ظاهری جذاب تر ایجاد نماید.

این جراحی معمولا همزمان با جراحی بینی ( رینوپلاستی ) صورت می گیرد تا اجزای صورت توازن بیشتری پیدا کنند.
همچنین این عمل می تواند بهمراه جزاحی لیفتینگ یا لیپو ساکشن صورت نیز انجام پذیرد.
ایمپلنت های چانه در اشکال و اندازه های مختلف ساخته می شوند و به صورت جامد و نیمه جامد وجود دارد که سالهاست بطور موفقیت آمیز مورد استفاده قرار گرفته اند.
اگر چه تغییرات بسیار خوبی ایجاد می کنند ولی کاملا طبیعی بنظر می رسند.
بسیاری از بیمارن ذکر کرده اند که بعد از جراحی چانه اطرافیانشان به آنها گفته اند که خیلی زیباتر و بهتر بنظر می رسند. ولی دقیقا نمی توانند بگویند که چه تغییری کرده اند.
اگر جراحی چانه را در نظر داریر اطلاعات زیر، بینش مناسبی نسبت به این جراحی برایتان فراهم می سازد.
برای مطلع شدن از جزئیات بیشتر درباره این عمل و اینکه به چه صورت برای شما مفید خواهد بود پیشنهاد می کنیم درباره نحوه این نوع جراحی و استفاده از ایمپلنت ها مشورت نماید.

معمولی ترین فواید این جراحی چیست؟

این ایمپلنت ها می توانند چانه را بزرگتر کنند و اشکالات چانه های کوچک و ضعیف را برطرف نمایند و افتادگی پوست زیر چانه را برطرف نمایند و شکل صورت را زیبا تر و متوازن تر سازند.
در مشاوره اولیه چه می گذرد؟

در جلسه مشاوره اولیه شما و جراحتان در مورد تغییراتی که دوست دارید در چهره تان ایجاد شود صحبت خواهید کرد.
وی در مورد انتخابهای مختلفی که برایتان قابل دسترسی است توضیح خواهد داد. همچنین در مورد خود جراحی، محدودیت ها و هزینه جراحی خواهد گفت.
پزشکان در ابتدا شما شما را معاینه می کند و میزان سلامتی شما، سختار صورت و نوع پوست شما را ارزیابی می کند. بعلاوه شرح حال پزشکی کاملی از شما خواهد پرسید که شامل اطلاعات در مورد تمام دارو هایی که مصرف می کنید نیز می شود.
هر سوالی در مورد جراحی داشتید بدون شک از پزشکتان بپرسید و از وی بخواهید عکسهای قبل و بعد از عمل بیمارانی که به تازگی جراحی شده اند را به شما نشان دهد. بعلاوه از خود بیماران نیز اطلاعات لازم را پیگیری کنید.
دانشتن هر آنچه درباره انواع انتخابها، ریسک ها و فواید جراحی که برایتان مقدور است، کلیدی است که به شما کمک می کند، تصمیم آگاهانه ای بگیرد.
جراحی زیبایی چانه چگونه انجام می شود؟

در اکثر موارد جراحی از داخل دهان یا زیر چانه انجام می شود. سپس ایمپلنت مناسب از نظر شکل و سایز، درون چانه قرار می گیرد.اگر برش داخل دهان باشد، توسط بخیه هایی که بعدا جذب خواهند شد، بسته می شود و اگر برش در زیر چانه باشد، بخیه هایی که قابل برداشتن ( کشیدنی ) هستند استفاده خواهند شد.
در پایان جراحی اغلب اطراف چانه با چسب پوشانده می شود تا تورم به حد اقل برسد.
جراحی چه مدت به طول می انجامد؟

این جراحی معمولا بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می کشد، که بیشتر وقت عمل برای طراحی دقیق و قرینه محل قرار گرفتن پروتز است.
آیا نیاز به بستری شدن در بیمارستان هست ؟

اگر بیماری یا مشکل طبی خاصی نداشته باشید و میزان چربی برداشته شده زیاد نباشد، این عمل می تواند به صورت سرپایی انجام پذیرد ( در مطب جراح و یا در یک مرکز جراحی سر پیایی ) و می تواند تحت بیهوشی عمومی و یا بی حسی موضعی با آرامش بخشی خفیف یا بی حسی موضعی با آرام بخشی عمیق صورت پذیرد.
شما قادر خواهید بود، چند ساعت بعد از جراحی به منزل بروید و شب را در آرامش در منزل خودتان استراحت کنید.
اگر بطور همزمان جراحی دیگری نیز داشته اید و یا عمل شما طولانی و با استفاده از بیهوشی عمومی بوده است ممکن است لازم باشد تا شب در بیمارستان بمانید تا روند ریکاوری ( بهبودی و به هوش آمدن ) شما توسط کادر درمانی کنترل شود.
جه میزان درد وجود خواهد داشت؟

بیحسی موضعی یا بیحسی موضعی بهمراه آرام بخشی معمولا در طی جراحی جهت از بین بردن و آسانتر کردن ناراحتی و درد هنگام عمل بکار گرفته می شود و اکثر بیمارانی از هیچ درد و ناراحتی شکایت نمی کنند.
بعد از جراحی چه انتظاراتی باید داشته باشیم؟

مقداری تورم و احتمالا کمبودی بوجود خواهد آمد ولی با استفاده از چسب و سایر مواد بهتر شود.
این چسب حدود یک هفته بعد از انجام جراحی برداشته خواهد شد. درد و ناراحتی تا چند روز بعد از عمل ممکن است وجود داشته باشد که با مصرف مسکنهای خوراکی بهتر می شود. برخی حرکات صورت مثل صحبت کردن یا لبخند زدن ممکن است تا چند روز بعد از عمل، دشوار باشد.
بسیار مهم است که به تمام توصیه های جراحتان در جهت به حد اقل رساندن کاهش خطرات و افزایش سرعت بهبودی به دقت عمل کنید.
دوران بهبودی ( نقاهت ) چگونه است؟

اگر از بخیه استفاده شده باشد، در ظرف یک هفته بخیه ها برداشته خواهد شد و اکثر افراد در خلال حداکثر یک هفته بعد از عمل می توانند به سرکارشان بر گردند. در ابتدا باید از فعالیتهای سنگین پرهیز کنید ولی ورزش را می توانید بعد از حدود۲ هفته از سر بگیرید. اگر برش در داخل دهان انجام شده است، ممکن است چند روز رژیم غذایی مایعات داشته باشید تا بافتها به مقدار کافی التیام یابد و آمادگی جویدن و برخورد ذرات غذایی با بخیه ها بوجود آید ویا بعد از غذا محل عمل را شستشو دهید.
نتیجه بلند مدت در بیشتر افراد چگونه است؟

این جراحی آمار ( رضایتمندی ) بسیار بالایی دارد. جای زخمها معمولا قابل توجه نیست و مشکلات مربوط به عدم قرینگی نسبتا ناشایع است.
افراد مناسب جراحی چانه:

عموما مناسبترین افراد جهت انجام عمل جراحی زیبایی چانه افرادی هستند که:

دارای سلامت جسمی مناسبی باشند.

از نظر روحی متعادل باشند.

از محدودیتهای این عمل مطلع باشند.

حساسیت شناخته شده ای به ایمپلنت ها نداشته باشند.

انتظارات واقع بینانه ای از نتیجه عمل داشته باشند.

بزرگ کردن پستان و جراحی پلاستیک سینه ها(۲)

 چگونه می توان بهترین اندازه پروتز را انتخاب کرد؟

پروتزهای سینه انواع و اندازه های مختلف دارند و برای هر فردی ممکن است که به راحتی اندازه دلخواه را انتخاب کند. بیشتر زنان بر اساس اندازه ی سینه بندهاشان اندازه ی پروتز سینه را مشخص می کنند.همانطور که میتوانید تصور کنید، پروتز سینه با اندازه های مختلف در زمان مختلف نتایج متفاوتی ایجاد می کند. رمز انتخاب اندازه پروتز سینه این است که این سینه به طور کلی به شما ظاهری موزون تر و مناسب تر بدهد و با خواست شما یکی باشد. در هنگام مشاوره دکتر منافی اندازه های سینه و قفسه ی سینه ی شما را می گیرد تا اندازه مناسب شما را بدست آورد. بعلاوه با این اندازه گیری ها ظاهر شما را با بهترین اندازه ی سینه تصور می کند و در نظر می گیرد.

مهم است بدانید که نهایتا عامل محدود کننده در انتخاب اندازه ی سینه فضای در دسترس در زیر سینه ی شماست . به خاطر داشته باشید، همانطور که حجم هر نوع پروتز افزایش می یابد،به پهنای آن هم اضافه می شود. بنابر این اگر شما پروتزی را انتخاب کنید که بیش از اندازه بزرگ است ، لبه ها و کناره های آن ممکن است از اطراف بافت سینه ی اصلی بیرون بزند و به طور بالقوه حتی تا گودی زیر بغل نیز برسد. این حالت برای بیشتر مردم غیر مطلوب است. بعلاوه امکان چروک ، چین خوردگی و دیگر مشکلات نامطلوب طولانی مدت نیز افزایش مییابند. چون بیشتر زنان نقطه نظرات واقع بینانه ای از چیزی که می خواهند دارند؛ بنابر این بسیار کم پیش می آید که جراحی نتواند انتظارات بیمارش را بر آورده کند.

آیا گذاشتن پروتز سینه باعث ایجاد سرطان سینه می شود؟
هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد پروتز های سینه در انسان ایجاد سرطان می کنند . بر عکس مطالعات اخیر نشان داده اند که زنانی که پروتز سینه گذاشته اند نسبت به جمعیت کلی ( ۳۰ %) کمتر دچار سرطان سینه می شوند.

آیا بزرگ کردن سینه روی روشهای تشخیص سرطان سینه تأثیر دارد ؟
شاید مهمترین موضوع در مورد پروتز های سینه امکان به تأخیر افتادن تشخیص سرطان سینه با پروتزسیلیکون و یا پر شده با آب نمک می باشد. هر دوی این ماده ها حاجب هستند(اشعه و پرتو ها را از خود عبور نمیدهند)، به این معنی که مانع دیدن بافت اصلی سینه در درجات مختلف مامو گرافی می شوند.

اگرچه تکنیک های مامو گرافی در این چند سال اخیر پیشرفت کرده اند و رادیوگراف می تواند تا جایی که ممکن است قسمتهایی از سینه ی اصلی که زیر پروتز سینه پنهان است را ببیند. بهتر است بدانید که تنها ۱۰_۲۰% سرطان های سینه بوسیله اشعه ی ایکس قابل تشخیص هستند . بنابراین بیشتر سرطان های سینه هنوز هم توسط خود شخص یا با معاینهت فیزیکی قایل تشخیص می باشند. در این رابطه بیشتر پزشکان بالینی احساس می کنند که پروتز سینه حقیقتا می تواند عمل معاینه از طریق لمس کردن را ساده کند. زنی که پروتز سینه دارد باید همان برنامه ی ماموگرافی منظم که زنان دیگر دارند را داشته باشد. شخصی که کار رادیو گرافی را انجام میدهد باید مطلع باشد که شخص دارای پروتز سینه است و بنابراین نماهای خاص برای رادیولوژی مناسب خواهد بود.در نتیجه پروتز های سینه کار رادیولوژیست را سخت تر می کنند؛ هر چند مانع انجام آن نمی شوند.

پروتز های سینه تا چه مدت باقی می مانند؟
مانند تمام محصولات ساخت دست بشر، پروتز های سینه نیز تا ابد باقی نمی مانند. علی رغم اینکه بسیار قوی و مقاوم هستند(حتی در برابر فشار)،ولی مستعد کهنه شدن یا فرسایش در طول زمان می باشند. به عبارت ساده تر پوسته ی خارجی یا پوشش پروتز سینه بالاخره کهنه و نازک شده و نهایتا از بین می رود. اگر چنین اتفاقی افتاد مواد آن به بیرون تراوش پیدا می کند. این حالت معمولا متلاشی شدن یا تراوش یا پارگی پروتز سینه نامیده می شود . اگرچه از نظر کلینیکی تشخیص آن مشکل می باشد. گهگاهی کسی ممکن است تشخیص دهد که سینه اش کمی صاف شده ویا شکل آن تغییر پیدا کرده است،

اما اکثرا و به ندرت قابل توجه و دید است. به علت ایجاد کپسول اطراف پروتز گاهی اوقات بطور گول زننده ای تشخیص پارگی صورت نمی گیرد . همانطور که قبلا بیان شد، یک کپسول یک نوع کیسه ی بیولوژیکی را تشکیل می دهد که هر نوع پروتز سینه را در بر می گیرد.بنابر این بعد از اینکه از پروتز سینه تراوشی رخ داد، مواد درون آن هنوز در همان مکان بوسیله ی کیسه ی خود بدن یا کپسول باقی می مانند.اگرچه علی رغم تشخیص مشکل آن از نظر کلینیکی، به یمن وجود سونوگرافی (اولتراسوند) بیشتر اوقات قادر به دسترسی دقیق به شرایط هر نوع پروتز سینه در مواقع لزوم، خواهیم داشت.

نمودارها و تصاویر زیادی وجود دارد که بیان میکند که نهایتا هر نوع پروتز سینه قبل از اینکه خراب شود چقدر باقی می ماند. یک نمودار میانگین حدود ۲۰ سال است. اگرچه کهنه شدن و یا پاره شدن در میان افراد مختلف متفاوت است بنابراین یک زن که ورزشها و تمرینهای فیزیکی زیادی انجام می دهد سینه هایش حرکت زیادی میکنند افرادی نظیر مربیان ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و …کسانی هستند که به طور طبیعی پروتز سینه شان در یک دوره ی زمانی مشخص نسبت به کسانی که تمرینات و تحرکات کمتری دارند، بیشتر فرسوده و پاره می شود.در اولین نگاه منطقی است، فرض کنیم و بدانیم که پروتز های سینه در این حالت ها زودتر از بین می روند؛ بنابر این توصیه می شود که به منظور داشتن یک ارزیابی مناسب از حالت و موقعیت پروتز های سینه ی خود ۱۰-۱۵ سال پس از عمل جراحی به طور مرتب مورد معاینه قرار گرفته و یا سونوگرافی نمایید.
عمل جراحی شامل چه کارهایی می شود؟
اصل مهم در عمل جراحی بزرگ کردن سینه ایجاد یک جیب پشت سینه ی اصلی است که پروتز سینه در آن جای خواهد گرفت؛ اگرچه جرئیات زیادی در رابطه با این عمل جراحی وجود دارد که از قبل لازم است شخص آن را بداند.

چه نوع برش هایی وجود دارد ؟
به طور کلی سه نوع برش جراحی برای جاگذاری کردن پروتز سینه وجود دارد. در برش زیر سینه ای که بیشترین استفاده را دارد، در زیر سینه در قسمت خط یا چین سینه ایجاد می شود. طول برش حدود ۴سانتیمتر است . این معمول ترین و رایج ترین برش است و چین طبیعی خود سینه معمولا به خوبی جای زخم سینه زا پنهان می کند. این نوع زخم همیشه توسط لباس پوشیده می شود؛ چون در این نوع برش دسترسی مستقیم به فضایی که پروتز سینه قرار خواهد گرفت ایجاد می کند، اندازه و شکل جیب مهم است و موقعیت و مکان قرار گرفتن پروتز سینه ی درون جیب دقیقا کنترل می شود.

یک روش دیگر برش پوست تیره تر اطراف لبه و کناره ی نوک سینه میباشد که در اطراف و دور لبه ی آن ایجاد می شود. اشکال این برش این است که توسط هیچ چین پوشیده و مخفی نمی شود و جای زخم ایجاد شده ممکن است ایجاد اختلال در شیر دادن بکند.

روش سوم برشی است که روی یکی از خطوط چین زیر بغل ایجاد می شود؛این برش کمتر استفاده می شود چون پیدا کردن مکان مناسب برای پروتز سینه در بعضی بیماران سخت تر است و ممکن است در آینده مشکلی بوجود آید و به یک برش اضافی روی سینه احتیاج باشد. اگرچه بعضی بیماران فکر می کنند که این روش کمتر از همه قابل رؤیت است، ولی در حقیقت این موضوع همیشه صدق نمی کند، مخصوصا وقتی لباس بدون آستین پوشیده باشید ناحیه ی زیر بغل مشخص است. به خاطر داشته باشید که جای زخم همیشه وجود خواهد داشت و این ارتباطی به محل برش ندارد. به طور نرمال جای زخم ها کاملا و به خوبی بهبود پیدا کرده و به مرور زمان کمتر قابل رؤیت خواهند شد اگرچه هیچ جراحی نهایتا نمی تواند ظاهر هیچ زخم بخصوص را پیش بینی کند.

بزرگ کردن پستان(۱)

تیر ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 بزرگ کردن پستان در زنان برای زیبایی

مقدمه
بزرگ کردن سینه یکی از شایع ترین اعمال جراحی زیبایی مورد در خواست بانوان است. این فرایند شامل عمل جراحی است که مواد و پروتز های مصنوعی برای افزایش اندازه و بهبود شکل سینه ها مورد استفاده قرار می گیرد .

برآورد ها و حدس ها حاکی از آن است که بیش از سه میلیون زن در سراسر دنیا در ۳۵ سال اخیر پروتز سینه گذاشته اند و هر سال دهها هزار زن می خواهند که تحت این عمل جراحی قرار گیرند .بسیاری از زنان تصور می کنند که انجام عمل بزرگ کردن سینه باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شکل سینه ی آنها می شود؛ چون بر این باورند که سینه هایشان بسیار کوچک و اندازه یا شکل آن نا موزون ، نا متوازن و یا غیر جذاب است . بعضی از زنان سینه هایی دارند که کاملا رشد نکرده اند یا بعد از حاملگی با تغییر وزن یا پیر شدن به میزان قابل توجهی اندازه و شکلش را از دست داده و تغییر کرده اند .

تصمیمی که برای انجام عمل بزرگ نمودن سینه گرفته میشود باید کاملا شخصی و آگاهانه باشد و نباید صرفا برای خشنود کردن کس دیگری گرفته شود.مثل هر عمل جراحی زیبایی دیگر، عمل بزرگ کردن سینه هیچ کدام از مشکلات اصلی زندگی را حل نمی کند، اما ممکن است به افزایش اعتماد به نفس و شکل ظاهری بیمار کمک کند.تمام فواید بالقوه مورد بحث قرار گرفته و در زمان مشاوره مورد بررسی قرار می گیرند.

امروزه زنی که می خواهد عمل بزرگ کردن سینه را انجام دهد حق انتخاب در نوع عمل جراحی را دارد، بدین طریق می تواند نمای ظاهری و نتیجه مورد نظر را بدست آورد . بعضی از این حق انتخاب ها عبارتند از :نوع، اندازه، محل قرارگیری و برش ایجاد شده و همچنین جهت جاگذاری پروتز سینه.مشخصا برای هر انتخاب ، فواید و مضراتی وجود دارد. به هر حال اگر به مراجعه کننده اطلاعات مناسبی داده شود او می تواند تصمیم بگیرد که کدام روش مناسب او می باشد.
اطلاعات اصلی و اساسی در مورد پروتز ها سینه
مهم است که بدانیم پوسته ی خارجی یا پوشش تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است .اگرچه، ماده ی پر کننده ی موجود می تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد که این مواد عبارتند از : آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ی ژل ساده یا ژل منسجم (همبسته) تقسیم می شود . ژل شکر و نمک (هیدروژلی) و روغن سویا(تری لوسنت) که اخیرا کشف شده اند فعلا تا بررسی های بیشتر در مورد ایمنی آنها، مورد استفاده قرار نمی گیرند.

ژل سیلیکونی فعلا رایج ترین نوع مورد استفاده می باشد. در اروپا نمودارهای فعلی توزیع فروش [۷۰%سیلیکون، ۱۵% آب نمک، ۱۵%برای پر کننده های دیگر مثل هیدروژن و روغن های سویا] را نشان می دهند.چون ژل سیلیکونی از سال ۱۹۶۳در دسترس می باشد بنابر این جراح ها بیش از ۳۵ سال است که در مورد این نوع پروتز تجربه دارندو این زمان استفاده بیش از هر نوع دیگری می باشد . در طی سال ها تغییرات و پیشرفت هایی ایجاد شده که پوشش های سطحی از موادی با فرمولاسیون جدید تر ساخته شده اند و این پوشش ها طوری طراحی شده اند که “خونریزی” و انتشار مقادیر بسیار کم ژل پر کننده را به حداقل می رسانند .

جالب توجه اینکه پروتز ژل سیلیکون استاندارد، به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکون بیش از انواع پروتزها احساس سینه طبیعی را ایحاد می کند.

مختصر اطلاعاتی در مورد سیلیکون
بدون شک بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی داستان های ترسناکی شنیده اند ، ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون ، بیماری های مربوط به بافت . در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در هشت سال اخیر تبلیغات مخالفی دریافت شده است مخصوصا به واسطه عملکرد غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاهایی در مورد ایمنی سیلیکون شده است . بدون شک، بیشتر این داستان ها بعد از این که FDA – مدیریت غذا و دارو در امریکا- در ژانویه ی۱۹۹۲ استفاده از پروتزهای سیلیکونی را قدغن کرد بوده است .

FDA به این نتیجه رسیده بود که “هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلسکون که پروتزها با آن پر میشوند ایمنی ندارند، اما مدارک برای اثبات ایمنی آن کم و ناکافی است.” موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی بر ضد تولید کنندگان پروتزهای سیلسکونی بود. این دعوی از طرف زنانی مطرح شده بود که از پروتز استفاده می کردند و نشانه ها و علائم زیادی از بیماری ای که ” بیماری خود ایمنی مربوط به سیلسکون” نامیده شده است را دارا بودند. در حقیقت بررسی مدارک دادگاه در آمریکا نشان داد که بیش از ۲۱۶ نشانه ی جداگانه در ارتباط با شیوه های پر کردن ژل به ثبت رسیده است این تعداد تنوع نشانه مجزا در هیچ بیماری دیگری دیده نشده است !

از این زمان به بعد فعالیت ، بحث و گفتگوهای قراوانی درمجامع پزشکی انجام شد تا ایمنی و یا خطرناک بودن ژل های سیلیکونی را اثبات کنند. برای این کار مقدار زایدی اظهاریه و بیانیه منتشر شد و نتایج زیادی گرفته شد . به طور خلاصه بعضی از آنها عبارتند از :

۱) در ژانویه ۱۹۹۲مسوولین بهداشت به جراحان و پزشکان اطلاع داند که دپارتمان بهداشت احساس می کند که هیچ دلیلی برای عدم استفاده از پروتز به خاطر هراس و ترس ها موجود در امریکا وجود ندارد !

۲) در آوریل ۱۹۹۴ یک کمیته متخصص که توسط دپارتمان بهداشت تعیین شده بود، به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتز های سیلسکونی با بیماری خود ایمن یا بیماری بافت همبند وجود ندارد.

۳) ادعاهایی وجود دارد که سیلیکون کلا باعث ایجاد یک سندرم جدید می شود. این ادعاها براساس گزارشهای موردی است و بنابر این نوع مطالعاتی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد. در پاسخ به این ادعا ، کالج روماتولوژی امریکا در اکتبر ۱۹۹۵ بیانیه ای بر اساس مطالعات تحقیقاتی روی بیشتر ۷۸۰۰۰زن منتشر کرد . بیانیه به این صورت بود که سیلیکون بیماران را در معرض هیچ خطر اضافی در مورد بافت همبندی یا بیماری روماتیسمی قرار نمی دهد و هیچ دلیلی برای منصرف کردن افراد از این عمل جراحی به خاطر ابتلا یا وخیم تر شدن یک بیماری و نگرانی از بیماری های بافت جود ندارد .

۴) حداقل ۲۹ مورد مطالعه و مقاله در سالهای اخیر در سراسر دنیا به چاپ رسیده است که بیشتر از ۲۰۰۰۰۰ زن در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفته اند و در هیچکدام از آنها رابطه ای بین بیماری موسوم به “بیماری خود ایمن سیلیکون ” و پروتز دیده نشده است .

۵) کشف سیلیکون در مایعات بدن باید بصورت علمی و بصورت پرسپکتیو مورد بررسی قرار بگیرد، سیلیکون به میزان زیادی در محیط اطراف ما و در بدن بیشتر مردم وجود دارد . تماس و ارتباط ما با سیلیکون در طول زندگیمان زیاد است و سیلیکون به طور گسترده در داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. سیلیکون بعنوان یک لابریکنت در هر نوع سوزن یک بار مصرف، سرنگ و لوله های درون سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد .

سیلیکون در روژ لب ها، لوسیون ها برنزگی، فرایند های تولید غذا، کرم های پوست، اسپری مو و لوازم آرایشی کاربرد دارند. در بیش از ۱۰۰۰محصول دارویی از سیلیکون بعنوان یک جزء سازنده یاد می شود و حتی در فرایند تولید دریچه های مصنوعی قلب، مفاصل و دستگاه تنظیم ضربان قلب مورد استفاده می گیرد.

۶) در جولای ۱۹۹۸،دپارتمان بهداشت به دنبال بررسی ها و مطالعات کمیته ی تشکیل شده برای بررسی ایمنی پروتزهای سیلیکونی، یافته ها و نتایج خود را منتشر کرد. این کمیته که بیشتر از دانشمندان و استادان دانشگاه تشکیل شده بود به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتزهای سیلیکونی با این بیماری وجود ندارد. (گزارش ۳۶ صفحه ای کامل ان را میتوانید از روی اینترنت دریافت کنید.

با توجه به این بیانیه، باید قبول کرد که شاید بعضی از زنان که عمل جراحی بزرگ کردن سینه داشته اند، در آینده دچار ناراحتی خود ایمنی یا بافت همبندی بشوند .چون این بیماری ها نسبتا در میان مردم متداول و رایج می باشند.مساله این است : بدون توجه به اینکه آیا آنها عمل پروتز گذاری سینه داشته اند یا خیر ، آیا ممکن نیست که به هر حال دچار این بیماری ها شوند ؟

این نوع سؤالات فقط با تجزیه تحلیل آماری دقیق قابل پاسخ دادن است. سپس اگر مشخص شد که گروهی از زنان که عمل پروتزگذاری سینه ی سیلیکونی داشته اند، تعداد بیشترشان دچار بیماری های خود ایمنی هستند؛ شاید بتوان یک ارتباط موقتی و اتفاقی بین این موارد پیدا کرد .

در این لحظه بعد از بررسی تمام اطلاعات و داده های مربوطه، باید بگوییم هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماریهای بافت های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می دهد.

جراحی زیبایی چانه

 وقتی از نیم رخ به یک فرد طبیعی نگاه می کنیم ، چانه مختصری عقب تر از قسمت قدامی لب تحتانی قرار می گیرد . خطی که از نوک بینی به لب تحتانی کشیده باید از برجسته ترین نقطه چانه در نمای نیم رخ بگذرد اگر چانه عقب تر از این میزان باشد اصطلاحا به آن (رتروژن یا نقص عقب بودن چانه ) می گویند که دو علت دارد : یا فک تحتانی به طور کامل کوچک تر و عقب تر از حد طبیعی است .

 

در این موارد رابطه دندانی بیمار نیز مختل است یعنی دندان های پایین که به طور طبیعی ۲ تا ۳ میلی متر بالاتر از دندان های بالایی هستند خیلی عقب تر از دندانهای بالایی هستند که دراین موارد بیمار باید فک تحتانی را به طور کامل عمل کرده و به سمت عقب بکشد . در این گونه موارد ابتدا متخصص ارتودنسی بد شکلی های اندامی ناشی از این ناهنجاری را اصلاح می کند ، سپس بیمار تحت عمل جراحی جلو کشیدن فک بالا قرار می گیرد . اما اگر رابطه دندانی بیمار طبیعی باشد محل و اندازه فک تحتانی طبیعی است و قوز چانه به اندازه کافی رشد نکرده است .

دراین گونه موارد با گذاشتن پروتز که یک جسم تو پر به شکل چانه و از جنس سیلکیون و یا پلی اتیلناست درمان می شود. هر چند این ماده صنامی است ولی بدن وجود آن را به راحتی تحمل می کند و به اصطلاح زیست سازگار است و در ۹۹ درصد بیماران تا آخر عمر بدون هیچ مشکلی در صورت بیمار باقی می ماند ، گذاشتن آن بسیار راحت تر از انجام عمل جراحی فک است و دوران نقاهت بعد از عمل نیز از استئوتومی فک ( شکستن استخوان فک به منظور اصلاح نا هنجاری ظاهری ) کوتاه تر و ساده تر است .

ماندگاری پروتز های چانه مادام العمر است و عموما در دراز مدت جایگاه و شکل خود را حفظ می کند . احتمال عفونت پروتز ها درتمام طول عمر بیمار بین نیم تا یک درصد است و خوشبختانه در صورت بروز عفونت با در آوردن پروتز که عمل راحتی است عفونت به طور کامل بر طرف می شود . تزریق ژل دائمی به منظور برجسته کردن چانه هر چند بسیار ساده است اما با میزان عوارض بالایی همراه است و در صورت بروز عارضه درمان آن دشوار و بعضاً غیر ممکن است .

جراحی پلک(۲)

 قبل از جراحی

قبل لز عمل بیار باید توسط پزشک معاینه شود همچنین مصرف دارو هایی نظیر ، کورتون ، اسپیرین ویتامین Eوبعضی مسکنها ( NSAID)1-2هفته قبل ازعمل باید قطع شود .بیمار بهتراست ۱هفته قبل از عمل سیگار خودراترک کند .

جراحی
جراحی زیبایی پلک را می توان در مطب ، درمانگاه یا بیمارستان انجام داد. جراحی به صورت سرپایی انجام می شود و نیازی به بستری ندارد. زمان انجام جراحی متغیر است و بسته به آنکه جراحی روی پلک بالا یا پایین یا هر دو پلک انجام می گیرد بین یک تا سه ساعت طول می کشد. جراحی معمولاً با بی حسی موضعی انجام می شود اما بسته به وضعیت بیمار و با صلاحدید پزشک ممکن است بیمار به طور کامل بیهوش شود.

در جراحی پلک فوقانی ابتدا برشی موازی چین های طبیعی پلک ایجاد می شود. از طریق این برش پزشک یک بخش هلالی شکل از پوست و عضلات زیر پوستی و تقریباً تمام چربی اضافه را بر می داردسپس محل برش با بخیه های ظریف بسته می شود. در جراحی پلک تحتانی نیز برش در پایین مژه ها به موازات چین های طبیعی پلک ایجاد می شود.

چربی اضافه برداشته می شود و در صورتی که پوست اضافه نیز وجود داشته باشدیک برش هلالی نازک از پوست هم برداشته می شود و محل برش با بخیه های ظریف دوخته می شود. در جراحی از طریق ملتحمه ، برش در پشت پلک ( از سمت داخل پلک ) ایجاد می شود و چربی اضافه از همین محل خارج می شود. سپس محل برش با بخیه های قابل جذب ترمیم می شود.

بعد از جراحی
پس از عمل نیازبه پانسمان نیست ودرخارج ازمنزل باید ازعینک افتابی استفاده کند.

عوارض خفیف پس از عمل عبارتند از :
دوبینی یا تاری دید گذرا ، تورم پلک ، عدم تقارن محل برش در دو طرف ، جوش های سفید کوچک در محل بخیه ها. این عوارض گذرا هستند و پس از چند هفته کم کم برطرف می شوند. پس از جراحی در برخی از افراد به خصوص در موقع خواب پلک ها کاملاً بسته نمی شوند. این حالت خفیف است و پس از چند هفته به تدریج بهتر می شود.

استفاده از قطره اشک مصنوعی و پمادهای مرطوب کننده در موقع خواب به کنترل این حالت کمک می کند اما اگر این حالت شدید باشد و به باز ماندن روی قرنیه به مدت زیاد منجر شود می تواند باعث ایجاد خراش یا زخم قرنیه شود که عوارض جدی بینایی را به دنبال دارد و باید با جراحی مجدد اصلاح گردد. وجود برخی از بیماری های زمینه ای احتمال بروز عوارض جراحی را بیشتر می کند. بیماری های مثل پرکاری تیروئید یا بیماری تیروئیدی چشم ، خشکی چشم ، بیماری های قلبی ، فشار خون و دیابت می تواند خطر جراحی را افزایش دهد.

همچنین سابقه پارگی پرده شبکیه یا آب سیاه ( گلوکوم ) نیز می تواند باعث افزایش خطر جراحی شود. محل برش تا ۶ ماه ته رنگ صورتی دارد و پس از این مدت کم کم به صورت یک خط ظریف سفید در می آید و محو می شود.

جراحی زیبایی پلک(۱)

تیر ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 با افزایش سن ، تغییراتی در ساختمان پلک ها ایجاد می شود که بخش عمده این تغییرات عبارت است از ایجاد چروک های ظریف در اطراف پلک ها ، کش آمدن و شل شدن پوست پلک ها که گاهی به آویزان شدن پوست از لبه پلک منجر می شود ، تجمع چربی اضافه در زیر پوست پلک ها ، شل شدن عضلات پلک ها و ایجاد افتادگی پلک یا ابرو.

 

جراحی اصلاحی پلک یک جراحی زیبایی است که به منظور اصلاح این تغییرات و ایجاد ظاهری جوان تر و شاداب تر انجام می شود. بلفاروپلاستی که یکی از شایع ترین روش های جراحی زیبایی است با برداشتن پوست ، چربی و عضله اضافی و اصلاح موقعیت پلک باعث بهبود قابل توجهی در ظاهر فرد شده و قیافه ای جوان تر و سرحال تر به فرد می بخشد.

بهترین کاندید
بهترین افرادی که می توانند عمل زیبایی پلک را انجام دهند کسانی هستند که حداقل ۳۰سال سن داشته باشند وافتادگی ۱لک یا پف زیر چشم باعث تغییرات ناخوشایند در چشمشان شده باشد واز نظر فیزیکی سالم بوده،ثبات روانی داشته باشند وانتظار انها از عمل واقع بینانه باشد .

انواع جراحی زیبایی پلک
به طور کلی جراحی زیبایی پلک سه نوع جراحی اصلی را شامل می شود که هر یک مزایا و کاربردهای خاص خود را دارد.

جراحی پلک فوقانی :
در جراحی پلک فوقانی پوست اضافه روی پلک فوقانی و کیسه های چربی ( که به صورت پف کردگی بالای پلک تظاهر می کند ) برداشته می شود. به علاوه در صورتی که افتادگی پلک نیز وجود داشته باشد می توان آن را در حین عمل اصلاح کرد.

جراحی پلک فوقانی باعث بهبود شکل و موقعیت پلک فوقانی می شود. به علاوه در صورتی که وجود پوست اضافه یا افتادگی پلک باعث محدودیت دید جانبی شده باشد این مشکل را برطرف می کند و در مجموع ظاهری جوان تر و هوشیارتر به فرد می بخشد. گاهی عمل جراحی بالا کشیدن ابرو نیز همراه با جراحی پلک فوقانی انجام می شود.

جراحی پلک تحتانی :
جراحی پلک تحتانی بیشتر به منظور برداشتن کیسه های چربی زیر پلک تحتانی که حالت پف کردگی چشم را ایجاد می کنند انجام می گیرد. به طور معمول بخشی از پوست پلک تحتانی نیز برداشته می شود. این تغییرات در مجموع باعث ایجاد ظاهری جوانتر در فرد می شود.

جراحی از طریق ملتحمه :
این روش بیشتر در افراد جوان به کار می رود که پوستشان هنوز خاصیت ارتجاعی خود را از دست نداده است و قوام به نسبت سفتی دارد. در این روش بدون آنکه پوست دستکاری شود از طریق برشی در پشت پلک تحتانی ( در سمت ملتحمه ) کیسه های چربی زیر پلک برداشته می شود. مزیت این روش آن است که نیازی به ایجاد برش روی پوست ندارد.

تورم و افتادگی پلکها و جراحی زیبایی پلک-بلفارو پلاستی(۱)

تیر ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي

 تورم و افتادگی پلک ها و جراحی زیبایی پلک (بلفارو پلاستی)

ptosis eye & Blepharoplasty

چرا پلکها دچار تورم و افتادگی می شوند؟
هر فردی در طول زمان، تغییراتی را در پلک های خود تجربه می کند. با هر پلک زدن ( که در طی دوران زندگی شما میلیاردها بار رخ می دهد ) عضلات و پوست پلک های فوقانی قدری کشیده می شوند ولی فیبرهای الاستیک موجود در پوست، آنها را به موقعیت طبیعی خود باز می گردانند. یک باند کشی را تصور کنید که آن را بکشید و سپس رها کنید و این کار را مرتبا” تکرار نمایید. به راحتی می توانید ببینید که چه اتفاقی در پلک های شما رخ می دهد ، در طول زمان ، پوست و عضلات پلک بالا طویل تر می شوند و در نهایت یک چین کوچک پوستی به دلیل پوست اضافه ، به وجود می آید که به سمت خارج برجسته شده و روی پلک آویزان می شود.

در بعضی افراد ، این پوست حتی تا روی مژه ها می آید و در فرد ، ایجاد احساس ناراحتی کرده و نگاه کردن به سمت بالا را مشکل می سازد. اگر مشکل شدید باشد، فرد متوجه محدودیت دید خود توسط پلک پایین افتاده می شود.
ایجاد پوست اضافه در پلک بالا می تواند به دلیل پایین افتادگی ابرو باشد. در این موارد ، جراحی پلک به تنهایی نمی تواند نتیجه ایده آل بدنبال داشته باشد.

پایین افتادگی پلک تحتانی، به صورت کیسه های زیر چشم خود را نشان می دهد. تقریبا هر فردی در این ناحیه دچار درجاتی از افتادگی است. نیروی جاذبه زمین و افزایش سن، مهمترین عوامل در این زمینه اند ولی حتی افراد جوان نیز ممکن است دارای ذخیره چربی اضافه در زیر چشمها باشند.

چشمها توسط لایه ضخیمی از بافت چربی محاصره شده اند که توسط یک غشاء در محل خود محکم شده است. در طول زمان این غشاء سست می شود و به بافت چربی، اجازه حرکت به سمت پایین را می دهد. پوست و عضله ، توسط بافت بیرون زده ، کشیده می شوند و ایجاد بیرون زدگی پف آلودی را می کند که نمی توان آن را با مواد آرایشی مخفی نمود.

این مشکل اغلب صبحها بدتر است زیرا در حالت دراز کشیده، مایع در بافت چربی جمع می شود بعد از بلند شدن از خواب، جاذبه زمین مایع را بیرون می کشد ولی اگر بافت چربی اضافه ، زیاد باشد، زمان بیشتری برای خروج مایع از آن و کاهش تورم لازم است.

خوشبختانه مشکلات پلک را می توان بطور بسیار موثر توسط عمل بلفاروپلاستی که عمل نسبتا ساده ای است، بر طرف نمود. در این عمل، پوست و عضلات و بافت چربی اضافه برداشته می شود. این عمل اغلب با سایر اعمال جراحی پلاستیک صورت مانند بالا بردن ابرو، کشیدن صورت یا skin resurfacing همراه می شود.

اگر چشمهای شما باعث می شود که ظاهر شما پژمرده ،ناراحت یا خسته به نظر آید، عمل بلفاروپلاستی می تواند باعث بهبود واضح آنها شده و به شما ظاهری با نشاط تر، هوشیارتر و جوانتر ببخشد. در عمل جراحی زیبایی پلک (بلفاروپلاستی)، پوست اضافه پلک بالا و پایین برداشته می شود و میزان بافت چربی زیر چشمها کاهش داده می شود. جراحی را می توان بسته به مشکل موجود، روی پلک های بالا یا پایین و یا هر دو انجام داد.

جراحی زیبایی : جراحی پلاستیک پلک

افراد مسن و میان سال افزایش سن در پلک بالا باعث تورم و آویزان شدن پوست و ایجاد چین پوستی میشود که گاهی با شلی وآویزانی عضله چشمی و بیرون زد گی چربی همراه است.که در این حالت پلک بالا پف آلود می شود وجود بعضی بیماری ها مانندبیماری تیروئید پر کاری وکم کاری ها مصرف الکل و کشیدن سیگار این حالت در سنین پایین تر به وجود می آید در پلک پایین فقط چربی ها بیرون می زنند و باعث پف پلک می شود ولی درسنین بالاتر پوست شل و چروک می شود عضله پلک استحکام خود را از دست می دهد و محل اتصال پوست و عضلهء پلک به حدقه چشم به سمت پایین نزول می کند .

 

عمل جراحی پلا ستیک پلک یک عمل جراحی سر پایی است که در مراکز جراحی محدوده و بدون بیهوشی قابل انجام است در ۹۰% بیماران جراحی پلک فوقانی برداشتن پوست اضافی و لایه باریکی از عضله کافی است در پلک های پف آلود برداشتن کمی از چربی ها لازم است اما برداشتن بیش از حد چربی مخصوصا در حوقه های بر جسته باعث گود رفتگی چشم می شود محاسبه دقیق میزان برداشت پوست و بر اساس اصول زیبایی شناسی برای رسیدن به نتیجه ایده ال ضروری است و نیز حفظ و ایجاد تقارن.

انجام این عمل به ظاهر ساده توسط پزشکانی که بدون مطالعه و محاسبه دقیق وبا تصور آسان بودن این عمل را انجام میدهند باعث عوارض زیرمی شود :

۱ – بازماندن چشم در حالت خواب به خاطر زیاد بر داشتن پوست که منجربه خشکی چشم و عوارض آن مثل کاهش دید می شود

۲ – باقی ماندن چین به دلیل کم بر داشتن پوست که با عمل مجدد اصلاح می شود خوشبختانه این عمل در صورت انجام توسط جراح ماهر و با تجربه نتیجه مطلوب ورضایت بخش نتیجه خوبی دارد. برش جراحی معمولا خیلی خوب جوش می خورد بخیه ها ظرف حداکثر یک هفته کشیده شود و کبودی و ورم در عرض ۱تا۳هفته برطرف می شود .

بهترین روش جلوگیری از تقارن علامت گذاری دقیق قبل از عمل و برداشتن پوست بر اساس الگوی علامت گذاری شده است برداشتن پوست با تیغ جراحی لیزر یا امواج رادیویی انجام می شود .استفاده از لیزر تکنیکهای مختلف شاید تا حدی ورم کبودی را کاهش دهد اما بر روی نتیجه عمل تاثیری ندارد. ضمن این که متمرکز کردن اشعه لیزر بر روی خط برش احتیاج به مهارت و ظرافت زیادی دارد که صرفا در طی زمان وبا کسب تجربه به دست می آید. وقتی برای اصلاح پلک برش داده می شود می تواند همزمان ابروها را هم چند میلی متربالا کشیده و یا عضله اخم را از همان برش قطع کرد. اما بالا کشیدن ابروها و رفع کامل اخم احتیاج به عمل جراحی جدا گانه ای دارد که به آن لیفتینگ پیشانی گویند.

در پلک تحتانی در بیشتر موارد که فقط چربی ها بیرون زد گی دارند برش در پشت پلک و روی متحمه مخاط قرمز رنگ داده می شود و چربی ها یا برداشته می شود ویا از چربی های بیرون زده شد برای پرکردن گودی زیر چشم استفاده می شود در موارد نادر به دلیل شلی پوست پلک برداشتن پوست پلک ضروری است. برداشتن پوست بدون دوختن تاندون گوشه خارجی چشم به حدقه باعث عارضه افتادگی پلک تحتانی می شود که اصلاح آن بسیار دشوار و بعضا غیر ممکن است. این عمل صرفا توسط جراهان با تجربه انجام می گیرد تاسفانه بعضی پزشکان غیر متخصص و نا آگاه از اصول جراحی پلاستیک اقدام به برداشت پوست اضافی پلک می کنند و پلک تحتانی افتادگی پیدا می کند و ظاهر بیمار نازیبا می شود.

چروکهای پلک تحتانی هم با عمل جراحی معمول پلک تحتانی بهبود نمی یابند و درمان آن ها استفاده از لیزرهای لایه برادر است که باید توسط متخصص پوست با مهارت و تجربه در لیزر انجام گیرد تا نتیجه خوبی از ان حاصل شود. آموزش جراحی پلک صرفا در برنامه آموزشی پزشکان فوق تخصص جراحی پلاستیک و متخصصین چشم پزشکی که دوره فلوشیپ اکولو پلاستیک ( پلاستیک چشم ) را گذارانده اند وجود دارد.

اما تصور ساده بودن عمل باعث شده که متخصصین بسیاری از رشته ها ی غیر مرتبط و حتی بعضی پزشکان عمومی هم در مطب این عمل را انجام دهند. برای رسیدن به نتیجه مطلوب از تخصص پزشکی که برای عمل حساس بلفاروپلاستی به وی مراجعه کردید مطمئن شوید. سرعت برگشت تغییرات بعد از عمل نسبتا به سا یر اعمال جراحی بسیار کمتر و نتایج عمل تا چندین سال و گاهی چند دهه باقی می ماند

سوالات در مورد جراحی بینی(۶)

تیر ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * آیا تبلیغاتی که در مورد کوچک کردن بینی با «دستگاه کوچک کننده بینی» یا «کرم کوچک کننده بینی» وجود دارد صحت دارد ؟

خیر . متاسفانه تبلیغاتی که در برخی مجلات و نیز ماهواره در موردکوچک نمودن بینی با روشهای غیر جراحی ( انواع کرم ،دستگاه کوچک کننده ، گرم کننده و .. ) دیده می شود نادرست بوده و پایه علمی ندارد .تا کنون هیچ روش غیر جراحی که جایگزین رینوپلاستی باشد و مورد تائید مجامع علمی و قانونی باشد ارائه نشده است. توصیه می شود در مسائل پزشکی فقط با پزشکان متخصص و متبحر در آن زمینه مشاوره کنید و از اعتماد به تبلیغات رسانه ای غیر مجاز یا ماهواره ای اکیدا پرهیز کنید.

* بطور خلاصه ، نکاتی که هر فرد متقاضی جراحی زیبائی بینی باید بداند :

۱- عمل جراحی زیبائی بینی یک عمل انتخابی است و به جز موارد خاص که لزوم آن توسط شخص و جراح احساس میشود باید از انجام موارد غیرضرور پرهیز کرد.

۲- دقت نمائید که جراح مورد نظر توانائی و تخصص انجام این کار را داشته باشد.

۳- برای مشکلات کوچک در بینی تن به اعمال جراحی بزرگ ندهید.

۴- اساس تصمیم نهایی شما نظر جراح پلاستیک بینی باشد نه اظهار نظر دوستان ، آشنایان و …

۵- نتیجه نهایی عمل جراحی بینی بستگی مستقیم به شکل و وضعیت تشریحی بینی شما دارد و جراح براساس شرایط موجود در بینی شما انتخاب نامحدود ندارد.

۶- عمل جراحی بینی هیچگاه فوری نیست. بنابراین سعی نمائید پزشک در شرایط مناسب شما را عمل نماید.

۷- بینی هیچ فرد دیگری نمی تواند الگوی مناسبی برای شما باشد.

۸- بهترین مورد انتخاب جراحی بینی ، وقتی است که یک بینی بزرگ و دارای انحراف شدید در تیغه بینی باشد.

۹- اصرار در جراحی بینی در مواردی که لزوم قطعی وجود ندارد اغلب منجر به نارضایتی می گردد.

۱۰- جراحی بینی و بیهوشی ضمن آن با بعضی از داروهای اعصاب ، قلبی و کبدی تداخل و اثر منفی دارد . حتماً کلیه داروهای مصرفی را به پزشک اطلاع دهید.

۱۱- در ضمن مصاحبه اولیه به تمام توصیه های پزشک معالج گوش فرا دهید چه بسا نکته ای بسیار مهم از دید شما پنهان بماند و نهایتاً منجر به نارضایتی شما گردد.

۱۲- در موارد بسیار نادر ممکن است عوارض ناخواسته ضمن یا بعد از عمل عارض گردد؛ در صورتی که پزشک شما تبحر کافی را داشته باشد قطعاً از عهده آن بر می آید. در این مورد خویشتن داری و دقت در انجام دستورات پزشک معالج نقش کلیدی در نتیجه نهایی دارد.

۱۳- بهترین مشاور شما پس ازعمل و درتمام شرایط پزشک جراح شما میباشد و سعی نمائید از توصیه های غیر علمی و غیرتخصصی دیگران تبعیت نفرمائید.

۱۴- با توجه به اینکه قرار است انشاءا… بینی شما یک بار عمل شود در انتخاب پزشک ، زمان مناسب، مرکز مناسب دقت نمائید و توصیه های قبل و بعد از عمل جراح را سرلوحه کار خود قرار دهید.
حتما به خاطر بسپارید :

• با جراحی بینی عیوب زیبائی بینی برطرف می گردد ، اما ساختار کلی بینی ( و مهمتر ازهمه پوست بینی ) تغییر نمی کند. بنابراین نتیجه نهائی عمل وابسته به وضعیت بینی قبل از عمل است .

• نتیجه عمل بینی در افراد مختلف با هم متفاوت خواهد بود و قابل مقایسه با هم نیست. هر نوع بینی را نمی توان با عمل زیباتر نمود.

• حصول نتیجه نهائی عمل جراحی زیبائی بینی نیاز به گذشت زمان دارد. در دوران اولیه بعد از عمل ، بینی ممکن است متورم ، بزرگ ، غیر متقارن ، سربالا و نازیبا به نظر برسد که نباید موجب نا امیدی و ناراحتی فرد گردد.

• همانگونه که وجود تقارن کامل در اجزاء یک بینی طبیعی زیبا امری بسیار نادر است، بینی عمل شده نیز از تقارن کامل و صددرصد برخوردار نخواهد بود.

سوالات در مورد جراحی بینی(۵)

تیر ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * منظور از رینوپلاستی « اولیه » و «ثانویه» چیست ؟

منظور از رینوپلاستی اولیه مواردی است که بیمار برای نخستین بار تحت عمل زیبائی بینی قرار می گیرد . رینوپلاستی ثانویه هنگامی است که شخص قبلا و توسط فرد دیگری تحت عمل جراحی زیبائی گرفته باشد.

* آیا ممکن است برای عمل ، ایجاد برش در نواحی غیر از بینی لازم شود ؟
بلی ، در موارد رینوپلاستی ثانویه یا در ناهنجاری شکاف لب ، بینی ممکن است فاقد نسج غضروفی کافی باشد . در این موارد لازم است پیوند غضروف انجام شود که نیاز به برداشت غضروف از گوش (با یک برش جراحی در پشت لاله گوش) یا دنده ( یک برش جراحی روی قفسه سینه ) دارد . این موارد حتما به اطلاع فرد خواهد رسید و فرد باید وجود برش جراحی در این نواحی را بپذیرد.

* آیا می توان سوراخهای بینی را حین عمل کوچکتر کرد ؟
کوچک کردن سوراخهای بینی مستلزم ایجاد برش در سطح بیرونی آن خواهد بود که بعدا محل ترمیم آن از نظر زیبائی چندان خوشایند نخواهد بود . بنابر این در اکثر افراد که اندازه سوراخهای بینی آنها در حد قابل قبول باشد ، سوراخهای بینی دستکاری یا کوچک نمی شود . در موارد نادر که سوراخهای بینی بیش از حد معمول بزرگ و نازیبا باشد ، بناچار باید با عمل جراحی کوچک گردد که در این موارد شخص باید جوشگاه ناخوشایند آن و غیر قرینگی خفیف سوراخهای بینی بعد از عمل را بپذیرد.

* آیا اختلاف اندازه و قرینه نبودن سوراخهای بینی با عمل جراحی اصلاح می گردد ؟
خیلی نادر است که سوراخهای بینی یک فرد طبیعی کاملا قرینه ، هم شکل و هم اندازه باشد. قرینه نبودن خفیف سوراخهای بینی یک امر طبیعی است و نیازی به اصلاح ندارد . ندرتا ممکن است عدم قرینه بودن در حد شدیدی باشد که لازم گردد با جراحی اصلاح شود . در این صورت هم ، میزان اصلاح آن با جراحی ،کامل و در حد ۱۰۰ % نیست و یعد از عمل قطعا مختصری عدم تقارن باقی خواهد ماند .

* آیا شکل و وضعیت استخوانهای فک بر شکل بینی تاثیر گزار است ؟
بلی . در مواردی مانند عقب بودن فک فوقانی یا عقب بودن چانه ، بینی ممکن است بزرگ تر از آنچه هست به نظر برسد و فرد متقاضی عمل جراحی زیبائی بینی گردد. در این گونه موارد ، راهنمائی و مشاوره جراح ، برای بیمار این مساله را روشن خواهد کرد که مشکل اصلی در استخوانهای فک بوده و در صورتی که بیمار بخواهد تناسب اجزای صورت خود را از نظر زیبائی برقرار سازد ، لازم است که تحت عمل جراحی فک قرار گیرد . ممکن است علاوه بر آن به جراحی زیبائی بینی هم نیاز باشد تا هماهنگی و تناسب فک و بینی به حالت ایده آل نزدیک شود.

* در صورتی که نیاز به جراحی فک باشد ، همزمان با جراحی زیبائی بینی انجام خواهد شد ؟
در مواردی که جراحی ، منحصر به جراحی چانه یا گذاشتن پروتز باشد ، انجام همزمان آن با جراحی زیبائی بینی (در صورت تمایل شخص) ، مقدور است. در صورتی که عمل جراحی بزرگی روی هر کدام از فک ها مورد نظر است ، بر عمل زیبائی بینی مقدم خواهد بود و رینوپلاستی با فاصله حداقل شش ماه ، انجام خواهد شد.

* آیا در فردی که تحت درمان ارتودنسی است ، می توان عمل جراحی زیبائی بینی انجام داد ؟
بلی . در صورتی که فرد کاندید عمل جراحی بزرگ فک نباشد ، این کار ممکن است و بر ارتودنسی بیمار اثر سوئی ندارد. ضمن اینکه اقدام به این امر باید با اجازه پزشک متخصص ارتودنسی درمانگر بیمار باشد.

* آیا جراحی زیبائی بینی بر حالت چشمها تاثیر دارد ؟
خیر ، این عمل بر محل کاسه چشم یا کره جشم هیچ تاثیری ندارد ، اما گاهی ممکن است بطور کاذب به نظر برسد که وضعیت چشم ها نسبت به هم تغییر کرده است. بطور مثال وقتی نیمه فوقانی بینی خیلی پهن باشد و با جراحی باریک شود ، پس از عمل بطور کاذب این تصور در ذهن پدید می آید که چشم های فرد بهم نزدیک شده است (در حالیکه واقعا این موضوع صحت ندارد ). بالعکس اگر سطح پشتی بینی در جراحی خیلی کوتاه و کم ارتفاع گردد ، بطور کاذب این نما را ایجاد می کند که دو چشم فرد از هم دور شده است.

* آیا اختلال بویائی از عوارض عمل جراحی زیبائی بینی است ؟
خیر ، عمل جراحی زیبائی بینی اگر مطابق اصول علمی روز و توسط جراح مجربی انجام شود ، هیچگونه اثر دائمی بر بویائی فرد ندارد ( اختلال حس بویائی موقت امری شایع است و جای نگرانی ندارد ) . اختلا ل حس بویائی بصورت دائم ، پس از این عمل بسیار نادر است.

* آیا عمل جراحی زیبائی بینی موجب « تودماغی» صحبت کردن می شود ؟
خیر ، این عمل بر صحبت کردن و تون صدا اثرسوئی ندارد. گاهی بدلیل وجود خون و لخته در بینی ممکن است شخص چند روزی با حالت گرفتگی بینی ( باصطلاح « تودماغی» ) صحبت کند که خودبخود بر طرف می شود. بر عکس در افرادی که انحراف شدید تیغه بینی و یا پولیپ بینی دارند و از قبل با حالت « تودماغی» صحبت می کنند ، ممکن است بعد از جراحی این موضوع تا حدی مرتفع گردد.

* آیا استفاده از تامپون ( فتیله بینی ) پس از عمل الزامی است ؟ چرا برخی از جراحان فتیله بینی به کار نمی برند ؟
استفاده از تامپون بینی موجب کاهش خونریزی ، جلوگیری از آلوده شدن لباسهای بیمار و کاهش تورم بینی می شود و به همین خاطر اکثر جراحان پس از اتمام عمل ، درون بینی فتیله می گذارند و بعد از ۳-۱ روز آن را خارج می کنند. با این حال برخی از جراحان به خاطر تسهیل تنفس بیمار از تامپون استفاده نمی کنند. کاربرد یا عدم کاربرد تامپون تاثیری در شکل نهائی بینی ندارد.

* آیا عمل جراحی زیبائی بینی در مردان و زنان تفاوت دارد ؟
اصول عمل جراحی در هردو جنس یکسان است ؛ ولی شدت و نحوه تغییراتی که لازم است در بینی ایجاد شود بطور قطع متفاوت است . بینی « زیبا » در مرد و زن تعاریف و معیارهای متفاوتی دارد که در عمل جراحی باید در نظر گرفته شود.

*آیا شکل مطلوب بینی پس از عمل برای همه افراد مشابه است؟
خیر ، یک بینی « زیبا » برای هر فرد با در نظر گرفتن مواردی نظیر : سن ، جنس ، نژاد ، خصوصیات چهره و … تعیین می شود و بنابراین یک شکل خاص بینی نمی تواند برای همه افراد زیبا باشد.

* آیا بینی همه افراد به یک میزان نیاز به دستکاری و اصلاح دارد؟
خیر ، با در نظر گرفتن خصوصیات بینی و چهره ، در برخی افراد تغییرات و اصلاحات زیادی برای زیبا شدن بینی لازم است . بالعکس در برخی افراد تنها دستکاری جزئی و مختصری ، بینی را به شکل مطلوب نزدیک می کند.

سوالات در مورد جراحی بینی(۴)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * آیاترس ، اضطراب یا بی خوابی قبل از عمل مضر است ؟ در صورت وجود چه باید کرد ؟

بلی . در صورتی که شرایط عمل به نحو مطلوب باشد دلیلی برای استرس و نگرانی وجود ندارد و عمل جراحی بدون هیچ مشکل خاصی و با موفقیت انجام خواهد شد . بی خوابی و استرس بیهوده قبل از عمل باعث افزایش خونریزی حین عمل و نیز کلافه بودن بیمار بعد از عمل می شود. در هر صورت اگر فرد دچار ترس و اضطراب شدید و غیر قابل مهاری باشد ، مصرف داروهای آرامبخش با صلاحدید جراح ( مثلا اکسازپام خوراکی ۵ میلی گرم ) در شب قبل از عمل مفید خواهد بود.

 

* آیا عمل جراحی منحصرا توسط خود پزشک شما انجام می شود ؟
بلی . تمام مراحل عمل توسط خود پزشک شما انجام خواهد شد . بدیهی است که ایشان از کمک دستیارانش در انجام عمل بهره خواهد گرفت.

* آیا قبل از عمل پزشک خود را خواهید دید ؟
بلی. در اطاق عمل و قبل از بیهوشی می توانید با وی صحبت کنید.

* آیا دوران بعد از عمل ، همراه با درد خواهد بود ؟
خیر ، عموما دوران پس از عمل بدون درد است . به ندرت درد پس از عمل بدلیل سوزاندن پولیپ های بینی یا جراحی وسیع روی تیغه بینی ایجاد می شود که با مسکن های خوراکی رایج بر طرف خواهد شد.

* اگر بعد از عمل سؤال یا مشکلی داشتید چه باید بکنید ؟
می توانید از طریق همان مرکزی که در آنجا بستری بوده اید یا در اولین ویزیت بعد از عمل با جراح خود صحبت کنید. در موارد ضروری که به پزشک خود دسترسی ندارید، می توانید از طریق شماره تلفنی که در اختیار شما گذاشته خواهد شد مشکل خود را مطرح کنید.

* در صورتی که از انجام عمل منصرف شدید یا مشکلی برایتان پیش آمد ، چه باید بکنید ؟
حتما در او لین فرصت ممکن به پزشک خود یا محلی که قرار است بستری شوید اطلاع دهید.

* آیا تغییر یا تمدید زمان عمل به درخواست فرد مقدور است ؟
در صورتی که بهر دلیل برای عمل مشکلی دارید ، حداقل یک هفته قبل با پزشک خود مطرح کنید تا در صورت امکان موعد عمل تا زمان دیگری که برای جراح شما مقدور است به تعویق افتد. انجام عمل زودتر از تاریخ تنظیم شده مقدور نیست و نباید بر این موضوع اصرار ورزید.

* آیا عمل جراحی حتما در موعد مقرر انجام می شود ؟ امکان تعویق یا کنسل شدن عمل وجود دارد ؟
اگر مشکل خاصی نباشد عمل حتما در زمان پیش بینی شده انجام خواهد شد. علت تعویق یا کنسل شدن عمل اکثرا مواردی نظیر وجود مشکل در آزمایشات ، ابتلا شخص به بیماری ، عدم بستری در موعد مقرر ، ناشتا نبودن و ….. است. ندرتا ممکن است علیرغم آمادگی کامل فرد و بدلیل مشکلات پیش بینی نشده ، جراح شما مجبور به تعویق زمان عمل فرد گردد که در این مورد حتما به اطلاع وی خواهد رسید و عمل در اولین زمان ممکن بعدی انجام خواهد شد.

* آیا امکان انجام عمل جراحی زیبائی بینی همزمان با اعمال دیگر ( زیبائی یا غیر زیبائی ) وجود دارد ؟
در مواردی این امر ممکن است ؛ بطور مثال همراه با اصلاح انحراف تیغه بینی ، عمل زیبائی چانه یا گذاشتن پروتز چانه و …. در این مورد باید با پزشک خود مشورت کنید.

* آیا عمل جراحی زیبائی بینی با « لیزر» که در برخی تبلیغات دیده می شود ، واقعیت دارد ؟
خیر ، استفاده از لیزر در جراحی زیبائی بینی تاکنون مرسوم نشده و مورد تائید نیست. اغلب تبلیغاتی که به نام « لیزر» در جراحی زیبائی بینی اشاره می کنند با واقعیت همراه نیستند و مجوز سازمان نظام پزشکی را برای چنین تبلیغی ندارند.

* آیا به کمک کامپیوتر می توان شکل نهائی بینی را قبل از عمل به شخص نشان داد ؟
خیر ، اگرچه می توان با کمک کامپیوتر ، روی عکس بیمار تغییراتی اعمال کرد تا الگوی مناسبی از نحوه تغییراتی که برای زیبا تر شدن فرد لازم است در ذهن ایجاد کرد ، اما این موضوع بهیچ وجه بدین معنی نیست که بینی بیمار بطور حتم به همان شکل پیش بینی شده خواهد بود . شکل نهائی بینی به فاکتورهای بسیاری بستگی دارد و هیچ گاه نمی توان به بیمار تضمینی در مورد آن داد.

* آیا میزان زیبائی بینی بعد از عمل ۱۰۰ % مطابق انتظار بیمار یا جراح خواهد بود؟
خیر ، اگرچه متاسفانه برخی جراحان قول ۱۰۰ % در مورد نتیجه عمل جراحی زیبائی بینی می دهند ، اما چنین قولی خطای بزرگی است. چون ممکن است تغییرات غیر قابل پیش بینی حین عمل جراحی پیش آید . در واقع نتیجه عمل جراحی زیبائی بینی خیلی بندرت ممکن است صد در صد ایده آل باشد و اکثر موارد کمتر از آن است.

* برشهای عمل جراحی کجاست ؟ آیا بعدا قابل رؤیت خواهد بود ؟
بطور کلی دو روش برای این عمل وجود دارد: در روش «بسته» تمام برشهای عمل جراحی داخل بینی است و گاهی با برش داخل دهان ( زیر لب بالا ) همراه خواهد بود که هیچکدام قابل رویت نیستند . در روش «باز» علاوه بر آن ، برش کوچک اضافی در سطح بیرونی پایه بینی ( در حد فاصل دو سوراخ بینی) ایجاد می گردد . این برش پس از ترمیم به سختی قابل رؤیت خواهد بود و مشکل خاصی ایجاد نمی کند. انتخاب روش «باز» یا «بسته» برای هر بینی ، بسته به صلاحدید جراح ( و نه تمایل فرد ! ) است.

سوالات در مورد جراحی بینی(۳)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * عمل جراحی چقدر به طول می کشد؟ مدت زمان بستری چقدر است؟

عمل جراحی بر حسب مورد بین ۵/۱ تا ۳ ساعت و معمولا حدود ۲ ساعت طول می کشد. مدت زمان بستری معمولا ۱۲ ساعت است. اکثر بیماران روز بعد از عمل می توانند به منزل بروند.

* مکان انجام عمل جراحی کجاست ؟ آیا انجام عمل در مطب مقدور است ؟
عمل جراحی در بیمارستان یا مرکز مجهز اعمال جراحی محدود که از هر نظر برای انجام چنین اعمالی مناسب است انجام خواهد شد. انجام عمل جراحی زیبائی بینی در مطب اگرچه از نظر علمی مردود نیست، اما مورد قبول اکثریت جراحان پلاستیک نمی باشد و توصیه نمی شود.بعلاوه با خطراتی همراه است.

* آیا انجام عمل نیاز به بیهوشی عمومی دارد؟ آیا در صورت تمایل امکان انجام عمل با بیحسی موضعی وجود دارد ؟
بلی .انجام عمل جراحی با بیهوشی عمومی هم برای بیمار و هم برای جراح بسیار راحت تر است. انجام عمل با بیحسی موضعی فقط در موارد نادر ممکن است انجام شود و بطور کلی روش مطلوبی نسیت.

* آیا برای افراد ساکن در شهرستانها یا خارج از کشور ، انجام این عمل در تهران مقدور است ؟
بله . ولی حداقل تا ۵ روز بعد از عمل باید در تهران باشند و توسط جراح ویزیت گردند.

* آیا برای این عمل ممنوعیتی هم وجود دارد ؟
در مواردی که عمل جراحی و بیهوشی به هر دلیل برای بیمار خطرناک باشد ، انجام عمل ممنوع است. ابتلا به برخی بیماریها ی مادرزادی یا اکنسابی و مصرف مداوم برخی داروها امکان عمل جراحی زیبائی بدون عارضه را منتفی ساخته و د رچنین مواردی فرد باید از عمل زیبائی منع گردد.انجام عمل در خانمهای باردار و یا شیرده توصیه نمی شود.

* آیا وجود آلرژی در فرد ، بر عمل جراحی تاثیر گذار است ؟
آلرژی تاثیر چندانی در نتیجه عمل جراحی زیبائی ندارد ولی بهتر است در اوج حالت آلرژی عمل نشود یا حداقل قبل از عمل با دارو کنترل شود. آلرژی فرد با عمل جراحی بهبودی نخواهد یافت وگاهی بطور موقت بدتر هم می شود.

* شدت و نحوه تغییراتی که بر روی بینی انجام می شود ، به انتخاب بیمار است یا صلاحدید جراح ؟
اگرچه جراح بطور حتم به درخواست بیمار در مورد نحوه تغییرات بینی توجه می کند ، اما تنها تغییراتی را بر روی بینی اعمال خواهد کرد که اولا از نظر جراحی مقدور باشد و ثانیا با معیارهای زیبائی وسلامتی صورت و بینی مغایرت نداشته باشد.

* آیا انتخاب «مدل» برای عمل از روی آلبوم یا عکس دوستان و هنرپیشگان و … مفید است ؟
خیر . بینی هر فرد خصوصیاتی دارد که باسایر افراد کاملا متفاوت است و به تعداد تمام افراد روی کره زمین تنوع شکل و حالت بینی وجود دارد. همین خصوصیات موجب می شود که میزان و نحوه تغییراتی که می توان دربینی دو فرد مختلف بوجود آورد ، یکسان نباشد . از طرفی شکل و فرم بینی باید با سایر اجزاء چهره هماهنگ باشد. جراح پلاستیک ، بینی هر فرد را با در نظر گرفتن خصوصیات و هماهنگی با سایر اجزاء صورت زیبا می کند و بنابراین انتخاب مدل از روی عکس کمکی نخواهد کرد.

* تورم و کبودی عمل چه زمانی محو می شود ؟ شکل نهائی بینی چه زمانی مشخص می شود ؟
کبودی ناشی از عمل معمولا پس از حداقل ۲ هفته محو خواهد شد. برطرف شدن ورم زمان زیاد تری لازم دارد و عموما چند ماه تا یکسال طول می کشد و پس از آن شکل نهائی بینی مشخص می شود . در بینی های «گوشتی» این زمان تا ۳ سال ممکن است طول بکشد.

* آیا شکل بینی پس از عمل به مرور زمان تغییر می کند ؟
بلی . با گذشت زمان عموما نوک بینی کمی به سمت پایین تمایل پیدا خواهد کرد و به همین دلیل جراح در حین عمل نوک بینی را « سربالاتر» از حد مطلوب تنظیم می کند تا با مرور زمان به وضعیت مطلوب برسد. در بینی هائی که انحراف شدید تیغه وجود داشته و با جراحی اصلاح شده است ، ممکن است پس از عمل و با گذشت زمان به درجاتی انحراف تیغه بینی بازگشت کند و افراد باید به این نکته توجه داشته باشند.

* «بهترین » و «بدترین» نوع بینی برای عمل جراحی زیبائی کدام است ؟
بهترین نوع بینی برای اعمال زیبائی مواردی است که پوست بینی نازک بوده و عیوب بینی بیشتر در سطح پشتی آن متمرکز باشد. نوک بینی چربی زیادی نداشته باشد و غضروفهای بینی قوی باشند. بالعکس ، بد ترین موارد برای عمل در بینی هائی است که پوست ضخیم ، چربی زیاد در نوک و غضروفهای ضعیف داشته باشند که در اصطلاح به «بینی گوشتی » معروف است. نتایج عمل این نوع بینی اغلب برای فرد نا امید کننده است.

* نحوه بستری شدن فرد قبل از عمل چگونه است ؟
پس از دریافت برگه بستری از جراح ، باید در روز عمل و رأس ساعتی که به شما گفته شده به محل عمل مراجعه کرده و بستری گردید. بدیهی است که عمل اشخاص به ترتیبی که جراح شما زمانبندی کرده است انجام خواهد شد و نباید از این نظر نگران باشید.

* توصیه ها و ملاحظات شب قبل و روز عمل کدام است ؟
در ۲۴ ساعت قبل عمل حتما خوب بخوابید (بویژه مسافران ) .در صورتی که عمل شما صبح است ، شب قبل از عمل شام سبکی میل کرده و پس از آن هیچ چیز دیگری (حتی آب ) میل نکنید. اگر عمل بعد ازظهر است ، پس از صرف صبحانه سبک در صبح زود ، کاملا ناشتا بمانید. در هرصورت قبل از عمل حداقل ۸ ساعت باید ناشتا باشید. بهتر است قبل از بستری دوش بگیرید و صورت خود را با صابون ملایم بشوئید .

از دستکاری بینی ، تراشیدن موهای بینی ، فشار دادن جوشها و ….. خودداری کنید. هیچگونه مواد آرایشی بکار نبرید. لاک ناخنها را کاملا پاک کنید ( حتی لاکهای بی رنگ ) . هیچگونه وسیله فلزی اعم از حلقه ، النگو ، گردنبند ، گوشواره و سایز زیور آلات بکار نبرید. اگردندان مصنوعی ( به شکل پروتز و غیره ) یا دندان لق در دهان دارید و یا وسیله فلزی در بدن دارید که قابل خارج کردن نیست ( دریچه مصنوعی قلب ، مفصل مصنوعی و زیور آلاتی که قابل خارج کردن نیست ) حتما به پرستار خود اطلاع دهید. خانمها اگر در دوران عادت ماهانه هستند و یا مشکوک هستند که باردار باشند حتما به پزشک خود قبل از عمل اطلاع دهید.

*آیا در صورتی که به دلیلی شخص دارو مصرف می کند ، باید آن را قبل از عمل قطع کند ؟
قطع یا ادامه دارو باید با نظر جراح شما باشد و حتما در این مورد از وی سوال کنید.

* مصرف چه داروهائی را باید حتما به اطلاع پزشک رسانید ؟
بطور کلی همه داروهائی که فرد مصرف می کند باید به اطلاع پزشک وی برسد ولی برخی داروها اهمیت بیشتری دارند که باید جراح حتما ازآن آگاهی یابد. این موارد عبارتند از : داروهای ضد انعقاد ( وارفارین ) ، داروهای رقیق کننده خون (آسپرین ، دیپریدامول ، بروفن و داروهای مشابه ) ، داروهای قلبی ، داروهای فشارخون ، داروهای تیروئید ، کورتون ها ، داروهای شیمی درمانی. اگر به داروی خاصی حساسیت دارید ( مثل پنی سیلین و …… ) حتما اطلاع دهید.

سوالات در مورد جراحی بینی(۲)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * آیا اصلاح انحراف تیغه بینی و یا برداشتن « پولیپ » باعث زیبا تر شدن بینی هم می شود ؟

خیر . انجام این اقدامات تنها باعث بهبود تنفس از راه بینی می شودو معمولا با تغییر شکل محسوسی در بینی همراه نیست. اگر شخص خواهان زیباتر شدن بینی هم هست ، علاوه بر موارد فوق باید جراحی زیبائی هم برای وی انجام شود.

* در مواردی که خود بینی یا تیغه آن انحراف شدیدی به یک سمت دارد آیا با عمل جراحی بطور کامل اصلاح می گردد ؟
انحراف شدید بینی یا تیغه آن تا حد زیادی با جراحی قابل اصلاح است ، اما هیچگاه ۱۰۰% و بطور کامل اصلاح نمی گردد و درجات بسیار خفیفی از انحراف ممکن است باقی بماند که بلافاصله یا مدتی بعد از عمل خود را نشان خواهد داد.

* آیا ممکن است انحراف تیغه بینی پس از عمل « عود » کند ؟
از آنجا که غضروف تیغه بینی یک بافت زنده و در حال ترمیم و بازسازی خود است ، ممکن است بعد از اصلاح انحراف تیغه بینی و با رشد مجدد غضروف ، به درجاتی مجددا به یک سمت تمایل بیشتری پیدا کند و در نتیجه تیغه بینی از حالت کاملا صاف خارج گردد. این « عود » انحراف تیغه بینی ، قابل پیش بینی نیست و از مواردی است که لازم است شخص قبل از اقدام به عمل از آن آگاهی یابد. « عود » انحراف ، معمولا در حدی نیست که نیاز به عمل مجدد داشته باشد ، اما ندرتا ممکن است جراحی مجدد را بطلبد.

* آیا پرداخت تمام یا قسمتی از هزینه های این عمل با دفترچه بیمه یا بیمه مکمل مقدور است ؟
خیر . عمل جراحی زیبائی بینی در ایران ( و تقریبا تمام دنیا ) تحت پوشش هیچ نوع بیمه ای قرار ندارد و کلیه هزینه های این عمل ( اعم از بستری ، بیهوشی ، جراحی ) باید توسط خود بیمار پرداخت شود.در صورتی که اقدامات درمانی از قبیل برداشت پولیپ یا اصلاح انحراف تیغه بینی برای بیمار انجام شده باشد، ممکن است قسمتی از هزینه های عمل که مربوط به این موارد باشد ، تحت پوشش بیمه قرار گیرد اما هیچ تضمینی در این مورد وجود ندارد

* آیا ممکن است بینی نیاز به عمل مجدد پیدا کند ؟ آیا عمل مجدد رایگان است ؟
در صورتی که بینی توسط فرد مجربی مورد عمل قرار گیرد ، اکثرا نیاز به عمل مجدد یا تکمیلی نخواهد داشت . اما با اینحال ممکن است در صورت وجود برخی شرایط ( مثل انحراف شدید تیغه بینی ) و یا پیش آمد برخی عوارض نادر ، بینی نیاز به عمل مجدد یا « روتوش » در آینده پیدا کند. در این موارد هزینه های بستری در بیمارستان بر عهده خود بیمار است . بسته به شرایط و علت عمل ممکن است هزینه جراحی برای بیمار کمتر یا رایگان باشد.

* در صورتی که نتیجه عمل برای شخص مطلوب نباشد یا دچار عارضه شود به چه کسی باید مراجعه کند ؟
در صورتی که پزشک وی از افراد واجد صلاحیت در زمینه جراحی زیبائی بینی است ، در قدم اول باید به خود او مراجعه کند تا در صورت امکان ، مشکلاتشان برطرف گردد. در صورتی که پزشکش نتواند ایشان را راضی کند ، با صلاحدید او باید به جراحان باتجربه تر در این زمینه ارجاع گردد. باید دقت کرد که متاسفانه بسیاری از جراحان از پذیرش بیمارانی که توسط افراد بی تجربه مورد عمل قرار گرفته و دچار عارضه شده اند خودداری می کنند و در اینگونه موارد بیماران دچار بلاتکلیفی و سرگردانی می گردند که آسیبهای روحی آنان را دوچندان می کند. از طرفی اصلاح کامل این قبیل عوارض ، اغلب مقدور نیست و به حرف جراحانی که قول اصلاح ۱۰۰ % این نوع بینی ها را می دهند باید با دیده شک نگریست.

* اگر بینی توسط فردی که فاقد آموزش و مهارت کافی در این زمینه است مورد عمل قرار بگیرد و دچار عارضه یا بد شکلی شود ، می توان به راحتی با انجام عمل مجدد آن را زیبا نمود یا به حالت اولیه برگرداند ؟
خیر . اصلاح نمودن و یا زیبا نمودن بینی در چنین مواردی ( بدلیل اینکه جراح اول از اصول علمی پیروی نکرده و ممکن است ذخائر بینی را از بین برده باشد ) بسیار مشکل و در برخی موارد غیر ممکن است. این موضوع اهمیت دقت در انتخاب جراح را برای کسی که تمایل به جراحی زیبائی بینی دارد بیشتر می کند.

* آیا فصل خاصی برای انجام این عمل توصیه می شود ؟
فصل ها تاثیر چندانی در نتیجه عمل ندارند . افرادی که در زمستان زیاد دچار سرماخوردگی می شوند بهتر است در فصل دیگری جراحی شوند. همچنین افرادی که آلرژی فصلی دارندبهتر است در فصلی که آلرژی ندارند عمل شوند . از طرفی افراد گرمایی هم که تحملشان در تابستان کم است ، بدلیل بسته بودن بینی ( بخاطرتامپون ) ، بعد ازعمل بیشتر کلافه میشوند و بهتر است فصل دیگری را انتخاب نمایند.

* چه بررسیها یا آزمایشاتی قبل از عمل لازم است ؟
قبل از عمل انجام یک سری آزمایشات خون که توسط جراح شما تجویز خواهد شد الزامی است. فتوگرافی ( عکس با دوربین عکاسی معمولی ) حتما باید انجام شود . اگر قبلا فتوگرافی انجام داده اید، آن را به جراح خود نشان دهید. در موارد وجود انحراف تیغه بینی و یا مشکلات تنفسی ممکن است با صلاحدید جراح شما رادیوگرافی یا سی تی اسکن درخواست گردد.

* چه ملاحظات یا شرایطی برای دوران قبل از عمل وجود دارد ؟
قبل از عمل باید جواب آزمایشات و نیز فتوگرافی حتما به رؤیت جراح شما رسیده باشد. مصرف آسپرین و استعمال دخانیات حد اقل دو هفته قبل از عمل قطع گردد. خانمها نباید در دوران عادت ماهیانه یا دوران بارداری باشند. در دوران قبل عمل فرد نباید سرماخوردگی ، تب خال ، کورک یا جوش چرکی بزرگ روی بینی داشته باشد.

* آیا در دوران قبل از عمل توصیه های تغذیه ای خاصی وجود دارد ؟
بلی . برای کاهش کبودی و خونریزی توصیه می شوداز حداقل یک هفته قبل ، میوه و سبزی تازه فراوان استفاده شود و مصرف آجیل و مغز تخمه ، فندق ، پسته و … کاهش یابد ( بخاطر تاثیر سوء در انعقاد خون ) . افراد کم خون بهتر است از ۲ ماه قبل عدس و اسفناج بیشتری مصرف کنند .

سوالات در مورد جراحی بینی(۱)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 آیا عمل جراحی زیبائی بینی در دنیا عمل شایعی است ؟

بله . در ایران شایعترین عمل زیبائی است و در کل دنیا از جمله اعمال جراحی زیبائی شایع می باشد.

«راینوپلاستی» یعنی چه ؟ آیا با عمل جراحی زیبائی بینی تفاوتی دارد ؟
راینوپلاستی در اصل شامل دو قسمت« راینو» به معنی بینی و « پلاستی» به معنی شکل دادن و فرم دادن است . سابقه این نوع عمل به شکل غیر زیبائی به چند قرن قبل برمیگردد ولی عمل جراحی زیبائی بینی به شیوه امروزی حدود چند دهه میباشد .امروزه عبارت راینوپلاستی مترادف با عمل جراحی زیبائی بینی بکار می رود.

چرا تقاضا برای عمل جراحی زیبائی بینی زیاد است ؟
بینی تنها عضو بدن است که بیشترین عرضه نمایش را دارد و تحت هر شرایطی در معرض دید همگان است. جلوترین عضو صورت است و مرکزیت صورت را هم تشکیل میدهد. از این رو جای تعجبی ندارد که فرد توجه زیادی به شکل بینی خود معطوف دارد و در مواردی که نازیبا باشد ، متقاضی اصلاح و زیبا ساختن آن باشد.

آیا اقدام به جراحی زیبائی بینی کار نادرستی است ؟ چرا برخی افراد نظر بدی نسبت به کسانی دارند که متقاضی این عمل هستند ؟
در مواردی که بینی شخصی بوضوح نازیبا ، بد شکل و دارای انحراف شدید باشد و عیوب آن با جراحی قابل اصلاح باشد ، اقدام به جراحی زیبائی بینی به شرطی که آگاهانه و با علم و اطلاع کامل و رعایت شرایط این عمل باشد ، در ایجاد یک بینی زیبا تر با نمای « طبیعی » مفید خواهد بود. ولی در مواردی که درخواست این عمل صرفا به دلایل غیر منطقی از قبیل « مد» و « چشم و هم چشمی» و یا « پیشنهاد و نظر اطرافیان» بوده ونیز در مواردی که بینی فرد عیب مهمی نداشته باشد ، اقدام به این عمل نادرست بوده و حاصلی جز پشیمانی در بر نخواهد داشت.

آیا انجام عمل جراحی زیبائی بینی ، بر کارکرد ( فیزیولوژی ) بینی تاثیر نامطلوبی دارد ؟
در صورتی که این عمل بجا و توسط فردی که علم و آموزش و تجربه کافی این عمل را دارد انجام شود ، بر کارکرد بینی تاثیر سوئی نخواهد نداشت و در مواردی که تیغه بینی انحراف داشته باشد ، باعث بهبود تنفس نیز خواهد شد. اما انجام همین عمل توسط افراد بدون صلاحیت ، آسیبهای غیر قابل جبرانی بر عملکرد بینی وارد خواهدکرد.

برا ی انجام جراحی زیبائی بینی به چه کسانی باید مراجعه کرد ؟
دانش پزشکی و جراحی در کنار آشنائی با فیزیولوژی و آناتومی بینی بهمراه تفکر زیبائی و علم و مهارت و تخصص جراحی زیبائی، همه ستون های عمارتی را تشکیل میدهندکه سقف اعتماد طالب جراحی زیبائی بینی باید برآن بنا نهاده شود.

دانستن فیزیولوژی بینی و بیماریهای آن به تنهائی ملاکی بر دانستن جراحی زیبائی بینی نیست و ازطرفی صرف دانستن روش جراحی و تشریح استخوان و غضروف بینی نیز دردی را دوا نمیکند. باید علم و دانش ، تخصص و آموزش مدون درطول دوره جراحی پلاستیک بهم درآمیخته شود تا از طراحی تا اجرا و به ثمر رسیدن یک ایده ناب مشکلی بوجود نیاید. ازطرفی جراح باید قابلیت کافی در مهار عوارض آنی و درازمدت عمل جراحی را داشته باشد و توانایی شناسایی ذخایرغضروفی و استخوانی لازم برای بازنگری یاعمل مجدد احتمالی در جراحی زیبائی بینی را دارا باشد.

آیا عمل جراحی زیبائی بینی عمل خطرناکی است ؟
در صورتی که بیمار از هر نظر سالم بوده و مشکلی برای عمل نداشته باشد و عمل در مرکز مجهز و توسط جراح مجربی انجام شود این عمل از جمله اعمال کم خطر بوده و افراد نباید از این بابت نگران باشند.

آیا هرنوع بینی می تواند با انجام عمل جراحی ، زیبا و مطلوب شود ؟
خیر . نتیجه عمل زیبائی در برخی بینی ها بهتر است و در بعضی از بینی ها ، نتیجه عمل مطلوب نیست. آگاهی بیمار از این موضوع و مشاوره کامل وی با جراح خوددر این زمینه اهمیت بسزائی دارد. بطور مثال بینی های با پوست ضخیم ، چربی زیاد و غضروفهای ضعیف ( که در اصطلاح عوام به بینی « گوشتی» معروف است ) با عمل جراحی ، بسیار کم تغییر شکل می یابند. این نوع بینی ها بعد از عمل دچار ورم شدیدی می شوند و برطرف شدن این ورم گاهی تا ۳ سال زمان لازم دارد. اغلب افرادی که دارای این نوع بینی هستند ، از نتیجه عمل راضی نخواهند بود.

سن مناسب انجام این عمل چقدر است ؟
جراحی زیبائی بینی را در مرد و زن پس از بلوغ( در خانمها پس از ۱۶ سال و در آقایان پس از ۱۸ سال) می توان انجام داد ولی پس از آن ، محدودیت سنی خاصی ندارد. بهترین سن برای جراحی زیبائی بینی شاید ۲۰-۱۸ سال باشد یعنی در شرایطی که هنوز پوست بینی با شرایط جدید خو نگرفته است.

آیا برای افراد میانسال یا مسن انجام این عمل ممنوع است ؟
با افزایش سن میزان تطابق پوست بینی با شرایط جدید زیر پوست کم میشود و به همین نسبت از میزان موفقیت عمل جراحی کاهش می یابد.به طور مثال در سن ۵۰ سال و بالاتر بدلیل کاهش قدرت ارتجاعی پوست ، شکل پذیری بینی شدیداٌ کاهش می یابد. علاوه بر آن با افزایش سن به دلیل احتمال بروز بیماریهای قلبی و عروقی و موارد دیگر نظیر افزایش خطر بیهوشی ، ممکن است جراح نتواند روش مناسب را به کار بگیرد.

چرا بعضی از افراد ازنتیجه این عمل راضی نیستند ؟
در اکثر موارد علت این موضوع این است که بیمار با علم و اطلاع کامل اقدام به این عمل ننموده است و با پزشک خود در مورد نتیجه عمل مشاوره کافی نداشته است و یا به سخنان پزشکان مشاور دل نسپرده اند. اغلب این افراد دیدگاه درستی نسبت به عمل جراحی زیبائی نداشته و با تصورات غیر واقعی می پنداشته اند که هر نوع بینی را با جراحی می توان زیبا نمود. در برخی موارد هم این افراد توسط پزشکانی که فاقد تخصص و تجربه در این زمینه بوده اند مورد عمل قرار گرفته اند و بالطبع نتیجه مناسبی هم عایدشان نشده است.

جراحی، دندانپزشکی و بارداری بعد از عمل جراحی بینی

 جراحی ، دندانپزشکی و بارداری بعد از عمل

• توصیه می شود جراحی های غیر اورژانس که در محدوده بینی نباشند حداقل یک ماه با عمل رینوپلاستی فاصله داشته باشند.

• بهتر است اقدامات دندانپزشکی و ارتودنسی حداقل با فاصله ۶ ماه ( و در موارد ضروری ۳ ماه ) از زمان عمل جراحی بینی انجام شوند.

• عمل لیزیک چشم با فاصله یک ماه از عمل بینی بلامانع است.

• خانمهایی که قصد بارداری بعد از عمل دارند ، بهتر است حداقل با فاصله شش ماه از زمان عمل بینی باردار شوند.

مواردی که جای نگرانی ندارد
• بلافاصله بعد از عمل و تا زمان خارج کردن تامپون ، بینی شما بسته است و بناچار باید از راه دهان تنفس کنید. این امر ممکن است باعث خشکی دهان گردد که جای نگرانی ندارد.

• پس از خارج شدن تامپون ( فتیله ) ، تنفس از راه بینی بطور موقت بهبود می یابد ، ولی مجددا به علت تورم ممکن است تا ۳-۲ هفته تنفس از راه بینی کمی دشوار و با احساس گرفتگی همراه باشد که بعدا بهبود خواهد یافت.

• تورم و کبودی بعد از عمل ادامه می یابد و تا ۷۲-۴۸ ساعت پس از عمل به حداکثر می رسد.کبود شدن پلکها و خونریزی های کوچک در سفیدی چشم ها غیر معمول نیست و جای نگرانی ندارد.

• خروج ترشحات مختصر خونی ( حداکثر چند قطره ) از بینی یا وجود ترشحات خونی در حلق و گلو ، برای ۴-۳ روز بعد از عمل طبیعی است. ممکن است لازم شود ، پانسمان کوچک جلوی بینی را چندین بار تعویض نمائید. با قطع ترشحات می توانید این پانسمان کوچک را بردارید.

• احساس گرفتگی مختصر بینی و دشوار شدن نسبی تنفس از راه بینی بعد از عمل طبیعی است و به مرور زمان بهبود می یابد. نیازی به مصرف دارو یا قطره یا اسپری نیست. در صورتی که گرفتگی بینی به حدی شدید است که تنفس از راه بینی غیرممکن است ، به پزشک خود اطلاع دهید.

• سوراخهای بینی در سه ماه اول بعد عمل ممکن است قرینگی قبل از عمل را نداشته باشند که جای نگرانی ندارد.

• به علت کوچک شدن ابعاد بینی و فعالیت غدد چربی پوست ، معمولا پوست بینی بعد از عمل چرب تر از قبل خواهد بود که به مرور زمان اصلاح خواهد شد. این افزایش چربی بهمراه تورم بعد از عمل باعث می شود که بینی « براق تر » از معمول به نظر برسد که نباید باعث نگرانی شما گردد.

• پوست بینی ، نوک بینی، لب بالا و ندرتا دندانهای پیشین فک فوقانی ممکن است بعد از عمل کرخت و کم حس احساس شوند. این مساله جای نگرانی ندارد و به مرور زمان ( معمولا ظرف چند ماه ) برطرف خواهد شد.

• بعد از عمل هنگام خندیدن یا صحبت کردن ممکن است احساس کنید که بینی شما « سفت » و « خشک » است و حالت ارتجاعی قبل از عمل را ندارد. این موضوع برای کسی جلب توجه نمی کند و با گذشت زمان بهبود خواهد یافت.

• بعد از برداشتن قالب ( اسپلینت ) بینی ، ممکن است بینی قدری ورم کند و شکل آن نسبت به قبل متفاوت به نظر برسد . این موضوع جای نگرانی ندارد و به مرور زمان به حالت طبیعی بر خواهد گشت.

• جوش زدن پوست بینی بعد از عمل ، اغلب ناشی از حساسیت به آنتی بیوتیک ، حساسیت به چسب ، عدم مراقبت پوست در زمان وجود قالب بینی و استرس بیمار است. در صورتی که خفیف باشد خوبخود بهبود می یابد. در موارد شدید باید با متخصص پوست مشاوره نمائید.

تحرک و ورزش بعد از عمل جراحی بینی

 • در ۱۲ ساعت اول بعد از عمل ، حتی الامکان از تخت خارج نشوید . در صورت اجبار ، حتما با کمک دیگران و بسیار آهسته اینکار را انجام دهید . احتمال اینکه پس از ایستادن دچار سرگیجه شوید و به زمین بیفتید زیاد است.

 

• در ۳ هفته اول بعد از عمل از انجام فعالیت های ورزشی سنگین ( که ضربان قلب شما را تند کند ) و نیز خم شدن به جلو و یا بلند کردن بار بیش از ۵ کیلوگرم خودداری کنید. در پایان هفته سوم به تدریج می توانید فعالیت های معمول را از سر بگیرید.

• از هفته ۴ تا ۶ بعد از عمل می توانید ورزشهای بدون برخورد ( نرمش ، دو ، کوه نوردی سبک ، پینگ پونگ و …. ) را انجام دهید. انجام ورزشهای دارای برخورد ( فوتبال ، والیبال
، ورزشهای رزمی ، …. ) تنها پس از گذشت حداقل شش ماه از عمل مجاز است.

شستشو و استحمام
• شتشوی بدن از گردن به پائین از ۳-۲ روز بعد از عمل مجاز است. سر را می توان ۵ روز بعد از عمل شست به شرطی که صورت و بویژه چسب و قالب بینی مرطوب نگردد. پس از برداشته شدن قالب بینی ( روز دهم ) ، شستشوی صورت نیز بلا مانع خواهد بود.

• پس از خارج شدن تامپون ( فتیله ) ، بینی خود را با سرم نمکی به آهستگی و بدون دستکاری و با استفاده از سرنگ تمیز ( بدون سوزن ) شستشو دهید ( روزانه ۳-۲ بار ) . اینکار در تمیز کردن و باز کردن راههای هوائی بینی مفید است.

• پس از برداشته شدن قالب ( اسپلینت ) بینی ، می توانید داخل لبه سوراخ های بینی را با گوش پاک کن مرطوب به آهستگی تمیز کرده و با پماد آنتی بیوتیک ( جنتامایسین چشمی یا اریترومایسین چشمی ) چرب کنید. هرگز گوش پاک کن را فراتر از حد پنبه دار آن بداخل سوراخهای بینی فرو نبرید.

• پس از برداشته شدن کامل قالب ( اسپلینت ) و چسب ، می توانید پوست بینی را با صابون ملایم شستشو دهید. در صورت خشکی پوست بینی می توانید از کرمهای مرطوب کننده استفاده کنید. استفاده از مواد آرایشی روی پوست بینی مانعی ندارد.

شنا ، سونا
• بهتر است تا دو ماه پس از عمل از شنا در استخر حاوی آب کلر دار ( مثل استخر های عمومی ) خودداری گردد ، چون کلر آن ممکن است به بینی آسیب برساند.

• بدلیل بی حس بودن بینی و امکان سوختگی ، استفاده از سونای خشک یا تر ، تا دو ماه پس از عمل توصیه نمی شود.

خونریزی
• در صورت بروز خونریزی روشن و شدید از بینی ( به نحوی که مجبور شوید پانسمان جلوی بینی را زود تر از هر نیم ساعت تعویض کنید ) اقدام زیر راانجام دهید : خونسردی خود را حفظ کرده و آرام بنشینید ؛ با دو انگشت دو طرف بینی را گرفته و فشار دهید و سر خود را به بالا و عقب خم کنید. حدود ۱۵ دقیقه صبر کنید. با اینکار در اکثر موارد خونریزی کنترل خواهد شد و جای نگرانی ندارد.

در صورتیکه خونریزی با این روش کنترل نشود و یا پس از توقف ، مجددا شروع شود، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.در صورتیکه خونریزی کنترل شد ، اصراری بر تمیز کردن فوری بینی و خارج کردن لخته های خون نداشته باشید . اینکار موجب خونریزی مجدد می گردد. بهتر است حداقل چند ساعتی بینی را دستکاری نکنید.

پرسش و پاسخ در مورد جراحی زیبایی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 چه کسانی شرایط عمل زیبایی بینی را دارند؟

بطور کلی تمام کسانی که از نظر قلب و ریه و دیگر اعضای حیاتی سالم هستند می توانند تحت عمل جراحی بینی قرار گیرند.

چه عوارضی این عمل می تواند داشته باشد؟
معمولا عمل رینوپلاستی عارضه مهمی ندارد.اگر عمل به درستی و به دست جراح باسواد و باتجربه انجام شود اعمال طبیعی بینی حفظ شده و عارضه ای به جا نمی گذارد.

چه مدت طول می کشد تا بهبودی کامل حاصل شود؟
مدت بستری شدن در بیمارستان یک روز است و در عرض سه تا چهار روز شخص بهبود می یابد.

آیا محدودیت سنی وجود دارد؟
بطور کلی عمل جراحی زیبایی بینی را تا سن پانزده سالگی انجام نمی دهیم مگر اینکه شخص مشکل تنفس داشته باشد.معمولا این عمل از سن پانزده سالگی تا سنین بالا (شصت سالگی)انجام می شود.

آیا این عمل همراه با درد است؟
خیر.به طور کلی در هیچ کدام از مراحل این عمل دردی ندارد.

کبودی و تورم بعد از عمل بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

ـ در ۷۲ ساعت اول بعد از عمل می توانید برای کاهش تورم و کبودی از کمپرس سرد ( یخ خرد شده پیچیده شده درون پارچه یا پد های مخصوص همینکار که درون فریزر گذاشته شده و داخل پارچه پیچیده شده ) در اطراف بینی استفاده کنید. هرگز یخ را مستقیما روی پوست صورت نگذارید. روی قالب ( اسپلینت ) بینی بهیچ وجه فشار وارد نکنید و آن را مرطوب یا خیس نکنید.

ـ عوامل موثر درافزایش کبودی بعد از عمل عبارتند از : عدم بی حرکتی سر و تکان دادن مداوم سر ، مصرف داروهای موثر در انعقاد خون قبل از عمل ، تهوع و استفراغ و زور زدن بعد عمل ، بیماریهای انعقاد خون ( که ممکن است در آزمایشات معمولی تشخیص داده نشود ) ، همزمان شدن عمل با دوران عادت ماهانه در خانمها

ـ مقدار زیادی از تورم بینی ظرف چند هفته اول بعد از عمل مرتفع می گردد ، اما برطرف شدن کامل ورم بینی ( بویژه ورم نوک بینی که آخر از همه رفع می شود ) و مشخص شدن شکل نهائی بینی به حداقل یک سال زمان نیاز دارد.در بینی های به اصطلاح « گوشتی » این زمان ممکن است تا ۳ سال هم برسد.

تامپون بینی ـ بخیه ها ـ چسب و قالب بینی
ـ زمان خارج کردن تامپون ( فتیله ) بینی بسته به تصمیم جراح شما بین ۱ تا ۳ روز بعد از عمل خواهد بود . خارج کردن تامپون ( فتیله ) حتما باید توسط پزشک شما یا توسط پرسنل آموزش دیده در این زمینه که مورد تائید جراح شما است در مطب یا بیمارستان یا کلینیک انجام شود. از خارج کردن تامپون ( فتیله ) بینی بطور سرخود یا توسط افراد دیگر خودداری کنید ، چون ممکن است منجر به خونریزی بینی گردد.

ـ افرادی که انحراف شدید تیغه بینی داشته اند ، بعد از عمل ممکن است بجای تامپون ، لوله های پلاستیکی خاصی در بینی خود داشته باشند. این لوله ها امکان تنفس از راه بینی را برای فرد مقدور می سازند. این لوله ها بعد از ۱ تا ۳ هفته توسط پزشک شما برداشته خواهد شد. از آنجا که این لوله ها در محل خود ثابت هستند ، از دستکاری آنها خودداری فرمائید.در صورت لخته شدن و انسداد لوله با خون و ترشحات ، بینی خود را با سرم نمکی شستشو دهید تا امکان تنفس مجدد برقرار گردد.

ـ از دستکاری ، برداشتن یا تعویض چسب یا قالب ( اسپلینت ) بینی بدون اجازه پزشک ، خود داری کنید چون ممکن است باعث بد شکلی بینی شما شود. در صورتی که به هر دلیل چسب ها یا قالب ( اسپلینت ) بینی خیس یا از جای خود جدا شد با پزشک خود در میان بگذارید و سرخود اقدامی نکنید.
ـ قالب ( اسپلینت ) بینی ۱۲ ـ ۱۰ روز بعد از عمل برداشته خواهد شد ؛ بعد ازآن بینی شما چسب زده خواهد شد که لازم است پس از ۵ روز ، این چسب ها را خودتان بردارید.

ـ پس از برداشته شدن قالب بینی ، مدت زمانی که لازم است بینی شما چسب داشته باشد معمولا ۵ روز و حداکثر ۱۰ ـ ۷ روز است . بندرت ممکن است جراح شما صلاح بداند که مدت طولانی تری ( که قطعا بیشتر از یک ماه نخواهد بود ) چسب داشته باشید. چسب زدن بیش از زمان لازم فایده ای ندارد و بر شکل بینی تاثیری نخواهد داشت.براین موضوع اصرار نورزید.

ـ در صورتی که پوست شما به چسب حساسیت دارد حتما به پزشک خود اطلاع دهید تا از چسب های مخصوص پوست حساس استفاده کند.
ـ خارش پوست زیر قالب(اسپلینت ) بینی یا زیر چسب معمولا ناشی از عللی مثل جوش زدن پوست زیر چسب ، تعریق زیر چسب و یا حساسیت است. اغلب ۲۴ ساعت پس از تعویض چسب از بین می رود و نیاز به اقدام خاصی ندارد. ندرتا ممکن است به خاطر حساسیت شدید پوستی درمان طولانی لازم شود.

ـ بخیه های درون بینی شما نیازی به کشیدن ندارد و به مرور زمان ( معمولا تا حدود ۴۰ روز بعد از عمل ) خودبخود جدا و خارج می شود که نباید شما را نگران کند. اجسام سفتی که در مدخل بینی احساس می شوند ، مربوط به بخیه های داخلی بینی شما هستند. اینها به مرور زمان برطرف خواهند شد.

ـ در افرادی که مسافر هستند و مجبور به ترک تهران هستند ، قالب ( اسپلینت ) بینی آنها در روز پنجم بعد از عمل تعویض خواهد شد . این افراد می بایست ۷ روز بعد از آن ، قالب ( اسپلینت ) و چسبها را ( پس از خیس کردن آن ) به آرامی خودشان بردارند.

اصول مراقبت های بعد از عمل جراحی زیبائی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 نحوه خوابیدن روی تخت

• در ۷ روز اول بعد از عمل لازم است هنگام خواب سرتان بالاتر از حد معمول قرار گیرد . استفاده از ۲ بالش بجای یکی برای این منظور مناسب است.
• بهتر است به پشت بخوابید و از خوابیدن به شکم پرهیز کنید. در صورت تمایل می توانید به پهلو هم بخوابید ، به شرط آنکه بینی شما با جائی تماس پیدا نکند و تحت فشار قرار نگیرد.البته ممکن است تورم صورت در آن سمت که به طرف پائین بوده است ، بیشتر شود.

تغذیه بعد از عمل
• در ۳-۲ ساعت اول بعد از خروج از اطاق عمل باید ناشتا باشید.
• پس از آن در صورت عدم تهوع و استفراغ تا ۲ ساعت بعدی مختصری آب و با قاشق بنوشید.
• بعد از آن و تا ۲۴ ساعت ، فقط مایعات مصرف کنید. از روز بعد عمل به مدت دوهفته رژیم غذائی معمولی شامل غذاهای نرم داشته باشید . در این مدت از مصرف غذاها و مواد خوراکی سفت که نیاز به جویدن زیاد دارند ( مثل سیب یا هویج) خودداری فرمائید.

• به علت بسته بودن بینی و استرس عمل ، در ۳-۲ روز اول بعد عمل ممکن است بی اشتها باشید ، اما برای جلوگیری از ضعف باید غذا بخورید.
• آب میوه تازه و طبیعی در تسریع ترمیم محل عمل و رفع تورم مفید است . آب میوه مصنوعی ، پاکتی یا قوطی که از بازار تهیه می شود در این موضوع اثر زیادی ندارد. برخلاف آنچه که بطور شایع شنیده می شود ، آناناس مزیتی بر سایر میوه ها ندارد و می توان به جای آن از آب سایر میوه های در دسترس مثل سیب ، پرتقال و .. استفاده کرد.

مصرف داروها
• داروهائی که برای شما تجویز شده حتما بدقت و طبق دستور مصرف کنید. از مصرف سرخود داروهای دیگر یا تمدید دوره مصرف دارو بدون تجویز پزشک خودداری کنید. در صورتی که به داروی تجویز شده حساسیت دارید یا با مصرف آن دچار عوارض شده اید ، بلافاصله با پزشک خود در میان بگذارید.
• فقط درصورت درد ، از داروی مسکنی که برای شما تجویز شده استفاده کنید .

• استفاده از قطره ها یا اسپری های باز کننده بینی ( مثل فنیل افرین و ….) باید فقط با اجازه پزشک معالج باشد. مصرف این داروها بطور روتین ضرورتی ندارد و تنها در موارد استثنا نظیر گرفتگی شدید بینی و عدم امکان تنفس از راه بینی و یا قبل از پرواز با هواپیما وآن هم بطور محدود مصرف می شود.
• چنانچه بعد از ترخیص و مصرف داروها علائمی نظیر تهوع ، استفراغ ، تنگی نفس ، اسهال ، بثورات پوستی ، تب (درجه حرارت زیر زبانی بالای ۳۸ درجه) بروز کرد و یا درصورت بروز درد و قرمزی افزایش یابنده درموضع عمل ، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.

توصیه های بعد از عمل جراحی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ۱- حدوداً تا ۵ ساعت بعد از عمل نباید چیزی میل کنید چرا که به دلیل داروهای بیهوشی حرکات معده و روده شما کند است و چنانچه شما چیزی میل کنید باعث بروز حالت تهوع و استفراغ می شود. حدوداً ۵ ساعت بعد از عمل ابتدا کمی آب می آشامید اگر چنانچه مشکلی نداشتید یک ربع بعد مختصری آب میوه خواهید آشامید و بعداز آن میتوانید از غذاهای نرم استفاده کنید و از روز سوم به بعد هر چه خواستید میتوانید میل کنید .

 

۲- باید تا ۲۴ ساعت از کمپرس سرد استفاده کنید . تا وقتی که در مرکز جراحی بستری هستید پرستارما این کار را انجام خواهد داد. وقتی به منزل مراجعه کردید خودتان چند تکه یخ راخرد کرده و داخل کیسه فریزر ریخته و روی صورت ، گونه ها و لب بالا قرار دهید . این کار باعث می شود ورم و کبودی شما به حداقل برسد .

۳- دراز کشیدن بعد از عمل باعث تورم بینی شما میشود لذا سعی کنید بعداز عمل فقط در حد معمول دراز بکشید .
۴- از روز سوم به بعد کارهای سبک مثل کارهای سبک منزل ، کارهای اداری ، کار با کامپیوتر و … .. بلامانع است .
۵- بعد از عمل ، در داخل بینی شما تامپون نخواهد بود لذا بعد از عمل ، درد و ناراحتی نخواهید داشت ولی به هر دلیلی درد داشتید اعم از اینکه ارتباطی به عمل شما داشته باشد و یا خیر فقط از استامینوفن ساده یا کدئینه به عنوان مسکن استفاده نمایید و از خوردن داروهایی مثل بروفن ، ایندومتاسین ، آسپرین و … . اجتناب کنید .

۶- درد ، کبودی و خونریزی بعد از عمل به فاکتورهای متعددی وابسته است .افرادی را که عمل میشوند خونریزی بعد از عمل ندارند ، درد بعد از عمل معمولا ندارند و اگر در مواردی درد داشته باشند به حدی است که با استامینوفن بهبود پیدا میکند . یکی دو روز اول ممکن است بیماران کمی کبودی داشته باشند ولی معمولا تا روز برداشتن گچ بینی که حدود روز ششم بعد از عمل است کبودی برطرف شده است.
۷- بعد از عمل ، زیر بینی شما گاز کوچکی گذاشته می شود که چنانچه خونابه ای از بینی شما خارج شود توسط این گاز جذب شود. بهتر است که این پانسمان را شما تعویض نکنید .

۸- تا وقتیکه گچ را برنداشته اید باید از لباسهایی استفاده کنید که از جلو توسط دگمه یا زیپ باز میشوند و برای پوشیدن آن لازم نباشداز روی سرکشیده شوند .
۹- مادامی که گچ روی بینی شما قرار دارد میتوانید از عینک استفاده کنید اما بعد از برداشتن گچ باید تا ۶ هفته به نحوی از عینک استفاده کنید که وزن آن روی بینی شما نباشد بدین منظور میتوانید وسط عینک را با چسب به پیشانی خود بچسباند .

۱۰- یک هفته بعد از عمل جهت برداشتن قالب روی بینی که اصطلاحاً به آن گچ طبی گفته میشود به مطب مراجعه خواهید کرد. باید مراقب باشید درطی این مدت پانسمان روی بینی شما خیس نشود لذا برای استحمام باید به وسیله دوش دستی از گردن به پایین را بشویید و بعد بخوابید تا شخص دیگری موهای شما را بشوید بدون اینکه پانسمان شما خیس شود .

۱۱- تا سه هفته بعد از برداشتن قالب روی بینی ( گچ طبی ) حدودا هر ۵ روز یکبار برای تعویض چسب به مطب مراجعه خواهید کرد اگر به هر دلیل امکان مراجعه ۵ روز یکبار شما وجود ندارد به شما آموزش داده خواهد شد تا خودتان هر ۵ روز یکبار چسب را عوض کنید.
۱۲- شنا یا فعالیتهایی که احتیاج به فعالیت زیاد دارد تا دو هفته ممنوع است . شیرجه و اسکی تا دو ماه مجاز نیست . ورزش هایی که احتمال تصادم در آنها وجود دارند تا ۴ ماه نباید انجام شود .

آنچه که باید در مورد عمل زیبایی بینی بدانید

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

عمل زیبایی بینی بدون اغراق شایع‌ترین عمل زیبایی در جهان و ایران است.

درباره‌ی تکنیک‌های جراحی و مسائل تخصصی، مطالب فراوانی در دسترس عموم قرار گرفته است. آنچه در اینجا به آن می‌پردازیم. بیشتر، از دیدگاه عملی و نحوه برخورد پزشک با بیمار و بیمار با پزشک است و اینکه چه بیمارانی نیاز به عمل جراحی دارند. به عبارت دیگر، آنچه که مهم است: این است که بیماران باید به طور ساده و بدون استفاده از لغت‌ها و اصطلاح‌های دشوار پزشکی با این عمل آشنا شوند و از کم و کیف آن اطلاع نسبی حاصل کنند. عمل جراحی رینوپلاستی، اولین بار در سال ۱۸۰۰ میلادی در اروپا انجام شد. البته شواهدی در دست است که تاریخچه این عمل، به هزاران سال قبل بر می‌گردد و تاکنون هر ساله شاهد پیشرفت تکنیک‌های عمل جراحی بوده ایم.

بینی، برجسته ترین عضو صورت است و در زیبایی صورت نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند.
بیماران را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:
۱- بیمارانی که از شکل بینی خود «ظاهر بینی» ناراضی هستند.
ممکن است این نارضایتی در اثر شکستگی، مادرزادی، ارثی یا در اثر تغییرهای هورمونی زمان بلوغ ایجاد شده باشد ولی عملکرد کار بینی، به عنوان یک عضو دستگاه تنفسی عبارتند از: عبور دادن، گرم کردن، مرطوب کردن و تصفیه کردن هوا و رساندن آن به ریه طبیعی است. هر کدام از این کارها به صورت مجزا توسط ارگان های ظریف داخل بینی مانند توربینه‌ها، موهای داخلی و ستیبول و ترشح‌های مخاطی بینی انجام می‌شود. اینجاست که جراح باید ظرافت این عضو منحصر به فرد را مدنظر قرار دهد و در عمل جراحی عملکردی، عمل بینی را حفظ کند. گرچه بینی عضو پویایی نیست ولی راهی برای عبور مولکول‌های بویایی و رسیدن آن به پیاز بویایی در کف و جلوی مغز است.

۲- بیمارانی که از شکل بینی‌شان ناراضی هستند و مشکل های دیگری مانند انحراف بینی، بزرگی توربینه‌ها و …. باعث اختلال عملکرد بینی‌شان شده است، به عبارت دیگر دچار مشکل منفی و اختلال بویایی و … هستند، فانکشتال رینوپلاستی گزینه‌ی مناسبی است. گفتنی است که عمل R، F «فانکشتال رینوپلاستی» علاوه بر ایجاد شکل و ظاهری مطلوب، تنفس را بهتر و بویایی را نیز بهبود می‌بخشد.
البته عموم افراد این تصور را ندارند. سن عمل جراحی، ۱۸ سال و بالاتر است. البته برای خانم‌ها ۱۷ سال مدنظر است. با اینکه محدودیت سنی خاصی بعد از آن وجود ندارد ولی بهتر است در دهه سنی ۶-۵ و بالاتر انجام نشود.

برخورد اولیه پزشک و بیمار، به صورت جلسه مشاوره است. در این جلسه مشاوره، بیمار یک لیست از سؤال ها را که راجع به سابقه شخصی، فامیلی، عادت‌ها و بیماری‌های خاص است، جواب می‌دهد و مورد معاینه دقیق پزشک قرار می‌گیرد.

نظرها و سؤال‌ها در مورد عمل جراحی مطرح و توسط پزشک پس از تجزیه و تحلیل پاسخ داده می‌شود.
پزشک به روحیه‌ی بیمار و انتظارهای وی از عمل و تصور او از عمل جراحی واقف می‌شود.
* مسئله‌ی مهم، ایجاد ارتباط صحیح میان بیمار از یک طرف و ایجاد اعتماد به پزشک از طرف دیگر و مناسب بودن بیمار از هر نظر برای انجام عمل F.R است.
برای بیمار و همراهان او، مراقبت‌های قبل و بعد از عمل از جمله نکشیدن سیگار، نحوه تغذیه و دیگر مراقبت‌های بعد ازعمل توسط پزشک شرح داده می‌شود.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »