سوالات در مورد جراحی بینی(۳)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * عمل جراحی چقدر به طول می کشد؟ مدت زمان بستری چقدر است؟

عمل جراحی بر حسب مورد بین ۵/۱ تا ۳ ساعت و معمولا حدود ۲ ساعت طول می کشد. مدت زمان بستری معمولا ۱۲ ساعت است. اکثر بیماران روز بعد از عمل می توانند به منزل بروند.

* مکان انجام عمل جراحی کجاست ؟ آیا انجام عمل در مطب مقدور است ؟
عمل جراحی در بیمارستان یا مرکز مجهز اعمال جراحی محدود که از هر نظر برای انجام چنین اعمالی مناسب است انجام خواهد شد. انجام عمل جراحی زیبائی بینی در مطب اگرچه از نظر علمی مردود نیست، اما مورد قبول اکثریت جراحان پلاستیک نمی باشد و توصیه نمی شود.بعلاوه با خطراتی همراه است.

* آیا انجام عمل نیاز به بیهوشی عمومی دارد؟ آیا در صورت تمایل امکان انجام عمل با بیحسی موضعی وجود دارد ؟
بلی .انجام عمل جراحی با بیهوشی عمومی هم برای بیمار و هم برای جراح بسیار راحت تر است. انجام عمل با بیحسی موضعی فقط در موارد نادر ممکن است انجام شود و بطور کلی روش مطلوبی نسیت.

* آیا برای افراد ساکن در شهرستانها یا خارج از کشور ، انجام این عمل در تهران مقدور است ؟
بله . ولی حداقل تا ۵ روز بعد از عمل باید در تهران باشند و توسط جراح ویزیت گردند.

* آیا برای این عمل ممنوعیتی هم وجود دارد ؟
در مواردی که عمل جراحی و بیهوشی به هر دلیل برای بیمار خطرناک باشد ، انجام عمل ممنوع است. ابتلا به برخی بیماریها ی مادرزادی یا اکنسابی و مصرف مداوم برخی داروها امکان عمل جراحی زیبائی بدون عارضه را منتفی ساخته و د رچنین مواردی فرد باید از عمل زیبائی منع گردد.انجام عمل در خانمهای باردار و یا شیرده توصیه نمی شود.

* آیا وجود آلرژی در فرد ، بر عمل جراحی تاثیر گذار است ؟
آلرژی تاثیر چندانی در نتیجه عمل جراحی زیبائی ندارد ولی بهتر است در اوج حالت آلرژی عمل نشود یا حداقل قبل از عمل با دارو کنترل شود. آلرژی فرد با عمل جراحی بهبودی نخواهد یافت وگاهی بطور موقت بدتر هم می شود.

* شدت و نحوه تغییراتی که بر روی بینی انجام می شود ، به انتخاب بیمار است یا صلاحدید جراح ؟
اگرچه جراح بطور حتم به درخواست بیمار در مورد نحوه تغییرات بینی توجه می کند ، اما تنها تغییراتی را بر روی بینی اعمال خواهد کرد که اولا از نظر جراحی مقدور باشد و ثانیا با معیارهای زیبائی وسلامتی صورت و بینی مغایرت نداشته باشد.

* آیا انتخاب «مدل» برای عمل از روی آلبوم یا عکس دوستان و هنرپیشگان و … مفید است ؟
خیر . بینی هر فرد خصوصیاتی دارد که باسایر افراد کاملا متفاوت است و به تعداد تمام افراد روی کره زمین تنوع شکل و حالت بینی وجود دارد. همین خصوصیات موجب می شود که میزان و نحوه تغییراتی که می توان دربینی دو فرد مختلف بوجود آورد ، یکسان نباشد . از طرفی شکل و فرم بینی باید با سایر اجزاء چهره هماهنگ باشد. جراح پلاستیک ، بینی هر فرد را با در نظر گرفتن خصوصیات و هماهنگی با سایر اجزاء صورت زیبا می کند و بنابراین انتخاب مدل از روی عکس کمکی نخواهد کرد.

* تورم و کبودی عمل چه زمانی محو می شود ؟ شکل نهائی بینی چه زمانی مشخص می شود ؟
کبودی ناشی از عمل معمولا پس از حداقل ۲ هفته محو خواهد شد. برطرف شدن ورم زمان زیاد تری لازم دارد و عموما چند ماه تا یکسال طول می کشد و پس از آن شکل نهائی بینی مشخص می شود . در بینی های «گوشتی» این زمان تا ۳ سال ممکن است طول بکشد.

* آیا شکل بینی پس از عمل به مرور زمان تغییر می کند ؟
بلی . با گذشت زمان عموما نوک بینی کمی به سمت پایین تمایل پیدا خواهد کرد و به همین دلیل جراح در حین عمل نوک بینی را « سربالاتر» از حد مطلوب تنظیم می کند تا با مرور زمان به وضعیت مطلوب برسد. در بینی هائی که انحراف شدید تیغه وجود داشته و با جراحی اصلاح شده است ، ممکن است پس از عمل و با گذشت زمان به درجاتی انحراف تیغه بینی بازگشت کند و افراد باید به این نکته توجه داشته باشند.

* «بهترین » و «بدترین» نوع بینی برای عمل جراحی زیبائی کدام است ؟
بهترین نوع بینی برای اعمال زیبائی مواردی است که پوست بینی نازک بوده و عیوب بینی بیشتر در سطح پشتی آن متمرکز باشد. نوک بینی چربی زیادی نداشته باشد و غضروفهای بینی قوی باشند. بالعکس ، بد ترین موارد برای عمل در بینی هائی است که پوست ضخیم ، چربی زیاد در نوک و غضروفهای ضعیف داشته باشند که در اصطلاح به «بینی گوشتی » معروف است. نتایج عمل این نوع بینی اغلب برای فرد نا امید کننده است.

* نحوه بستری شدن فرد قبل از عمل چگونه است ؟
پس از دریافت برگه بستری از جراح ، باید در روز عمل و رأس ساعتی که به شما گفته شده به محل عمل مراجعه کرده و بستری گردید. بدیهی است که عمل اشخاص به ترتیبی که جراح شما زمانبندی کرده است انجام خواهد شد و نباید از این نظر نگران باشید.

* توصیه ها و ملاحظات شب قبل و روز عمل کدام است ؟
در ۲۴ ساعت قبل عمل حتما خوب بخوابید (بویژه مسافران ) .در صورتی که عمل شما صبح است ، شب قبل از عمل شام سبکی میل کرده و پس از آن هیچ چیز دیگری (حتی آب ) میل نکنید. اگر عمل بعد ازظهر است ، پس از صرف صبحانه سبک در صبح زود ، کاملا ناشتا بمانید. در هرصورت قبل از عمل حداقل ۸ ساعت باید ناشتا باشید. بهتر است قبل از بستری دوش بگیرید و صورت خود را با صابون ملایم بشوئید .

از دستکاری بینی ، تراشیدن موهای بینی ، فشار دادن جوشها و ….. خودداری کنید. هیچگونه مواد آرایشی بکار نبرید. لاک ناخنها را کاملا پاک کنید ( حتی لاکهای بی رنگ ) . هیچگونه وسیله فلزی اعم از حلقه ، النگو ، گردنبند ، گوشواره و سایز زیور آلات بکار نبرید. اگردندان مصنوعی ( به شکل پروتز و غیره ) یا دندان لق در دهان دارید و یا وسیله فلزی در بدن دارید که قابل خارج کردن نیست ( دریچه مصنوعی قلب ، مفصل مصنوعی و زیور آلاتی که قابل خارج کردن نیست ) حتما به پرستار خود اطلاع دهید. خانمها اگر در دوران عادت ماهانه هستند و یا مشکوک هستند که باردار باشند حتما به پزشک خود قبل از عمل اطلاع دهید.

*آیا در صورتی که به دلیلی شخص دارو مصرف می کند ، باید آن را قبل از عمل قطع کند ؟
قطع یا ادامه دارو باید با نظر جراح شما باشد و حتما در این مورد از وی سوال کنید.

* مصرف چه داروهائی را باید حتما به اطلاع پزشک رسانید ؟
بطور کلی همه داروهائی که فرد مصرف می کند باید به اطلاع پزشک وی برسد ولی برخی داروها اهمیت بیشتری دارند که باید جراح حتما ازآن آگاهی یابد. این موارد عبارتند از : داروهای ضد انعقاد ( وارفارین ) ، داروهای رقیق کننده خون (آسپرین ، دیپریدامول ، بروفن و داروهای مشابه ) ، داروهای قلبی ، داروهای فشارخون ، داروهای تیروئید ، کورتون ها ، داروهای شیمی درمانی. اگر به داروی خاصی حساسیت دارید ( مثل پنی سیلین و …… ) حتما اطلاع دهید.

سوالات در مورد جراحی بینی(۲)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 * آیا اصلاح انحراف تیغه بینی و یا برداشتن « پولیپ » باعث زیبا تر شدن بینی هم می شود ؟

خیر . انجام این اقدامات تنها باعث بهبود تنفس از راه بینی می شودو معمولا با تغییر شکل محسوسی در بینی همراه نیست. اگر شخص خواهان زیباتر شدن بینی هم هست ، علاوه بر موارد فوق باید جراحی زیبائی هم برای وی انجام شود.

* در مواردی که خود بینی یا تیغه آن انحراف شدیدی به یک سمت دارد آیا با عمل جراحی بطور کامل اصلاح می گردد ؟
انحراف شدید بینی یا تیغه آن تا حد زیادی با جراحی قابل اصلاح است ، اما هیچگاه ۱۰۰% و بطور کامل اصلاح نمی گردد و درجات بسیار خفیفی از انحراف ممکن است باقی بماند که بلافاصله یا مدتی بعد از عمل خود را نشان خواهد داد.

* آیا ممکن است انحراف تیغه بینی پس از عمل « عود » کند ؟
از آنجا که غضروف تیغه بینی یک بافت زنده و در حال ترمیم و بازسازی خود است ، ممکن است بعد از اصلاح انحراف تیغه بینی و با رشد مجدد غضروف ، به درجاتی مجددا به یک سمت تمایل بیشتری پیدا کند و در نتیجه تیغه بینی از حالت کاملا صاف خارج گردد. این « عود » انحراف تیغه بینی ، قابل پیش بینی نیست و از مواردی است که لازم است شخص قبل از اقدام به عمل از آن آگاهی یابد. « عود » انحراف ، معمولا در حدی نیست که نیاز به عمل مجدد داشته باشد ، اما ندرتا ممکن است جراحی مجدد را بطلبد.

* آیا پرداخت تمام یا قسمتی از هزینه های این عمل با دفترچه بیمه یا بیمه مکمل مقدور است ؟
خیر . عمل جراحی زیبائی بینی در ایران ( و تقریبا تمام دنیا ) تحت پوشش هیچ نوع بیمه ای قرار ندارد و کلیه هزینه های این عمل ( اعم از بستری ، بیهوشی ، جراحی ) باید توسط خود بیمار پرداخت شود.در صورتی که اقدامات درمانی از قبیل برداشت پولیپ یا اصلاح انحراف تیغه بینی برای بیمار انجام شده باشد، ممکن است قسمتی از هزینه های عمل که مربوط به این موارد باشد ، تحت پوشش بیمه قرار گیرد اما هیچ تضمینی در این مورد وجود ندارد

* آیا ممکن است بینی نیاز به عمل مجدد پیدا کند ؟ آیا عمل مجدد رایگان است ؟
در صورتی که بینی توسط فرد مجربی مورد عمل قرار گیرد ، اکثرا نیاز به عمل مجدد یا تکمیلی نخواهد داشت . اما با اینحال ممکن است در صورت وجود برخی شرایط ( مثل انحراف شدید تیغه بینی ) و یا پیش آمد برخی عوارض نادر ، بینی نیاز به عمل مجدد یا « روتوش » در آینده پیدا کند. در این موارد هزینه های بستری در بیمارستان بر عهده خود بیمار است . بسته به شرایط و علت عمل ممکن است هزینه جراحی برای بیمار کمتر یا رایگان باشد.

* در صورتی که نتیجه عمل برای شخص مطلوب نباشد یا دچار عارضه شود به چه کسی باید مراجعه کند ؟
در صورتی که پزشک وی از افراد واجد صلاحیت در زمینه جراحی زیبائی بینی است ، در قدم اول باید به خود او مراجعه کند تا در صورت امکان ، مشکلاتشان برطرف گردد. در صورتی که پزشکش نتواند ایشان را راضی کند ، با صلاحدید او باید به جراحان باتجربه تر در این زمینه ارجاع گردد. باید دقت کرد که متاسفانه بسیاری از جراحان از پذیرش بیمارانی که توسط افراد بی تجربه مورد عمل قرار گرفته و دچار عارضه شده اند خودداری می کنند و در اینگونه موارد بیماران دچار بلاتکلیفی و سرگردانی می گردند که آسیبهای روحی آنان را دوچندان می کند. از طرفی اصلاح کامل این قبیل عوارض ، اغلب مقدور نیست و به حرف جراحانی که قول اصلاح ۱۰۰ % این نوع بینی ها را می دهند باید با دیده شک نگریست.

* اگر بینی توسط فردی که فاقد آموزش و مهارت کافی در این زمینه است مورد عمل قرار بگیرد و دچار عارضه یا بد شکلی شود ، می توان به راحتی با انجام عمل مجدد آن را زیبا نمود یا به حالت اولیه برگرداند ؟
خیر . اصلاح نمودن و یا زیبا نمودن بینی در چنین مواردی ( بدلیل اینکه جراح اول از اصول علمی پیروی نکرده و ممکن است ذخائر بینی را از بین برده باشد ) بسیار مشکل و در برخی موارد غیر ممکن است. این موضوع اهمیت دقت در انتخاب جراح را برای کسی که تمایل به جراحی زیبائی بینی دارد بیشتر می کند.

* آیا فصل خاصی برای انجام این عمل توصیه می شود ؟
فصل ها تاثیر چندانی در نتیجه عمل ندارند . افرادی که در زمستان زیاد دچار سرماخوردگی می شوند بهتر است در فصل دیگری جراحی شوند. همچنین افرادی که آلرژی فصلی دارندبهتر است در فصلی که آلرژی ندارند عمل شوند . از طرفی افراد گرمایی هم که تحملشان در تابستان کم است ، بدلیل بسته بودن بینی ( بخاطرتامپون ) ، بعد ازعمل بیشتر کلافه میشوند و بهتر است فصل دیگری را انتخاب نمایند.

* چه بررسیها یا آزمایشاتی قبل از عمل لازم است ؟
قبل از عمل انجام یک سری آزمایشات خون که توسط جراح شما تجویز خواهد شد الزامی است. فتوگرافی ( عکس با دوربین عکاسی معمولی ) حتما باید انجام شود . اگر قبلا فتوگرافی انجام داده اید، آن را به جراح خود نشان دهید. در موارد وجود انحراف تیغه بینی و یا مشکلات تنفسی ممکن است با صلاحدید جراح شما رادیوگرافی یا سی تی اسکن درخواست گردد.

* چه ملاحظات یا شرایطی برای دوران قبل از عمل وجود دارد ؟
قبل از عمل باید جواب آزمایشات و نیز فتوگرافی حتما به رؤیت جراح شما رسیده باشد. مصرف آسپرین و استعمال دخانیات حد اقل دو هفته قبل از عمل قطع گردد. خانمها نباید در دوران عادت ماهیانه یا دوران بارداری باشند. در دوران قبل عمل فرد نباید سرماخوردگی ، تب خال ، کورک یا جوش چرکی بزرگ روی بینی داشته باشد.

* آیا در دوران قبل از عمل توصیه های تغذیه ای خاصی وجود دارد ؟
بلی . برای کاهش کبودی و خونریزی توصیه می شوداز حداقل یک هفته قبل ، میوه و سبزی تازه فراوان استفاده شود و مصرف آجیل و مغز تخمه ، فندق ، پسته و … کاهش یابد ( بخاطر تاثیر سوء در انعقاد خون ) . افراد کم خون بهتر است از ۲ ماه قبل عدس و اسفناج بیشتری مصرف کنند .

سوالات در مورد جراحی بینی(۱)

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 آیا عمل جراحی زیبائی بینی در دنیا عمل شایعی است ؟

بله . در ایران شایعترین عمل زیبائی است و در کل دنیا از جمله اعمال جراحی زیبائی شایع می باشد.

«راینوپلاستی» یعنی چه ؟ آیا با عمل جراحی زیبائی بینی تفاوتی دارد ؟
راینوپلاستی در اصل شامل دو قسمت« راینو» به معنی بینی و « پلاستی» به معنی شکل دادن و فرم دادن است . سابقه این نوع عمل به شکل غیر زیبائی به چند قرن قبل برمیگردد ولی عمل جراحی زیبائی بینی به شیوه امروزی حدود چند دهه میباشد .امروزه عبارت راینوپلاستی مترادف با عمل جراحی زیبائی بینی بکار می رود.

چرا تقاضا برای عمل جراحی زیبائی بینی زیاد است ؟
بینی تنها عضو بدن است که بیشترین عرضه نمایش را دارد و تحت هر شرایطی در معرض دید همگان است. جلوترین عضو صورت است و مرکزیت صورت را هم تشکیل میدهد. از این رو جای تعجبی ندارد که فرد توجه زیادی به شکل بینی خود معطوف دارد و در مواردی که نازیبا باشد ، متقاضی اصلاح و زیبا ساختن آن باشد.

آیا اقدام به جراحی زیبائی بینی کار نادرستی است ؟ چرا برخی افراد نظر بدی نسبت به کسانی دارند که متقاضی این عمل هستند ؟
در مواردی که بینی شخصی بوضوح نازیبا ، بد شکل و دارای انحراف شدید باشد و عیوب آن با جراحی قابل اصلاح باشد ، اقدام به جراحی زیبائی بینی به شرطی که آگاهانه و با علم و اطلاع کامل و رعایت شرایط این عمل باشد ، در ایجاد یک بینی زیبا تر با نمای « طبیعی » مفید خواهد بود. ولی در مواردی که درخواست این عمل صرفا به دلایل غیر منطقی از قبیل « مد» و « چشم و هم چشمی» و یا « پیشنهاد و نظر اطرافیان» بوده ونیز در مواردی که بینی فرد عیب مهمی نداشته باشد ، اقدام به این عمل نادرست بوده و حاصلی جز پشیمانی در بر نخواهد داشت.

آیا انجام عمل جراحی زیبائی بینی ، بر کارکرد ( فیزیولوژی ) بینی تاثیر نامطلوبی دارد ؟
در صورتی که این عمل بجا و توسط فردی که علم و آموزش و تجربه کافی این عمل را دارد انجام شود ، بر کارکرد بینی تاثیر سوئی نخواهد نداشت و در مواردی که تیغه بینی انحراف داشته باشد ، باعث بهبود تنفس نیز خواهد شد. اما انجام همین عمل توسط افراد بدون صلاحیت ، آسیبهای غیر قابل جبرانی بر عملکرد بینی وارد خواهدکرد.

برا ی انجام جراحی زیبائی بینی به چه کسانی باید مراجعه کرد ؟
دانش پزشکی و جراحی در کنار آشنائی با فیزیولوژی و آناتومی بینی بهمراه تفکر زیبائی و علم و مهارت و تخصص جراحی زیبائی، همه ستون های عمارتی را تشکیل میدهندکه سقف اعتماد طالب جراحی زیبائی بینی باید برآن بنا نهاده شود.

دانستن فیزیولوژی بینی و بیماریهای آن به تنهائی ملاکی بر دانستن جراحی زیبائی بینی نیست و ازطرفی صرف دانستن روش جراحی و تشریح استخوان و غضروف بینی نیز دردی را دوا نمیکند. باید علم و دانش ، تخصص و آموزش مدون درطول دوره جراحی پلاستیک بهم درآمیخته شود تا از طراحی تا اجرا و به ثمر رسیدن یک ایده ناب مشکلی بوجود نیاید. ازطرفی جراح باید قابلیت کافی در مهار عوارض آنی و درازمدت عمل جراحی را داشته باشد و توانایی شناسایی ذخایرغضروفی و استخوانی لازم برای بازنگری یاعمل مجدد احتمالی در جراحی زیبائی بینی را دارا باشد.

آیا عمل جراحی زیبائی بینی عمل خطرناکی است ؟
در صورتی که بیمار از هر نظر سالم بوده و مشکلی برای عمل نداشته باشد و عمل در مرکز مجهز و توسط جراح مجربی انجام شود این عمل از جمله اعمال کم خطر بوده و افراد نباید از این بابت نگران باشند.

آیا هرنوع بینی می تواند با انجام عمل جراحی ، زیبا و مطلوب شود ؟
خیر . نتیجه عمل زیبائی در برخی بینی ها بهتر است و در بعضی از بینی ها ، نتیجه عمل مطلوب نیست. آگاهی بیمار از این موضوع و مشاوره کامل وی با جراح خوددر این زمینه اهمیت بسزائی دارد. بطور مثال بینی های با پوست ضخیم ، چربی زیاد و غضروفهای ضعیف ( که در اصطلاح عوام به بینی « گوشتی» معروف است ) با عمل جراحی ، بسیار کم تغییر شکل می یابند. این نوع بینی ها بعد از عمل دچار ورم شدیدی می شوند و برطرف شدن این ورم گاهی تا ۳ سال زمان لازم دارد. اغلب افرادی که دارای این نوع بینی هستند ، از نتیجه عمل راضی نخواهند بود.

سن مناسب انجام این عمل چقدر است ؟
جراحی زیبائی بینی را در مرد و زن پس از بلوغ( در خانمها پس از ۱۶ سال و در آقایان پس از ۱۸ سال) می توان انجام داد ولی پس از آن ، محدودیت سنی خاصی ندارد. بهترین سن برای جراحی زیبائی بینی شاید ۲۰-۱۸ سال باشد یعنی در شرایطی که هنوز پوست بینی با شرایط جدید خو نگرفته است.

آیا برای افراد میانسال یا مسن انجام این عمل ممنوع است ؟
با افزایش سن میزان تطابق پوست بینی با شرایط جدید زیر پوست کم میشود و به همین نسبت از میزان موفقیت عمل جراحی کاهش می یابد.به طور مثال در سن ۵۰ سال و بالاتر بدلیل کاهش قدرت ارتجاعی پوست ، شکل پذیری بینی شدیداٌ کاهش می یابد. علاوه بر آن با افزایش سن به دلیل احتمال بروز بیماریهای قلبی و عروقی و موارد دیگر نظیر افزایش خطر بیهوشی ، ممکن است جراح نتواند روش مناسب را به کار بگیرد.

چرا بعضی از افراد ازنتیجه این عمل راضی نیستند ؟
در اکثر موارد علت این موضوع این است که بیمار با علم و اطلاع کامل اقدام به این عمل ننموده است و با پزشک خود در مورد نتیجه عمل مشاوره کافی نداشته است و یا به سخنان پزشکان مشاور دل نسپرده اند. اغلب این افراد دیدگاه درستی نسبت به عمل جراحی زیبائی نداشته و با تصورات غیر واقعی می پنداشته اند که هر نوع بینی را با جراحی می توان زیبا نمود. در برخی موارد هم این افراد توسط پزشکانی که فاقد تخصص و تجربه در این زمینه بوده اند مورد عمل قرار گرفته اند و بالطبع نتیجه مناسبی هم عایدشان نشده است.

جراحی، دندانپزشکی و بارداری بعد از عمل جراحی بینی

 جراحی ، دندانپزشکی و بارداری بعد از عمل

• توصیه می شود جراحی های غیر اورژانس که در محدوده بینی نباشند حداقل یک ماه با عمل رینوپلاستی فاصله داشته باشند.

• بهتر است اقدامات دندانپزشکی و ارتودنسی حداقل با فاصله ۶ ماه ( و در موارد ضروری ۳ ماه ) از زمان عمل جراحی بینی انجام شوند.

• عمل لیزیک چشم با فاصله یک ماه از عمل بینی بلامانع است.

• خانمهایی که قصد بارداری بعد از عمل دارند ، بهتر است حداقل با فاصله شش ماه از زمان عمل بینی باردار شوند.

مواردی که جای نگرانی ندارد
• بلافاصله بعد از عمل و تا زمان خارج کردن تامپون ، بینی شما بسته است و بناچار باید از راه دهان تنفس کنید. این امر ممکن است باعث خشکی دهان گردد که جای نگرانی ندارد.

• پس از خارج شدن تامپون ( فتیله ) ، تنفس از راه بینی بطور موقت بهبود می یابد ، ولی مجددا به علت تورم ممکن است تا ۳-۲ هفته تنفس از راه بینی کمی دشوار و با احساس گرفتگی همراه باشد که بعدا بهبود خواهد یافت.

• تورم و کبودی بعد از عمل ادامه می یابد و تا ۷۲-۴۸ ساعت پس از عمل به حداکثر می رسد.کبود شدن پلکها و خونریزی های کوچک در سفیدی چشم ها غیر معمول نیست و جای نگرانی ندارد.

• خروج ترشحات مختصر خونی ( حداکثر چند قطره ) از بینی یا وجود ترشحات خونی در حلق و گلو ، برای ۴-۳ روز بعد از عمل طبیعی است. ممکن است لازم شود ، پانسمان کوچک جلوی بینی را چندین بار تعویض نمائید. با قطع ترشحات می توانید این پانسمان کوچک را بردارید.

• احساس گرفتگی مختصر بینی و دشوار شدن نسبی تنفس از راه بینی بعد از عمل طبیعی است و به مرور زمان بهبود می یابد. نیازی به مصرف دارو یا قطره یا اسپری نیست. در صورتی که گرفتگی بینی به حدی شدید است که تنفس از راه بینی غیرممکن است ، به پزشک خود اطلاع دهید.

• سوراخهای بینی در سه ماه اول بعد عمل ممکن است قرینگی قبل از عمل را نداشته باشند که جای نگرانی ندارد.

• به علت کوچک شدن ابعاد بینی و فعالیت غدد چربی پوست ، معمولا پوست بینی بعد از عمل چرب تر از قبل خواهد بود که به مرور زمان اصلاح خواهد شد. این افزایش چربی بهمراه تورم بعد از عمل باعث می شود که بینی « براق تر » از معمول به نظر برسد که نباید باعث نگرانی شما گردد.

• پوست بینی ، نوک بینی، لب بالا و ندرتا دندانهای پیشین فک فوقانی ممکن است بعد از عمل کرخت و کم حس احساس شوند. این مساله جای نگرانی ندارد و به مرور زمان ( معمولا ظرف چند ماه ) برطرف خواهد شد.

• بعد از عمل هنگام خندیدن یا صحبت کردن ممکن است احساس کنید که بینی شما « سفت » و « خشک » است و حالت ارتجاعی قبل از عمل را ندارد. این موضوع برای کسی جلب توجه نمی کند و با گذشت زمان بهبود خواهد یافت.

• بعد از برداشتن قالب ( اسپلینت ) بینی ، ممکن است بینی قدری ورم کند و شکل آن نسبت به قبل متفاوت به نظر برسد . این موضوع جای نگرانی ندارد و به مرور زمان به حالت طبیعی بر خواهد گشت.

• جوش زدن پوست بینی بعد از عمل ، اغلب ناشی از حساسیت به آنتی بیوتیک ، حساسیت به چسب ، عدم مراقبت پوست در زمان وجود قالب بینی و استرس بیمار است. در صورتی که خفیف باشد خوبخود بهبود می یابد. در موارد شدید باید با متخصص پوست مشاوره نمائید.

تحرک و ورزش بعد از عمل جراحی بینی

 • در ۱۲ ساعت اول بعد از عمل ، حتی الامکان از تخت خارج نشوید . در صورت اجبار ، حتما با کمک دیگران و بسیار آهسته اینکار را انجام دهید . احتمال اینکه پس از ایستادن دچار سرگیجه شوید و به زمین بیفتید زیاد است.

 

• در ۳ هفته اول بعد از عمل از انجام فعالیت های ورزشی سنگین ( که ضربان قلب شما را تند کند ) و نیز خم شدن به جلو و یا بلند کردن بار بیش از ۵ کیلوگرم خودداری کنید. در پایان هفته سوم به تدریج می توانید فعالیت های معمول را از سر بگیرید.

• از هفته ۴ تا ۶ بعد از عمل می توانید ورزشهای بدون برخورد ( نرمش ، دو ، کوه نوردی سبک ، پینگ پونگ و …. ) را انجام دهید. انجام ورزشهای دارای برخورد ( فوتبال ، والیبال
، ورزشهای رزمی ، …. ) تنها پس از گذشت حداقل شش ماه از عمل مجاز است.

شستشو و استحمام
• شتشوی بدن از گردن به پائین از ۳-۲ روز بعد از عمل مجاز است. سر را می توان ۵ روز بعد از عمل شست به شرطی که صورت و بویژه چسب و قالب بینی مرطوب نگردد. پس از برداشته شدن قالب بینی ( روز دهم ) ، شستشوی صورت نیز بلا مانع خواهد بود.

• پس از خارج شدن تامپون ( فتیله ) ، بینی خود را با سرم نمکی به آهستگی و بدون دستکاری و با استفاده از سرنگ تمیز ( بدون سوزن ) شستشو دهید ( روزانه ۳-۲ بار ) . اینکار در تمیز کردن و باز کردن راههای هوائی بینی مفید است.

• پس از برداشته شدن قالب ( اسپلینت ) بینی ، می توانید داخل لبه سوراخ های بینی را با گوش پاک کن مرطوب به آهستگی تمیز کرده و با پماد آنتی بیوتیک ( جنتامایسین چشمی یا اریترومایسین چشمی ) چرب کنید. هرگز گوش پاک کن را فراتر از حد پنبه دار آن بداخل سوراخهای بینی فرو نبرید.

• پس از برداشته شدن کامل قالب ( اسپلینت ) و چسب ، می توانید پوست بینی را با صابون ملایم شستشو دهید. در صورت خشکی پوست بینی می توانید از کرمهای مرطوب کننده استفاده کنید. استفاده از مواد آرایشی روی پوست بینی مانعی ندارد.

شنا ، سونا
• بهتر است تا دو ماه پس از عمل از شنا در استخر حاوی آب کلر دار ( مثل استخر های عمومی ) خودداری گردد ، چون کلر آن ممکن است به بینی آسیب برساند.

• بدلیل بی حس بودن بینی و امکان سوختگی ، استفاده از سونای خشک یا تر ، تا دو ماه پس از عمل توصیه نمی شود.

خونریزی
• در صورت بروز خونریزی روشن و شدید از بینی ( به نحوی که مجبور شوید پانسمان جلوی بینی را زود تر از هر نیم ساعت تعویض کنید ) اقدام زیر راانجام دهید : خونسردی خود را حفظ کرده و آرام بنشینید ؛ با دو انگشت دو طرف بینی را گرفته و فشار دهید و سر خود را به بالا و عقب خم کنید. حدود ۱۵ دقیقه صبر کنید. با اینکار در اکثر موارد خونریزی کنترل خواهد شد و جای نگرانی ندارد.

در صورتیکه خونریزی با این روش کنترل نشود و یا پس از توقف ، مجددا شروع شود، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.در صورتیکه خونریزی کنترل شد ، اصراری بر تمیز کردن فوری بینی و خارج کردن لخته های خون نداشته باشید . اینکار موجب خونریزی مجدد می گردد. بهتر است حداقل چند ساعتی بینی را دستکاری نکنید.

پرسش و پاسخ در مورد جراحی زیبایی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 چه کسانی شرایط عمل زیبایی بینی را دارند؟

بطور کلی تمام کسانی که از نظر قلب و ریه و دیگر اعضای حیاتی سالم هستند می توانند تحت عمل جراحی بینی قرار گیرند.

چه عوارضی این عمل می تواند داشته باشد؟
معمولا عمل رینوپلاستی عارضه مهمی ندارد.اگر عمل به درستی و به دست جراح باسواد و باتجربه انجام شود اعمال طبیعی بینی حفظ شده و عارضه ای به جا نمی گذارد.

چه مدت طول می کشد تا بهبودی کامل حاصل شود؟
مدت بستری شدن در بیمارستان یک روز است و در عرض سه تا چهار روز شخص بهبود می یابد.

آیا محدودیت سنی وجود دارد؟
بطور کلی عمل جراحی زیبایی بینی را تا سن پانزده سالگی انجام نمی دهیم مگر اینکه شخص مشکل تنفس داشته باشد.معمولا این عمل از سن پانزده سالگی تا سنین بالا (شصت سالگی)انجام می شود.

آیا این عمل همراه با درد است؟
خیر.به طور کلی در هیچ کدام از مراحل این عمل دردی ندارد.

کبودی و تورم بعد از عمل بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

ـ در ۷۲ ساعت اول بعد از عمل می توانید برای کاهش تورم و کبودی از کمپرس سرد ( یخ خرد شده پیچیده شده درون پارچه یا پد های مخصوص همینکار که درون فریزر گذاشته شده و داخل پارچه پیچیده شده ) در اطراف بینی استفاده کنید. هرگز یخ را مستقیما روی پوست صورت نگذارید. روی قالب ( اسپلینت ) بینی بهیچ وجه فشار وارد نکنید و آن را مرطوب یا خیس نکنید.

ـ عوامل موثر درافزایش کبودی بعد از عمل عبارتند از : عدم بی حرکتی سر و تکان دادن مداوم سر ، مصرف داروهای موثر در انعقاد خون قبل از عمل ، تهوع و استفراغ و زور زدن بعد عمل ، بیماریهای انعقاد خون ( که ممکن است در آزمایشات معمولی تشخیص داده نشود ) ، همزمان شدن عمل با دوران عادت ماهانه در خانمها

ـ مقدار زیادی از تورم بینی ظرف چند هفته اول بعد از عمل مرتفع می گردد ، اما برطرف شدن کامل ورم بینی ( بویژه ورم نوک بینی که آخر از همه رفع می شود ) و مشخص شدن شکل نهائی بینی به حداقل یک سال زمان نیاز دارد.در بینی های به اصطلاح « گوشتی » این زمان ممکن است تا ۳ سال هم برسد.

تامپون بینی ـ بخیه ها ـ چسب و قالب بینی
ـ زمان خارج کردن تامپون ( فتیله ) بینی بسته به تصمیم جراح شما بین ۱ تا ۳ روز بعد از عمل خواهد بود . خارج کردن تامپون ( فتیله ) حتما باید توسط پزشک شما یا توسط پرسنل آموزش دیده در این زمینه که مورد تائید جراح شما است در مطب یا بیمارستان یا کلینیک انجام شود. از خارج کردن تامپون ( فتیله ) بینی بطور سرخود یا توسط افراد دیگر خودداری کنید ، چون ممکن است منجر به خونریزی بینی گردد.

ـ افرادی که انحراف شدید تیغه بینی داشته اند ، بعد از عمل ممکن است بجای تامپون ، لوله های پلاستیکی خاصی در بینی خود داشته باشند. این لوله ها امکان تنفس از راه بینی را برای فرد مقدور می سازند. این لوله ها بعد از ۱ تا ۳ هفته توسط پزشک شما برداشته خواهد شد. از آنجا که این لوله ها در محل خود ثابت هستند ، از دستکاری آنها خودداری فرمائید.در صورت لخته شدن و انسداد لوله با خون و ترشحات ، بینی خود را با سرم نمکی شستشو دهید تا امکان تنفس مجدد برقرار گردد.

ـ از دستکاری ، برداشتن یا تعویض چسب یا قالب ( اسپلینت ) بینی بدون اجازه پزشک ، خود داری کنید چون ممکن است باعث بد شکلی بینی شما شود. در صورتی که به هر دلیل چسب ها یا قالب ( اسپلینت ) بینی خیس یا از جای خود جدا شد با پزشک خود در میان بگذارید و سرخود اقدامی نکنید.
ـ قالب ( اسپلینت ) بینی ۱۲ ـ ۱۰ روز بعد از عمل برداشته خواهد شد ؛ بعد ازآن بینی شما چسب زده خواهد شد که لازم است پس از ۵ روز ، این چسب ها را خودتان بردارید.

ـ پس از برداشته شدن قالب بینی ، مدت زمانی که لازم است بینی شما چسب داشته باشد معمولا ۵ روز و حداکثر ۱۰ ـ ۷ روز است . بندرت ممکن است جراح شما صلاح بداند که مدت طولانی تری ( که قطعا بیشتر از یک ماه نخواهد بود ) چسب داشته باشید. چسب زدن بیش از زمان لازم فایده ای ندارد و بر شکل بینی تاثیری نخواهد داشت.براین موضوع اصرار نورزید.

ـ در صورتی که پوست شما به چسب حساسیت دارد حتما به پزشک خود اطلاع دهید تا از چسب های مخصوص پوست حساس استفاده کند.
ـ خارش پوست زیر قالب(اسپلینت ) بینی یا زیر چسب معمولا ناشی از عللی مثل جوش زدن پوست زیر چسب ، تعریق زیر چسب و یا حساسیت است. اغلب ۲۴ ساعت پس از تعویض چسب از بین می رود و نیاز به اقدام خاصی ندارد. ندرتا ممکن است به خاطر حساسیت شدید پوستی درمان طولانی لازم شود.

ـ بخیه های درون بینی شما نیازی به کشیدن ندارد و به مرور زمان ( معمولا تا حدود ۴۰ روز بعد از عمل ) خودبخود جدا و خارج می شود که نباید شما را نگران کند. اجسام سفتی که در مدخل بینی احساس می شوند ، مربوط به بخیه های داخلی بینی شما هستند. اینها به مرور زمان برطرف خواهند شد.

ـ در افرادی که مسافر هستند و مجبور به ترک تهران هستند ، قالب ( اسپلینت ) بینی آنها در روز پنجم بعد از عمل تعویض خواهد شد . این افراد می بایست ۷ روز بعد از آن ، قالب ( اسپلینت ) و چسبها را ( پس از خیس کردن آن ) به آرامی خودشان بردارند.

اصول مراقبت های بعد از عمل جراحی زیبائی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 نحوه خوابیدن روی تخت

• در ۷ روز اول بعد از عمل لازم است هنگام خواب سرتان بالاتر از حد معمول قرار گیرد . استفاده از ۲ بالش بجای یکی برای این منظور مناسب است.
• بهتر است به پشت بخوابید و از خوابیدن به شکم پرهیز کنید. در صورت تمایل می توانید به پهلو هم بخوابید ، به شرط آنکه بینی شما با جائی تماس پیدا نکند و تحت فشار قرار نگیرد.البته ممکن است تورم صورت در آن سمت که به طرف پائین بوده است ، بیشتر شود.

تغذیه بعد از عمل
• در ۳-۲ ساعت اول بعد از خروج از اطاق عمل باید ناشتا باشید.
• پس از آن در صورت عدم تهوع و استفراغ تا ۲ ساعت بعدی مختصری آب و با قاشق بنوشید.
• بعد از آن و تا ۲۴ ساعت ، فقط مایعات مصرف کنید. از روز بعد عمل به مدت دوهفته رژیم غذائی معمولی شامل غذاهای نرم داشته باشید . در این مدت از مصرف غذاها و مواد خوراکی سفت که نیاز به جویدن زیاد دارند ( مثل سیب یا هویج) خودداری فرمائید.

• به علت بسته بودن بینی و استرس عمل ، در ۳-۲ روز اول بعد عمل ممکن است بی اشتها باشید ، اما برای جلوگیری از ضعف باید غذا بخورید.
• آب میوه تازه و طبیعی در تسریع ترمیم محل عمل و رفع تورم مفید است . آب میوه مصنوعی ، پاکتی یا قوطی که از بازار تهیه می شود در این موضوع اثر زیادی ندارد. برخلاف آنچه که بطور شایع شنیده می شود ، آناناس مزیتی بر سایر میوه ها ندارد و می توان به جای آن از آب سایر میوه های در دسترس مثل سیب ، پرتقال و .. استفاده کرد.

مصرف داروها
• داروهائی که برای شما تجویز شده حتما بدقت و طبق دستور مصرف کنید. از مصرف سرخود داروهای دیگر یا تمدید دوره مصرف دارو بدون تجویز پزشک خودداری کنید. در صورتی که به داروی تجویز شده حساسیت دارید یا با مصرف آن دچار عوارض شده اید ، بلافاصله با پزشک خود در میان بگذارید.
• فقط درصورت درد ، از داروی مسکنی که برای شما تجویز شده استفاده کنید .

• استفاده از قطره ها یا اسپری های باز کننده بینی ( مثل فنیل افرین و ….) باید فقط با اجازه پزشک معالج باشد. مصرف این داروها بطور روتین ضرورتی ندارد و تنها در موارد استثنا نظیر گرفتگی شدید بینی و عدم امکان تنفس از راه بینی و یا قبل از پرواز با هواپیما وآن هم بطور محدود مصرف می شود.
• چنانچه بعد از ترخیص و مصرف داروها علائمی نظیر تهوع ، استفراغ ، تنگی نفس ، اسهال ، بثورات پوستی ، تب (درجه حرارت زیر زبانی بالای ۳۸ درجه) بروز کرد و یا درصورت بروز درد و قرمزی افزایش یابنده درموضع عمل ، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.

توصیه های بعد از عمل جراحی بینی

تیر ۲, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ۱- حدوداً تا ۵ ساعت بعد از عمل نباید چیزی میل کنید چرا که به دلیل داروهای بیهوشی حرکات معده و روده شما کند است و چنانچه شما چیزی میل کنید باعث بروز حالت تهوع و استفراغ می شود. حدوداً ۵ ساعت بعد از عمل ابتدا کمی آب می آشامید اگر چنانچه مشکلی نداشتید یک ربع بعد مختصری آب میوه خواهید آشامید و بعداز آن میتوانید از غذاهای نرم استفاده کنید و از روز سوم به بعد هر چه خواستید میتوانید میل کنید .

 

۲- باید تا ۲۴ ساعت از کمپرس سرد استفاده کنید . تا وقتی که در مرکز جراحی بستری هستید پرستارما این کار را انجام خواهد داد. وقتی به منزل مراجعه کردید خودتان چند تکه یخ راخرد کرده و داخل کیسه فریزر ریخته و روی صورت ، گونه ها و لب بالا قرار دهید . این کار باعث می شود ورم و کبودی شما به حداقل برسد .

۳- دراز کشیدن بعد از عمل باعث تورم بینی شما میشود لذا سعی کنید بعداز عمل فقط در حد معمول دراز بکشید .
۴- از روز سوم به بعد کارهای سبک مثل کارهای سبک منزل ، کارهای اداری ، کار با کامپیوتر و … .. بلامانع است .
۵- بعد از عمل ، در داخل بینی شما تامپون نخواهد بود لذا بعد از عمل ، درد و ناراحتی نخواهید داشت ولی به هر دلیلی درد داشتید اعم از اینکه ارتباطی به عمل شما داشته باشد و یا خیر فقط از استامینوفن ساده یا کدئینه به عنوان مسکن استفاده نمایید و از خوردن داروهایی مثل بروفن ، ایندومتاسین ، آسپرین و … . اجتناب کنید .

۶- درد ، کبودی و خونریزی بعد از عمل به فاکتورهای متعددی وابسته است .افرادی را که عمل میشوند خونریزی بعد از عمل ندارند ، درد بعد از عمل معمولا ندارند و اگر در مواردی درد داشته باشند به حدی است که با استامینوفن بهبود پیدا میکند . یکی دو روز اول ممکن است بیماران کمی کبودی داشته باشند ولی معمولا تا روز برداشتن گچ بینی که حدود روز ششم بعد از عمل است کبودی برطرف شده است.
۷- بعد از عمل ، زیر بینی شما گاز کوچکی گذاشته می شود که چنانچه خونابه ای از بینی شما خارج شود توسط این گاز جذب شود. بهتر است که این پانسمان را شما تعویض نکنید .

۸- تا وقتیکه گچ را برنداشته اید باید از لباسهایی استفاده کنید که از جلو توسط دگمه یا زیپ باز میشوند و برای پوشیدن آن لازم نباشداز روی سرکشیده شوند .
۹- مادامی که گچ روی بینی شما قرار دارد میتوانید از عینک استفاده کنید اما بعد از برداشتن گچ باید تا ۶ هفته به نحوی از عینک استفاده کنید که وزن آن روی بینی شما نباشد بدین منظور میتوانید وسط عینک را با چسب به پیشانی خود بچسباند .

۱۰- یک هفته بعد از عمل جهت برداشتن قالب روی بینی که اصطلاحاً به آن گچ طبی گفته میشود به مطب مراجعه خواهید کرد. باید مراقب باشید درطی این مدت پانسمان روی بینی شما خیس نشود لذا برای استحمام باید به وسیله دوش دستی از گردن به پایین را بشویید و بعد بخوابید تا شخص دیگری موهای شما را بشوید بدون اینکه پانسمان شما خیس شود .

۱۱- تا سه هفته بعد از برداشتن قالب روی بینی ( گچ طبی ) حدودا هر ۵ روز یکبار برای تعویض چسب به مطب مراجعه خواهید کرد اگر به هر دلیل امکان مراجعه ۵ روز یکبار شما وجود ندارد به شما آموزش داده خواهد شد تا خودتان هر ۵ روز یکبار چسب را عوض کنید.
۱۲- شنا یا فعالیتهایی که احتیاج به فعالیت زیاد دارد تا دو هفته ممنوع است . شیرجه و اسکی تا دو ماه مجاز نیست . ورزش هایی که احتمال تصادم در آنها وجود دارند تا ۴ ماه نباید انجام شود .

آنچه که باید در مورد عمل زیبایی بینی بدانید

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

عمل زیبایی بینی بدون اغراق شایع‌ترین عمل زیبایی در جهان و ایران است.

درباره‌ی تکنیک‌های جراحی و مسائل تخصصی، مطالب فراوانی در دسترس عموم قرار گرفته است. آنچه در اینجا به آن می‌پردازیم. بیشتر، از دیدگاه عملی و نحوه برخورد پزشک با بیمار و بیمار با پزشک است و اینکه چه بیمارانی نیاز به عمل جراحی دارند. به عبارت دیگر، آنچه که مهم است: این است که بیماران باید به طور ساده و بدون استفاده از لغت‌ها و اصطلاح‌های دشوار پزشکی با این عمل آشنا شوند و از کم و کیف آن اطلاع نسبی حاصل کنند. عمل جراحی رینوپلاستی، اولین بار در سال ۱۸۰۰ میلادی در اروپا انجام شد. البته شواهدی در دست است که تاریخچه این عمل، به هزاران سال قبل بر می‌گردد و تاکنون هر ساله شاهد پیشرفت تکنیک‌های عمل جراحی بوده ایم.

بینی، برجسته ترین عضو صورت است و در زیبایی صورت نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند.
بیماران را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:
۱- بیمارانی که از شکل بینی خود «ظاهر بینی» ناراضی هستند.
ممکن است این نارضایتی در اثر شکستگی، مادرزادی، ارثی یا در اثر تغییرهای هورمونی زمان بلوغ ایجاد شده باشد ولی عملکرد کار بینی، به عنوان یک عضو دستگاه تنفسی عبارتند از: عبور دادن، گرم کردن، مرطوب کردن و تصفیه کردن هوا و رساندن آن به ریه طبیعی است. هر کدام از این کارها به صورت مجزا توسط ارگان های ظریف داخل بینی مانند توربینه‌ها، موهای داخلی و ستیبول و ترشح‌های مخاطی بینی انجام می‌شود. اینجاست که جراح باید ظرافت این عضو منحصر به فرد را مدنظر قرار دهد و در عمل جراحی عملکردی، عمل بینی را حفظ کند. گرچه بینی عضو پویایی نیست ولی راهی برای عبور مولکول‌های بویایی و رسیدن آن به پیاز بویایی در کف و جلوی مغز است.

۲- بیمارانی که از شکل بینی‌شان ناراضی هستند و مشکل های دیگری مانند انحراف بینی، بزرگی توربینه‌ها و …. باعث اختلال عملکرد بینی‌شان شده است، به عبارت دیگر دچار مشکل منفی و اختلال بویایی و … هستند، فانکشتال رینوپلاستی گزینه‌ی مناسبی است. گفتنی است که عمل R، F «فانکشتال رینوپلاستی» علاوه بر ایجاد شکل و ظاهری مطلوب، تنفس را بهتر و بویایی را نیز بهبود می‌بخشد.
البته عموم افراد این تصور را ندارند. سن عمل جراحی، ۱۸ سال و بالاتر است. البته برای خانم‌ها ۱۷ سال مدنظر است. با اینکه محدودیت سنی خاصی بعد از آن وجود ندارد ولی بهتر است در دهه سنی ۶-۵ و بالاتر انجام نشود.

برخورد اولیه پزشک و بیمار، به صورت جلسه مشاوره است. در این جلسه مشاوره، بیمار یک لیست از سؤال ها را که راجع به سابقه شخصی، فامیلی، عادت‌ها و بیماری‌های خاص است، جواب می‌دهد و مورد معاینه دقیق پزشک قرار می‌گیرد.

نظرها و سؤال‌ها در مورد عمل جراحی مطرح و توسط پزشک پس از تجزیه و تحلیل پاسخ داده می‌شود.
پزشک به روحیه‌ی بیمار و انتظارهای وی از عمل و تصور او از عمل جراحی واقف می‌شود.
* مسئله‌ی مهم، ایجاد ارتباط صحیح میان بیمار از یک طرف و ایجاد اعتماد به پزشک از طرف دیگر و مناسب بودن بیمار از هر نظر برای انجام عمل F.R است.
برای بیمار و همراهان او، مراقبت‌های قبل و بعد از عمل از جمله نکشیدن سیگار، نحوه تغذیه و دیگر مراقبت‌های بعد ازعمل توسط پزشک شرح داده می‌شود.

آیا بعد از عمل جراحی بینی ممکن است مشکل تنفسی پیدا کنیم ؟

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 غالباً امروزه عمل جراحی رینوپلاستی باید به صورت کاربردی و یا به عبارتی به صورت فیزیولوژیک انجام گردد.

در اعمال جراحی متدهای قدیم، روش تخریبی بود بدین معنا که قسمت اعظم غضروفها در آورده می شد و نیز استخوانهای بالای بینی شدیداً شکسته و خرد می شد اما امروز اعتقاد آن است که میزان برداشت غضروفها باید حداقل باشد و بیشتر سعی می گردد با بخیه کردن و شکل دادن به غضروفها آنها را از لحاظ عملکردی بهبود دهیم.

 

در اعمال تخریبی غالباً پره ها به داخل فرو رفته و هنگام تنفس حتی صدا دار خواهد بود که متاسفانه درمان این عوارض هم بسیار مشکل است.

دفعاتی که می توان اعمال جراحی بینی انجام داد محدودیت دارد ؟
خیر. اما مطمئناً هر چه بینی دفعات زیادتری عمل گردد احتمال عارضه زیادتر خواهد بود. اما این بدان معنا نیست که نباید در صورت وجود مشکل عملهای بعدی را انجام داد. چرا که انجام عمل با دقت، با حوصله و تکنیک مناسب می تواند نتایج قبلی را بهبود دهد.

آیا تکنیک عمل جراحی باز بهتر است یا بسته ؟
امروزه دو متد جهت جراحی بینی به صورت کلی انجام می پذیرد : باز و یا بسته.
هر کدام از این دو دارای مزایا و معایبی است. در تکنیک بسته طول زمان عمل کمتر بوده و ورم بعد عمل هم زودتر از بین می رود. اما عیب عمده آن عدم توانایی دستکاری زیر دید مستقیم و نیز وسعت کمتر دستکاری و تغییر شکل روی نوک بینی است.

اما در متد باز گر چه که عمل طولانی تر خواهد بود اما آن قابلیت را دارد که همه چیز را زیر دید مستقیم ببینیم و نیز امکان بخیه غضروف، تغییر شکل آنها و نیز پیوند غضروفی را فراهم خواهد نمود.

ضمن آنکه در دستکاری های نیازمند تغییر فرم ناحیه نوک بینی روش باز ارجح خواهد بود چرا که اتفاقاتی که حین عمل جراحی اول رخ داده است را دقیق تر می توان بررسی کرد.

سوالات عمل جراحی زیبایی بینی

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 آیا می توان انحراف داخل بینی و زیبایی آن را همزمان عمل نمود ؟

امروزه اعتقاد آن است که حتماً این دو کار بهتر است همزمان انجام گردد چرا که هنگام عمل جراحی وقتی اسکلت بینی را کاملاً نمایان می کنیم بهترین زمان جهت ترمیم تیغه بینی است و ضمن آنکه بسیاری افراد دارای انحراف مختصر تیغه بینی هستند که در حالت عادی علامت دار نیست اما بعد عمل جراحی به جهت آن که سایز بینی کوچک می شود همین انحراف ها می تواند باعث اختلال تنفس بینی گردد و لذا توصیه آن است که حین جراحی زیبایی این انحرافات را همان موقع اصلاح نمود.

آیا شکل قبل عمل بینی بر روی شکل نهایی آن تاثیر می گذارد ؟
مطمئناً جنس و ضخامت پوست، فرم غضروفها و نیز فرم استخوان بینی بر روی نتیجه نهایی تاثیر گذار خواهد بود که از بین آنها مهمترین عامل ضخامت پوست ناحیه نوک بینی است. به عنوان مثال ساده اگر شما پارچه نازکی را روی یک ظرف بلور زیرین را به خوبی نمایان می سازد اما اگر همین امر را با یک پارچه پشمی انجام دهید اسکلت زیرین نمودی نخواهد داشت. پوست نازک و کلفت نوک بینی دقیقاً همین مثال را تداعی می کند.

چه مدت لازم است که بعد از عمل چسب بزنیم و آیا چسب جهت نتیجه نهایی حتماً لازم است ؟
غالباً چسب به منظور نشاندن پوست بروی اسکلت جدید به کار می رود. چسب زدن در تغییر و ایجاد فرم بینی نقش ندارد اما مسلماً تا وقتی که پوست بینی روی اسکلت قرار نگرفته باشد فرم نهایی خود را نشان نخواهد داد. لذا ما چسب را توصیه می کنیم ضمن آنکه اگر چسب زده نشود در قسمتهایی از بینی ممکن است تورم به مدت زمان زیادتری ماندگار گردد. روش تجویز منطقی چسب آن است که در ماه اول تقریباً اکثر مواقع روی بینی باشد، ولی از ماه دوم می توان فقط شبها چسب زد و به مرور هم آنرا کم کرد. غالباً سوال می شود برداشتن چند ساعته چسب ایرادی دارد ؟ باید گفت مهم نیست، می توان چندین ساعت و حتی روز بدون چسب بود.

پرسش و پاسخ در مورد جراحی زیبایی بینی

 – عمل رینو پلاستی چیست؟

به صورت خیلی خلاصه تغییر فرم بینی که با تغییر در ظاهر بینی و یا همراه با تغییر در تیغه بینی می‌تواند همراه باشد.

– آیا عمل جراحی رینوپلاستی خطر دارد؟
در مورد این عمل تبلیغات فراوان، چه بر له یا علیه آن می‌شود اما حقیقت آن است که اگر فردی که جهت عمل کاندیدا می‌شود به خوبی معاینه شود و موارد احتمالی آن بررسی و تکنیک مناسب انتخاب گردد، این عمل عارضه مهمی در پی نخواهد داشت. معهذا انجام نادرست عمل، انتخاب نامناسب بیمار، کوچک کردن زیاده از حد بینی، تخریب ساختارهای محافظتی بینی (همانند برداشتن بیش از حد غضروف و استخوان) مسلماً عوارض زیادی را در بر خواهد داشت.

– در مورد بینی‌های گوشتی و استخوانی که اصطلاحات شایعی هستند توضیح بفرمائید؟
کلاً در عمل جراحی بینی، ما اسکلت بینی بین استخوان و غضروف را دستکاری یا کوچک می‌کنیم اما به پوست بینی کاری نداریم. بدین معنا که بعد از تغییر ساختار اسکلتی، پوست باید به مروز زمان با این اسکلت جدید تطابق کند. مثلاً در مواردی که بینی را کوچک می‌کنیم، پوست کم‌کم جمع می‌شود، که هرچه پوست نازک باشد این اتفاق سریع‌تر و هرچه پوست ضخیم‌تر باشد دیرتر روی می‌دهد و در مورد پوست‌های خیلی ضخیم این مسأله ممکن است هرگز رخ ندهد. بدین خاطر برای پوست‌های نازک، اصطلاح استخوانی و برای بینی‌های دارای پوست ضخیم، اصطلاح گوشتی به کار برده می‌شود که البته به خاطر ارتباط راحت‌تر با مخاطبان است وگرنه انواع و اقسام ضخامت‌های پوست، از بی‌نهایت نازک تا بی‌نهایت ضخیم وجود دارد.

– آیا بلافاصله بعد از عمل جراحی فرم بینی مشخص می‌شود؟
همان‌طور که عرض کردم ضخامت پوست‌ها و نیز حجمی که از بینی کم می‌کنیم متفاوت است لذا بسته به اینکه این دو پارامتر چگونه باشند مدت زمان ورم و نیز ایجاد فرم اولیه طول می‌کشد که گاهاً این اتفاق بسیار زود هنگام و حتی طی چند هفته ظاهر می‌شود و گاهاً ممکن است چند سال طول بکشد.
اگر عکس قبل از عمل بیمار را مشاهده کنید و عکس‌های بعدی با فاصله دو هفته بعد از عمل، ۶ ماه بعد از عمل و ۱۸ ماه بعد از عمل را ببینید. یعنی اینکه بدون هرگونه دستکاری اضافی، روند تغییر ورم و شکل بینی را ملاحظه می‌فرمائید . متوجه خواهید شد که عکس حتی ۶ ماه بعد از عمل هم با عکس ۱۸ ماه بعد از عمل متفاوت است.

– انواع فرمهای بینی که به اسامی همانند فرانسوی، آلمانی، امپرانتو، باربی و غیره بیان می‌شوند چه هستند؟
اصولاً امروزه در رینوپلاستی ما معتقد به اسامی نیستیم و این بیان قدیمی است.
امروزه جراحان پلاستیک معتقد به رینوپلاستی بالانس هستند. بدین معنا که بینی با بقیه اجزاء صورت هماهنگ باشد.

مثلاً به اختصار عرض می‌کنیم که طول بینی باید حدوداً برابر لب تا چانه، ارتفاع بینی حدود ۶۰- ۵۵ درصد طول بینی ایده‌آل ، زاویه لب و بینی حدود ۱۱۰-۱۰۰ و زاویه پشت بینی با پیشانی حدود ۳۶- ۳۴ درجه و دو پره با نوک بینی یک مثلث متساوی‌الاضلاع تشکیل دهند و ارقام دیگر که از حوصله این مقاله خارج است ، بدیهی است که وقتی بینی بر این اساس بینی شکل پذیرد ، ضمن اینکه زیباست ، متقارن است ، طبیعی هم به نظر می‌رسد و ظاهری عمل شده نخواهد داشت.

نظرات در مورد عمل جراحی بینی

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 عمل جراحی زیبایی بینی یا رینوپلاستی

رینوپلاستی عبارت است از تغییر شکل بینی به جهت زیباتر کردن فرم آن. غالباً اولین سوال در مورد این عمل شکل بینی است که می توان بعد از عمل به وجود آورد.

 

در همین مورد دو مکتب وجود دارد یکی مکتب طبیعی گرا است بدین معنا که اجزاء بینی هنگام عمل بر اساس سایر اجزاء صورت هماهنگ می گردد البته به شرطی که سایر اجزا در حد طبیعی باشند، بدان معنا که مثلاً طول بینی در هر فرد برابر فاصله لب تا چانه است زاویه بین لب و بینی در یک حد فاصل ۱۱۰-۱۰۰ قرار می گیردو نیز زاویه بین پشت بینی و خط عمود در پسرها ۳۶ و در دخترها ۳۴ درجه محاسبه می گردد.

در ناحیه پره ها قانون آن است که خطی که از قسمت داخل چشم به پایین عمود می گردد باید مماس بر پره ها باشد و یا شروع ریشه بینی در محاذات چین پلک فوقانی واقع می گردد. ارتفاع بینی ( فاصله نوک بینی تا صورت ) بایستی حدود ۶۰-۵۵ درصد طول بینی ایده آل بازسازی گردد. در این موارد بینی زیبا است اما غالباً عملی و عمل شده به نظر نمی رسد.

مکتب دوم بر اساس سلیقه فرد است که این سلیقه می تواندسلیقه جراح و یا فرد مراجعه کننده باشد در این نوع عمل غالباً تقاضاها به صورت اسامی همانند فرانسوی، آلمانی، اسپرانتو، باربی و عروسکی ذکر می شود که البته این اسامی جهت ارتباط بیشتر فرد متقاضی و جراح ابدا شده است و پایه و اساس عملی ندارد و به همین ترتیب می توان اسامی مختلفی بر آن نهاد.

آیا جراحی بینی بر روی تنفس تاثیر می گذارد ؟
اگر فردی دچار آلرژی ( حساسیت فصلی ) باشد عمل جراحی باعث می گردد که این امر تا حدودی در ماههای اول تشدید هم بشود و مسلماً در نهایت هم تاثیر بهبودی در این موارد نخواهیم داشت و به عبارت دیگر در این موارد تنفس بعد عمل اگر بدتر از قبل نباشد بهتر نخواهد بود.

مراقبت‌های بعد از عمل جراحی بینی

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ۱ ـ حدوداً تا ۵ ساعت بعد از عمل نباید چیزی میل کنید چرا که به دلیل داروهای بیهوشی حرکات معده و روده شما کند است و چنانچه شما چیزی میل کنید باعث بروز حالت تهوع و استفراغ می‌شود. حدوداً ۵ ساعت بعد از عمل ابتدا کمی آب می آشامید اگر چنانچه مشکلی نداشتید یک ربع بعد مختصری آب میوه خواهید آشامید و بعد از آن می‌توانید از غذاهای نرم استفاده کنید و از روز سوم به بعد هرچه خواستید می‌توانید میل کنید.
۲ ـ باید تا ۲۴ ساعت از کمپرس سرد استفاده کنید. قبل از عمل در مطب یک مخصوص کمپرس سرد و گرم و طریقه استفاده از آن به شما داده می‌شود.
۳ ـ دراز کشیدن بعد از عمل باعث تورم بینی شما می‌شود لذا سعی کنید بعد از عمل فقط در حد معمول دراز بکشید.
۴ ـ از روز سوم به بعد کارهای سبک مثل کارهای سبک منزل ، کارهای اداری ، کار با کامپیوتر و … بلامانع است.

۵ ـ روز بعد از عمل پانسمان داخل بینی شما خارج خواهد شد. لیکن بعد از عمل ، درد و ناراحتی نخواهید داشت ولی به هر دلیلی درد داشتید اعم از این‌که ارتباطی به عمل شما داشته باشد و یا خیر فقط از استامینوفن ساده یا کدئینه به عنوان مسکن استفاده نمایید و از خوردن داروهایی مثل پروفن ، ایندومتاسین ، آسپرین و … اجتناب کنید.
۶ ـ درد ، کبودی و خون‌ریزی بعد از عمل به فاکتورهای متعددی وابسته است. افرادی را که من عمل می‌کنم خون‌ریزی بعد از عمل ندارند ، درد بعد از عمل معمولاً ندارند و اگر در مواردی درد داشته باشند به حدی است که با استامینوفن بهبود پیدا می‌کند. یکی دو روز اول ممکن است بیماران من کمکی کبودی داشته باشند ولی معمولاً تا روز برداشتن گچ بینی که حدود روز ششم بعد از عمل است کبودی برطرف شده است.

۷ ـ بعد ازعمل ، زیر بینی شما گاز کوچکی گذاشته می‌شود که چنانچه خونابه ای از بینی شما خارج شود توسط این گاز جذب شود. بهتر است که این پانسمان را شما تعویض نکنید.
۸ ـ تا وقتیکه گچ را برنداشته ایم باید از لباس‌هایی استفاده کنید که از جلو توسط دگمه یا زیپ باز می‌شوند و برای پوشیدن آن لازم نباشد از روی سر کشیده شوند.
۹ ـ مادامی که گچ روی بینی شما قرار دارد می‌توانید از عینک استفاده کنید اما بعد از برداشتن گچ باید تا ۶ هفته به نحوی از عینک استفاده کنید که وزن آن روی بینی شما نباشد بدین منظور می‌توانید وسط عینک را با چسب به پیشانی خود بچسباند ( در صورت لزوم حضورا به شما آموزش خواهم داد ) . از روز سوم از لنزهای داخل چشمی می‌توانید استفاده کنید.

۱۰ ـ یک هفته بعد از عمل جهت برداشتن قالب روی بینی که اصطلاحا به آن گچ طبی گفته می‌شود به مطب مراجعه خواهید کرد. باید مراقبت باشید در طی این مدت پانسمان روی بینی شما خیس نشود لذا برای استحمام باید به وسیله دوش دستی از گردن به پایین را بشویید و بعد بخوابید تا شخص دیگری موهای شما را بشوید بدون این‌که پانسمان شما خیس شود.
۱۱ ـ شنا یا فعالیت‌هایی که احتیاج به فعالیت زیاد دارد تا دو هفته ممنوع است. شیرجه و اسکی تا دو ماه مجاز نیست. ورزش‌هایی که احتمال تصادم در آن‌ها وجود دارند تا ۴ ماه نباید انجام شود.

توصیه های مهم بعد از جراحی بینی

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 • از مالش و ماساژ دادن بینی جدا پرهیز کنید.

• وضعیت سر حین فعالیت های معمول زندگی تاثیری بر شکل بینی ندارد و بر خلاف آنچه که بطور شایع شنیده می شود ، می توانید حین کار سرتان را پائین بیاندازید.
• برای پیشگیری از خونریزی ، از فین کردن یا عطسه کردن از راه بینی به مدت ۲ هفته خودداری کنید. در صورت بروز عطسه ، حتما دهانتان را باز و از راه دهان عطسه کنید.

• در ۴ هفته اول از وارد آمدن هرگونه فشار یا ضربه ای به بینی خود جلوگیری کنید.
• در شش ماه اول بعد از عمل ، بویژه در ماه اول ، درصورتی که ضربه شدیدی به بینی شما برخورد کرد ، حتما به پزشک خود مراجعه کنید.
• در ۶ هفته اول بعد از عمل استفاده از عینک طبی یا آفتابی ممنوع است . در صورت اجبار ، باید عینک با بند یا کش به نحوی به روی صورت بسته شود که هیچگونه تماسی با بینی نداشته باشد. می توانید در این مدت بجای عینک از لنزهای تماسی ( که توسط متخصص چشم پزشکی برای شما تجویز شده باشد ) استفاده نمائید.

• پوست بینی شما بعد از عمل به نور آفتاب حساس خواهد بود و باید به مدت حداقل شش ماه از تابش آفتاب مستقیم به پوست بینی خودداری کنید. در صورتی که بالاجبار باید در معرض آفتاب قرار گیرید ، از کرمهای ضد آفتاب مناسب ( که در برابر UV-A و UV-B محافظت ایجاد کند و SPF آن حداقل ۳۰ باشد ) استفاده کنید.
• در دوهفته اول بعد از عمل ، از کشیدن سیگار ، مصرف آسپرین یا داروهای حاوی آسپرین خود داری کنید.
• برای بهبود نتیجه نهائی وکاهش عوارض ، سعی کنید در ۱۰ روز اول بعد عمل صحبت کردن را به حداقل ممکن برسانید و حتی الامکان از خندیدن شدید یا گریه کردن خود داری کنید.

• بینی « زیبا» الزاما در لمس هم صاف و متقارن نیست . مهم نمای کلی بینی در « نگاه » است. نامنظمی های بینی که تنها « لمس » می شوند اما « دیده » نمی شوند ، فاقد اهمیت هستند.
• قضاوت در مورد شکل نهائی بینی نیاز به گذشت حداقل چند ماه و گاهی یک سال زمان دارد ( در بینی های «گوشتی» تا ۳ سال) . در قضاوت کردن در مورد نتیجه عمل بهیچ وجه عجله به خرج ندهید. در ماه اول بعد از عمل بینی شما متورم و بزرگ به نظر می رسد. بویژه نوک آن بزرگ و قدری سربالا تر از حد مطلوب شما به نظر می رسد. این مساله بهیچ وجه نباید شما را نگران یا نا امید کند.

به اظهار نظر دوستان و اطرافیان در مورد شکل بینی خود توجه نکنید. هرگونه سوال یا ابهام خود را فقط و فقط با پزشک خود در میان بگذارید. مقایسه کردن نتیجه عمل بینی خود با سایرین اقدام نادرستی است و جز آسیب روحی شما نتیجه ای در بر نخواهد داشت.

نکاتی که متقاضی جراحی پلاستیک بینی باید بداند(۲)

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 هر متقاضی جراحی پلاستیک بینی باید از حقایق زیر آگاه باشد:

۱- هدف هر عمل زیبائی بهبود بخشیدن به وضع ظاهری است نه رسیدن به زیبایی کامل و مطلق.
۲- هر فردی که متقاضی این عمل است ممکن است به دلایل مختلفی از جمله نوع پوست کاندید خوبی برای جراحی نباشد لذا جراحی برای هر فرد متقاضی توصیه نمی‌شود. به طور مثال در بینی‌های گوشتی دست جراح در جمع کردن نوک بینی خیلی باز نیست. بینی گوشتی به دماغی گفته می‌شود که پوست آن ضخیم و غضروفهای نوک بینی ضعیف است. غدد چربی پوست این بینی‌ها معمولاً زیاد است و نفوذ این غدد در لابلای پوست باعث ضخیم شدن پوست شده است.

 

جراح در طی عمل زیبائی بینی نمی‌تواند جنس پوست را تغییر دهد و عمده کارهایی که وی انجام می‌دهد بر روی غضروف و استخوان بینی است. لذا نوک بینی کسانی که بینی آن‌ها گوشتی است بعد از عمل خیلی جمع نمی‌شود و ممکن است بعد از عمل، فرد عمل شده از جمع نشدن نوک بینی اش ناراضی باشد. پزشک، ضمن بررسی کلیه جوانب، در صورت لزوم در مورد وضعیت پوست فرد نیز به وی توضیح خواهد داد. لازم به ذکر است که اکثر افرادی که نوک بینی خیلی بزرگی دارند فکر می‌کنند بینی آن‌ها گوشتی است در صورتیکه همان‌طور که قبلاً هم توضیح دادم اگر بزرگ بودن نوک بینی بدلیل ضخامت پوست باشد ما با محدودیت‌های فوق‌الذکر مواجهیم اما اگر بزرگی نوک بینی بدلیل بزرگ بودن غضروف‌های نوک بینی باشد، این بینی گوشتی نیست و برای عمل کردن مشکلی ندارد لذا اگر در مورد جنس پوست بینی خودتان و گوشتی بودن یا نبودن آن ابهامی دارید توصیه می‌کنم حضورا مراجعه کنید تا از نزدیک بینی شما معاینه شود.

۳- در بچه‌ها محدودیت‌های مشخصی وجود دارد که مانع از جراحی پلاستیک بینی قبل از بلوغ کامل می‌شود. اغلب دختران در پایان ۱۶ سالگی و پسرها در پایان ۱۸ سالگی به بلوغ کامل رسیده‌اند و می‌توانند تحت عمل رینوپلاستی قرار گیرند. اصلاح عیوب بینی در این سن باعث می‌شود اعتماد به نفس نوجوان در یک زمان طلایی از زندگی وی بیشتر شود و نباید فراموش کنیم که در این زمان است که نوجوان نه تنها خودش را می شناسد بلکه احتمالاً آینده اش را پایه ریزی خواهد کرد.

از طرف دیگر امروزه تعداد قابل توجهی از متقاضیان رینوپلاستی افراد بالای ۴۰ سال هستند. بسیاری از آن‌ها اظهار می‌کنند که در زندگیشان از شکل بینی خودشان رضایت نداشته اند و در نهایت برای رینوپلاستی مراجعه کرده‌اند. چنانچه وضعیت عمومی و سلامتی فرد خوب باشد هیچ وقت برای انجام عمل رینوپلاستی به منظور دستیابی به بینی زیباتر دیر نیست. در این موارد معمولاً رینوپلاستی همراه با سایر اعمال زیبایی صورت مثل کشیدن پوست صورت و… به طور هم‌زمان انجام می‌گیرد.

۴- چنانچه بیمار مبتلا به انحراف بینی نیز باشد باید هم‌زمان با جراحی پلاستیک و یا قبل از آن، انحراف تیغه بینی وی اصلاح شود: می‌دانیم که دو حفره بینی توسط تیغه بینی از یکدیگر جدا می‌شوند. ایده آل این است که این تیغه در خط وسط باشد ولی عملا تیغه بینی اکثر افراد در خط وسط نیست و اصطلاحا مبتلا به انحراف تیغه بینی هستند. چنانچه این انحراف کم باشد و باعث انسداد راه هوایی و عوارض ناشی از آن نشده باشد احتیاج به عمل جراحی ندارد ولی در مواردی که مسئله ساز شده باشد باید با عمل جراحی اصلاح شود.

باید توجه کنیم در کسانی که کاندید عمل جراحی پلاستیک بینی هستند و مبتلا به انحراف تیغه بینی (هرچند مختصر) نیز می‌باشند حتماً باید این انحراف اصلاح شود چرا که بعد از عمل رینوپلاستی معمولاً سوراخها یا حفرات بینی کوچک می‌شود لذا انحراف مختصر تیغه بینی که قبل از عمل رینوپلاستی مشکلی را ایجاد نکرده است می‌تواند بعد از عمل رینوپلاستی باعث انسداد راه هوایی شود. پس برای اجتناب از انسداد بعدی بینی، چنانچه انحراف تیغه بینی نیز وجود داشته باشد حتماً باید هنگام رینوپلاستی اصلاح گردد.

۵- اگر چنانچه به هر دلیلی انسداد بینی داشته باشیم مثل بزرگی شاخک‌های داخل بینی و یا پولیپ بینی باید به طور هم‌زمان با جراحی پلاستیک بینی عوامل انسداد بینی را نیز برطرف کرد.
۶- لیزر در بسیاری از اعمال جراحی کاربرد مهمی دارد اما در عمل زیبائی بینی کاربردی ندارد و فقط برای برش اولیه به جای تیغ جراحی می‌توان از برش لیزری استفاده کرد اما برش لیزری هیچ ارجحیتی از نظر درد بعد از عمل یا نتیجه بعد از عمل و یا جای بخیه و … بر تیغ جراحی ندارد.
۷- عمل جراحی بینی باعث بهبود و یا تشدید علائم حساسیت بینی نمی‌شود. مبتلایان به آلرژی بینی هم می‌توانند تحت عمل جراحی قرار گیرند اما لازم است این افراد از قبل از عمل تا مدتی بعد از عمل تحت درمان با داروهای ضد حساسیت قرار گیرند.

۸- جراحی بینی روی دید و حالت چشم اثری ندارد اما از آنجائیکه تا مدتی بعد از عمل نمی‌توانید از عینک استفاده کنید، اگر تصمیم دارید عمل لیزیک چشم هم انجام دهید بهتر است ابتدا عمل لیزیک چشم را انجام دهید. با این وجود توصیه می‌کنم در این مورد با چشم پزشک خودتان نیز مشورت کنید.
۹- وجود پلاکهای ارتودنسی مانعی برای عمل بینی نیست و مشکلی ایجاد نخواهد کرد.
۱۰- با توجه به این‌که امروزه در مراکز جراحی خصوصی کمتر از‌هالوتان و سایر کارهای بیهوشی دهنده استنشاقی استفاده می‌شود و داروهای جدید بیهوشی اثرات کبدی یا ندارند و یا اگر هم داشته باشند این تأثیر اندک است، لذا چنانچه در گذشته نزدیکی بیهوشی داشته‌اید، ضرورتی ندارد که از بیهوشی قبلی شما زمان زیادی گذشته باشد.

۱۱- برای انجام عمل زیبایی بینی دو تکنیک یا روش به نامهای روش باز و روش بسته وجود دارد. بعضی از جراحان روش بسته را و بعضی دیگر روش باز را ترجیح می‌دهند اما به طور کلی طرفداران عمل باز در حال افزایش هستند. استفاده کردن یک جراح از یک روش باز یا بسته فی نفسه امتیاز و یا اشکالی را متوجه وی نمی‌کند بلکه مهم این است که نتیجه نهائی مطلوب باشد. مواردی وجود دارد که غالب پزشکان روش باز را ترجیح می‌دهند که در این رابطه می‌توان از موارد زیر نام برد: عمل جراحی مجدد، عمل بر روی بینی ای که در اثر تصادف قبلی دفرمه شده باشد، عمل زیبایی وقتی که با انحراف بینی شدیدی همراه باشد که شکل ظاهری را هم کاملاً کج کرده باشد.

هر متقاضی جراحی پلاستیک بینی باید بداند(۱)

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ۱ – هدف هرعمل زیبایی بهبود بخشیدن به وضع ظاهری است نه رسیدن به زیبایی کامل و مطلق .

۲ – هر فردی که متقاضی این عمل است ممکن است به دلایل مختلفی ازجمله نوع پوست کاندید خوبی برای جراحی نباشد لذا جراحی برای هرفرد متقاضی توصیه نمیشود .به طور مثال در بینی های گوشتی دست جراح در جمع کردن نوک بینی خیلی باز نیست .بینی گوشتی به دماغی گفته میشود که پوست آن ضخیم و غضرو فهای نوک بینی ضغیف است . غدد چربی پوست این بینی ها معمولا زیاد است و نفود این غدد در لابلای پوست باعث ضخیم شدن پوست شده است .

 

جراح در طی عمل زیبائی بینی نمیتواند جنس پوست را تغییر دهد و عمده کارهائی که وی انجام میدهد بر روی غضروف و استخوان بینی است . لذا نوک بینی کسانی که بینی آنها گوشتی است بعد از عمل خیلی جمع نمیشود و ممکن است بعد از عمل ، فرد عمل شده از جمع نشدن نوک بینی اش ناراضی باشد. پزشک ،ضمن بررسی کلیه جوانب ، در صورت لزوم در مورد وضعیت پوست فرد نیز به وی توضیح خواهد داد.

لازم به ذکر است که اکثر افرادی که نوک بینی خیلی بزرگی دارند فکر میکنند بینی آنها گوشتی است در صورتیکه همانطورکه قبلا هم توضیح دادم اگر بزرگ بودن نوک بینی بدلیل ضخامت پوست باشد ما با محدودیت های فوق الذکر مواجهیم اما اگر بزرگی نوک بینی بدلیل بزرگ بودن غضروفهای نوک بینی باشد ، این بینی گوشتی نیست و برای عمل کردن مشکلی ندارد لذا اگر در مورد جنس پوست بینی خودتان و گوشتی بودن یا نبودن آن ابهامی دارید توصیه میکنم حضورا مراجعه کنید تا از نزدیک بینی شما معاینه شود.

۳ – در بچه ها محدودیت های مشخصی وجود دارد که مانع از جراحی پلاستیک بینی قبل از بلوغ کامل می شود . اغلب دختران درپایان ۱۶سالگی و پسرها در پایان ۱۸ سالگی به بلوغ کامل رسیده اند و میتوانند تحت عمل رینوپلاستی قرار گیرند . اصلاح عیوب بینی دراین سن باعث میشود اعتمادبه نفس نوجوان در یک زمان طلایی از زندگی وی بیشتر شود و نباید فراموش کنیم که در این زمان است که نوجوان نه تنها خودش را می شناسد بلکه احتمالاً آینده اش را پایه ریزی خواهد کرد .

از طرف دیگر امروزه تعداد قابل توجهی از متقاضیان رینوپلاستی افراد بالای ۴۰ سال هستند . بسیاری از آنها اظهار می کنند که در زندگیشان از شکل بینی خودشان رضایت نداشته اند و در نهایت برای رینوپلاستی مراجعه کرده اند . چنانچه وضعیت عمومی وسلامتی فرد خوب باشد هیچ وقت برای انجام عمل رینوپلاستی به منظور دستیابی به بینی زیباتر دیر نیست . دراین موارد معمولا رینوپلاستی همراه با سایر اعمال زیبایی صورت مثل کشیدن پوست صورت و … .. به طور همزمان انجام می گیرد .

۴ – چنانچه بیمار مبتلا به انحراف بینی نیز باشد باید همزمان با جراحی پلاستیک و یا قبل از آن ، انحراف تیغه بینی وی اصلاح شود: میدانیم که دو حفره بینی توسط تیغه بینی ازیکدیگر جدا میشوند . ایده آل این است که این تیغه در خط وسط باشد ولی عملا تیغه بینی اکثر افراد درخط وسط نیست و اصطلاحاً مبتلا به انحراف تیغه بینی هستند . چنانچه این انحراف کم باشد و باعث انسداد راه هوایی و عوارض ناشی از آن نشده باشد احتیاج به عمل جراحی ندارد ولی در مواردی که مسئله ساز شده باشد باید با عمل جراحی اصلاح شود .

باید توجه کنیم در کسانی که کاندید عمل جراحی پلاستیک بینی هستند و مبتلا به انحراف تیغه بینی ( هر چند مختصر ) نیز می باشند حتما باید این انحراف اصلاح شود چرا که بعد از عمل رینوپلاستی معمولا سوراخها یا حفرات بینی کوچک می شوند لذا انحراف مختصر تیغه بینی که قبل از عمل رینوپلاستی مشکلی را ایجاد نکرده است میتواند بعد از عمل رینوپلاستی باعث انسداد راه هوایی شود . پس برای اجتناب از انسداد بعدی بینی ، چنانچه انحراف تیغه بینی نیز وجود داشته باشد حتما باید هنگام رینوپلاستی اصلاح گردد .

۵ – اگر چنانچه به هر دلیلی انسداد بینی داشته باشیم مثل بزرگی شاخک های داخل بینی و یا پولیپ بینی باید به طور همزمان با جراحی پلاستیک بینی عوامل انسداد بینی را نیز برطرف کرد .

۶ – لیزر در بسیاری از اعمال جراحی کاربرد مهمی دارد اما در عمل زیبائی بینی کاربردی ندارد و فقط برای برش اولیه به جای تیغ جراحی میتوان از برش لیزری استفاده کرد اما برش لیزری هیچ ارجحیتی از نظر درد بعد از عمل یا نتیجه بعد از عمل و یا جای بخیه و … بر تیغ جراحی ندارد.

۷ – عمل جراحی بینی باعث بهبود و یا تشدید علائم حساسیت بینی نمیشود . مبتلایان به آلرژی بینی هم میتوانند تحت عمل جراحی قرار گیرند اما لازم است این افراد از قبل از عمل تا مدتی بعد از عمل تحت درمان با داروهای ضد حساسیت قرار گیرند .

۸- جراحی بینی روی دید و حالت چشم اثری ندارد اما از آنجائیکه تا مدتی بعد از عمل نمیتوانید از عینک استفاده کنید ، اگر تصمیم دارید عمل لیزیک چشم هم انجام دهید بهتر است ابتدا عمل لیزیک چشم را انجام دهید .با این وجود توصیه میکنم در این مورد با چشم پزشک خودتان نیز مشورت کنید.

۹- وجود پلاکهای ارتودنسی مانعی برای عمل بینی نیست و مشکلی ایجاد نخواهد کرد.

۱۰- با توجه به اینکه امروزه در مراکز جراحی خصوصی کمتر از هالوتان و سایر گازهای بیهوشی دهنده استنشاقی استفاده میشود و داروهای جدید بیهوشی اثرات کبدی یا ندارند و یا اگر هم داشته باشند این تاثیر اندک است ، لذا چنانچه در گذشته نزدیکی بیهوشی داشته اید ، ضرورتی ندارد که از بیهوشی قبلی شما زمان زیادی گذشته باشد.

۱۱- حق العمل جراحی بینی از یک شهر به شهر دیگر و حتی از یک منطقه شهری به منطقه دیگر همان شهر و از نزد یک پزشک به پزشک دیگر متفاوت است . هر چند هزینه و قیمت عمل حتما یک فاکتور مهم درانتخاب جراح شما خواهد بود اماکسی موفق تر خواهد بود که بر مبنای فاکتورهای مهمتری مثل کارائی و تجربه ، جراح خود را انتخاب نماید. معمولا پزشکان هزینه عمل را بسته به شکل و نوع بینی و کاری که قرار است روی آن انجام شود مشخص میکنند .

۱۲- برای انجام عمل زیبائی بینی دو تکنیک یا روش به نامهای روش باز و روش بسته وجود دارد . بعضی از جراحان روش بسته را و بعضی دیگر روش باز را ترجیح میدهند اما به طور کلی طرفداران عمل باز در حال افزایش هستند . استفاده کردن یک جراح از یک روش باز یا بسته فی نفسه امتیاز و یا اشکالی را متوجه وی نمیکند بلکه مهم این است که نتیجه نهائی مطلوب باشد.

مواردی وجود دارد که غالب پزشکان روش باز را ترجیح میدهند که در این رابطه میتوان از موارد زیر نام برد : عمل جراحی مجدد ، عمل بر روی بینی ای که در اثر تصادف قبلی دفرمه شده باشد ، عمل زیبائی وقتی که با انحراف بینی شدیدی همراه باشد که شکل ظاهری را هم کاملا کج کرده باشد .

۱۳- در طی عمل رینوپلاستی اشکالات مختلف بینی را می توان برطرف کرد که برای مثال به موارد زیر می توان اشاره کرد :
• بزرگ بودن اندازه بینی
• قوزدار بودن بینی
• افتادگی نوک بینی یا کم بودن زاویه بینی ولب
• پهن بودن بینی

• بزرگ بودن سوراخ های بینی
• جعبه ای شکل بودن نوک بینی
• زیاد بودن فاصله نوک بینی تا صورت
• دررفتگی تیغه بینی وغیرقرینه بودن بینی

• دو شاخه بودن نوک بینی
• دماغ زین اسبی متعاقب ضربه های قبلی و یا عمل جراحی انحراف تیغه بینی
• دفورمیتی های بعدازعمل جراحی

۱۴- در سالهای اخیر تولید نرم افزارهای مختلف کامپیوتری زندگی را دچار تحول چشمگیری کرده است . خوشبختانه علم پزشکی نیز در زمینه های مختلف از این پیشرفت بهره فراوانی برده است . طراحی کامپیوتری بینی که قبل از عمل صورت میگیرد نمونه گویایی از این امر است .

این طراحی برای بیماران این فرصت را فراهم می کند تا تصویری واقع بینانه از بینی بعد از عمل خود داشته باشندو از طرف دیگر این امکان را در اختیار پزشک قرار می دهد تا به خواسته های بیمار آشناتر شده و در مورد امکان رسیدن ویا نرسیدن به آن خواسته ها با وی گفتگو نماید .

تاریخچه عمل جراحی بینی

تیر ۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 تاریخچه عمل جراحی بینی به قبل از میلاد مسیح می‌رسد. در هند باستان مدارکی از بازسازی بینی بوسیله پوست پیشانی بدست آمده زیرا در آن زمان یکی از مجازاتها بریدن بینی افراد خاطی بوده است.

 

پزشکان آن موقع برای جبران این نقص عمل جراحی برای ترمیم بینی انجام می‌دادند. به تدریج از اوایل قرن بیستم با پیشرفت علم پزشکی همزمان با سایر جراحی های پلاستیک و زیبایی عمل جراحی رینوپلاستی نیز پیشرفت نمود.
بطوریکه امروزه یکی از اعمال جراحی شایع می‌باشد و شاید بتوان گفت در بین اعمال جراحی پلاستیک عمل جراحی بینی از شایعترین آنها می‌باشد.

مسئله مهم در زیبایی صورت هماهنگی و هارمونی بین اجزای مختلف صورت است و به ؟ وصل قبل از اقدام به عمل جراحی فوتوکراپی صورت و بینی صورت می‌گیرد و با توجه به وضعیت سایر اجزای صورت طراحی عمل جراحی بینی صورت می‌گیرد.

بینی از نظر ساختمانی شامل استخوان ـ غضروف پوست و مخاط می‌باشد و در حین طراحی و عمل جراحی باید به تمام عناصر فوق دقت شود ولی از قبل عمل جراحی بیشترین دستکاری بر روی استخوان و غضروف صورت می‌گیرد و اگر اسکلت استخوان و غضروفی بینی به خوبی عمل و طراحی شود پوست و مخاط نیز همان فرم را پیدا می‌کند.

آنچه متقاضیان جراحی پلاستیک باید بدانند

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 تنها تفاوت روش باز با روش بسته در این است که در روش باز علاوه بر خط برشی که در روش بسته بکار می‌رود، برش کوچکی نیز روی پوست کلوملا داده می‌شود. کلوملا همان قسمت میانی بین دو سوراخ بینی است که بطور معمول پائین تر از پره‌های بینی قرار می‌گیرد. شما می‌توانید در عکس بالا محل این برش را که با مارکر مشخص شده است را مشاهده کنید.

 

این برش این امکان را فراهم می‌کند که بتوان پوست بینی را بلند کرد و تمامی ساختمان‌های اصلی بینی که شامل قسمت استخوانی، قسمت غضروفی و بافت نرم است را دقیقاً مشاهده کرد و عمل جراحی را زیر دید مستقیم انجام داد. محل جوش خوردن بخیه‌های این برش باقی نمی‌ماند و جای نگرانی ندارد. نکته‌ای که لازم به یادآوری است این‌که برش خوردن یا برش نخوردن گوشه‌های بینی یا اصطلاحا پره‌های بینی ارتباطی به روش باز یا بسته ندارد بلکه به اندازه سوراخ‌های بینی و پره‌های بینی بستگی دارد یعنی این‌که اگر سوراخهای بینی بزرگ باشند و لازم باشد که کوچک‌تر و جمع تر شوند هیچ راهی به جز برش خوردن کناره‌های (پره‌های) بینی نیست حتی اگر جراحی به طریقه بسته باشد.

مزایای روش بسته
– زمان عمل در این روش حدود یک ربع کمتر از روش باز است.
– روی پوست کلوملا برشی وجود ندارد.
– در این روش ورم نوک بینی کمتر از روش باز است لذا ورم زودتر برطرف می‌شود.

مزایای روش باز
– جراحی زیر دید مستقیم انجام می‌شود لذا احتمال غیر قرینگی کمتر می‌شود.
– قدرت مانور جراح و فضا برای کار کردن وی بیشتر است.

۱۲- در طی عمل رینوپلاستی اشکالات مختلف بینی را می‌توان برطرف کرد که برای مثال به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
– بزرگ بودن اندازه بینی
– قوزدار بودن بینی
– افتادگی نوک بینی یا کم بودن زاویه بینی ولب
– پهن بودن بینی

– بزرگ بودن سوراخ‌های بینی
– جعبه ای شکل بودن نوک بینی
– زیاد بودن فاصله نوک بینی تا صورت
– دررفتگی تیغه بینی و غیر قرینه بودن بینی

– دوشاخه بودن نوک بینی
– دماغ زین اسبی متعاقب ضربه‌های قبلی و یا عمل جراحی انحراف تیغه بینی
– دفورمیتی‌های بعد از عمل جراحی

طراحی کامپیوتری بینی قبل از عمل جراحی

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 طراحی کامپیوتری چقدر به واقعیت نزدیک است؟

در سالهای اخیر تولید نرم افزارهای مختلف کامپیوتری زندگی را دچار تحول چشمگیری کرده است . خوشبختانه علم پزشکی نیز در زمینه های مختلف از این پیشرفت بهره فراوانی برده است . طراحی کامپیوتری بینی که قبل از عمل صورت میگیرد نمونه گویایی از این امر است . این طراحی برای بیماران این فرصت را فراهم می کند تا تصویری واقع بینانه از بینی بعد از عمل خود داشته باشند و از طرف دیگر این امکان را در اختیار پزشک قرار می دهد تا به خواسته های بیمار آشناتر شده و در مورد امکان رسیدن ویا نرسیدن به آن خواسته ها با وی گفتگو نماید .

سئوالی که برای بسیاری مطرح است اینکه این طراحی کامپیوتری چقدر به واقعیت نزدیک است به عبارت ساده تر اینکه نتیجه عمل آیا مشابه طراحی خواهد بود ؟ برای پاسخ به این سئوال چند فاکتور را باید مد نظر قرار داد :
اول) قبل از طراحی باید بینی شما ( بویژه داخل بینی ) توسط پزشک معاینه شود .
دوم ) اگر طراحی توسط پزشک انجام شود شباهت طراحی با نتیجه بعد از عمل بیشتر خواهد بود چرا که پزشک فقط بعنوان یک گرافیست که قرار است از عکسی که به او ارائه شده است با کمک نرم افزار تصویر بهتری بسازد نیست بلکه وی در حین طراحی محدودیت های حین عمل را نیز لحاظ خواهد کرد .
سوم) هر چه نرم افزار مورد استفاده قابلیت بیشتری داشته باشد امکان طراحی واقع بینانه تر افزایش پیدا می کند . امیدواریم روزی نرم افزاری تولید شود که قادر باشد تصویری سه بعدی از بینی و صورت ارائه نماید ولی نرم افزارهای مورد استفاده کنونی بر روی عکس که تصویری دو بعدی است قابلیت اجرا دارند . لذا در صورتیکه بیمار مایل باشد قبل از عمل طراحی بینی خودش را ببیند ، به هنگام مشاوره اولیه با دوربین دیجیتال از نیم رخ وی عکس گرفته میشود و عیوب آن عکس با کامپیوتر اصلاح می شود .

چهارم) نکته آخر اینکه حتی با وجود فراهم بودن شرایط فوق باز هم نمی توان گفت که بینی بعد از عمل عینا مشابه طراحی خواهد بود ولی با اطمینان می توان گفت که شباهت آنها بسیار زیاد خواهد بود.

جراحی پلاستیک بینی(۲)

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 هر روز افراد بسیاری با استفاده از عمل‌های مختلف زیبایی اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده و از زندگی خود لذت بیشتری می‌برند. این اطلاعات فقط برای آگاهی شما ارائه شده است. بدیهی است جزئیات بیشتر و میزان سودمندی چنین عملی برای شما، مواردی هستند که می‌توانید با پزشک خود مطرح نمایید.

از بین تمام اعمال زیبائی، جراحی پلاستیک بینی که اصطلاحا «رینوپلاستی» نامیده می‌شود از ویژگی‌های خاصی برخوردار است لذا سعی می‌کنم با تفضیل بیشتری مورد بحث قرار گیرد. این عمل چیزی بیشتر از مهارت جراحی است و در حقیقت تلفیقی از علم و هنر است.

جراح زیبایی بینی قبل از هر چیز یک پزشک است و فاکتورهای پزشکی و روانی که باعث شده یک فرد سالم با میل خودش برای انجام یک جراحی مراجعه کند را به خوبی درک می‌کند ضمناً او مثل میکل آنژ یک مجسمه تراش است. میکل آنژ تکه سنگی در اختیار داشت و با چشم بصیرت اثر خود را در لابلای آن می‌دید. وی با تراشیدن قسمت‌های زاید سنگ اثر خود را در معرض دید دیگران قرار داد.

جراح زیبایی بینی نیز با در نظر گرفتن شکل مناسب بینی برای هر صورت خاص، با برداشتن قسمت‌های اضافی و حالت دادن به قسمت‌های باقیمانده سعی می‌کند اثر هنری خود را در معرض دید قرار دهد. بدیهی است وی هیچگاه به بینی به طور منفرد نگاه نمی‌کند بلکه بینی را در کنار سایر اجزای صورت بیمارش می‌بیند. به عبارت بهتر نمی‌توان با در نظر گرفتن یک بینی ایده آل به خلق یک بینی زیبا پرداخت بلکه بهترین بینی نوعی است که با سایر اجزاء صورت هماهنگی داشته باشد.

تصور و انتظارات غیر واقع بینانه در مورد جراحی پلاستیک بینی زیاد است. همیشه این امکان وجود ندارد که بافت انسان را به گونه‌ای تغییر داد تا آنچه بیمار دلش می‌خواهد حاصل شود. هدف جراح این است که ظاهر بیمار را در طی اعمالی که به دقت برنامه‌ریزی شده‌اند زیباتر کند. این‌که او چگونه به این مهم دست می‌یابد به میزان زیادی بستگی به آموزش، تجربه، علم و مهارت او دارد و تمامی این فاکتورها بسیار متغیر هستند. همکاری بیمار و واکنش‌های ناخواسته نیز نقش بسیار اساسی در نتیجه نهایی یک عمل جراحی دارد. جراح نمی‌تواند نتیجه نهایی عمل را تضمین کند بلکه قادر است تضمین کند که تمامی تلاش خود را برای حصول نتیجه بهتر بکار خواهد برد.

انواع روش های عمل جراحی زیبایی بینی

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 برای انجام عمل زیبائی بینی دو تکنیک یا روش به نامهای روش باز و روش بسته وجود دارد. بعضی از جراحان روش بسته را و بعضی دیگر روش باز را ترجیح میدهند اما به طور کلی طرفداران عمل باز در حال افزایش هستند . استفاده کردن یک جراح از یک روش باز یا بسته فی نفسه امتیاز و یا اشکالی را متوجه وی نمیکند بلکه مهم این است که نتیجه نهائی مطلوب باشد.

مواردی وجود دارد که غالب پزشکان روش باز را ترجیح میدهند که در این رابطه میتوان از موارد زیر نام برد : عمل جراحی مجدد ، عمل بر روی بینی ای که در اثر تصادف قبلی دفرمه شده باشد ، عمل زیبائی وقتی که با انحراف بینی شدیدی همراه باشد که شکل ظاهری را هم کاملا کج کرده باشد .

تنها تفاوت روش باز با روش بسته در این است که در روش باز علاوه بر خط برشی که در روش بسته بکار میرود ، برش کوچکی نیز روی پوست کلوملا داده میشود . کلوملا همان قسمت میانی بین دو سوراخ بینی است که بطور معمول پائین تر از پره های بینی قرار میگیرد.شما میتوانید در عکس بالا محل این برش را که با مارکر مشخص شده است را مشاهده کنید .

این برش این امکان را فراهم میکند که بتوان پوست بینی را بلند کرد و تمامی ساختمانهای اصلی بینی که شامل قسمت استخوانی ، قسمت غضروفی و بافت نرم است را دقیقا مشاهده کرد و عمل جراحی را زیر دید مستقیم انجام داد . محل جوش خوردن بخیه های این برش باقی نمیماند و جای نگرانی ندارد. نکته ای که لازم به یاددآوری است اینکه برش خوردن یا برش نخوردن گوشه های بینی یا اصطلاحا پره های بینی ارتباطی به روش باز یا بسته ندارد بلکه به اندازه سوراخ های بینی و پره های بینی بستگی دارد یعنی اینکه اگر سوراخهای بینی بزرگ باشند و لازم باشد که کوچک تر و جمع تر شوند هیچ راهی به جز برش خوردن کناره های ( پره های ) بینی نیست حتی اگر جراحی به طریقه بسته باشد.

مزایای روش بسته :
– زمان عمل در این روش حدود یک ربع کمتر از روش باز است.
– روی پوست کلوملا برشی وجود ندارد .
– در این روش ورم نوک بینی کمتر ازروش باز است لذا ورم زودتر برطرف میشود.

مزایای روش باز:
– جراحی زیر دید مستقیم انجام میشود لذا احتمال غیر قرینگی کمتر میشود.
– قدرت مانور جراح و فضا برای کار کردن وی بیشتر است.

از نظر فصلی تفاوتی نمی کند که عمل جراحی بینی در چه فصلی از سال انجام شود ولی باید توجه نمود که در بیماران مبتلا به آلرژی به خصوص آلرژی های فصلی در زمان ؟ عمل جراحی بینی صورت گیرد. از نظر سن عمل جراحی بینی در دختران بالای ۱۷ و در پسران بالای ۱۸ قابل انجام است و در سنین قبل از آن بعلت کامل شدن رشد استخوان های صورت نیز عمل جراحی بینی صورت گیرد.

عمل جراحی با بی حسی موضعی و بیهوشی کامل قابل انجام است و توصیه به عمل جراحی با بی هوشی کامل می‌شود و حداکثر ۲۴ ساعت در بیمارستان بستری بوده و حدود ۷ – ۵ روز بایستی اسپلینت ( اتل ) داخلی و خارجی باقی بماند و بعد از آن از چسب ( tope ) استفاده نماید. کبودیهای اطراف بینی و چشم ها حدود ۲ – ۱ هفته باقی می ماند ولی تورم بینی ممکن است ۱۲- ۶ ماه ادامه یابد و نتیجه نهایی عمل جراحی بعد از ۶ ماه قابل قضاوت است.

بیمار به مدت ۴۸ -۲۴ ساعت بعد از عمل از کمپرس سرد و سپس از کمپرس گرم استفاده می‌نماید. بیماران بعد از یکماه می‌توانند ورزش معمولی داشته باشند ولی باید مواظف ضربه به بینی باشند که در چند ماه اول ممکن است با کمترین ضربه دچار شکستگی شوند. همچنین جلوگیری از خشک شدن بینی و خونریزی از پمادهای داخل بینی استفاده نماید.

جراحی بینی یا عمل رینوپلاستی (۱)

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

جراحی زیبائی بینی با هدف زیبا تر نمودن شکل خود بینی و متناسب ساختن ابعاد بینی در رابطه با سایر اجزای صورت انجام می شود. بینی جایگاه محوری در صورت دارد و تمامی اجزاء صورت با واحد بینی سنجیده می شوند. بطور مثال طول صورت باید به اندازه سه بینی باشد. شاید بتوان بینی را هم ضربه گیر صورت نامید چون شایعترین شکستگی ناحیه صورت در بینی اتفاق می افتد.

 

بینی را به عنوان « عضو بویائی » می شناسیم. گرچه حس بویائی که در قسمت داخل و بالای بینی قرار دارد رکن اساسی در تشخیص بوهای متنوع را در ا نسان دارد ولی وظیفه اصلی بینی بویایی نیست. بینی رکن اساسی و حیاتی تنفس را برعهده دارد. با اینکه به راحتی میتوان از دهان نفس کشید ولی در صورتیکه این وظیفه بینی به دهان سپرده شود مشکلات فراوانی برای حلق و حنجره و ریه ها ایجاد خواهد شد. بینی با مرطوب کردن هوای تنفس و تنظیم درجه حرارت مناسب برای ورود به ریه ها وگرفتن گرد و غبار توسط موها نقش مهمی در جلوگیری از عفونت های ریوی ایفا میکند.

تنظیم فشار هوا در سینوس ها ، حلق و شیپور استاش نیز مربوط به بینی میباشد. (شما میتوانید با قورت دادن آب دهانتان صدای این تنظیم را در گوشتان بشنوید). نقش مهم دیگری که خلقت برعهده بینی گذاشته است، کمک در ادای بعضی از حروف حین صحبت کردن است به گونه ای که صدای بعضی از حروف برای صحیح ادا شدن بایستی از بینی خارج شود ( بطور مثال افراد سرماخورده که دچار گرفتگی بینی هستند برخی از حروف را خوب ادا نمی کنند).

با توصیف های گفته شده از این عضو کلیدی بدن و صورت ، شایسته است که بعد از شکر پروردگار یکتا و گرامی داشت این عضو قیمتی ، تصمیم برای هرگونه دستکاری دراین عضو را سنجیده و با بینش کافی انجام دهیم. مشاوره کنیم و پزشک خود را بشناسیم و اطلاع کافی داشته باشیم که پزشک مورد نظر ما آموزش علمی کافی و تجربه لازم را برای انجام جراحی زیبائی بینی دارد و به راحتی از عهده عوارض احتمالی ضمن و بعد از عمل بر می آید.

بایستی جراح مورد نظر جراح پلاستیک کل صورت نیز باشد تا بتواند با ترسیم ذهنی و عملی از وضع فعلی و آینده صورت و بینی و تناسب این دو باهم طرح نهایی بینی را پیاده نماید. چه بسیار مواردی که یک بینی معمولی در یک صورت معمولی بسیار زیباتر ازیک بینی بسیار زیبا در همان صورت جلوه می کند و چه بسیار مواردی که با انجام جراحی نامناسب برروی بینی ، سایر اجزای صورت هم بسیار بدمنظره جلوه می نمایند.

بینی از پوست، استخوان، غضروف و مخاط تشکیل شده است و سهم هرکدام از این اجزاء برای ایجاد یک بینی زیبا و مناسب ، بر حسب نژاد متفاوت است . آنچه در همه بینی ها مهم است ، حفظ یا برقراری ترکیب مناسب این اجزاء برای وجود تنفس سالم و بدون مشکل است. هر جراحی که قرار است این ترکیب را دستکاری کند باید تناسب ها را حفظ کرده و اختلالی در امر حیاتی تنفس ایجاد نکند و برنامه کار را طوری طراحی نماید که فرد عمل شده علاوه بر بدست آوردن زیبائی از نعمت سلامت درونی بینی نیز محروم نشود.

آپاندیسیت چیست و درمان آن(۲)

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 آپاندیس زائده‌ی کوچکی است که به ناحیه‌ای از روده‌ی بزرگ متصل شده است. آپاندیسیت در اثر التهاب و تورم آپاندیس ایجاد می‌شود.

بیشتر افرادتصور می‌کنند که آپاندیسیت دیگر آنقدر ها هم شایع نیست. برخی نیز تصور می‌کنند که آنتی بیوتیکها می‌توانند آن را درمان کنند. اما در واقع آپاندیسیت هنوز هم مشکل شایعی است و تنها با جراحی درمان می‌شود و آنتی بیوتیکها نیز در بهبودی فرد بیمار، پس از جراحی نقش دارند.

در قسمت پایینی شکم، در سمت راست، یک عضو لوله‌ای شکل و توخالی از روده‌ی بزرگ منشعب شده است. پیش‌تر تصور می‌کردند که این عضو در بدن هیچ کار‌ی انجام نمی‌دهد اما امروزه دانشمندان عملکردهایی را برای آن بیان می‌کنند. گرچه دانشمندان در مورد عملکرد آپاندیس مطمئن نیستند اما به نظر می‌رسد نبود کامل آن نیز اختلال خاصی در سلامت بدن ایجاد نمی‌کند. از سلولهای دیواره آپاندیس مایع مخاطی‌ای ترشح می‌شود که به روده‌ی بزرگ می‌ریزد و داخل این لوله‌ی توخالی را تمیز نگه می‌دارد. انسداد مجرای آپاندیس منجر به آپاندیسیت می‌شود زیرا مایع مخاطی در درون مجرای آپاندیس محبوس می‌شود و باکتریهایی که به صورت طبیعی در آنجا زندگی می‌کنند به سرعت تکثیر می‌شوند در نتیجه آپاندیس متورم شده و عفونی می‌شود.

علت انسداد مجرای آپاندیس ممکن است این موارد باشند:
* به وسیله مواد مدفوعی، انگلها و یا رشد بیش از حد سلولهای دهانه‌ی آپاندیس.
* بزرگ شدن بافت لنفاوی دیواره آپاندیس در اثر عفونت در دستگاه گوارش یا در نقاط دیگر بدن.
* بیماریهای التهابی روده مانند کرون و کولیت اولسروز.
* وارد شدن آسیب و تروما به شکم.

آپاندیس متورمی که پر از مایع و چرک است ممکن است خونرسانی را متوقف کند. با توقف خونرسانی دیواره‌ی آپاندیس ضعیف می‌شود و برخی اوقات پاره می‌شود. با سوراخ شدن آپاندیس چرک منتشر می‌شود و ممکن است حفره‌ی شکم را عفونی کند و یا آبسه‌ی شکمی ایجاد کند. در برخی بیماران مانند بچه‌ها، سیر ایجاد آن سریع است و از زمان ایجاد درد و سوراخ شدن آپاندیسیت چند ساعت بیشتر طول نمی‌کشد. تشخیص بیماری در افراد مسن و زنان باردار نیز مشکلتر است.

چه کسی دچار آپاندیسیت می‌شود؟
آپاندیسیت می‌تواند در هر سنی ایجاد شود ولی در بالغین جوان شایعتر است. به نظر می‌رسد که آپاندیسیت خود به خود و بدون علت مساعد کننده‌ی خاصی رخ می‌دهد.

علائم آپاندیسیت کدامند؟
جزئیات درد شکمی در تشخیص آپاندیسیت بسیار کمک کننده است. درد ناگهانی شکم معمولا اولین علامت است. درد ممکن است در قسمت پایینی شکم در سمت راست باشد اما ممکن است درد به صورت ناراحتی مبهمی در وسط شکم احساس شود و سپس به سمت راست و پایین منتقل شود. درد احتمالا طوری است که فرد قبلا تجربه‌ی چنین دردی را نداشته است، ظرف چند ساعت بدتر می‌شود و با راه رفتن، نفس کشیدن و سرفه یا عطسه بیشتر می‌شود. تب خفیف و تورم شکمی نیز ممکن است وجود داشته باشند.

البته هر دردی در شکم نشانه‌ی آپاندیسیت نیست اما شما باید هر درد شکمی را که ادامه پیدا می‌کند و مخصوصا اگر همراه با از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ و تب باشد جدی بگیرید و به پزشک مراجعه کنید. تا زمانی که پزشک مشکل شما را تشخیص نداده باید از هر گونه خوددرمانی مانند مصرف مسهل‌ها یا انجام تنقیه اکیدا خودداری کنید. علایم آپاندیسیت متغیر و متفاوتند و می‌توانند علایم بیماریهایی مانند انسداد روده، بیماریهای التهابی روده، بیماری التهابی لگن و سایر بیماریهای زنان، یبوست و برخی بیماریهای دیگر را تقلید کنند.

آپاندیسیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص آپاندیسیت بیشتر بالینی است و در صورتی که علایم واضح باشند ممکن است پزشک تصمیم به جراحی فوری بگیرد زیرا در صورت تاخیر خطر افزایش می‌یابد. در صورت نیاز پزشک برای تشخیص از آزمایش، عکس رادیوگرافی، سونوگرافی و حتی لاپاروسکوپی استفاده می‌کند. آزمایش ویژه‌ای برای تشخیص قطعی وجود ندارد اما آزمایش خون و شمارش گلبولهای سفید کمک کننده است. عکس رادیوگرافی شکم در تشخیص آپاندیسیت بیشتر برای رد سایر عوامل درد شکمی گرفته می‌شود.
سونوگرافی شکمی هم روش قابل استفاده‌ای در تشخیص آپاندیسیت است و سایر علل درد شکمی را نیز مشخص می‌کند.

لاپاروسکوپی یک روش تشخیصی درمانی است که در آن وسیله‌ای شبیه تلسکوپ از طریق یک برش کوچک در دیواره‌ی شکم وارد شکم می‌شود. این وسیله دارای دوربینی کوچک و مخصوص است و کمک می‌کند که پزشک بتواند مستقیما اعضای درون شکم را ببیند و اگر علت درد شکم آپاندیسیت باشد، آپاندیس فورا از بدن خارج می‌شود. اگر شواهدی از تشکیل آبسه باشد برای کاهش عفونت باید آنتی بیوتیک قبل از عمل جراحی استفاده شود.

آپاندیسیت چگونه درمان می‌شود؟
اگر پزشک به آپاندیسیت شک کند ممکن است بدون انجام تستهای دیگر جراحی را توصیه کند. جراحی سریع خطر پاره شدن آپاندیس را کاهش می‌دهد. به جراحی‌ای که برای درمان آپاندیسیت انجام می‌شود آپاندکتومی گفته می‌شود. این جراحی به دو روش لاپاراسکوپی و لاپاراتومی انجام می‌شود که روش اول جدیدتر است. خطر عمل جراحی‌ای که برای برداشتن آپاندیس انجام می‌شود نسبتا کم است و بیمار کمتر از یک هفته در بیمارستان می‌ماند و می‌توان انتظار داشت که طی سه هفته به حالت قبلی و طبیعی برگردد.

اگر جراحی با لاپاروسکوپی انجام شود و شرایط بیمار خوب باشد ممکن است بیمار بتواند ۲۴ ساعت بعد از عمل به خانه برگردد. اما اگر آپاندیس پاره شده باشد بیمار باید مدت زمان زیادی را در بیمارستان بماند و البته خطر عوارض نیز زیاد خواهد بود. در مواردی ممکن است حال بیمار وخیم باشد و به مراقبتهای ویژه‌ای نیاز داشته باشد. در این موارد برای بازگشت فرد به زندگی عادی خود ممکن است ۲-۳ ماه زمان نیاز باشد. در برخی از موارد نیز جراح با آپاندیس سالم مواجه می‌شود. در این موارد نیز آپاندیس را برمی‌دارند تا احتمال رخ دادن آپاندیسیت وجود نداشته باشد. همچنین ممکن است جراح با علل دیگری برخورد کند و طی جراحی آنها را برطرف کند. با برداشته شدن آپاندیس دیگر خطر ایجاد مجدد آپاندیسیت وجود ندارد.

فتق چیست و سوالات متداول در مورد جراحی فتق(۲)

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 اصولا فتق های جدار شکم علل مختلفی دارند ولی به ۲ گروه مادرزادی و اکتسابی تقسیم می شوند . علل مادرزادی که بیشتر به علت نقص ژنتیکی در تشکیل سیر آناتومیکی بیضه ها می باشدو در کودکان حتی موقع تولد دیده می شود و حتی ممکن است حاوی مایع نیز باشد. فتق های اکتسابی بیشتر در سنین بالاتر دیده می شود و از علل آن سیگار ، فعالیت سنگین ، مشکلات ریوی و سرفه های مزمن ، مشکلات عضلانی ، سابقه جراحی های ناحیه و ….. می باشد. البته فتق هایی که در سنین جوانی ایجاد می شود نیز ممکن است علت مادرزای داشته باشد.

کلا در فتق ها مسئله مهمی که باید در نظر گرفته شود آن است که محتوی فتق شامل چه ارگانها می باشد. فتق های جدار شکم بیشتر شامل ارگانها ی داخل شکم و روده ها و امنتوم ها( چادرینه ) می باشد و باید به آن دقت کرد. فرقی ندارد که فتق به چه دلیل ایجاد شده باشد بلکه باید در هر صورت تحت جراحی قرار گیرد.

علائمی که فتق ها ایجاد می کنند بیشتر خود را به شکل توده در ناف و یا کشاله ران نشان می دهند که اندازه های مختلفی دارد. در موارد فتق نافی توده ای گرد از وسط ناف خارج می شود که می تواند از اندازه یک گردو تا اندازه یک توپ فوتبال باشد که بستگی به مراحل فتق و نقص جدار شکم دارد.
از نظر آناتومیکی جدار شکم از لایه های مختلف تشکیل شده که کاملا محکم و روی هم می باشند .نقص این جداره ها به دلایلی که گفته شدباعث می شود که این احشاء شکمی به علت فشار داخل شکمی خارج شده و توسط پوست روی آن پوشیده و خود را بصورت توده نمایان کنند.

علامت دیگر درد است ، درد مسله مهمی است که باید به آن دقت کرد. اصولا فتق ها تابع وضعیت بیمار کوچک و بزرگ و داخل و خارج می شوند. در هنگام سرفه یا زور زدن بیرون زده و هنگام خوابیدن داخل می رود. بیشتر بیماران موقع ایستادن زیاد دچار درد مبهم کشاله ران می شوند که به علت فشار فتق می باشد.
بعضی اوقات فتق ها ( بیشتر در کشاله ران ) ممکن است خود را با درد مبهم ناحیه نشان دهد و در معاینه توده ای لمس نشود.و بیمار باشکایت از درد مراجعه کند.
در مورد فتق های کشاله ران ممکن است از یک توده کوچک شروع شده و یا تا داخل کیسه بیضه پیشرفت کرده و حتی باعث بزرگ شدن کیسه بیضه ها شده و گاهی تا اندزه یک توپ بسکتبال بزرگ شود که روده های بیمار را نیز در بر گیرد

مسئله ای که مهم است این است که تا وقتی که این توده ها متحرک هستند مشکلی ندارند ولی گاهی این توده ها گیر افتاده و باعث درد شدید می شودکه جزء اورژانسهای پزشکی بوده و حتما باید جا انداخته شود.(باید توده بیرون زده را به محل اصلی خود باز گرداند. ) البته جا اندازی فتق فقط در فتق های کشاله را ن جایز است و تا دو بار ممانعتی ندارد اما فتق های دیگرباید تحت عمل جراحی قرار گیرندو جا اندازی جایز نمی باشد.

البته جا اندختن فتق کشاله ران هم شرایطی داردهنگامی که فتق گیر می افتد به علت انسداد روده درون آن و کاهش خونرسانی احتمال نکروز روده در داخل کیسه فتق وجود دارد که در صورت پیشرفت این مشکل و سیاه شدن روده جا انداختن جایز نبوده و بیمار حتما باید بصورت اورژانس جراحی شود و یا هنگامیکه بعد از دو بار جا اندازی ، جا نیافتاد فتق باید به صورت اورژانس جراحی شود.

علائم ایسکمی ( کاهش خون رسانی ) و کم خونی و احتمال پارگی روده شامل درد کل شکم ، تب ، تهوع و استفراغ شدید(علائم انسداد روده ) و عفونت خونی ( سپتی سمی ) می باشد که بیمار حتما باید تحت جراحی قرار گیرد.

فتق های اینگوینال( کشاله ران ) در هر موقعی که تشخیص داده شود باید تحت جراحی قرار گیرند البته به جراحی اورژانس احتیاج ندارند. ( مگر در مواردی که اشاره شد ) و باید به صورت سرپایی بیمار در اسرع وقت جراحی شود. در افراد پیر که حال عمومی خوبی ندارند و شرایط عمل جراحی را ندارند می توان محافظه کارانه رفتار کرد و بیمار را جراحی نکرد. ولی در موارد اورژانس باید این بیماران نیز جراحی شوند. در مواردی هم فتق کم کم بزرگ شده و داخل کیسه بیضه شده و گیر می افتد که به مرور زمان صورت می گیرد و از این فتق ها باید ترسید.

محل برش فتق ها ی کشاله ران کمی پایینتر از برش آپاندیس روی شکم در هر دوطرف می باشد.

در موارد فتق نافی در سنین بالا حتما باید جراحی شود . در بچه ها می توان تا سن ۴ سالگی صبر کرد اما در مواردی که بیش از ۴ سال بماند و یا گیر بیافتد و یا قطر نقص شکمی بیش از یک انگشت باشد(یعنی نوک انگشت وارد شکم شود ) باید جراحی شود.
فتق هایی که وارد کیسه بیضه می شوند گاهی با توده های بیضه و واریس بیضه اشتباه می شوند که در مورد شک باید حتما به پزشک مراجعه کرد.
پس در موارد فتق باید به پزشک مراجعه کرده و در مورد جراحی با وی مشاوره کرد تا از عوارض خطرناک تر جلوگیری شود.
سوالات شایعی که در میان مردم رواج دارد به شرح زیر است :
آیا بعد از عمل جراحی فتق عود می کند ؟
بله- فتق ها ممکن است بعد از جراحی دوباره عود کنند که بستگی به تکنیک عمل جراحی دارد . ما گاهی در جراحی فتق از مش یا یک توری مصنوعی استفاده می کنیم تا مانند یک پشتیبان از فتق جلوگیری کند که گاهی باز هم عود می کند.این نکته قابل ذکر است که نوع تکنیکی که برای ترمیم فتق انتخاب میشود بسیار حائز اهمیت است در امار من عود بعد از عمل بسیار کم دیده میشود و بعضی اصول مثل ترمیم دقیق و تحت کشش نبودن فاسیای محل ترمیم و در صورت نیاز استفاده از مش .

آیا فتق بند باعث بهبود فتق می شود ؟
خیر- در موارد فتق های کشاله ران برای مدت محدودی که بیمار جهت جراحی وقت ندارد اشکالی ندارد ولی باعث درمان آن نمی باشدو استفاده دراز مدت از فتق بند ها باعث چسبندگی لایه های فتق و مشکلتر کردن جراحی می شود. من شخصا با بستن فتق بند بشدت مخالفم و گمراه کردن بیمار و به دردسر انداختن جراح را در پی خواهد داشت.

عوارض جراحی فتق چیست ؟
شایعترین عارضه جراحی فتق درد ناحیه می باشد که گاهی تا یک سال باقی می ماندو آزار دهنده است. که مصرف مسکن ها و پوشیدن شورت های محکم که بیضه هارا بالا ببرد می تواند کمک کننده باشد.

خونریزی و بزرگ شدن منطقه از عوارض دیررس جراحی ممکن است باشد که عموما کار خاصی احتیاج ندارد و با درمان علامتی (کمپرس آب گرم و مصرف مسکن ) بهتر می شود

نکته اینجاست که فعالیت های سنگین را بیمار نباید بلافاصله بعد از جراحی شروع کند و احتمال عود فتق را زیاد می کند. عفو نت های زخم هم مانند هر زخم دیگر ممکن است اتفاق بیافتد .

از عوارض دیگر جراحی فتق سوزش و خارش ناحیه می باشد . در کل ورزیده بودن عضلات شکم از عود فتق ها جلوگیری می کند . اصولا فتق های کشاله ران در افرادی که عضلات شکمی شلی دارند بیشتر دیده می شود.
پس نکاتی که باید در نظر بگیریم این است که در صورت داشتن فتق همیشه به سرعت به پزشک جراح رفته تا در باره آن مشورت انجام شود.
در صورت گیر افتادن فتق حتما به اورژانس برروید چون جزء اور ژانسهای جراحی می باشد. البته روش لاپاراسکوپی در همه انواع هرنی ها (فتق ها ) استفاده نمی شود.
یکی از سوالاتی که بیشتر مردان بعد از عمل فتق دارند زمان ایجاد روابط زناشویی بعداز ا عمل فتق است که ربطی به عمل نداشته و هر وقت که بیماردرد نداشته باشد می تواند رابطه جنسی برقرار کند.

لیپوساکشن چیست و سوالات در مورد لیپوساکشن

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 انجام کشیدن چربی های زیر پوست با استفاده از لوله های به ضخامت یک تا پنج میلیمتر که این اقدام می تواند با بیهوشی عمومی و یا بی حسی موضعی انجام پذیرد. غالباً در مناطق محدود انجام بی حسی موضعی امکان پذیر است اما در نواحی وسیع مجبور به استفاده از بیهوشی عمومی هستیم.

این اقدام در نواحی مختلف بدن می تواند انجام گردد. مثلاً ساکشن شکم، ساکشن پهلو، ساکشن نواحی مختلف اندام تحتانی همانند قسمتهای بیرونی ران، داخل و یا جلوی ران، بازو، ساق پا، غبغب، صورت و غیره. معهذا نتایج آن در نقاط مختلف متفاوت است مثلاً در ناحیه بیرون ران نتایج بهتری دارد تا ناحیه داخل ران و یا ناحیه پهلوها نتایج بهتری دارد تا ناحیه ساق پا.

مواردی که باید فرد متقاضی ساکشن جهت نتایج بهتر مد نظر قرار دهد عبارت است از :

۱) انجام ساکشن به منظور فرم بهتر بدن است لذا در بیشتر موارد جنبه زیبایی دارد. انجام آن جهت و به هدف کاهش وزن توصیه نمی گردد.

۲) ساکشن شکم در افراد جوان و شکمهای بدون ترکهای فراوان نتایج مناسب دارد اما اگر جدار شکم شل باشد، یا در خانمهایی که زایمان متعدد انجام داده اند و یا سن بالای ۳۵ سال دارند انجام ساکشن با جمع شدن کامل پوست ناحیه، همراه نخواهد بود .

این افراد بهتر است در صورت تمایل به فرم بهتر بدن ( و نه کم کردن وزن ) اقدام به عمل جراحی باز به نام ابدومینوپلاستی نمایند.

عمل جراحی ساکشن در مردان در ناحیه شکم نسبت به زنان کمتر انجام می گردد چرا که چربی در مردان غالباً اطراف روده ها جمع می شود و لذا داخل شکمی است در حالی که در خانمها چربی ها بیشتر زیر پوستی هستند.
آیا چربی بعد از ساکشن بر می گردد؟
اگر فردی که می خواهیم ساکشن نمائیم بسیار چاق باشد و یا ناحیه ای انتخاب کنیم مانند شکم در یک خانم با چربی های شل و پوست آویزان، مسلماً این افراد اصلاً از ساکشن نتیجه نخواهند گرفت و این بدان معنا است که بعد ساکشن شکم آنها اصلاً جمع نخواهد شد و لذا انتخاب اشتباه افراد منجر به این تصورات می گردد.

اما باید مطلب دیگری را هم گفت و آنکه ما هر چه چربی یک ناحیه را بکشیم نهایتاً سلولهای چربی آن ناحیه را کاملاً نمی توانیم تخلیه کنیم و نباید هم تخلیه کرد چون که پوست ناحیه تغییر ۲-۵/۱ سانتی مترچربی زیر پوست باقی می گذاریم .

لذا اگر بعد از عمل رژیم غذایی مناسب رعایت نگردد، می تواند آن چربی های باقیمانده افزایش حجم و اندازه پیدا نماید که البته این افزایش در صورت رژیم غذایی مناسب چندان نخواهد بود. در جمع اگر بخواهیم ساکشن موفق باشد عوامل زیر مهم است :

۱) انتخاب مناسب فردی که کاندید ساکشن است.
۲) رژیم غذایی مناسب بعد از عمل.
۳) ورزش مناسب.
۴) بستن مناسب ناحیه ساکشن تا حداقل دو ماه بعد از عمل.
آمبولی چیست و آیا انجام ساکشن خطر آمبولی دارد ؟

به طور کلی آمبولی به معنای به راه افتادن یکی از مواد در عروق و رسیدن به نقاط دیگر است. در مورد ساکشن احتمال ورود چربی به خون و سپس حرکت آن به نقاط دیگر را مطرح نموده اند.

اما این احتمال بسیار اندک است و آنچه که در مورد این عمل خطرناک است انتخاب اشتباه بیمار است بدان معنا که اگر فردی با وزن بالا مراجعه نماید و سپس بخواهیم مقادیر بسیار زیاد چربی را ساکشن کنیم احتمال خطر که عمده آن هم ترومبو آمبولی و نیز اختلالات آب و الکترولیت می باشد، وجود خواهد داشت.

لذا اگر فرد از وضعیت جسمانی مناسب برخوردار باشد، حجم چربی که می کشیم حساب شده باشد و بیمار دچار بیماریهای زمینه ای مانند فشار خون بالا، قلبی عروقی و … نباشد احتمال خطر اندک خواهد بود.

آنچه قبل از بیهوشی باید بدانید

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 اگر قرار است عمل جراحی شوید؛بهتر است نکاتی درباره بیهوشی و عمل جراحی بدانید،زیرا آگاهی از آنچه باید انتظار داشته باشید میتواند بیهوشی شما را موثرتر و نتیجه عمل را بهتر گرداند.

پس بیشتر بیاموزید..

۱- بیهوشی عمومی:معمولا برای جراحیهای بزرگ بیهوشی عمومی بکار میرود.در این روش با تزریق داروی هوشبر بداخل رگ و تجویز گاز بیهوش کننده بداخل تنفس موجب بیهوشی کامل میشوند.

۲- بیهوشی ناحیه ای:برای اعمال جراحی کوچک،جراحی روی یک اندام(مثل دست یا پا و…)و یا جراحیهای پایین تر از قفسه سینه میتوان از بیحسی موضعی یا بیهوشی ناحیه ای استفاده کرد.در بیهوشی ناحیه ای داروی بیحس کننده داخل کمر تزریق میگرددو از قفسه سینه به پایین کاملآ بیحس و بیحرکت میشود.

هر روشی که متخصص بیهوشی و جراح به صلاح شما انتخاب کنند را پذیرا بوده و با آنها همکاری کنید.

برای بیهوشی آماده شوید…

آزمایشات لازم،نوار قلب و عکس سینه اگر توسط پزشک درخواست شده باشد؛باید تهیه کنید.

آماده باشید تا موارد زیر را به متخصص بیهوشی خود بگویید:

*سابقه هر گونه بیماری حتی سرماخوردگی در روزهای اخیر

*سابقه بیماری قلبی،ریوی،قند خون بالا،فشار خون بالا،بیماری تیرویید،اختلال لخته شدن خون و…را به متخصص بیهوشی اطلاع دهید

*نام داروهایی که مصرف میکنید و داروهایی که به آن حساسیت دارید را بگویید

*سابقه بیهوشی قبلی و هر گونه حساسیت به داروهای بیهوشی در خود یا خویشاوندانتان مهم است،فاصله دو بار بیهوشی عمومی با گاز هالوتان باید بیش از یک ماه باشد.زمان بیهوشی قبلی خود را بیان کنید.

*اگر الکل،سیگار،مواد مخدر و… مصرف میکنیدحتما” برای پزشک بیهوشی بازگو نمایید(محرمانه خواهد ماند).

*در صورتی که اخیرا” با سموم باغبانی ارگانوفسفره در تماس پوستی بوده یا مسموم شده اید،متخصص بیهوشی را مطلع سازید.
باید بدانید و رعایت کنید که:

– از هشت ساعت قبل از عمل نباید چیزی بخورید یا بنوشید.

– محل عمل جراحی باید تمیز شده و موهای این محل نیز تراشیده شود.

– زیورآلات،دندان مصنوعی عینک،لنز تماسی چشمی و … با خود به اتاق عمل نیاورید.

– از آرایش لب و ناخن پرهیز نمایید زیرا رنگ طبیعی آنها یک شاخص حیاتی حین بیهوشی است.

– آرامش خود را حفظ کرده و با کادر خدمات پزشکی نهایت همکاری را بنمایید.

– به سوالات آنها به دقت پاسخ دهید و هر نگرانی یا پرسشی دارید برای آنها بازگو کنید.

پس از عمل حتما”به هوش خواهید آمد و به شما داروهای ضد درد تزریق میکنند.

پس آرام باشید تا زود خوب شوید.

*****

کیفیت نتیجه عمل جراحی و بیهوشی بهتر خواهد شد اگر:

-اگر از ۶-۴ هفته قبل از عمل و تا یک هفته پس از عمل سیگار نکشید.

-در صورت امکان روزهای قبل از عمل ورزش و بویژه پیاده روی کرده باشید.

-رژیم غذایی خوبی در روزهای قبل از عمل داشته باشید

(ولی ۱۰-۸ ساعت قبل از عمل نباید چیزی بخورید).

بیماری زمینه ای خود مثل فشار خون بالا ،قند خون،بیماری تیرویید،کم خونی و… را خوب کنترل کرده باشید.

-شب قبل از عمل استحمام کرده،موهای محل عمل را چیده باشید؛ و با خوردن یک عدد قرص خواب آور(مثل دیازپام ۱۰-۵ میلی گرمی) خواب خوبی رفته باشید.

-از یک هفته قبل از عمل مصرف داروهای ضد لخته خون مثل: آسپرین،بروفن،دیکلوفناک،ایندومتاسین،ناپروکسن و همچنین وارفارین باید با نظر پزشک قطع شده و داروهای دیگری جایگزین شود(هپارین جایگزین وارفارین و استامینوفن یا ترامادول جایگزین بقیه مسکنها شود).

اگر احتمال آن میرود که حین عمل نیاز به تزریق خون پیش آید،شما میتوانید یک هفته قبل از عمل،از خون خود به عنوان ذخیره به بانک خون اهداء کرده و بخواهید که همان خون خودتان را به اتاق عمل بیاورند.

******
و بعد از عمل…

– بعد از عمل خوب نفس عمیق بکشید و هر از گاهی سرفه کنید.

– در تخت بستری زودتر فعالیت بدنی را شروع کنید

(مثل حرکت دادن انگشتان،سروگردن و ورزش دادن دست وپا)

– با نظر پزشک معالج زودتر از تخت بلند شوید و قدم زدن وراه رفتن را شروع نمایید.

( فقط در مورد بیحسی نخاعی از کمر بهتر است راه رفتن را دیرتر شروع کنید تا از بروز سردردجلوگیری شود)

******
پس از مرخص شدن…

. دستورات پزشک،مصرف داروها،تعویض پانسمان،فیزیوتراپی و…را بدقت رعایت کنید.

. مراقب علایم عفونت باشید و آنها را به پزشک سریعا خبر دهید(تب،التهاب،یا تورم محل زخم،هر گونه ترشحی بخصوص ترشحات بد بو و باز شدن محل زخم).

. بیحسی،تورم فزاینده یا کبودی انگشتان دست ویا پای گچ گرفته شده علامت خطر و هشدار دهنده میباشند.

. مایعات زیاد بنوشید.از خوردن غذاهای چرب خودداری کنید.پروتیین برای شما بهتر است(مرغ،ماهی و بعضی غلات)

برای تسکین درد:

– وعدهای مصرف داروهای مسکن را نادیده نگیرید.وقتی درد شروع شد تسکین آن دشوارتر است.

– نفس عمیق بکشید،کمی مکث کنید و بعد آهسته بازدم خود را بیرون دهید.

– سعی کنید عضلات خود را شل بگیرید و آنها را منقبض نکنید.

– ماساژ و گرم کردن عضلات را فراموش نکنید.

(مطمئن باشید خوب میشوید)

این نوشتار جایگزین رابطه مشورتی شما با پزشک نمیباشد.

بهتر است قبل از هر عمل جراحی با یک متخصص بیهوشی مشاوره نمایید.

آپاندیس چیست و سوالات مربوط به آپاندیس

خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 مرور کلی : آپاندیس یک ساختار لوله ای شکل و کوچک است که به قسمت ابتدائی روده بزرگ متصل می باشد و در قسمت راست پائین شکم قرار دارد. این عضو هیچ عملکرد شناخته شده ای ندارد و برداشتن آن طی عمل جراحی هیچ اختلالی در هضم غذا ایجاد نمی کند.

 

آپاندیسیت به معنی التهاب آپاندیس می باشد. این بیماری یک اورژانس جراحی است و هیچ درمان داروئی مؤثر ندارد و باید حتماً جراحی شود. در صورتیکه بیمار سریعاً جراحی شود، بیشتر بیماران سریعاً و بدون مشکل خاصی بهبود می یابند ولی در صورت تأخیر در درمان، آپاندیس پاره شده و باعث پخش شدن عفونت در محوطه شکم و حتی مرگ می شود. گرچه این بیماری در هر سنی ممکن است رخ دهد ولی شایعترین سنین بیماری بین ۳۰-۱۰ سال می باشد.

دلایل ایجاد بیماری : دلیل ابتلا به آپاندیسیت ، انسداد دهانه آپاندیس می باشد. این انسداد به هر علتی که ایجاد شود، باعث بالا رفتن فشار داخل آپاندیس شده و همچنین باعث ایجاد التهاب و اختلال در جریان خون آن می شود. در صورت عدم درمان ، انسداد باعث سیاه شدن عضو و پاره شدن آن می شود.

شایعترین دلیل انسداد آپاندیس، گیر کردن گلوله سفتی از مدفوع در دهانه آپاندیس می باشد، گرچه گاهی در اثر عفونتهای میکروبی یا ویروسی لوله گوراشی هم، غدد لنفاوی متورم شده و می توانند روی آپاندیس فشار وارد کنند و باعث انسداد شوند.
در موارد نادری نیز، آسیب و ضربه های وارده به شکم نیز می تواند منجر به آپاندیسیت شود.

علائم و نشانه ها
مهمترین علائم بیماری عبارتند از :
– درد شکم : ابتدا در اطراف ناف بوده و پس از مدتی به ناحیه راست پائین شکم جابجا می شود.
– کاهش اشتها، تهوع ، استفراغ، اسهال یا یبوست، تب خفیف که پس از سایر علائم ایجاد می شود، عدم توانائی دفع گاز تورم شکم از سایر علائم همراه می توانند باشند .

توجه داشته باشید که فرد مبتلا به آپاندیسیت تمام علائم فوق را ممکن است نداشته باشد. درد شکم با حرکت ، تنفس عمیق ، سرفه و یا عطسه تشدید می شود. علاوه بر دردی که بیمار حس می کند، فشار دادن ناحیه درگیر شکم (اغلب طرف راست و پائین)باعث ایجاد درد می شود.

افراد بیمار با علائم غیر معمول : بعضی افراد نیاز به توجه ویژه برای تشخیص آپاندیست دارند. این افراد دارای شرایط خاص هستند که ممکن است علائم کلاسیک بیماری را که در بالا گفته شد نداشته باشند و گاهی تنها علامت آنها یک احساس ناخوشی می باشد. این افراد شامل:
– افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم مثل استروئیدها را دریافت می کنند.
– افرادی که عضو پیوندی دریافت کرده اند.
– افراد مبتلا به عفونت HIV.
– افراد مبتلا به دیابت.
– افراد مبتلا به سرطان و یا کسانیکه شیمی درمانی دریافت می کنند.
– افراد بسیار چاق.
– همچنین زنان حامله، شیرخواران ، کودکان و افراد سالمند نیز بعلت تشابه علائم بیماری با شرایط خاص آنها، نیازمند توجه ویژه می باشند.

در حاملگی درد شکم ، تهوع و استفراغ از علائم شایع بوده و نمی توان آنها را صد در صد به حساب آپاندیسیت گذاشت. بسیاری از زنانی که در دوران حاملگی مبتلا به آپاندیسیت شده اند، علائم کلاسیک آپاندیست را نداشته اند بنابراین تمام زنان حامله که دچار درد شکم می شوند باید حتماً به پزشک مراجعه کنند.

در نوزادان و کودکان کوچکتر بعلت اینکه قادر به برقراری ارتباط با والدین و پزشک نمی باشند اطلاع از نوع درد و کیفیت آن مقدور نمی باشدو پزشک نمی تواند اطلاعات قابل اعتمادی از زبان بیمار بشنود و فقط مجبور است به معاینه اکتفا کند و به دنبال علائمی که کمتر اختصصاصی هستند باشد ( مثل خستگی و یا استفراغ).

در کودکان نو پا که مبتلا به آپاندیسیت شده اند، گاهی بیماری با اختلال در غذا خوردن و خواب آلودگی خود را نشان می دهد. کودکان بزرگتر گاهی با یبوست بیماری خود را نشان می دهند ولی همچنین گاهی مدفوع کم حجم و آغشته به موکوس از علائم بیماری می باشد. با توجه باینکه علائم در کودکان بسیار وسیع و متفاوت است، هر کودکی با علائم مشکوک به آپاندیسیت باید سریعاً به پزشک مراجعه کند.

بیماران سالمند که در حالت عادی نیز بیشترگرفتارمشکلات پزشکی می باشند، در هنگام ابتلا به آپاندیسیت نیز علائمی متفاوت داشته و عوارض بیشتری گریبانگیر آنها می شود. در افراد سالمند، ابتلا به بیماری با تب خفیفتر و درد شکمی، با شدت کمتری همراه است. بسیاری از افراد سالمند تا مرحله نهائی بیماری که آپاندیس بسیار ملتهب شده و د رمعرض پاره شدن قرار گرفته است، چیزی متوجه نمی شوند. بنابراین هر فرد سالمند با تب خفیف و درد شکمی بسیار خفیف نیز باید توسط پزشک ویزیت شود.

تشخیص
۱- تاریخچه پزشکی و معاینات بالینی : این مورد نکته اصلی در تشخیص بیماری است یعنی پرسشهای دقیق از علائم بیماری و معاینه فیزیکی توسط پزشک. هنگام ویزیت بیمار پزشک سوالات متعددی را می پرسد، مثلاً در مورد درد شکم از کیفیت درد، محل آن، الگوی درد و شدت درد پرسش می کند. همچنین در مورد مشکلات قبلی پزشکی فرد، جراحی قبلی،سابقه بیماری در افراد فامیل بیمار،داروهائی که فرد دریافت کرده است و موارد حساسیت فرد به دارو و غذا را می پرسد. در مورد سابقه مصرفالکل،سیگارو موادمخدر پرسش می شود.

قبل از انجام معاینه فیزیکی فرد، علائم حیاتی ( فشار خون ، درجه حرارت ، تعداد ضربان قلب و تعداد تنفس در هر دقیقه ) را ثبت می کند و آنوقت از سر تا پای بیمار بطور دقیق معاینه می شود . شرایط زیادی می تواند باعث درد شکم شود، حتی یک سینه پهلو یا بیماری قلبی گاهی با درد شکم خود را نشان می دهند و علائمی مثل تب، ضایعات پوستی و تورم غدد لنفاوی نیز اکثراً در شرایطی ایجاد می شود که بعمل جراحی نیاز ندارد.

معاینه شکم مهمترین قسمت برای تشخیص بیماری می باشد. محل درد و حساسیت به درد، مهمترین نکته در معاینه شکم است. درد علامتی است که بیمار نوع و محل آنرا توصیف می کند، ولی حساسیت به درد، دردی است که با لمس ایجاد شده و پزشک با معاینه خود به آن پی می برد. بهر صورت همانطور که گفته شد از یافته های معاینه فیزیکی است که پزشک باید به این نکته پی برد که درد شکم نیاز به جراحی دارد یا نه ؟

۲- تستهای آزمایشگاهی : تستهای خونی برای کنترل علائم عفونت بررسی می شوند. مثلاً در این شرایط میزان گلبولهای سفید خون افزایش پیدا می کند. اندازه گیری یونهای موجود در خون نیز برای نشان دادن مشکلات و اختلالات میزان آب یا میزان یونهای موجود در خون بررسی می شوند. آزمایش ساده ادرار برای رد کردن عفونت ادراری انجام می شود. پزشکان همچنین برای زنانی که در سنین باروری هستند، ممکن است تست بارداری را درخواست نمایند، تا بتوانند بعضی از عوارض بارداری ناخواسته را که ممکن است با درد شکمی خود را نشان دهند، تشخیص بدهند.

۳- تاریخچه پزشکی و معاینات بالینی : عکس ساده شکم برای نشان دادن انسداد، پارگی احشاء ، اجسام خارجی و در موارد نادر برای نشان دادن آپاندیکولیت ( که همان مدفوع سفت شده می باشد که در دهانه آپاندیس گیر کرده و علائم آپاندیسیت را بوجود آورده است) استفاده می شود.

سونوگرافی می تواند گاهی التهاب آپاندیس را نشان دهد و علاوه بر آن می تواند سایر علل درد شکمی مثل عوارض حاملگی و یا بیماریهای کیسه صفرا را تشخیص دهد.

CT اسکن تست دیگری است که در شرایط خاص ممکن است انجام گیرد. در این تست، مقاطعی از بدن بطور متوالی تصویربرداری می شوند و خصوصاً در شرایطی که تشخیص کلنیکی با شک روبرو می باشد، می توان از آن استفاده کرد زیرا می تواند بسیاری از اختلالات شکمی را مشخص کند.

۴- سایر آزمایشات : در موارد انتخاب شده، خصوصاً در زنان درد شکمی می تواند ناشی از آپاندیس ملتهب و یا اختلالات تخمدان باشد، لاپاراسکوپی ممکن است کمک کننده باشد. گرچه در این تکنیک اشعه X بکار نمی رود و از این نظر خطری ندارد ولی نیاز به بیهوشی عمومی دارد. لاپاراسکوپ یک لوله نازک می باشد که یک دوربین کوچک به آن متصل بوده و پزشک از طریق یک برش کوچک آنرا وارد بدن بیمار کرده و می تواند بوسیله آن اعضاء و جراح شکم بیمار را مشاهد کند.

همچنین از محاسن لاپاراسکوپی این است که اگر بیماری تشخیص داده شده طی عمل لاپاراسکوپی، از بیماریهائی باشد که نیاز به عمل جراحی داشته باشد، می توان همزمان عمل جراحی بیمار را انجام داد.

درمان
۱-جراحی : آپاندیسیت حاد، با عمل جراحی و برداشتن آپاندیس ملتهب درمان می شود. این جراحی یا از طریق جراحی باز و از یک برش در ناحیه پائین و راست شکم و یا از طریق لاپارسکوپ و با ۴-۳ برش بسیار ریز انجام می شود. لاپاراسکوپ خصوصاً زمانیکه تشخیص بیمار همراه شک بوده باشد و بخواهیم سایر موارد درد شکم را نیز بررسی می کنیم استفاده می شود. بعضی از بیماران نیز لاپاراسکوپی را ترجیح می دهند، زیرا اندازه برش آن کوچکتر، بهبود سریعتر و با درد کمتری همراه است و داروی ضد درد کمتری را نیاز دارد.

نکته قابل توجه این است که پزشکان پس از عمل در هر صورت آپاندیس را بر می دارند. یعنی حتی اگر پس از عمل متوجه شوند که که آپاندیس سالم بوده و تشخیص آنها اشتباه بوده است، آپاندیس برداشته می شود تا اگر در آینده فرد دچار درد شکم شد، درد بیمار به آپاندیس او نسبت داده نشود.
بهبودی کامل پس از عمل جراحی برداشت آپاندیس ممکن است، چند هفته طول بکشد. پزشک در این دوره به بیمار توصیه می کند، فعالیت فیزیکی خود را محدود کرده و برای وی داروی ضد درد تجویز می شود.

بهبودی پس از عمل لاپارسکوپی بطور کلی سریعتر از عمل جراحی باز صورت می گیرد ولی برای مدت ۶-۴ هفته توصیه می شود که از کار سنگین خودداری کند.

۲- آنتی بیوتیک و سایر درمانها : اگر تشخیص نامشخص باشد، بیمار ممکن است تحت نظر گرفته شود و یا گاهی تجویز آنتی بیوتیک برای آنها صورت می گیرد. این رویه بیشتر زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که پزشک علت درد شکم را به یک بیماری غیر جراحی و طبی مربوط بداند تا یک بیماری نیازمند جراحی.

اگر درد شکم ناشی از نوعی عفونت باشد، علائم با تزریق وریدی آنتی بیوتیک و مایعات درمان می شود، ولی بطور کلی آپاندیسیت بیماریی نیست که درمان طبی داشته باشد و نیازمند جراحی است.

ندرتاً بدن می تواند عفونت پدید آمده توسط یک آپاندیس پاره شده را محدود کرده و تشکیل آبسه (دمل چرکی) دهد( بجای گسترده شدن عفونت در کل شکم، در یک نقطه آبسه تشکیل می دهد. ) پزشکان در این موارد آبسه را با استفاده از یک وسیله بنام « دِرَن » تخلیه کرده و « دِرَن » را برای چندین هفته در محل باقی می گذارند تا کاملاً آبسه خشک شود و پس از خشک شدن آبسه و رفع التهاب عمل جراحی برداشت آپاندیس انجام می شود.

عوارض : وخیم ترین عارضه آپاندیسیت، پاره شدن آپاندیسیت است . این عارضه در صورت تأخیر در تشخیص آپاندیسیت ایجاد شده و در نوزادان، کودکان کوچکتر، افراد سالمند این احتمال بالاتر است. پاره شدن آپاندیس می تـواند باعث التهاب جدار شکم و بافت پوشاننده احشاء و ایجاد آبسه گردد. در افراد کمی عوارض آپاندیسیت می تواند باعث نارسائی اعضاء مهم (مثل کلیه، ریه، مغز و … ). یا حتی مرگ شود.

فتق چیست دلایل آن و سوالات در مورد فتق(۱)

خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ۱) فتق چیست و انواع آن کدام است؟

به زبان ساده به بیرون زدگیهای غیر طبیعی جدار شکم فتق میگویند. شایعترین نوع فتق، فتق جدار شکم در قسمت تحتانی راست یا چپ است که به آن فتق اینگوئینال یا فتق مغبنی گویند و در بین مردم به پارگی پرده شکم یا به اختصار پارگی پرده شهرت دارد. این بیماری در مردان بسیار شایعتر است.سایر انواع فتق، شامل فتق در محل جراحی قبلی، فتق نافی و غیره است. در این مقاله به توضیح در مورد شایعترین نوع فتق که همان فتق مغبنی است، پرداخته میشود.

۲) چرا فتق ایجاد می شود ؟
فتق هنگامی رخ می دهد که لایه های عضلانی جدار شکم ضعیف شده باشد. همانند بیرون زدگی تیوپ داخلی یک لاستیک پاره شده، در فتق نیز احشاء داخلی شکم از طریق ناحیه ضعیف روی جدار شکم بیرون می زنند و باعث شکل گیری یک برآمدگی می شوند. البته در کودکان علت ایجاد فتق، نوعی اختلال در شکل گیری لایه های جدار شکم است که در هنگام تولد وجود دارد. ورود احشاء شکم به داخل محل فتق می تواند باعث گردد که قسمتی از روده یا سایر اعضاء داخل شکم در داخل این بیرون زدگی گیر کند و باعث عوارض خطرناک شود. فتق می تواند سبب ایجاد درد شدید و مسائل جدی دیگر شود که حتی گاهی به جراحی اورژانس منجر میگردد.

۳) چرا باید فتق را جراحی کرد؟
دو دلیل واضح برای درمان فتق، یکی دردی است که با ایستادن های طولانی یا بلند کردن اشیاء سنگین ایجاد می شود و دیگری از نظر زیبایی است که به واسطه وجود یک برجستگی باعث نارحتی بیمار می شود . اما دلیل اصلی جهت ترمیم فتق این است که ممکن است روده یا عضوی دیگر، داخل فتق به دام بیفتد و قادر به خارج شدن از آن نباشد لذا باعث انسداد روده و به دنبال آن، گانگرن یا سیاه شدگی و پاره شدن روده می شود.

۴) آیا می توان به جای جراحی از فتق بند استفاده کرد ؟
درمان غیر جراحی فتق مغبنی، استفاده از فتق بند است که روی ناحیه درگیر، فشار وارد می آورد و به جا انداختن آن، کمک می نماید اما در کل استفاده از آن ایده خوبی نمی باشد. فتق بند در واقع هیچ کاری جهت از بین بردن و رفع فتق انجام نمیدهد و فقط علائم آن را کاهش می دهد.

بنابراین با وجود استفاده از آن فتق همچنان بزرگ می شود، همچنین موجب ایجاد زخم در موضع فتق می شود. تداوم در بزرگ شدن فتق و ایجاد چسبندگی در بافتهای زیرین، از عوارض فتق بند هستند که ترمیم جراحی فتق را دشوار می سازند و عود مجدد آن را محتمل تر می کنند. بنابراین استفاده از فتق بند فقط باید به عنوان یک وسیله به مدت کوتاهی قبل از انجام عمل جراحی محدود شود.

۵) پس از عمل حدود چند روز باید بستری بود؟
بیشتر بیماران قادر هستند درعرض ۱ الی ۲ روز پس از عمل مرخص شده و به خانه روند.

۶) پس از چه مدت می توان به سرکار رفت؟
بیماران قادرند فعالیتهای خود را در عرض ۳ الی ۵ روز پس از عمل جراحی، از سر گیرند ولی از انجام کارهای سنگین حداقل تا دو ماه و بطور معمول تا شش ماه باید پرهیز کرد.

۷) پس از جراحی تا کی باید پانسمان را عوض کرد؟
در صورت رفع ترشح، پس از ۴۸ ساعت نیاز به تعویض پانسمان نمی باشد اما در صورت ادامه ترشح، نیاز به تعویض پانسمان روزانه دارد .

۸) چه مدت پس از عمل میتوان حمام رفت؟
در صورتیکه محل زخم مشکلی نداشته باشد پس از ۴۸ ساعت میتوان استحمام کرد.

۹) کی بخیه ها را باید خارج کرد؟
با نظر پزشک پس از ۷ تا ۱۰ روز.

۱۰) پس از ترخیص به چه دارویی نیاز است؟
مسکن و در صورت صلاحدید پزشک چرک خشک کن .

بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی کدام بهتر است؟

خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 بیهوشی موضعی از بیهوشی عمومی بهتر است

همیشه باید بیهوشی موضعی انتخاب اول باشد مگر خلاف آن ثابت شود
بیهوشی موضعی هم برای بیمار،هم برای جراح و هم برای متخصص بیهوشی بهتر از بیهوشی عمومی است.

الف) معایب و خطرات بیهوشی عمومی برای بیمار
۱- ترس از به هوش نیامدن
۲- حساسیت به داروهای متنوع بیهوشی عمومی
۲-۱) کمبود کولین استراز پلاسمایی
۲-۲) هیپرترمی بدخیم
۲-۳) هپاتیت هالوتانی
۲-۴) حساسیت به نسدونال
۳- تهویه مشکل
۴- لوله گذاری مشکل تراشه
۵- آسیب به دندانها هنگام لوله گذاری
۶- آسیب به تراشه در اثر لوله گذاری
۷- لوله گذاری مری بجای تراشه
۸- پنوموتوراکس بدلیل تهویه مکانیکی
۹- گلودرد ناشی از لوله تراشه
۱۰- احساس درد و کوفتگی پس از به هوش آمدن به خاطر داروهای تاثیر گذار بر عضلات
۱۱- بیدار شدن زیر بیهوشی
۱۲- لرز پس از به هوش آمدن
۱۳- اسپاسم پس از خارج کردن لوله تراشه
۱۴- مرگ ومیر بالاتر نسبت به بیهوشی موضعی(در سزارین مرگ و میر بیهوشی عمومی ۷ برابر بیهوشی از کمر است)
۱۵- آسیب رشته های عصبی اندامها در اثر تحت فشار ماندن زیر بیهوشی
۱۶- خطر درست کار نکردن دستگاههای بیهوشی و اکسیژن نرسیدن به بیمار
۱۷- رسیدن داروهای بیهوشی به جنین در سزارین
۱۸- ترخیص دیرتر از بیمارستان
۱۹- هزینه بیشتر
۲۰- استفراغ زیر بیهوشی و ورود محتویات معده به ریه

ب) مزایای بیهوشی موضعی برای جراح
۱- میتواند با بیمار حین عمل ارتباط عاطفی بهتری برقرار کند
۲- از بیمار در صورت لزوم شرح حال و معاینه بهتر و بیشتری زیر عمل بر اساس یافته های جدید بدست آورد
۳- سرعت خروج بیمار از اتاق عمل تخت را برای مریض بعدی زودتر آماده میکند
۴- تمایز عوارض بیهوشی موضعی و عوارض خود عمل برای جراح راحتتر است

ج) برتریهای بیهوشی موضعی برای پزشکان و پرسنل بیهوشی
۱- مواجهه کمتر با مورتالیته و عواقب روحی/قانونی آن
۲- برخورد با موربیدیتی کمتر
۳- مواجهه با داروهای تزریقی کمتر و واحتمال نیدل استیک و آلودگی کمتر
۴- فرصت برقراری ارتباط عاطفی بهتر با بیمار
۵- عدم نیاز به عملیات استرس دار بزرگی همچون اینداکشن بیهوشی /تهویه با ماسک/لوله گذاری تراشه/تهویه مکانیکی/اکستوبه کردن/ساکشن کردن ترشحات/مراقبت تنفسی ریکاوری
۶- آلودگی کمتر دستها بدلیل عدم نیاز به کارهای پرخطر مثل تزریقات متعدد/تهویه با ماسک/لوله گذاری/ساکشن ترشحات/اکستوبه کردن
۷- قضاوت صحیحتر بر اساس هوشیاری بیمار در هنگام لزوم
۸- آلودگی کمتر محیط با گازهای مضر هوشبر

علل ریزش مو در زنان

خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ریزش مو در خانمها بیشتر از مردان دارای تغییرات دوره ای است به عنوان مثال در فصل خاصی ریزش موی آنها شدید شده و هر سال این روند تکرار می شود و یا بعد از زایمان و بعد از یائسگی موی زیادی از دست می دهند حجم موی زنان معمولا با افزایش سن کم می شود یا بعضی افراد از نظر ژنتیکی موهای نازک و کم پشتی دارندو از زمان کودکی کم مو بودند این موارد کاملا طبیعی بوده و احتیاج به درمان خاصی ندارد البته در صورتی که مشکل روانی برای فرد ایجاد کند درمانهای قابل دسترسی موجود می باشد.

در مقابل شرایطی وجود دارند که عوامل دیگری مثل بیماری ، تغییرات هورمونهای داخلی و مصرف تعدادی از داروها و فاکتورهای محیطی و ژنتیکی باعث ریزش موی کامل می شوند این موارد به درمان دارویی نیاز داشته وحتما از طرف بیمار باید جدی گرفته شود.

به نظربسیاری از مردم طاسی مختص مردان می باشد و خانم ها موهایشان را از دست نمی دهند اما حقیقت چیز دیگری است میلیونها زن در دنیا از طاسی زنانه رنج میبرند و سالیانه به تعداد آنها افزوده می شود. وراثت عامل پر قدرت در طاسی زنان می باشد یک زن ازهر چهار زن این نوع طاسی را تجربه میکنند. بعضی از زنان در مورد از دست دادن موی خود با هیچ کس صحبتی نمی کنندزیرا به تصور آنها ریزش مو و طاسی فقط مختص آقایان است و برای خانمها کاملا غیر طبیعی است بنابر این از نظر روحی بسیار آشفته می شوند و احساس اضطراب شدید، کاهش جذابیت ،کیفیت زندگی آنها را تهدید می کند.اگر از دست دادن مو تا این حد باعث مشکلات روانی شود، خانواده ، دوستان و پزشک خانوادگی آن فرد بایستی تا حد ممکن به او کمک کنند.
انواع ریزش موی زنان :

۱- ریزش موی منتشر diffuse pattern

معمول ترین ریزش مو در خانمها طاسی منتشر می باشد.در بیشتر موارد علت این نوع ریزش ژنتیکی می باشد البته بیماریها و داروهای خاصی هم می توانند باعث ریزش منتشرشوند در این نوع طاسی موها در ناحیه وسیعی از سر نازک شده و تراکم آن کم میشود البته معمولا خط موی پیشانی باقی می ماند.

الف) طاسی ژنتیکی زنان
طاسی ارثی در خانمها آندروژنتیک هم نامیده میشودو ژن آن از پدر و مادر منتقل شده و به صورت اتوزومال مغلوب ظاهر می شود. موها از پشت خط موی فرونتال شروع به نازک شدن کرده و به سمت پایین پشت و کناره سرکشیده میشود معمولا در سنین ۴۰ تا ۵۰ ظاهر می شود و در مواردی هم در سن ۲۰ سالگی اتفاق میافتد. خوشبختانه در اکثر موارد خط موی فرونتال حفظ شده و مانند مردان عقب رفتن موهای پیشانی ایجاد نمی شودشواهد نشان داده در افرادی که از نظر ارثی مستعد طاسی هستند مصرف قرص های ضد بارداری سن شروع ریزش موی آنها را پایین آورده و زودتر دچار طاسی میشوند بنابراین در افرادی که سابقه خانوادگی طاسی زنانه دارند بهتر است این قرص را مصرف نکنند. اگرخانمی به این نوع ریزش مو مبتلا شد بایستی تمام علتهای موثر در ریزش مو ( انواع بیماریها ، مشکلات هورمونی ، کم خونی، استرس…) بررسی شوند درصورتی که هیچ گونه مشکل داخلی وجود نداشت تشخیص اصلی ریزش موی ارثی می باشد.

نقش تستوسترون در طاسی ژنتیکی زنان چیست ؟
مقداری هورمون مردانه تستوسترون در بدن زنان وجود دارد در سلولهای خاصی از بدن هورمون تستوسترون به هورمون قوی تر دی هیدرو تستسترون(DHT) تبدیل میشود البته این کار توسط آنزیم ۵- آلفا ردوکتاز انجام می شود.در درمال پاپیلای فولیکول مو گیرنده های زیادی برای هورمون DHT وجود دارد و این هورمون از طریق کوتاه کردن سیکل رشد مو باعث میشود موی ضخیم در فولیکولهای حساس موی سر به موی کرکی و نازک تبدیل شود در واقع یک فولیکول قبل از رسیدن به مرحله آخر رشد به طور زودرس وارد فاز استرحت شده و رشد بیشتر آن متوقف میشود بابراین موهای درآمده نازک تر به نظر میرسند تا اینکه دیگر مویی از آن فولیکول رشد نمی کند.

ب) بیماریها و شرایط خاصی که باعث ریزش موی منتشر در زنان می شود
بعد از زایمان، بعد از یائسگی، بیماری تخمدان پلی کیستیک، بیماری تیروئید، بیماریهای اتوایمیون بعد از یائسگی به دلیل کاهش استروژن ریزش مو افزایش می یابد. در خانمها هورمون استروژن یک اثر محا فظتی قوی بر مو و پوست دارد.
تغذیه نامناسب

بعد از مدتی تغذیه نامناسب بدن با کمبود ویتامین ، کم خونی،کمبود پروتئین و کالری، کمبود روی و اسیدهای چرب ضروری، مواجه شده و هر کدام از این کمبودها میتوانند باعث ریزش شدید مو شوند.البته اثر آنها موقت بوده و در صورتی که کمبودها اصلاح شوند ریزش مو طبیعی میشود. خانمهایی که خونریزیهای ماهیانه شدید دارند در معرض کمبود آهن می باشند و در صورتی که این کمبود توسط تست آزمایشگاهی تشخیص داده شد حتما بایستی به دنبال درمان آن باشند زیرا می تواند یک عامل پر قدرت در ریزش موی خانمها باشد. همچنین افزایش ویتامین آ در بدن,می تواند باعث ریزش مو شود.

تلوژن افلوویوم یا ریزش با تاخیر ناشی از استرس و دارو
تعداد نسبتا زیادی از داروها میتواند باعث پدیده تلوژن افلوویوم شود البته این ریزش موقتی است و با قطع شدن مصرف دارو مشکل بر طرف می شود.
۱-داروهای رقیق کننده خون مثل وارفارین و هپارین
۲- داروهای ضد تشنج دیلانتین
۳- داروهای ضد نقرس کولشیسین و آلوپورینول
۴- ضد فشار خون به خصوص بتا بلوکر
۵- ضد التهاب پردنیزولون
۶- پایین آورنده کلسترول
۷- ضد افسردگی لیتیوم
۸- شیمی درمانی
۹- ضد بارداری
۱۰- مصرف زیاد ویتامین آ
۱۱- داروهای لاغری و کوکائین
۲- ریزش مو با طرح مردانه در زنان

در این نوع ریزش مو مانند مردان عقب رفتن خط موی پیشانی و خالی شدن وسط سر دیده می شود.
در این زنان موها در جلو و وسط سر نازک شده در حالی که در ناحیه پشت و کناره ها موها ضخیم و پر تراکم می با شد.
اگر این نوع ریزش مو در اثر افزایش غیر طبیعی سطح هورمون مردانه باشددر صورتی که این افزایش با تست آزمایشگاهی مشخص شد مصرف داروهای آنتی آندروژن و محلول موضعی مینوکسیدیل تا حد زیادی از ریزش بیشتر جلوگیری می کند. این زنان به دلیل داشتن موهای خوب و پر تراکم در ناحیه پشت سر کاندید مناسبی برای جراحی پیوند مو می باشند.

۳- ریزش موی منطقه ای

شایع ترین عواملی که می توانند باعث ریزش مو در یک قسمت سر شود :
۱- Alopecia areata (آلو پسیا آراتا): در این حالت قسمتی از موها به صورت گرد و سکه مانند به طور ناگهانی دچار ریزش می شوند.به ندرت، ممکن است تمام سر و حتی ابرو ومژه هم مبتلا شوند. این نوع ریزش منطقه ای با درمان های دارویی برطرف میشوند و انجام پیوند مو در این نوع ریزش صحیح نیست.

۲- Traction Alopecia (آلو پسیا ناشی از کشش): در صورتی که موها آرایش خاصی داشته باشند که از ناحیه شقیقه ها و جلوی پیشانی به طور مرتب تحت کشش باشند باعث از بین رفتن فولیکولها دراین ناحیه شد ه این نوع ریزش به خوبی به وسیله جراحی پیوند مو اصلاح می شود.

۳- Trichotillomania (تریکو تیلومانیا): یک نوع اختلال روانی است و بیشتر در زنان جوان دیده می شود. فرد موهای خود را به دور انگشت پیچیده و با کشش محکم آنها را می کند.

۴- Face lift and brow lift procedures: در جراحی کشیدن صورت و بالا بردن ابروها نزدیک ناحیه برش جراحی یا در خط پیشانی ناحیه شقیقه ها موها از بین می روند این افراد کاندید خوبی برای جراحی پیوند مو می باشند.
۵- Tinea Capitis: یک نوع عفونت قارچی در سر می باشد و باعث ایجاد تکه های قرمز بدون مو یا همراه با موهای شکسته می شود.
درمان ریزش مو در زنان

با توجه به علتهای متفاوت ریزش مو اولین و مهمترین قدم در درمان آن تشخیص دقیق علت می باشد. در مواردی که بیماری یا اختلال هورمونی و یا کمبود تغذیه عامل ریزش مو باشند بایستی به دنبال درمان کامل علت زمینه ای باشیم.

به دنبال پیشرفت علم و دست یابی به تکنیک های جدید جراحی این امکان برای زنان وجود دارد که بتوانند دوباره به موهای زیبا از دست رفته خود برسند روش فولیکولار یونیت جدیدترین تکنیک در پیوند مو میباشد باعث ایجاد یک خط موی کاملا طبیعی می شود و با این روش زیبا ترین نتایج را در بیماران میتوان دید به طوری که بقیه افراد قادر به تشخیص آن نخواهند بود.

این جراحی به صورت سرپایی با بیحسی موضعی انجام می شود در این عمل یک نوار باریک از ناحیه پشت سر برداشته شده و به واحدهای فولیکولی تقسیم شده و در قسمت جلوی سر کاشته می شود. افرادی که موهای پشت سرشان از تراکم بالایی برخوردار باشد کاندید خوب برای این جراحی می باشند.

چه زنانی می توانند بهترین کاندید پیوند مو باشند ؟
۱- زنانی با ریزش موی طرح مردانه : در این افراد به دنبال سطح بالای هورمون آندروژن ناحیه پیشانی و یا همراه با فرق سردچار ریزش شده و در قسمت پشت سر تراکم خوبی دارند. به دنبال درمان هورمونی برای ترمیم موهای ریخته شده میتوانند از پیوند مو استفاده کنند.
۲- زنانی با ریزش منطقه ای ناشی از کشیدن موها و یا بعد از جراحی کشش صورت و بالا بردن ابرو.
۳- زنانی که دارای طاسی ژنتیکی منتشر می باشند معمولا در ناحیه پشت سر تراکم خیلی بالایی ندارند.

البته این افراد می توانند پیوند مو انجام دهند وبا انجام پیوند تراکم مو در قسمت جلوی سرشان افزایش یافته و ظاهر زیبا تری پیدا می کنند ولی بایستی توقع و انتظارات آنها از جراحی واقع بینانه باشد و بعد از جراحی منتظر یک تراکم بسیار بالا نباشند.

استفاده از کافئین برای تقویت موها

خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

استفاده از روغنهای گیاهی تاثیری در جلوگیری از ریزش مو ندارد.

یک متخصص پوست و مو عنوان کرد : با توجه به تحقیقاتی که اخیرا انجام شده است، استفاده از کافئین در شوینده‌های سر، سبب تقویت و استحکام ریشه موها می‌شود.

 

دکتر زهرا حلاجی در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران اظهار کرد: شوینده‌ها به دلیل مدت زمان کوتاهی که درتماس با پوست سر قرار می گیرند تاثیر زیادی در تقویت مو ندارند اما تحقیقاتی که اخیرا انجام شده، نشان می‌دهد استفاده از کافئین در شامپوها و قرار گرفتن آن به مدت ۵ دقیقه بر روی سر می‌تواند در تقویت موها موثر باشد.
وی ادامه داد: استفاده از لوسیون‌های گیاهی در تقویت موی سر موثر اما به تنهایی کارساز نمی‌باشد. از جمله این لوسیون‌ها، گیاه قزل گون است که در درمان ریزش و تقویت موی سر به عنوان درمان جانبی موثر است.

دکتر حلاجی در مورد استفاده از روغن‌ها برای تقویت موها گفت: روغن‌هایی چون روغن مار، نارگیل و بادام هیچ گونه تاثیری در ریزش یا عدم ریزش مو نداشته و صرفا در مورد موهای خشک و شکننده و خوش حالت کردن آن قابل استفاده است.

وی افزود: استفاده از درمان سنتی از جمله استعمال حنا در مورد تقویت ریشه مو غیرموثر است و کارایی حنا در کاهش چربی مو و بهتر نمودن کیفیت آن است.

این متخصص پوست و مو در زمینه استفاده از نخود نیز برای تقویت موها گفت: نخود به دلیل دارا بودن استروژن، ماده‌ای مقوی است اما به علت میزان جذب کم تاثیر ناچیزی در تقویت موی سر دارد.

بافت شناسی و نقش پوست انسان در بدن

خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي

پوست به عنوان یک پوشش ساده سطح بدن محسوب می گردد در حالی که مشتمل بر ارگانهای پیچیده و فعال می باشد. پوست از لحاظ بافت شناسی از اپیدرم، درم و بافت زیر جلدی تشکیل شده است.

اپیدرم :
اپیدرم خارجی ترین قسمت بافت پوست را تشکیل می دهد و شامل ۴ لایه مشخص می باشد که از داخل به خارج عبارتند از:

۱- پایه (basal)
۲- خاردار (spinosum)
۳- دانه دار (granular)
۴- شاخی (Horny)

سلول اصلی تشکیل دهنده اپیدرم کراتینوسیت می باشد که بیش از نود و پنج درصد اپیدرم را تشکیل می دهد. سایر سلولهای تشکیل دهنده اپیدرم عبارتند از: ملانوسیت، لانگرهانس و سلول مرکل.

درم :
درم به طور عمده از فیبرهای کلاژن و الاستین قرار گرفته در ماده زمینه ای حاوی پلی ساکارید تشکیل گردیده است. سلولهای التهابی، ماست سل ها، عروق خونی و لنفاوی و اعصاب پوستی از اجزای دیگر موجود در درم می باشند.

ضمائم پوستی :
این ضمائم که شامل فولیکول مو، غدد سباسه، غدد عرق اکرین و اپوکرین و ناخن است که از تغییر اپی تلیوم پوستی ایجاد می گردند.

بافت زیر جلدی :
این بافت به طور عمده از سلولهای چربی تشکیل شده است. پوست عملکردهای بی شماری دارد که بعضی ساده و بعضی پیچیده اند.

پوست یک سد فیزیکی است
خارجی ترین لایه اپیدرم، لایه شاخی، از دفع آب جلوگیری می کند و این کار را با تشکیل یک سد فیزیکی انجام می دهد که از کراتینوسیت های شاخی شده، پروتئین ها و چربی های داخل سلولی و سبوم خارج شده سطحی تشکیل شده است. مختل شدن این اجزا سبب افزایش دفع آب و افزایش نفوذ موضعی مواد می شود. لایه شاخی در مقابل آسیب ناشی از مواد شیمیایی مقاوم است چون ماهیت ذاتی دوگانه ای دارد که هم هیدروفیل (آبدوست) و هم لیپوفیل (چربی دوست) است.
لایه شاخی می تواند آسیب های ناشی از تغییر PH را در دامنه نسبتا وسیعی تحمل کند.

پوست مثل ترموستات (تنظیم کننده دما) عمل می کند
لایه شاخی از طریق ممانعت در برابر دفع آب و تبخیر آن به حفظ حرارت بدن کمک می کند. چربی زیر جلدی به مثابه عایق حرارتی عمل می کند و اثر ضربه گیری نیز دارد. غدد اکرین تولید کننده عرق هستند که وقتی روی سطح پوست رها می شود، تبخیر می شود و حرارت زیادی را که در هوای گرم وجود دارد از بدن دفع می کند.

پوست به مثابه چتر آفتابی عمل می کند
ملانین تولید شده در ملانوسیت ها بسته بندی می شود و در سلولهای کراتینوسیت اطراف توزیع می گردد. این بسته بندی ها که ملانوزوم نام دارد، DNA سلول را از مواجهه با نور فرابنفش محافظت می کنند.
البته پس از عمری مواجهه با نور آفتاب، ممکن است جهش سلولی رخ دهد و این می تواند سبب مرگ سلول یا خود مختاری آن شده و در نهایت سرطان پوست ایجاد کند.

پوست یک سد ایمنی است
کراتینوسیت های پوست و همچنین سلولهای ایمنی مشتق از مغز استخوان در پوست طبیعی یافت می شوند، این سلولها در دستگاه پایش و نظارت ایمنی بر عفونت ها، سرطان و سموم نقش دارند.

پوست یک زیستگاه است
پوست محل زندگی انواع مختلفی از گونه های مخمری و باکتریایی هم سفره است که مدت کوتاهی پس از تولد بر روی پوست مستقر می شوند و جمعیت آنها در حد نسبتا ثابتی باقی می ماند. این فلور طبیعی ممکن است از مستقر شدن باکتریهای مضر بر روی پوست جلوگیری کند.
پوست حاوی گیرنده های حسی مخصوص جهت درد، حرارت، لمس و فشار می باشد که اساسا در درم و به مقدار کم در اپیدرم و بافت زیر جلدی واقع شده اند.

نقش ضمائم پوستی
نقش مو، حفظ زیبایی و محافظت از نور آفتاب، ناخن در انجام مهارت های دستی و محافظت از نوک انگشتان، غدد سباسه در حفظ نرمی پوست از طریق ترشح چربی و غدد عرق در تنظیم درجه حرارت بدن موثر است.
بافت زیر جلدی به عنوان منبعی جهت ذخیره انرژی محل می نماید. علاوه بر آن نقش یک محافظ مکانیکی علیه ضربه های خارجی یک عایق گرمایی دارد.

چه صابونی مناسب پوست شماست؟

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 صابون مناسب پوست ما کدام است؟

آیا تا کنون توجه کرده اید که صابونی که خریداری می کنید مناسب پوست شما هست یا نه؟ ترکیبات آن گیاهی است یا شیمیایی؟ و آیا وجود ترکیبات شیمیایی اثرات مخربی بر روی پوست شما میگذارد یا خیر؟ بهتر است ابتدا تاریخچه پیدایش صابون را بدانید.

به احتمال زیاد صابون را اولین بار مصریان در دره نیل ساختند. در حدود ۶۰۰ سال پیش از میلاد، ملوانان فنیقی، فن صابون سازی را به سواحل مدیترانه بردند. در قرن اول میلادی بهترین صابون از چربی بز و خاکسترهای بدست آمده از چوب درخت آلش بدست می آمد. تا پایان قرن ۱۸ صابون را از چربی حیوانی و خاکستر چوب تهیه می کردند. در همان موقع معلوم شد که می توان به جای خاکستر چوب از سود سوز آور که قلیای حاصل از نمک خوراکی می باشد استفاده کرد. در همین زمان روغنهای گیاهی نظیر روغن زیتون، روغن نخل، روغن نارگیل، روغن کنجد و روغن سویا جانشین چربیهای حیوانی شد.

صابون ها :
نمک سدیم یا پتاسیم اسیدهای چرب هستند که از هیدرولیز اسیدهای چرب در محیط قلیایی به دست می آیند. تمیز کردن صابون بدلیل این است که این ماده یک امولسیفایر خوب است. چربی روی پوست که گرد و غبار و آلودگی محیط را به خود می گیرد. در شرایط عادی با آب مخلوط نمی شود، اما صابون کاری می کند که چربی در آب حل شده و شسته شود.

و اما چه صابونی مناسب پوست شماست ؟
در صورتی که شما پوستی خشک دارید، به این معنی است که روی پوستتان به اندازه کافی سبوم (چربی طبیعی پوست) وجود ندارد. بهترین و سازگارترین نوع صابون برای شما صابون های ملایم و آب رسان است. این گونه افراد هرگز نباید از صابون های سخت که حاوی انبوهی از مواد معدنی و شیمیایی هستند استفاده کنند.

افرادیکه پوست چرب دارند یعنی پوستشان بیش از حد سبوم تولید می کند و مستعد آکنه است. می توانند از یک صابون آنتی باکتریال استفاده کنند. صابون های دارویی ضد آکنه نیز برای افرادی که پوستشان مستعد آکنه است مفید است البته بطور کلی بیش از دو بار شستشو در روز توصیه نمی شود.

امروزه شوینده های غیر صابونی بدلیل ایجاد خشکی کمتر پوست رواج بیشتری یافته است. در صورتی که پوست معمولی دارید می توانید از صابون های صنعتی استفاده کنید و استفاده از صابون های مخصوص پوست های خشک یا چرب برای شما مناسب نیست.
صابون های حاوی ذرات ریز چون ممکن است باعث آسیب و خراش پوست شوند، صابون های دارای PH بسیار بالا یا بسیار پایین و صابون های تجاری بدون مجوز ساخت، برای شستشوی صورت مناسب نیستند.

صابون های عطری بدلیل خاصیت تحریک کنندگی پوست خصوصا در افرادی که پوست حساس دارند، مناسب نیست.

سپید شدن مو (عوامل سفید شدن مو)

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 شاید شما هم این جمله معروف بزرگترها را شنیده باشید که “من این موها را توی آسیاب سفید نکرده ام.” به راستی اگر موها در آسیاب سفید نمی شود پس چه اتفاقی برایشان می افتد؟

رنگ مو مطلب جالب توجهی است و جدا از اثر آن در زیبایی و اعتماد به نفس نقش محافظ از اشعه ماورا بنفش را نیز دارد. در قاعده مو و در عمقی ترین لایه پوست، سلول هایی به نام ملانوسیت قراردارند که دائما ترکیبی به نام ملانین را تولید می کنند، که همین ملانین عامل رنگ داشتن تار موی رشد کرده است.

سفید شدن مو، هیچ ربطی به نوع ملانین موجود در بدن ما یا به عبارتی تیره و روشن بودن موهایمان ندارد.

سلول های رنگدانه ای مو برای ساخت ملانین به آنزیم های خاصی نیاز دارند و براساس تفاوت آنزیم های شرکت کننده، دو نوع ملانین را تولید می کنند، یوملانین مسئول رنگ قهوه ای روشن تا سیاه تیره و فائوملانین مسئول رنگ زرد بلوند تا قرمز تیره. اما واقعیت این است که سفید شدن مو، هیچ ربطی به نوع ملانین موجود در بدن ما یا به عبارتی تیره یا روشن بودن موهایمان ندارد.

این اتفاق برای همه می افتد. سفید شدن مو در مردان در حدود ۳۰سالگی و در زنان در ۳۵ سالگی رخ می دهد. ملانوسیت ها هر۱۰ سال، ۱۰ تا ۲۰ درصد از ظرفیت تولید رنگ خود را از دست می دهند. اگرچه چگونگی از دست دادن این رنگدانه ها دقیقا مشخص نیست، اما می دانیم در نخستین مراحل خاکستری شدن مو، ملانوسیت ها هنوز به صورت غیرفعال وجود دارند. وقتی ملانوسیت کاملاً فاقد رنگدانه شود، مو سفید و اگر تعداد ملانین یک تار مو کمتر از حالت عادی شود آن مو خاکستری و نقره ای می شود.

فقط پیری مو را سفید نمی کند
باید گفت که سفید شدن موها یکی از آشکارترین نشانه های بالا رفتن سن است، اما همیشه سفید شدن مو به علت بالا رفتن روزهای زندگی نیست و عواملی همچون کمبود ویتامین B12 ، بیماری تیروئید، نوعی بیماری سیستم ایمنی، سیگار کشیدن (سرعت سفید شدن مو درسیگاری ها، چهار برابر افراد غیر سیگاری است)، کم خونی ، رژیم های سخت و طولانی مدت، عوامل ارثی، بیماری ها و افزایشگلبول های سفید خون نیز باعث سفیدی زود هنگام و بیش ازحد موها می شود.

در تعریف، سفیدشدن موی انسان سفید پوست زودتر از بیست سالگی و سفید شدن موی افراد سیاه پوست زودتراز سی سالگی را، سفید شدن زودرس مو می گویند. البته نسبت به عوامل تغذیه ای و ژنتیکی، حدود سنی ذکر شده تغییرمی کند. ازطرفی در برخی افراد موها بسیار زود شروع به سفید شدن می کند که باید گفت شروع این اتفاق بستگی به ژنی دارد که از والدین خود به ارث می بریم. برخی افراد تصورمی کنند یک استرس ناگهانی باعث می شود موها یک شبه سفید شود، اما دیدگاه های علمی با این ادعا سازگار نیستند.

در پوست سر هر فرد به طور معمول ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تار مو وجود دارد. دوره حیات هر تار مو به طور نسبی بین ۲ تا ۶ سال است. روند رشد مو هفته ها طول می کشد و امکان ندارد با یک شب خوابیدن سفید شود. آنچه باعث این تصور غلط می شود ریزش ناگهانی مو در اثر فشار عصبی است و در واقع وقتی که در اثر استرس تعداد زیادی از موهای سیاه می ریزد یا به اصطلاح دچار “آلوپسی آره آتا” می شوند از آنجاییکه موهای سفید نسبت به ریزش مقاوم تر هستند با ریزش موی سیاه فضای مناسب به موهای سفید از قبل به وجود آمده می دهند تا خود را نمایان کنند.

جالب است بدانید که کندن موی سفید باعث سفید شدن موهای سیاه نمی شود، بلکه فقط همان یک تار موی سفید مجدداً رشد می کند و بقیه موها شرایط خاص خود را دارند.

امروزه ترکیبات جدیدی به بازار آمده است که در اشکال مختلف شامپو، کرم یا ژل قادر است با مصرف مکرر موهای سفید را تیره تر کند. با وجودیکه این تغییر رنگ کاملاً تیره نیست و بیشتر مو را به رنگ خاکستری تیره تا قهوه ای در می آورد برای اغلب افراد قابل قبول است.

نقش ژن در ریزش مو (نقش ارثی یا وراثت)

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 طاسی ارثی یا نازک شدن مو شایعترین نوع کم مویی است که هر دو جنس را درگیر می کند، اگرچه بروز آن در مردان بسیار بیشتر است. این اختلال ژنتیکی باعث تبدیل تدریجی موهای ترمینال (انتهایی) به موهای ولوس (کرکی) می شود و بتدریج نسبت موهای ترمینال به ولوس از حالت طبیعی ۲ به ۱ کمتر می شود.

این بیماری ۵۰% مردان و اغلب زنان بالای ۴۰ سال را درگیر می کند. میزان بروز آن بتدریج با نزدیک شدن به سن یائسگی بیشتر شده و ۷۵% زنان بالاتر از ۶۵ سال را درگیر می کند.

 

اولین علامتی که در معمولاً در مردان ظاهر می شود نازک شدن موها در نواحی شقیقه ها و بالای ابروست که منجر به بلند شدن پیشانی می شود. در مورد خانمها کم شدن منتشر موها در ناحیه تاج سر است و خط پیشانی همانظور که از نام آن پیدا است دو فاکتور مهم هورمون آندروژن و ژنتیک نقش اصلی را در این ریزش مو ایفا می کند.

هیچ شکی وجود ندارد که هورمون تستوسترون نقش مهمی در رشد، نحوه پراکندگی موهای بدن دارد. در زمان بلوغ رشد موهای ثانویه در نواحی زیر بغل و شرمگاهی و همچنین رشد مو در صورت آقایان و موهای کوتاه و نازکتر در بدنشان به دلیل افزایش هورمون مردانه تستوسترون می باشد.

در سلولهای خاصی از بدن هورمون تستوسترون به هورمون قوی تر دی هیدروتستوسترون تبدیل می شود. که این کار توسط آنزیم ۵- آلفا ردوکتاز انجام می شود. درمال پاپیلایی فولیکول مو گیرنده های زیادی برای این هورمون دی هیدروتستوسترون داشته و این هورمون اثر مخرب بر روی فولیکولهای موی سر دارد و باعث ضعیف شدن آنها شده و موهای درآمده نازک تر به نظر می رسد تا اینکه دیگر مویی از آن فولیکول رشد نمی کند. دی هیدروتستوسترون از طریق کوتاه کردن سیکل رشد مو باعث می شود موی ضخیم از فولیکولهای حساس موی سر به موی کرکی و نازک تبدیل شود این کار باعث می شود یک فولیکول قبل از رسیدن به مرحله آخر رشد به صورت زودرس وارد فاز استراحت شده و رشد بیشتر آن متوقف می شود.

در صورتی که این سیکل رشد معیوب چند بار تکرار شود یک موی ضخیم به موی کرکی تبدیل می شود و سرانجام، موی قابل رویتی از این فولیکول رشد نخواهد کرد، فولیکول مرده و طاسی کامل می شود. این پدیده کوچک سازی یا مینیاتور شدن مو نام دارد.

ارث نقش مهمی در بروز این نوع طاسی دارد. نحوه توارث به شکل چند ژنی است و ریسک بروز طاسی با درگیر بودن تعداد بیشتری از افراد فامیل بیشتر می شود. خصوصاً بیشترین میزان طاسی در افرادی است که پدرشان طاس باشد.

ژن گیرنده آندروژن (Stu 1) بر روی کروموزوم X قرار داد که از مادر به فرزند پسر منتقل می شود ولی همانطور که گفته شد این انتقال به صورت چند ژنی است.

بر اساس برخی مطالعات ژن طاسی روی کروموزوم اتوزومال (غیرجنسی) قرار گرفته است. جایگاه دقیق آن مشخص نیست. این ژن در مردان بصورت اتوزومال غالب و در زنان اتوزوم مغلوب ظاهر می شود. در مرحله تشکیل جنین ژن طاسی سبب می شود یک سری از فولیکولهای مو نسبت به دی هیدروتستوسترون حساس شوند و پس از بلوغ به دنبال افزایش سطح هورمونهای آندروژنی، این فولیکولهای حساس وارد مرحله کوچک سازی شده و از بین روند.

سوالاتی در مورد حالت دهنده های مو (۴)

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 پرسش و پاسخ در مورد حالت دهنده های مو (نرم کننده های مو)

بعد از استفاده از حالت‌‌دهنده (نرم کننده مو) ‌احساس می‌کنم موی من سنگین شده. چرا؟

این مشکل می تواند در اثر یکی از این عوامل به وجود آمده باشد:
– حالت‌دهنده به جای اینکه روی ساقه و نوک موها استفاده شود به غلط بر روی پوست سر مالیده شده است.
-حالت‌دهنده بیش ازحد استفاده شده و یا به خوبی آبکشی نشده است.
– حالت دهنده برای موی سر شما مناسب نبوده است.
آیا فقط برای قسمت‌های انتهایی تارهای مو باید حالت ‌دهنده استفاده شود یا قسمت های نزدیک به ریشه هم نیاز به آن دارد؟

قسمت‌های میانی و انتهایی مو(نوک موها) احتیاج بیشتری به رطوبت دارد زیرا عمر بیشتری کرده و زمان زیادتری در معرض عوامل مخرب و خشک کننده محیط مانند باد و یا نور خورشید همچنین مدل دهنده های گرمایی مانند سشوار و برس ها و… قرار گرفته است.
قسمت‌های نزدیک به ریشه، جوان و سالم هستند، به علاوه با روغن طبیعی پوست سر چرب می‌شوند. بنابراین به جز در موارد استثنایی نیازی به استفاده در آن قسمت نیست.
بعد از استفاده از حالت دهنده موی خود را با آب گرم آبکشی کنم یا آب سرد؟

به یاد داشته باشید هر چه دمای آب آبکشی بیشتر باشد حالت ‌دهنده بیشتری زدوده می‌شود.
از طرفی بر روی موی زبر و ضخیم حالت‌دهنده بیشتری باید بر جای بماند. بنابراین هر اندازه موی شما ضخیم تر است از دمای آبکشی کمتری استفاده کنید تا حالت‌دهنده بیشتری بر روی موی شما بر جای بماند و هر چه موی شما نازک تر باشد از آب گرمتری استفاده کنید تا حالت‌دهنده کمتری بر روی موی شما باقی بماند.
موی من در اثر استعمال مواد شیمیایی خشک و تخریب شده. آیا بر جای گذاردن حالت‌دهنده بر روی مو در طول شب کار صحیحی است؟

این کار نه تنها تاثیری بر بیشتر نرم شدن موهای شما ندارد بلکه تارهای موی شما به علت تورم، در طول شب – وقتی شما خواب هستید- شکسته خواهد شد.
آیا حالت‌دهنده مو را درخشان می‌کند؟

مسلما همینطور است. علت کدر بودن مو آن است که نور به آن تابیده می‌شود اما به علت ناهمواری سطح آن بازتاب نمی‌شود.
حالت‌دهنده با هموار کردن پولک‌های سطح خارجی مو بازتاب نور را بیشتر کرده و موجب درخشش آن می شود.
در آرایشگاه بعد از استفاده کردن از حالت‌دهنده‌، موی من را‌زیر‌سشوار‌قرار می‌دهند . آیا این کار لازم است؟

این کارعملکرد حالت‌دهنده را تسریع می‌کند اما مزایای حالت‌دهنده را بیشتر نمی کند.
آیا حالت‌دهنده موخوره را هم درمان می کند؟

هیچ چیز جز تیغه های قیچی موجب برطرف شدن موخره نمی‌شود!
آیا حالت‌دهنده رشد مو را تسریع می کند؟

خیر ولی کمک می کند که مو، بیشتر روی سر شما باقی بماند.
در اثر استعمال حالت‌دهنده موی من لخت و بی‌حالت می‌شود. آیا من حالت‌دهنده زیاد مصرف کرده ام؟

ممکن است از حالت ‌دهنده سنگین استفاده کرده باشید. حالت‌دهنده را عوض کنید.
چه مدت حالت‌دهنده روی سر من باقی بماند؟

معمولا ۲ تا ۵ دقیقه کافی است و حداکثر۰۱ دقیقه. دستورالعمل سازنده مدنظر قرار گیرد.
حالت‌دهنده‌ با نفوذ عمقی ‌چه‌ فرقی ‌با‌ حالت دهنده‌های معمولی دارد؟

حالت‌دهنده‌های با نفوذ عمقی طوری طراحی شده که به داخل کوتیکول رسوخ می کند.
چگونه می توانم تشخیص دهم که حالت‌دهنده به طور کامل از روی موی من زدوده شده است؟

لازم نیست حالت‌دهنده را به طور کامل از روی موی خود بزدایید. زیرا مقدار بسیار اندکی از حالت‌دهنده باید بر روی سطح موی شما باقی بماند. در واقع همین پوشش و آب بند شدن مو با حالت‌دهنده است که مو را حالت پذیر می کند.
آیا آبکشی نکردن حالت‌دهنده به موی من آسیب وارد خواهد کرد؟

همانطور که در سوال قبلی تشریح شد شما باید مقدار بسیار اندکی از حالت‌دهنده را بر روی سطح موی خود باقی گذارید. بر جای گذاردن مقادیر زیاد از حالت‌دهنده بر روی مو باعث کدورت آن خواهد شد.
آیا ممکن است حالت‌دهنده باعث ریزش مو شود؟

در اثر استعمال شامپو و حالت‌دهنده ریزش مو ظاهرا زیاد می شود اما این ریزش طبیعی و موقتی مو است. این مواد باعث ریزش دائم مو نمی شوند.

نکاتی در مورد حالت دهنده های مو (نرم کننده های مو)(۲)

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 درصد بسیار زیادی از خانم‌ها و آقایان از اینکه موهایشان پس از حمام حالت وز (فرهای نامطلوب) به خود می‌گیرد و به سختی شانه می‌شود شاکی هستند و دوست دارند بعد از حمام کردن موهائی نرم، صاف و درخشنده داشته باشند. شاید شما هم جزء همین افراد باشید و شاید تا به حال راه‌های بسیاری را آزموده باشید.

به نظر می‌رسد استفاده از یک حالت دهنده (کاندیشنر) می‌تواند یکی از آسان ترین و بی‌دردسرترین راه حل‌ها باشد ولی آیا می‌توان درست‌ترین و کم عارضه ترین راه حل هم دانست؟

حالت دهنده یا نرم کننده؟

لغت کاندیشنر در مراجع فارسی زبان، <حالت دهنده> ترجمه شده است. استفاده از واژه <نرم کننده> به جای حالت دهنده در بسیاری از موارد رایج شده و به غلط به عنوان مترادف لغت <کاندیشنر> استفاده می‌شود، در حالی که نرم کننده‌ها رده‌ای جداگانه در طبقه بندی گروه‌های ۶۳ گانه سیستم بین المللی نام‌گذاری مواداولیه صنایع بهداشتی و آرایشی دارند.
شامپو ازموادی تشکیل شده که پس از آبکشی بار الکتریکی منفی روی‌مو‌به‌جای می‌گذارد .
این مواد سورفکتانت‌های آنیونی نام دارند) این امر باعث باز شدن پولک‌های سطح خارجی مو موسوم به کوتیکول‌ می‌شود.
باز شدن این پولک‌ها باعث از دست رفتن رطوبت مو شده و همچنین به علت زبری و ناهمواری نور را خوب منعکس نمی‌کنند، بنابراین مو درخشندگی خود را از دست داده، کدر ومات به نظر می آید.

ترکیبات حالت دهنده

حالت دهنده یا کاندیشنر از موادی تشکیل شده که در ساختار ملکولی آن بار مثبت وجود دارد. (این مواد سورفکتانت‌های کاتیونی نام دارند.) خنثی شدن بار الکتریکی مو توسط حالت دهنده باعث مسطح شدن پولک‌های مو و صاف شدن آنها و در نتیجه حالت پذیری، درخشش و سهولت شانه زدن در حالت خشک و مرطوب می‌شود.
بنابراین هرچه مو خشک ‌تر باشد (منظور طبیعت مو است نه خیس یا تر بودن آن) نیاز بیشتری به حالت دهنده دارد. به طوری که برای موهای خیلی خشک و آسیب‌دیده، از حالت دهنده‌هایی با نفوذ‌ عمقی ‌استفاده می‌شود که به داخل کوتیکول نفوذ می کنند.

به طور کلی حالت دهنده ها دو دسته هستند:
دسته اول که پس از شامپو زدن استفاده می شوند و قبل از خشک کردن نیاز به آبکشی دارند و بنابراین مقدار ناچیزی از آن روی مو باقی می‌ماند.
دسته دوم حالت‌دهنده‌ها نیاز به آبکشی ندارند،بنابراین تا دفعه بعد که شامپو زدن انجام می شود به طور کامل روی موها باقی می‌مانند.

چگونه می توانیم ناخن های زیبا و محکم داشته باشیم

خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, بهداشت, جهان پزشكي

یکی از بخشهای مهمی که به عنوان یکی از نشانگرهای سلامت بدن عمل می کند ناخن ها هستند. در بسیاری موارد، بروز تغییر در شکل، رنگ، قوام و سایر خصوصیات ناخن، می تواند نشانه بروز بیماری جدی در سایر ارگانهای حیاتی بدن باشد، البته این مسئله کلی نیست و در بعضی موارد در اثر عوارضی که بر روی خود ناخن ایجاد می شود، تغیراتی بروز می کند.

 

عمل اصلی ناخن در انسان مراقبت از انگشتان و کمک به فعالیتهای حرفه ای است. سلامت ناخن از دیدگاه زیبایی بسیار با اهمیت است. از طرفی وضعیت ناخن می تواند نشانه ای از موقعیت اجتماعی فرد باشد.

ناخن ها بطور عمده از کراتین ساخته میشوند که در واقع پروتئین مو و پوست نیز هستند. اگر چه ناخن دارای شکل ویژه ای از کراتین می باشد، که به نام « کراتین سخت» معروف است و مشابه ترکیبات شیمیایی شاخ حیوانات می باشد. بعلاوه ناخن دارای مقادیر کمتری کلسیم، آهن و روی نیز هست.

خاصیت انعطاف پذیری نسبی ناخن به دلیل فسفولیپیدها می باشد که در غشاء سلولهای بدن ماده اصلی تشکیل دهنده آن است.

آب قادر است از ناخن عبور کند، به همین دلیل است که تکرار تماس با آب و شوینده ها می تواند ناخن را خشک و شکننده کند.

قدرت و استحکام ناخن نه تنها به ترکیبات آن بلکه به شکل آن نیز بستگی دارد. ساختمان ناخن مشتمل است بر صفحه ناخن (nail plate) که ساختمانی سفت دارد و در تمام عمر رشد می کند، پاتریکس یا لایه زایای ناخن که عامل تولید مثل سلولی در رشد ناخن است، لانولا یا ماهک که در ناحیه شست دست و پا مشخص تر است، بستر ناخن و کوتیکول نیز بستری عروقی است که صفحه ناخن بر روی آن قرار می گیرد.

متوسط رشد ناخن ۳ میلی متر در ماه است ولی بین ۴/۴-۹/۱ میلی متر در ماه متغیر است.

فصول مختلف و بیماریهای خفیف اثر ناچیزی بر رشد ناخن دارد. قد یا وزن فرد روی رشد ناخن تأثیری ندارد. مردان رشد ناخن بیشتری تا ۱۹ سالگی دارند، این تفاوت از این سن کاهش یافته ولی تا ۶۹ سالگی رشد ناخن در مردان اندکی بیشتر است، از این سن به بعد، رشد ناخن در هر دو جنس یکسان می شود.

حاملگی باعث افزایش سرعت رشد و سوء تغذیه باعث کاهش آن می شود. بعضی از بیماریهای شدید نیز باعث اختلال در رشد یا ایجاد ناخن شود از جمله در اوریون و تیفوئید ممکن است فرورفتگی با برجستگی عرضی بر روی ناخن دیده شود.

مراقبتهای کلی از ناخن:
• ناخن نباید به عنوان یک ابزار عمل کند (از جمله باز کردن درب قوطی و…) ناخنهای بلند بیشتر در معرض آسیب هستند، بنابراین بلند کردن زیاد ناخنها ایده خوبی نیست.

• از تیز کردن ناخنها باید اجتناب کرد.

• تماس مکرر با آب می تواند باعث خشکی و آسیب ناخن می شود، ناخنها شکننده شده و انتهای آنها ترک می خورد. در هنگام شستشو خصوصاً با مواد شیمیایی بهتر است از دستکش استفاده شود.

• کوتاه کردن ناخنها باید به گونه ای باشد که گوشه های ناخن را حفظ کرده و خط رویش ناخن را به شکل مستقیم درآورد. کوتاه کردن غلط ناخنها یکی از علل فرورفتن گوشت به داخل ناخن (in growing nail) است، که باعث نفوذ دردناک بافت اطراف ناخن به کناره های ناخن می گردد.

• یکی از شایعترین مشکلات ناخن، بدشکلی آن است که می تواند نشانه ای از مشکلات داخلی باشد و یا ناشی از بدفرمی خود ناخن باشد، در بسیاری موارد افراد سعی می کنند به شکلی ناخن را با ناخنهای مصنوعی بپوشانند، در حالیکه این مواد می تواند باعث بد شکلی دائمی ناخن شود. در بعضی موارد بدشکلی ناخن ناشی از عفونت قارچی ناخن است. با وجودیکه امروزه ترکیبات ضد قارچی متعددی وارد بازار شده است ولی بعضی از عفونتهای ناخن به درمانهای معمول مقاوم هستند.

• مواد پاک کننده قوی یا قلیاها می تواند ناخن را دچار نرمی و تخریب تدریجی کند. حلالهای آلی و روغن موتور نیز می تواند باعث نرم شدگی صفحه ناخن شود. روغنهای معدنی باعث اونیکولیز (جدا شدن ناخن از بستر) و ضخامت زیر ناخن شود.

• عفونت کنار ناخن (پارونیشیا) به وسیبه عوامل میروبی متعددی ایجاد می شود. افراد شاغل در آشپزخانه، باغبانها، کشاورزان و نوازندگان پیانو مستعد ابتلا به این بیماری هستند. فرم حاد آن اغلب در قصابها دیده می شود.

• ناخنها بهتر است با صابون و برس تمیز شوند. مانیکور شدید و عقب زدن کوتیکول ناخن و نظافت کنار ناخن با وسایل آلوده ممکن است باعث عفونت حاد یا مزمن بافت کنار ناخن می شود.

• گوشه کردن کنار ناخن که در واقع شکسته شدن بخش سطحی پوست است به دلیل خشکی و خیس شدن زیاد دست حین کار و شستشو و یا به علت ناخن خوردن ایجاد می شود. بهتر است از دستکش های کار استفاده شود و توسط کرمهای مرطوب کننده می توان از ایجاد آن پیشگیری کرد.

مشکلات و عوارض پوست

خرداد ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي

 پوست بزرگترین و آشکارترین اندام بدن است که با افزایش سن دستخوش تغییرات پیری می گردد. برخی از این تغییرات طبیعی و اجتناب ناپذیر و بدون زیان است و برخی دیگر آزار دهنده بوده و امکان پیشگیری یا درمان آنها وجود دارد.

۱- چین و چروک پوست :
با افزایش سن پوست خاصیت ارتجاعی خود را کم کم از دست داده و رشته های کلاژن و الاستین آنها ضعیف می شود. همزمان با این تغییرات نیروی جاذبه زمین هم دست به کار شده و پوست را دچار افتادگی می کند. پیری پوست از دو منشا ایجاد می شود. یک منشا درونی که بستگی به ژنتیک فرد دارد و در افراد مختلف سرعت پیر شدن متفاوت است و دیگری جنبه بیرونی است که عوامل مختلفی از جمله نور آفتاب، سیگار کشیدن، فقر تغذیه ای و برخی حرکات نا مناسب عضلانی صورت در آن نقش دارد.

برای پیشگیری از چین و چروک ناشی از نور آفتاب استفاده از یک کرم ضد آفتاب با درجه محافظت حداقل ۱۵، استفاده از کلاه لبه دار و لباس پوشیده می تواند پوست را از تماس با نور خورشید محافظت کند.

از گرفتن حمام آفتاب پرهیز نموده و در بین ساعات ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر در معرض تابش نور خورشید نباشید سیگار نیز تاثیر بسیار مهمی در پیری پوست دارد. افراد سیگاری ۸ تا ۲۰ سال پیرتر از سن واقعی خود به نظر می رسند و بعلاوه باعث تغییر رنگ زرد کمرنگ پوست می شود. توجه به پرهیز همیشگی از دود سیگار را برای آنان که به جوانی پوست خود اهمیت می دهند، می نماییم.

۲- خشکی پوست :
با ازدیاد سن پوست خشک تر شده و این خشکی در آب و هوای سرد و بادخیز تشدید می گردد، خشکی پوست موجب پوسته پوسته شدن و ایجاد خارش می گردد. در موارد خفیف می توان خشکی پوست را با استفاده از یک کرم مرطوب کننده بلافاصله پس از استحمام بر طرف نمود.
بعلاوه بهتر است دفعات استحمام کاهش یافته و از صابون های قلیایی استفاده نشود و استفاده از لیف و آب داغ نیز می تواند خشکی پوست را تشدید کند.

اغلب مشکلات پوستی از سالمندی به دلیل تماس طولانی با نور خورشید ایجاد می شود، که شامل :

کراتوز آفتابی:
این مشکل به صورت لکه های پوسته دار قرمز- قهوه ای در مناطق در معرض نور مثل سر و صورت و گوش است که در صورت غفلت در درمان می تواند منجر به بروز سرطان پوستی شود. بنابراین درمان این ضایعات توسط متخصص پوست الزامی است.

سرطان سلولی پوشش (SCC):
که غالبا در لبه های گوش، صورت، لب و پشت دست ایجاد می شود. این سرطان ها می تواند بزرگتر شده و به اندام داخلی بدن نیز منتشر شود.

سرطان سلولی قاعده ای (BCC):
شایعترین نوع سرطان پوست است که معمولا به صورت یک برآمدگی کوچک و براق روی سر و گردن پدیدار می گردد. اگر درمان نشود ممکن است خونریزی کرده و روی آن دلمه سطحی به وجود بیاید. رشد این سرطان آهسته بوده و بندرت به سایر قسمتها منتشر می شود.

اتصال مویرگها یا تلانژ کتازی:
این ضایعات معمولا در ناحیه صورت و ناشی از آثار مخرب نور خورشید است. این ضایعات نیز توسط لیزر قابل درمان است.

زونا:
ناشی از التهاب یک رشته عصب به دلیل ویروس آبله مرغان است. علائم بصورت درد در محل درگیری عصب، سردرد یا خستگی و بی حالی است. در افراد مسن شایعتر و نیز دردناک تر است.

اگزمای شوره ای (درماتیت سبورئیک):
علائم شامل قرمزی و وجود پوسته های چرب در ناحیه سر، ابروها و کناره های بینی و پشت گوش ها می باشد.

ملانوم بدخیم:
یک سرطان پوستی بسیار مهم اما نادر است. مردان بالای ۵۰ سال در معرض خطر بیشتری هستند. این سرطان پوستی معمولا به صورت یک برآمدگی خال مانند قهوه ای تیره یا سیاه با لبه نامنظم و رنگ غیر یکنواخت خود را نشان می دهد. ملانوم می تواند به سایر بافتهای بدن دست اندازی کرده و موجب مرگ شود.

لکه های سنی یا آفتابی:
این لکه ها هیچ ارتباطی به بیماری کبدی نداشته و ناشی از افزایش سن و نور خورشید است و معمولا روی صورت و پشت دست و پا ایجاد می گردد. معمولا تنها از نظر زیبایی اهمیت دارد.

توده های عروقی گیلاسی:
این ضایعات توده های کوچک و بر جسته و به رنگ قرمز روشن و در اثر گشاد شدن عروق سطحی به وجود آمده و هیچ ضرری ندارند.

کبودی یا خون مردگی:
به دلیل کاهش چربی زیر جلدی و نیز کاهش حمایت بافت همبندی از عروق خون، پوست افراد مسن مستعد آسیب و کبودی ناشی از ضربه های معمولی است. گاهی دلیل آن مصرف داروهای رقیق کننده خون یا بیماریهای داخلی است.

دانستنیهای مو

خرداد ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 جالب است بدانید فولیکول های مختلف می توانند موهای متفاوتی تولید کنند و حتی موهایی که از یک فولیکول به وجود می آید ممکن است به مرور زمان تحت تاثیر عوامل هورمونی شکل های مختلفی پیدا کنند.
در حیوانات موهای مختلف کارایی متفاوتی دارند مثلا سبیل برخی حیوانات بسیار بلند هستند و نقش اندام حسی دارند، البته در انسان چنین موهایی وجود ندارد. اما گاهی اوقات فولیکول های بزرگی در پوست افراد دیده می شود که به آنها فولیکول های «تایلوتریک» گفته می شود و به نظر می رسد عملکرد حسی دارند. این نوع موها بیشتر در پوست شکم دیده می شود.

موی انسان از نظر ضخامت به سه نوع کلی تقسیم می شود:
لانوگو که موهای نرم و بدون رنگی هستند که در دوران جنینی وجود دارند، موهای کرکی یا ولوس که بیشتر سطح بدن را پس از تولد می پوشانند و موهای ترمینال که ضخیم و پر رنگ بوده و در سر و ریش و ابرو، زیر بغل و از این قبیل وجود دارد.
تعداد فولیکول های مو در یک فرد، بالغ بر ۵ میلیون است که در سر تا سر بدن منتشر است و قابل توجه اینکه این تعداد فولیکول مو در زن و مرد و تمامی نژادها یکسان است و تعداد فولیکول های مو در واحد سطح در انسان بیشتر از سایر پستانداران است و علت آنکه کم مو تر به نظر می رسد آن است که اغلب موها زیاد بلند و ضخیم نمی شوند.
در تمامی پستانداران از جمله انسان فولیکولهای مو دارای دوره های تناوبی از فعالیت و استراحت هستند.

مرحله ای که موها رشد می کنند، مرحله آناژن نامیده می شود و مرحله ای که موها استراحت می کنند، تلوژن نام دارد. در بین این دو مرحله، یک مرحله کوتاه انتقالی به نام کاتاژن وجود دارد. مرحله آناژن در موهای سر چندین برابر موهای نواحی دیگر بدن است. این زمان در افراد مختلف نیز متفاوت است و به همین علت بعضی افراد می توانند موهای بسیار بلندی داشته باشند، در حالیکه موی بعضی دیگر از حد مشخصی بلندتر نمی شود. مرحله کاتاژن در سر کمتر از دو هفته طول می کشد و فاز استراحت یا تلوژن نیز حدود ۳ ماه طول می کشد پس از آن مرحله جدید آناژن شروع می شود و موی جدیدی جای موی قبلی را می گیرد.

تعداد فولیکول های مو در سر حدود ۱۰۰۰۰۰ عدد است. از این تعداد حدود یک درصد در فاز کاتاژن هستند، ۹۰-۸۰% در فاز آناژن و حدود ۲۰-۱۰% در فاز تلوژن یا استراحت هستند.

اگر طول مدت آناژن را ۱۰۰۰ روز فرض کنیم در هر روز حدود ۱۰۰ عدد تار مو می ریزند و موی دیگری جای آنها در می آید. بنابراین ریزش مو پس از بلوغ اگر کمتر از یکصد تار در روز باشد

می توان آن را طبیعی محسوب کرد و جای نگرانی نیست. شکل موها و میزان رشدشان نیز بسته به ژنتیک افراد فرق می کند، به همین جهت در نژادهای مختلف تفاوتهایی مشاهده می شود. این مسئله بیشتر از همه در موهای سر دیده می شود. در نژاد مغولی مثل ژاپنی ها موی سر زبر و سیخ مانند است، در سیاه پوستان موهای سر فرفری است و در نژاد قفقازی نظیر ما ایرانی ها موها انواع مختلفی شامل صاف و فر دارند.

جالب توجه اینکه موی سر در خانم ها معمولا ضخیم تر از آقایان است همچنین محل رویش مو در خانمها جلوتر از آقایان است. میزان رشد موها در زن و مرد نیز با هم متفاوت است که البته به محل آن بستگی دارد.

قبل از بلوغ، سرعت رشد موی سر در پسرها بیشتر از دخترهاست اما پس از بلوغ سرعت رشد موی سر در خانم ها بیشتر از آقایان می شود. صرف نظر از جنسیت افراد، بیشترین سرعت رشد موهای بدن بین ۵۰ تا ۷۰ سالگی است. از جمله عواملی که بر سرعت رشد موها تاثیر می گذارند، هورمون ها هستند بطور مثال هورمون استروژن باعث کاهش و هورمون تیروئید باعث افزایش آن
می شود. بر خلاف باور عمومی، تراشیدن مو باعث افزایش سرعت رشد آن نمی شود.

در انسان رنگدانه اصلی در پوست و مو «ملانین» است. این رنگدانه توسط سلول های رنگدانه ساز به نام ملانوسیت تولید می شود. این سلولها در پیاز مو قرار دارند.

علت اصلی تنوع رنگ در موی انسان ها به ساختمان «ملانین» تولید شده بستگی دارد. دو نوع ملانین وجود دارد که یکی مسئول تولید رنگ سیاه و قهوه ای (یوملانین) ودیگری مسئول تولید رنگی ما بین زرد و قرمز (فئوملانین) است.

اگر در مویی رنگدانه ملانین وجود نداشته باشد، آن مو سفید به نظر می رسد. رنگ موها در نواحی مختلف بدن یکسان نیست. معمولا «مژه ها» در بین موهای بدن تیره تر از بقیه هستند.

عامل اصلی در تعیین رنگ موهای یک فرد ژنتیک است اما عوامل دیگری نیز می توانند بر رنگ موها تاثیر بگذارند مثلا برخی از هورمون ها مثل «هورمون محرک ملانوسیت» و یا هورمون های استروژن و پروژسترون می توانند موها را تیره تر کنند و به همین جهت در دوران بارداری ممکن است رنگ موها تیره تر شود.
بیشترین رنگ مو در جهان «سیاه» است. در میان نژادهای مختلف نژاد قفقازی بیشترین تنوع رنگ را دارد که بیشتر بستگی به موقعیت جغرافیایی محل زندگی آنها دارد.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده

موها چگونه رشد می کنند؟

خرداد ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي

 برای فهم بهتر علت ریزش مو بایستی اطلاع دقیقی از مراحل سیکل طبیعی رشد مو داشته باشیم. موهای انسان به طور طبیعی با یک روش دوره ای رشد میکنند که سیکل رشد مو نامیده می شود (یک مرحله رشد و یک مرحله استراحت ). مرحله رشد یک فولیکول با فولیکول همسایه متفاوت میباشدو به این حالت رشد موزائیکی گفته میشود.

مراحل مختلف سیکل مو شامل :

(۱) آناژن یا فاز فعال یا فاز رشد ۲-۸ سال
(۲) کاتاژن یا فاز تحلیل رونده ۲-۴ هفته
(۳) تلوژن یا فاز استراحت ۲-۴ ماه

طول مدت هر کدام از این فازها با توجه به سن ،شرایط تغذیه، فاکتورهای هورمونی وعوامل فیزیولوژیک و پاتولوژیک بدن می تواند تغییر کند.
یک فولیکول مو در مرحله آناژن به بلند ترین طول خود رسیده و تا عمقی ترین ناحیه درم پایین میرود در محکم ترین حالت ممکن قرار دارد بعد از مدتی فولیکول وارد مرحله کاتاژن شده در این مرحله تغییرات تحلیل برنده ، کوچک شدن و کوتاه شدن فولیکول شروع میشود و طول آن تا کوتاه میشود قسمت انتهایی آن کامل از بین میرود و درمال پا پیلا جدا میشود در این زمان مو وارد فاز استراحت یا تلوژن شده و ۲ تا ۴ ماه در این حالت رکود به سر میبرد وقتی یک فولیکول جدید از درمال پاپیلای باقی مانده شروع به رشد کرد موی در حالت استراحت ریزش پیدا میکند و یک شفت جدید از جای خالی آن خارج میشود. در حالت طبیعی ۹۰% مو ها در فاز رشد میباشند و ۱۰% در فاز استراحت و به طور متوسط روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ تار موی تلوژن به هنگام شستن مو و شانه کردن ریزش پیدا میکنند.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده

کاشت موی مصنوعی و انواع آن

خرداد ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 موی مصنوعی محصولی است که در آسیا و چند کشور اروپایی در دسترس می باشد. در اغلب کشورها این روش تحریم شده است زیرا باید به سوزن مخصوص روی سر کاشته شود. این روش از طرف FDA مورد تائید قرار نگرفته است. بدن بیشتر بیماران در عمل موی مصنوعی را بصورت یک جسم خارجی از بدن دفع می کنند.
یکی از مشکلات و عوارض مهم کاشت این نوع موها عفونتهای بسیار گسترده و بدی است که احتمال ایجاد دارد. در کاشت موی مصنوعی امکان رشد مو همراه با سایر موهایتان وجود ندارد و نباید آنها را کوتاه کرد. در حالیکه در روش پیوند موی طبیعی چنین مشکلی وجود ندارد.
در حال حاضر موهای مصنوعی برای کاشت با مارک Biofiber در ایتالیا و Nido در ژاپن در دسترس است. در صورتیکه پوست سر نسبت به این موها واکنش نشان دهد باید آنها را در آورد.
در ابتدا دانستن تفاوت بین Transplant , implant اهمیت دارد. Implant یعنی جایگزینی و قراردادن فیبرهای مصنوعی مو در حالیکه در transplant از موهای طبیعی خود مریض که معمولاً از ناحیه پشت سر وی برداشته می شود استفاده می گردد.

موهای مصنوعی دو نوعند :
مصنوعی (مثل مونواکریلیک، پلی اکریلیک و پلی استر)
تارهای طبیعی مثل موهای انسان که اعمالی روی آن انجام شده است.
این تارها توسط وسیله ای بنام implanter توسط گره زدن روی سر مستقر می شوند. نکات مثبت این روش آسانی آن است. طوری که می توان در طول چند روز آن را آموخت. دیگر اینکه این کار بدون خونریزی انجام می شود و نتایج کار را میتوان بلافاصله مشاهده کرد. در مقایسه با کاشت مو (Transplant) این تارها توانایی رشد ندارند و لذا نمی توان آنها را کوتاه کرد.

مشکلات ناشی از موهای مصنوعی :
این تارها برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ معرفی شدند و به علت مشکلات متعددی که ایجاد می کردند نظرات متفاوتی درباره آنها ابراز شد. از جمله این عوارض می توان عفونت، پس زدن توسط بدن و ریختن دوره ای تارها نام برد که نیاز به جایگزینی مکرر دارد. واکنشهای متعدد آلرژیک که منجر به درماتیت تماسی شدید، اثرات تحریکی، ترس از سرطان زایی، آلوپسی سیکاتریسیل، بیش تحریکی گرانولو ماکولر تشکیل کیست از عوارض دیگر این روش می باشد.

در سال ۱۹۸۳ اداره دارو و غذای آمریکا (FDA) به علل زیر استفاده از این تارها را مردود دانست :
۱- این تارها باعث بروز بیماری یا صدمات ناشی از ناهماهنگی با بدن انسان میشوند. همچنین این روش به صورتی غیر طبیعی انجام میشود.
۲- این روش به شکلی فریب کارانه و غیر واقعی معرفی شده است.
الف- اطلاعات نادرست در مورد تأثیر این روش.
ب- اطلاعات ناکافی در مورد خطرات ناشی از implant.
ج- استفاده از این تارها هیچ نتیجه مثبتی برای بهداشت عمومی نداشته است.

با وجود اینکه FDA این روش را تأئید نکرده است ولی سازندگان این فیبرها در حال تلاش برای بازسازی و بهینه سازی این تارها بوده و محصولات خود را در اروپا و استرالیا معرفی کرده اند. این دو کمپانی عبارتند از Medicap (ایتالیا) که از سال ۱۹۹۶ تارهای مصنوعی مو را با نام Biofibre تولید می کند و شرکت ژاپنی Nido که از سال ۱۹۹۹ در کار ساختن موهای مصنوعی است.
در خواست Biofibre برای گرفتن مجوز FDA در حال حاضر در لیست انتظار است و کمپانی اظهار می دارد که خیلی از عیوب و اشکالات قبلی این تارها رفع شده است. البته در حال حاضر اطلاعات منتشر شده کمی در حمایت از ادعای فوق وجود دارد. در مطالعه ای که توسط این کمپانی انجام شده است، ۱۹۶ بیمار طی دو سال پیگیری شده اند و این پیگیری دو ساله پیشرفتهای رضایت بخشی را نشان داده است. عوارض ناخواسته در ۰۲/۱% بیماران دیده شده است. این مطالعه نتیجه می گیرد که پیگیری دقیق همراه با کنترل مرتب پوست سر مشکلات احتمالی را به میزان قابل قبولی رسانده و نتایج کلی رضایت بخش بوده است. هر چند اخیراً مقاله ای توسط همان نویسنده منتشر شده است که میزان شکست را ۲۰% نشان میدهد.
در حال حاضر استفاده از پیوند موهای مصنوعی به کلی در هاله ای از ابهام قرار دارد. این موضوع صحت دارد که اخیراً پیشرفت هایی در این زمینه حاصل شده است. ولی پژوهش های علمی این مقوله را تائید نمی کنند. در بعضی از بیماران که میزان طاسی آنها به حدی است که نمی توان عمل کاشت موی طبیعی را انجام داد ممکن است این گزینه، در صورت بررسی جوانب مختلف و با احتیاط، تنها گزینه در دسترس باشد.

بطور کلی می توان گفت :
۱- پزشکان باید به این موضوع توجه داشته باشند که اگرچه این روش آسان است اما درمان استاندارد و رایجی در طاسی یا ریزش مو محسوب نمی شود.
۲- پزشکان باید به این نکته واقف باشند که مسئولیت تصمیم گیری برای انجام این روش درمانی متوجه خود آنها و باید نسبت به موارد قانونی انجام این عمل آگاهی داشته باشند.
۳- نباید این روش را نوعی جایگزینی برای کاشت موی طبیعی در بیمارانی که موی کافی برای پیوند ندارند، در نظر گرفت. همچنین قبل از درمان با مینوکسیدیل یا فیناستراید نباید از این روش استفاده کرد.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده

ریزش ابرو و پرپشت کردن ابروها

خرداد ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, پوست و مو, جهان پزشكي, خبر پزشکی

 ابرو یکی از اجزاء صورت است که برای شکل دادن صورت لازم و ضروری است. چهره کلی فرد در صورت ریزش ابرو دچار تغییر عمده می گردد. تا به حال شنیده اید که کندن بیش از حد ابرو باعث کم شدن و ریزش آن می شود ؟

علل متعددی وجود دارند که باعث ریزش موقت یا دائم ابرو می شود
مو در اثر عوامل متعددی که بر چرخه رشد آن اثر می گذارد، تاثیر می پذیرد. مصرف داروها از جمله داروهای شیمی درمانی بیماریهای پوستی که باعث بروز التهاب شدید در منطقه دارای مو می گردد باعث ریزش ابرو می گردد.
بیماریهای هورمونی یا غدد درون ریز نیز می تواند بر فولیکول مو تاثیر بگذارد. بیماریهای اتوایمیون و بیماریهای عفونی نیز بر مو تاثیر دارد.
علل ریزش ابرو عبارتند از:
۱- بیماریهای غدد درون ریز یا تغییرات هورمونی
عواملی که بر تعادل هورمونی فرد تاثیر بگذارد می تواند باعث ریزش ابرو شود. این تغییرات هورمونی شامل حاملگی، بیماریهای تیروئیدی و مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری است که خوشبختانه پس از قطع آن رویش مجدد رخ خواهد داد.
از علل دیگر مصرف داروهای هورمونی مثل دانازول، داروهای پیشگیری از بارداری، پروژسترون، دی اتیل استیل بسترول (DES) و HCG است.

۲- شیمی درمانی
اثر شیمی درمانی کاملا مشخص نیست. شیمی درمانی بر فعالیت بسیاری از سلولها تاثیر می گذارد و این موجب ریزش موقت مو می شود. شایعترین داروهای شیمی درمانی که باعث ریزش مو می گردد عبارتند از: سیکلوفسفاماید، بلئومایسین، دونوربیسین، متوتروکسات، تاموکسی فن، تاکسول، وینبلاسیتن، کلشی سین، ملفالان، ۵ فلورویوراسیل، اتوپوسید، اتامبوتول، اینترفرون آلفا، اینترلوکین.

۳- سرطانهای مهاجم
سرطانهایی که از محل خود انتشار پیدا می کنند و مو را درگیر می کند مثل لنفوم که با درگیری و صخامت تکه ای پوست همراه است و یا لوسمی که به بافتهای عمقی انتشار پیدا می کند.
• مایکوز فونگوئید
• لوسمی
• سرطانهای موضعی پوست مثل BCC، SCC
• سارکوم کاپوزی

۴- عفونت ها
عفونتهایی که مستقیما بر فولیکول یا ساقه مو اثر می کند ریزش موی تکه ای یکی از مشکلاتی است که در بیماری سیفلیس دیده می شود. شایعترین عفونتهای موثر بر مو عبارتند از:
• عفونتی قارچی عفونتهای قارچی که بیشتر پوست سر را درگیر می کند می تواند باعث ریزش مو موقت شود.
• شپش خارش و خراشیدن ابرو و مژه باعث کندن آن می شود.
• بیماری هانسن می تواند باعث نازک شدن موی ابرو شود.
• سیفلیس باعث ریزش موی “بید خورده” می شود که بیشتر در مراحل پیشرفته می شود.

۵- بیمایهای اتوایمیون از مهمترین آنها می توان به لوپوس اریتماتو، آلوپسی آره آتا و ویتلیگو اشاره کرد.

۶- التهاب ناشی از بیماریهای معمولی پوستی از جمله سبوره، پسوریازیس، اگزما و درماتیت تماسی می تواند در اثر خارش و خراشیدن منجر به ریزش موی ابرو شود.

۷- تومورهای پوستی که به سرعت روی پوست رشد می کنند به این دلیل که مو قادر نیست به درون این لایه ضخیم نفوذ کند، قابلیت رشد در این تومورها را ندارد از جمله این ضایعات پوستی می توان به سبورئیک کراتوز، مول، هیپرپلازی غدد سباسه، زگیل و همانژیوم اشاره کرد.

۸- اختلالات انفیلتراسیون از جمله آلوپسی موسینوس، بیماریهای اسکلروز و اسکار خصوصا کلوئیدهای بزرگ.

۹- داروها موی ابرو نیز مانند سایر موها تحت تاثیر بعضی از داروها ریزش پیدا می کند از جمله آنها :

– داروهای ضد فشار خون مثل پروپرانولول، اتنولول، کاپتوپریل، کلونیدین
– داروهای روانپزشکی مثل: Prozac، لیتیوم، هالدول، آمی تریپتلین، دوگزپین، ایمی پرامین
– داروهای تشنج: فنی توئین، فنوباربیتال و اسید والپروئیک

۱۰- فلزات سنگین و مواد سمی از جمله نقره، ارسنیک، تالیوم، ید و طلا

۱۱- مصرف بیش از حد ویتامین و مواد معدنی از جمله ویتامین B و مشتقات ویتامین A که از جمله عوارض داروهای اکوتان و اترتینات است.

۱۲- عوامل متفرقه

از جمله گازها هالوتان در بیهوشی عمومی، هیپرتری گلیسیریدمی یا افزایش چربی خون، مصرف موضعی قطره های بتابلوکر چشمی موجب ریزش ابرو و مژه می گردد، که قابل برگشت است.
تریکوتیلوماتیا که یک عادت رفتاری است که با کندن مو همراه است. انجام مکرر آن باعث ریزش دائمی مو می گردد. و کندن بیش از حد مو که می تواند باعث ریزش دائمی مو شود. فولیکول موی ابرو به کندن حساس است و بنابراین بهتر است که فرم مورد دلخواه ابروی خود را در نظر بگیرید و از تغییر مداوم آن جلوگیری کنید.
آلوپسی آندروژنیک نیز که فرمی از طاسی است می تواند به مرور زمان بر موی ابرو اثر گذاشته و آن را نازک کند که این مشکل می تواند بدلیل تغییرات هورمونی یا تغییرات موی ابرو به واسطه افزایش سن فرد باشد.
از جمله علل شایع کم شدن موی ابرو ضربه های فیزیکی است مثل تصادف، سوختگی، حرارتی، شیمیایی یا الکتریکی.

درمان:

– در مواردیکه بیماری سیستمیک یا موضعی وجود داشته باشد، باید تحت درمان مناسب قرار بگیرند و در صورت کنترل مشکل داخلی، با استفاده از جراحی پیوند ابرو امکان ترمیم وجود دارد.
– در مواردیکه علت ریزش ابرو بیماریهای روانپزشکی از جمله تریکوتیلومانیا باشد، فرد باید تحت درمان مناسب قرار بگیرد. چرا که در صورت عمل جراحی یا مصرف دارو کندن مجدد آن امکان دارد.
در صورتیکه علت ریزش ابرو، اسکار جراحی، ترومایا سوختگی باشد، با استفاده از جراحی پیوند ابرو قابل ترمیم می باشد.
– بعضی پزشکان از ماینوکسیدیل موضعی در درمان ریزش ابرو استفاده می کنند که در صورتیکه فرضیه موثر بودن آلوپسی آندروژنیک بر موی ابرو را بپذیریم، میتواند در کاهش ریزش ابرو مفید باشد.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »